Από απόσταση, η Εϊνε και ο Τόμας μοιάζουν να βρίσκονται μπροστά σε νέα ξεκινήματα. Ο γάμος τους δεν λειτουργεί, ο Τόμας έχει ήδη βρει την νέα του σχέση και ετοιμάζεται να φύγει από το προαστικό οικογενεικό σπίτι και να μετακομίσει μαζί της σε διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. Η Εϊνε έχει κι εκείνη προχωρήσει: μετά από χρόνια αφοσιωμένης μητρότητας, τώρα έχει επικεντρωθεί στην ακαδημαϊκή της καριέρα και την επιστημονική της έρευνα. Δεν κάνουν τίποτα όμως ακόμα, καθώς δεν έχει βρεθεί η ιδανική στιγμή για να μιλήσουν για το διαζύγιο στις δυο κόρες τους.
Αλλά η ζωή φέρνει ανατροπές: η Εϊνε παθαίνει ένα σοβαρό εγκεφαλικό κι ο Τόμας αποφασίζει να παραμείνει δίπλα της όσο διαρκεί η αποκατάστασή της. Κάτι που μοιάζει με παύση στα σχέδιά τους, μπορεί να είναι ένα νέο ξεκίνημα;
Η Τζανέτ Νόρνταλ συνεργάζεται ξανά με τη σεναριογράφο του «Wildland», Ζανέτ Νόρνταλ, για να παρουσιάσει την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, την πάλη ανάμεσα στην ευθύνη και τη χαρά, την αγάπη και το καθήκον, το τραύμα και την επούλωση των πληγών.
Η ήσυχη, απαλή σκηνοθετική ματιά της Νόρνταλ κρατά τις ισορροπίες με το συναισθηματικά φορτισμένο σενάριο, που έχει στιγμές, αλλά στο σύνολό του δεν καταφέρνει να παραδώσει κάτι αληθινά πρωτότυπο, ιδιαίτερο, σημαντικό. Η ιστορία μίας γυναίκας που παλεύει να βρει το σώμα και τη λειτουργικότητά της (και μέσα σ' αυτά την ταυτότητα, τη σεξουαλικότητα, την αξιοπρέπειά της) κι ενός άντρα που διχάζεται ανάμεσα στον πόθο και την αγάπη θα μπορούσε να είναι μια τηλεταινία, αλλά η Νόρνταλ σκηνοθετεί αφαιρετικά και υπαινικτικά, αποφεύγοντας την παγίδα του εύκολου μελό.
Και την παράσταση κλέβει φυσικά η Τρίνε Ντίρχολμ («Ισως, Αύριο», «Το Κορίτσι με τη Βελόνα») που ερμηνεύει την Εϊνε με απόλυτη εσωτερικότητα, αθόρυβες εκρήξεις, συναισθηματική ακρίβεια, βλέμματα με βάρος και νόημα.