Συναντήσαμε πριν λίγη ώρα έναν από τους πρωταγωνιστές του «Παράλληλες Ιστορίες» του Ασγκάρ Φαραντί. Σε μία από αυτές, ο Βενσάν Κασέλ ερμηνεύει έναν μεγαλωμένο εραστή, ανασφαλή και τσακισμένο από κακή στάση (δουλεύοντας για χρόνια ως ηχολήπτης, η καρέκλα του έχει αφήσει κουσούρια), όπου κάποια στιγμή έρχεται αντιμέτωπος σ' ένα ερωτικό τρίγωνο με τον μικρό του αδελφό.
Ανάμεσα σε άλλα πολλά (τα οποία θα διαβάσετε όταν βγει η ταινία στις ελληνικές αίθουσες από το Cinobo), τον ρωτήσαμε αν έρχονται τέτοιοι ρόλοι πια στα χέρια του. Αν νιώθει, μετά από δεκαετίες ορμητικής καριέρας ως enfin terrible ότι... μεγάλωσε.
«Φυσικά, μεγάλωσα. Και δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Κι ειδικά στους ρόλους που καλούμαι να παίξω. Αλλωστε, μία ζωή αποτελούσε πρόκληση για μένα η αντίθεση - ήμουν νέος ήθελα να παίζω τον γέρο, ήμουν ρωμαλέος, τον αδύναμο, ήμουν ντροπαλός, το κωλόπαιδο. Σε μία πρόσφατη ταινία που γύρισα παίζω έναν γέρο που πεθαίνει. Δεν το παίρνω προσωπικά, δεν έχω ίχνος ματαιοδοξίας στη δουλειά μου. Δεν με νοιάζει πώς φαίνομαι, με ενδιαφέρει τι κάνω....»
«Και να σας πω και το αντίθετο: όταν έρχονται στα χέρια μου ρόλοι με δράση, ένταση, που πρέπει να τρέχω, να πηδάω, να παίζω ξύλο....ουφ! Παιδιά, μεγάλωσα. Δε θέλω άλλο! Δεν είμαι ούτε action hero, ούτε jeune premier πλέον....»
