Προς έκπληξη πολλών, η τρίτη σεζόν του «Euphoria» πήρε επιτέλους το πράσινο φως και θα κάνει πρεμιέρα την Κυριακή 12 Απριλίου, καταλαμβάνοντας ξανά το prime time slot του HBO. Το πώς κατάφερε ο δημιουργός της σειράς, Σαμ Λέβινσον, να φτάσει μέχρι εδώ μετά από τέσσερα χρόνια καθυστερήσεων, σκανδάλων και παραγωγικών αδιεξόδων είναι μάλλον κάτι που θα παραμείνει μυστήριο.
Η σειρά μοιάζει να έχει περάσει μέσα από τόσες ατυχίες και παρασκηνιακές συγκρούσεις ώστε, σε αρκετές στιγμές, τα όσα συνέβησαν πίσω από τις κάμερες να ξεπερνούν σε ενδιαφέρον όσα βλέπουμε στην οθόνη. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό δράμα του «Euphoria»: όχι αυτό που αφηγείται, αλλά αυτό που κουβαλά.
Όταν το «Euphoria» έκανε πρεμιέρα το 2019, έγινε σχεδόν αμέσως τηλεοπτικό φαινόμενο. Η σειρά δεν πέτυχε απλώς εμπορικά αλλά κατάφερε να διαμορφώσει μια ολόκληρη αισθητική. Το χαρακτηριστικό face glitter έγινε σήμα κατατεθέν μιας γενιάς, το neon, τα έντονα χρώματα και το hyper-stylized βλέμμα της κάμερας δημιούργησαν μια Gen Z εικόνα που γρήγορα πέρασε από την τηλεόραση στα social media, στη μόδα και ακόμη και σε άλλες τηλεοπτικές παραγωγές.
Η πρώτη σεζόν γνώρισε μεγάλη επιτυχία, όμως η δεύτερη ήταν αυτή που εκτόξευσε πραγματικά το φαινόμενο.»
Το «Euphoria» έγινε η δεύτερη πιο δημοφιλής σειρά του HBO από το 2004 και μετά, πίσω μόνο από το «Game of Thrones». Η τηλεθέαση σχεδόν διπλασιάστηκε σε σχέση με την πρώτη σεζόν ήδη από τα πρώτα επεισόδια του δεύτερου κύκλου, ενώ η σειρά έφτασε σε νέο ρεκόρ όταν προβλήθηκε ακόμη και απέναντι από το Super Bowl. Παράλληλα, έγινε η πιο πολυσυζητημένη τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας στο Twitter (νυν X), συγκεντρώνοντας δεκάδες εκατομμύρια tweets. Τα λεγόμενα Euphoria Sundays μετατράπηκαν σε μικρό ψηφιακό τελετουργικό: κάθε Κυριακή, χιλιάδες χρήστες παρακολουθούσαν τα επεισόδια ταυτόχρονα και σχολίαζαν ζωντανά κάθε σκηνή.
Και όμως, όσο η επιτυχία της σειράς μεγάλωνε, τόσο μεγάλωναν και οι αμφιβολίες για τη δημιουργική της κατεύθυνση. Κάπου ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη σεζόν, ο Σαμ Λέβινσον φάνηκε να χάνει τον έλεγχο της αφήγησης. Τα εντυπωσιακά visuals παρέμεναν εκεί, ίσως πιο δυνατά από ποτέ, όμως η πλοκή άρχισε να εμφανίζει ολοένα και περισσότερα κενά. Η δεύτερη σεζόν ολοκληρώθηκε χωρίς ουσιαστική κορύφωση, με βασικές ιστορίες να μένουν ανολοκλήρωτες, χαρακτήρες να εξαφανίζονται χωρίς εξήγηση και αρκετές αφηγηματικές γραμμές να μοιάζουν εγκαταλελειμμένες.
Όταν ο κύκλος έκλεισε τον Φεβρουάριο του 2022, το κοινό περίμενε ότι όλες αυτές οι εκκρεμότητες θα λύνονταν στην τρίτη σεζόν. Αντί γι’ αυτό, πέρασαν μήνες, και μετά χρόνια, χωρίς ουσιαστικά νέα. Παρότι το HBO είχε ήδη ανακοινώσει ότι η σειρά ανανεώνεται, η συνέχεια του «Euphoria» άρχισε να μοιάζει όλο και περισσότερο με μακρινή υπόσχεση.
Και τότε ήρθε το «The Idol». Τον Ιούνιο του 2023, ενώ το μέλλον του «Euphoria» παρέμενε αβέβαιο, ο Λέβινσον παρουσίασε στο Φεστιβάλ Καννών τη νέα σειρά που συνδημιούργησε με τον τραγουδιστή The Weeknd, με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τη Λίλη Ρόουζ Ντεπ.
Πριν καν προβληθεί, η σειρά είχε ήδη προκαλέσει τεράστιο θόρυβο. Όταν τελικά κυκλοφόρησε, ο θόρυβος μετατράπηκε σχεδόν αμέσως σε χλευασμό.»
Το κοινό την αντιμετώπισε με ειρωνεία, στο TikTok οργανώνονταν hate-watch parties και πολλοί θεατές την χαρακτήρισαν «ελαφρύ πορνό» ή ακόμη και «φαντασίωση βιασμού». Οι επικρίσεις στόχευσαν ιδιαίτερα τον The Weeknd για την ερμηνεία του και για τις αμήχανες σκηνές σεξ, σε σημείο που ο ίδιος αναγκάστηκε να δώσει εσπευσμένα συνέντευξη στο GQ προσπαθώντας να περιορίσει το backlash. «Δεν υπάρχει τίποτα σέξι σε αυτό, ήταν όλα εσκεμμένα», δήλωσε. Για αρκετούς, όμως, η εξήγηση ακούστηκε περισσότερο σαν απελπισμένη άμυνα.
Το πραγματικό σκάνδαλο ξέσπασε λίγο αργότερα, όταν αποκαλύφθηκε τι είχε συμβεί στα παρασκήνια της παραγωγής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Λέβινσον είχε αναλάβει τον πλήρη δημιουργικό έλεγχο της σειράς, αντικαθιστώντας ουσιαστικά την αρχική σκηνοθέτιδα Είμι Σάιμετζ και διαγράφοντας μεγάλο μέρος της δουλειάς της. Η Σάιμετζ είχε αρχικά σχεδιάσει το «The Idol» ως μια ιστορία για μια νεαρή ποπ σταρ που προσπαθεί να επιβιώσει στη μουσική βιομηχανία.
Όταν όμως ο Λέβινσον πήρε τον έλεγχο της παραγωγής, η κατεύθυνση άλλαξε δραστικά και η αφήγηση μετατοπίστηκε προς τον χαρακτήρα του The Weeknd. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η σκηνοθέτιδα έμεινε συντετριμμένη όταν ο Λέβινσον διέταξε επαναγυρίσματα επειδή ο τραγουδιστής ήταν δυσαρεστημένος με αυτό που χαρακτήρισε «υπερβολικά γυναικεία οπτική» στο σενάριο.
το vision της Σέιμετζ
το τελικό αποτέλεσμα του Λέβινσον
Με τη νέα δημιουργική κατεύθυνση, αρκετές σκηνές που είχε γράψει η Σέιμετζ δεν γυρίστηκαν ποτέ, ενώ σκηνές που έγραψε ο Λέβινσον, θεωρήθηκαν υπερβολικά βίαιες ή σεξουαλικά disturbing με μέλη της παραγωγής να περιγράφουν τη σειρά ακόμη και ως «sexual torture porn». Από τη στιγμή που οι πληροφορίες αυτές έγιναν δημόσιες, το «The Idol» δεν είχε ουσιαστικά καμία πιθανότητα να επιβιώσει.
Διαβάστε ακόμα: Οχι άλλο «The Idol», σας παρακαλούμε
Σαν να μην έφτανε αυτό, μια ακόμη κατηγορία ήρθε να πλήξει την εικόνα του Λέβινσον. Η φωτογράφος και σκηνοθέτιδα Πέτρα Κόλινς, υποστήριξε ότι το αισθητικό σύμπαν του «Euphoria» μοιάζει υπερβολικά με το δικό της έργο. Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε αποκαλύψει ότι ο Levinson είχε επικοινωνήσει μαζί της πριν από την παραγωγή της σειράς, λέγοντάς της ότι το project ήταν εμπνευσμένο από τη δουλειά της και προτείνοντάς της να συμμετάσχει στη σκηνοθεσία.
Σύμφωνα με την ίδια, εργάστηκε για μήνες πάνω στην ανάπτυξη του κόσμου της σειράς, πριν το HBO αποφασίσει τελικά να μην την προσλάβει επειδή ήταν «πολύ νέα». Όταν έναν χρόνο αργότερα είδε την πρώτη αφίσα του Euphoria, όπως είπε, ένιωσε ότι έβλεπε μια σχεδόν πιστή αντιγραφή της αισθητικής της. «Βγήκα από το σπίτι μου, είδα το billboard και άρχισα να κλαίω», δήλωσε. «Ήταν ακριβώς σαν τη δουλειά μου».
φωτογραφίες της Πέτρα Κόλινς
σκηνές απο την πρώτη σεζόν του «Euphoria»
Ακόμη ένα μυστήριο προέκυψε γύρω από έναν από τους πιο σημαντικούς δημιουργούς της σειράς: τον Labrinth. Ο Βρετανός καλλιτέχνης είχε υπογράψει τη μουσική των δύο πρώτων σεζόν, δημιουργώντας ένα soundtrack που έγινε σχεδόν συνώνυμο με την ταυτότητα του «Euphoria». Το 2020 κέρδισε Primetime Emmy για το τραγούδι “All for Us”, ενώ το κομμάτι “I’m Tired” τιμήθηκε με Black Reel Award το 2022. Για πολλούς θεατές, η μουσική του ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας της σειράς.
Κι όμως, λίγο πριν από την τρίτη σεζόν, το HBO ανακοίνωσε ότι στη μουσική θα συμμετέχει και ο Χάνς Ζίμερ. Αρχικά παρουσιάστηκε ως συνεργασία, όμως σύντομα ο Labrinth δημοσίευσε μια αιχμηρή ανάρτηση στο Instagram, επικρίνοντας τη σειρά και τη δισκογραφική Columbia Records και κλείνοντας με τη φράση «I’m out. Thank you and good night». Όπως και πολλά άλλα γύρω από το «Euphoria», το τι ακριβώς συνέβη στο παρασκήνιο παραμένει ασαφές.
Την ίδια περίοδο, η σειρά χτυπήθηκε και από πραγματικές τραγωδίες. Τον Ιούλιο του 2023, ο Άνγκους Κλάουντ, ο ηθοποιός που υποδυόταν τον Φέζκο, έναν χαρακτήρα που είχε αρχίσει να γίνεται όλο και πιο κεντρικός στην ιστορία, πέθανε από υπερβολική δόση μετά από χρόνια μάχη με τις εξαρτήσεις.
Λίγο αργότερα, η παραγωγή έχασε και τον Ερικ Ντέιν, ο οποίος πέθανε έπειτα από διάγνωση με ALS. Για μια σειρά που εξαρχής μιλούσε για εθισμό, αυτοκαταστροφή και την εύθραυστη ισορροπία της νεότητας, οι απώλειες αυτές έδωσαν στο παρασκήνιο μια σχεδόν δυσοίωνη ειρωνεία.
Κι όμως, ίσως το πιο παράδοξο στοιχείο σε όλη αυτή την ιστορία είναι το ίδιο το καστ. Όταν το «Euphoria» ξεκίνησε το 2019, οι περισσότεροι ηθοποιοί του ήταν σχετικά άγνωστοι. Μέσα σε λίγα χρόνια, όμως, εξελίχθηκαν σε μερικούς από τους πιο περιζήτητους νέους αστέρες του Χόλιγουντ.
Η Zendaya ήταν ίσως η πρώτη που μετέτρεψε τη δυναμική του Euphoria σε πραγματική σταρική εκτόξευση. Η ερμηνεία της ως Ρου Μπένετ της χάρισε δύο Emmy, ενώ παράλληλα η καριέρα της στον κινηματογράφο εκτοξεύτηκε: πρωταγωνιστεί στο κολοσσιαίο franchise «Dune» δίπλα στον Τίμοθι Σαλαμέ, αλλά και στα «Spider-Man» στο πλευρό του Τόμ Χόλαντ. Στο μεταξύ δοκιμάστηκε και σε διαφορετικές κινηματογραφικές κατευθύνσεις, από το «Challengers» του Λούκα Γκουαντανίνιο μέχρι το πρόσφατο «The Drama» του Κρίστοφερ Μπόργκλι. Παράλληλα, έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο ισχυρές παρουσίες της σύγχρονης μόδας, ως brand ambassador των Bulgari, Louis Vuitton και Rolex.
Παρόμοια τροχιά ακολούθησε και ο Τζέικομπ Ελόρντι. Ο Αυστραλός ηθοποιός κέρδισε Critics Choice Award και Gotham Award για τον ρόλο του στον Φράνκενσταιν του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, ενώ για την ίδια ερμηνεία βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ, BAFTA και Χρυσή Σφαίρα. Την ίδια περίοδο πρωταγωνίστησε δίπλα στη Μάργκο Ρόμπι στη μεταφορά του «Wuthering Heights» από την Έμεραλντ Φενελ, μια παραγωγή που σημείωσε σημαντική εμπορική επιτυχία με πάνω από 239 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως. Στο μεταξύ είχε ήδη τραβήξει την προσοχή του κινηματογραφικού κόσμου με ρόλους όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ στην «Πρισίλα» της Σοφία Κόπολα, στο «Saltburn» της Φενελ, στο «On Swift Horses», αλλά και ως νεότερη εκδοχή του Ρίτσαρντ Γκιρ στο «Oh Canada» του Πολ Σρέιντερ.
Διαβάστε ακόμα: Ο Τζέικομπ Ελόρντι στο στόχαστρο της Amazon MGM για τον νέο Τζέιμς Μποντ
Η Σίντνει Σουίνι ακολούθησε τη δική της πορεία προς την mainstream επιτυχία, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το «Λατρεύω να σε Μισώ», «Η Αγγελία», «Reality» και «Christy», ενώ είχε ήδη τραβήξει την προσοχή του κοινού από την πρώτη σεζόν του «White Lotus».
Την ίδια στιγμή, η Μπάρμπι Φερέιρα, η οποία αποχώρησε από το «Euphoria» μετά τη δεύτερη σεζόν λόγω «creative differences», επέλεξε μια διαφορετική κατεύθυνση, στρεφόμενη περισσότερο προς τον ανεξάρτητο κινηματογράφο, με πρωταγωνιστικούς ρόλους στα «Mile End Kicks», «Faces of Death» και «Bob Trevino Likes It».
Το «Euphoria» δημιούργησε μια γενιά σταρ που ίσως δεν χρειάζεται πια τη σειρά όσο τη χρειαζόταν όταν ξεκίνησε. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο ερώτημα που συνοδεύει την επιστροφή του: όχι μόνο πώς κατάφεραν να ολοκληρώσουν την τρίτη σεζόν μετά από τόσα χρόνια, αλλά και γιατί.
Παρόλα αυτά, όταν η σειρά επιστρέψει στις 12 Απριλίου, το κοινό πιθανότατα θα είναι εκεί. Ίσως από νοσταλγία, ίσως από περιέργεια, ίσως απλώς για να δει πώς τελειώνει μια ιστορία που πολλοί πιστεύουν ότι θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί ήδη από το 2022.
Ακόμη κι αν η τρίτη σεζόν δεν θυμίζει πια ιδιαίτερα την αρχική σειρά, υπάρχει κάτι σχεδόν ακαταμάχητο στο να παρακολουθήσεις πώς μια τηλεοπτική επιτυχία, που ξεκίνησε ως πορτρέτο της χαμένης νεότητας, κατέληξε να γίνει μια από τις πιο χαοτικές παραγωγές της σύγχρονης τηλεόρασης. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό τέλος του «Euphoria»: όχι η ολοκλήρωση της ιστορίας του, αλλά η στιγμή που το ίδιο το φαινόμενο κατέρρευσε από το βάρος της επιτυχίας του.
