H καρδιά του σινεμά χτυπούσε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου την περασμένη εβδομάδα. Το Flix φυσικά ήταν εκεί, μεταφέροντας ό,τι αξίζει. Αυτά είναι τα σημαντικότερα απ όσα ζήσαμε.
Χωρίς καμία δικαιολογία, το «Black Coal, Thin Ice» του Κινέζου Ντιάο Γινάν κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο, σε μια σειρά βραβείων που άφησαν απέξω την πιο συγκλονιστική ταινία ολόκληρου του Φεστιβάλ, το «'71» του Γιαν Ντεμάνζ.
Το φεστιβάλ του Βερολίνου υποδέχτηκε την ταινία με θριαμβευτικές κριτικές και τώρα την αποχαιρετά με μια πιο... έμπρακτη επίδειξη αγάπης.
Τα βραβεία του τμήματος Generation 14Plus δόθηκαν χτες το βράδυ και μια ταινία ενός Έλληνα σκηνοθέτη κέρδισε ένα από αυτά.
Το «The Way He Looks» του Βραζιλιάνου Ντάνιελ Ριμπέιρο και το «The Circle» του Ελβετού Στεφάν Χάουπτ βραβεύθηκαν αντίστοιχα σε μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ στα φετινά Teddy Awards, ανάμεσα σε όλες τις ταινίες LGBT ενδιαφέροντος της 64ης Berlinale.
O Μάρτιν Σκορσέζε ήρθε στο Βερολίνο και παρουσίασε το work-in-progress ντοκιμαντέρ του για την «New York Review of Books». Το Flix ήταν στην πρώτη σειρά και σας μεταφέρει όλα όσα πρέπει να ξέρετε. Δείτε τα βίντεο...
Ο Μάρτιν Σκορσέζε φτάνει στο νήμα της λήξης του Φεστιβάλ για να δώσει λίγο glam και κάμποσο από το κύρος του, καθώς οι ταινίες τελειώνουν και οι προβλέψεις για τα βραβεία έχουν αρχίσει να κορυφώνονται...
Σε μια μάλλον αναπάντεχη κίνηση, η Διεθνης Ενωση Κριτικών Κινηματογράφου βραβεύει το «Life of Riley» του 91 ετών Αλέν Ρενέ, ξεχωρίζοντάς το από ολόκληρο το φετινό διαγωνιστικό τμήμα της Berlinale.
Σε λίγες ώρες η κριτική επιτροπή της 64ης Berlinale θα απονείμει τα βραβεία της και το Flix επιχειρεί μια σειρά από προβλέψεις που θα θέλαμε να επιβεβαιωθούν.
Μετά από επτά ημέρες γεμάτες δεκάδες ταινίες, συνεντεύξεις, τρέξιμο, ένταση, κούραση, έρχεται μια ταινία που, απρόσμενα, δε θέλεις να την εγκαταλείψεις ποτέ. Αυτό συνέβη την όγδοη μέρα της Berlinale!
Ο αποδέκτης της φετινής τιμητικής Χρυσής Αρκτου μίλησε για την απόφασή του να σταματήσει το σινεμά, αλλά δεν παρέλειψε να στείλει το συνεπές μέσα στα χρόνια αριστερό του μήνυμα στους ισχυρούς της Ευρώπης...
Πρώτη ταινία μυθοπλασίας από μια ιρανικής καταγωγής σκηνοθέτη ντοκιμαντέρ, που ποντάρει στην αυθεντικότητα κι αποφεύγει τα κλισέ.
Εκπροσωπώντας με γυναικεία ευαισθησία και δυναμισμό την ελληνική ταινία μικρού μήκους στην 64η Berlinale, η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη και η Ρηνιώ Δραγασάκη μιλούν στην κάμερα του Flix.
Με έναν σκηνοθετικό άθλο και ένα σενάριο που αγγίζει με φυσικότητα τα μικρά και μεγάλα τίποτα της ζωής μας, να η ταινία που χειροκροτήθηκε όσο καμία άλλη ταινία φέτος στο Φεστιβάλ.
Το 2009 η Περουβιανή σκηνοθέτης είχε κερδίσει την Χρυσή Αρκτο με το «Γάλα της Θλίψης», αλλά η αγγλόφωνη επιστροφή της στο διαγωνιστικό είναι μια πλήρης απογοήτευση.
Με τις ελληνικές ταινίες να έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο των προβολών τους και τα πηγαδάκια για τα φαβορί των βραβείων του Σαββάτου να έχουν πυκνώσει, η 64η Berlinale υποδέχεται τους τελευταίους της λαμπερούς καλεσμένους...
Κινεζικό νουάρ στο Διαγωνιστικό Τμήμα, φούσκα από άποψη σεναρίου, αλλά χάρμα αιμοβόρικων οφθαλμών.
Στολισμένη με τη σφραγίδα του Σκορσέζε και με κάθε λογής συμπαραγωγές, μια εστέτ ταινία που μένει στην επιτήδευση και χάνει την ουσία.
Ο Γιάννης Οικονομίδης και οι ηθοποιοί του μίλησαν στην κάμερα του Flix για «Το Μικρό Ψάρι», την χθεσινή επίσημη πρεμιέρα, την πρόκληση να κάνεις σινεμά στα όρια και την μεγάλη χαρά να κολυμπάς στα βαθιά νερά...
Μία μόλις ημέρα μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, μια σελίδα στο Facebook μας συστήνει το Στράτο, τον πρωταγωνιστή στο «Μικρό Ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη.
Η έκτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου ήταν αφιερωμένη στο «Μικρό Ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη που έκανε την πρεμιέρα του στο Διαγωνιστικό Τμήμα της διοργάνωσης, διεκδικώντας τη Χρυσή Αρκτο.
Συναντήσαμε τους δημιουργούς του «20.000 Days on Earth», της φιξιόν/ντοκιμαντέρ ταινίας για τον Νικ Κέιβ, σε μία κουβέντα που εξελίχθηκε από συνέντευξη σε between fans εξομολόγηση.
Η τέταρτη και τελευταία γερμανική συμμετοχή στο Διαγωνιστικό Τμήμα, με αυστριακή σκηνοθέτη, ήταν κι από τις λίγες που γιουχαΐστικε στο συνήθως συγκρατημένο Φεστιβάλ – τόση σαχλαμάρα, πώς να την αντέξεις;
Από τις ωραιότερες στιγμές της 64ης Berlinale, το «Praia do Futuro» του Καρίμ Αϊνουζ είναι μια ιστορία για τον ανδρισμό, τον έρωτα και την ανάγκη να πιστέψεις στους ήρωες, φτιαγμένη με τόση οπτική δύναμη που μοιάζει αδύνατον να μη σε συγκινήσει.
Το «The Better Angels» είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του πιο πρόσφατου μοντέρ του Τέρενς Μάλικ. Ο δάσκαλος αναμφίβολα θα έβαζε άριστα στον μαθητή του, εμείς ωστόσο δεν είμαστε εξίσου σίγουροι.
H τέταρτη μεγάλου μήκους του Γιάννη Οικονομίδη έχει εκτόπισμα και ειδικό βάρος. Κι έναν (καμία έκπληξη), εξαιρετικό Βαγγέλη Μουρίκη, σε μια βραδυφλεγή ερμηνεία-δυναμίτη.
Το πιο θερμό χειροκρότημα που ακούσαμε μέχρι σήμερα στη Berlinale, ήταν για μια Ελληνική ταινία. Το «Στο Σπίτι» του Αθανάσιου Kαρανικόλα σημάδεψε με τον δικό του ήσυχο τρόπο την χθεσινή μέρα.
Λίγα λεπτά μετά την πρώτη δημοσιογραφική προβολή της στην Berlinale, ο Γιάννης Οικονομίδης φέρνει «Το Μικρό Ψάρι» και όλη την ομάδα του, στην επίσημη συνέντευξη Τύπου της ταινίας.
Εχοντας περάσει ήδη τα 90, ο Γάλλος δημιουργός εξακολουθεί να επιδεικνύει ένα νεανικό πνεύμα και την διάθεση να σπρώξει το σινεμά του πιο βαθιά στην αφαίρεση. Και ακόμη κι αν δεν κάνει κάτι καινούριο, το κάνει αναμφίβολα με ενδιαφέροντα τρόπο.
Λίγα λεπτά πριν την παγκόσμια πρεμιέρα του «Στο Σπίτι» του Αθανάσιου Καρανικόλα στο Forum του 64ου Φεστιβάλ Βερολίνου, ο σκηνοθέτης, οι παραγωγοί και οι ηθοποιοί της ταινίας εξήγησαν στην κάμερα του Flix γιατί μ' αυτό το φιλμ ένιωσαν... σα στο σπίτι τους.
Το βραβευμένο στο Sundance «20.000 Days on Earth», το υβρίδιο φιξιόν-ντοκιμαντέρ των Ιαν Φόρσαϊθ και Τζέιν Πόλακ για τον Νικ Κέιβ, προβλήθηκε στην Berlinale και μας άφησε να περπατάμε βουρκωμένοι για όλη την υπόλοιπη μέρα. «I’m transforming. I’m vibrating. Look at me now...»
Στην ίσως πιο mainstream και εγκεκριμένη αυτή τη φορά από την Κίνα ταινία του, ένας παραδοσιακός φεστιβαλικός σκηνοθέτης μας βάζει σε έναν κόσμο αισθήσεων και παραισθήσεων που μοιάζει λιγότερο συναρπαστικός από τους πρωταγωνιστές του.
Βία και χιούμορ σε έναν απολαυστικό, εξαιρετικά αστείο συνδυασμό. Σε κάτι που συναντάμε σπάνια στα φεστιβάλ, μια (μαύρη έστω) κωμωδία...
Η παρουσία του Λαρς φον Τρίερ στο Βερολίνο υπήρξε αισθητή, ακόμη κι αν δεν βγήκε από το στόμα του ούτε μια λέξη. Αντ' αυτού, ο Σάια ΛαΜπεφ ανέλαβε το ρόλο του προβοκάτορα, καθώς στις αίθουσες οι ταινίες του επίσημου προγράμματος συνεχίζουν να προκαλούν... συζητήσεις.
Χωρισμένο σε 14 κεφάλαια που ακολουθούν τις στάσεις της σταύρωσης του Χριστού, το σκληρό αλλά και σατιρικό «Kreuzweg» του Ντίτριχ Μπρούγκερμαν επανεξετάζει το θέμα της πίστης με οδηγό ένα δεκατετράχρονο κορίτσι που ενηλικιώνεται με ρυθμούς αγιοσύνης.
Διασκευάζοντας το βιβλίο της Πατρίτσια Χάισμιθ, ο Χοσεΐν Αμινί πετυχαίνει την αναπαράσταση της εποχής και μια παλιομοδίτικη αίσθηση αγωνίας, αν και μένει λίγο περισσότερο στην επιφάνεια της ιστορίας του.
Το πειραματικό ντεμπούτο του Μπέντζαμιν Ναστάτ επιχειρεί μία συμβολική ταινία για την επικείμενη απειλή και τον ξεσηκωμό της εργατικής τάξης απέναντι στους πλούσιους του Μπουένος Αϊρες.
Αφού έχει αποφασίσει εδώ και καιρό να προκαλεί περισσότερο με τις πράξεις του παρά με τα έργα του, ο Σάια Λα Μπεφ έφυγε από τη συνέντευξη Τύπου του «Nymph()mananiac», προφανώς για να έχει χρόνο να φτιάξει τη χαρτοσακούλα με την οποία εμφανίστηκε στο κόκκινο χαλί λίγες ώρες μετά.
Η νέα ταινία του «The Guard» Τζον Μάικλ ΜακΝτόνα, στο Πανόραμα της Berlinale, όσο προκαλεί την ευπιστία σου καθώς εξελίσσεται, τόσο εντυπώνεται μέσα σου μετά το φινάλε της, με το σταυρό του σινεμά στο χέρι.
Είδαμε την «αλογόκριτη» εκδοχή του φιλμ να προκαλεί με ακόμη περισσότερο σεξ. Είδαμε τον ίδιο τον Τρίερ να προκαλεί (χαριτωμένα) με το t-shirt του. Είδαμε τον Σάια Λα Μπεφ να φεύγει από την συνέντευξη τύπου προκαλώντας ερωτηματικά.
