O Πέδρο Αλμοδόβαρ, πλαισιωμένος από τους πρωταγωνιστές του (Αντόνιο Μπαντέρας, Ελενα Ανάγια, Μαρίζα Περέδες, Γιαν Κορνέτ) και τον αδελφό και παραγωγό του Αγκουστίν, μίλησε στους δημοσιογράφους του φεστιβάλ Καννών, αμέσως μετά τη δημοσιογραφική προβολή του «La Piel Que Habito».
Η συγνώμη του Λαρς προς το Φεστιβάλ, προφανώς δεν ήταν αρκετή. Με ανακοίνωσή του το διοικητικό συμβούλιο των Καννών ανακήρυξε τον Τρίερ «ανεπιθύμητο» για τις δηλώσεις του στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου.
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ περνά κάτω από το δέρμα και βλέπει τι υπάρχει εκεί. Επειτα βυθίζεται στην ψυχή και παρατηρεί πώς μοιάζει το περίβλημα. Κι έπειτα κάνει την ταινία της ζωής του.
Ολα όσα συνέβησαν την όγδοη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Σε κακό του βγήκε το χιούμορ του Λαρς φον Τρίερ. Το φεστιβάλ Καννών του ζήτησε να απολογηθεί, κάτι που εκείνος έκανε. Μάλλον, μόλις χάθηκε ο Χρυσός Φοίνικας.
Eν αναμονή της αυριανής πρεμιέρας του «La Piel Que Habito» του Πέδρο Αλμοδόβαρ, δείτε τρεις νέες σκηνές από την ταινία που αναμένεται να μετατρέψει το φεστιβάλ σε ισπανική αρένα τρόμου, μελοδράματος και επιστημονικής φαντασίας.
Σε μεγάλα κέφια παρουσιάστηκε πριν λίγο στους δημοσιογράφους ο Λαρς Φον Τρίερ, αμέσως μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του «Melancholia» στο φεστιβάλ Καννών. Σπόντες εναντίον της οσκαρικής Σουζάνα Μπίερ, βεβαιότητα ότι η ζωή είναι μάταιη, ασφάλεια ότι θα πάρει τον Φοίνικα και αυτοσαρκαστικές αποκαλύψεις που τον θέλουν να ολοκληρώνει την τριλογία με ταινία σκληρού πορνό.
Είτε σας αρέσει είτε όχι, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το αν ο Λαρς Φον Τρίερ είναι σπουδαίος σκηνοθέτης που κάθε φορά δοκιμάζει κάτι εντελώς διαφορετικό. Τι έκανε με το «Melancholia»; Για πρώτη φορά, μια σχεδόν βαρετή ταινία.
Κοινό μυστικό που τελικά αποκαλύφθηκε, η συμμετοχή των «Αλπεων» του Γιώργου Λάνθιμου στο διαγωνιστικό τμήμα του 68ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας είναι πλέον γεγονός, σύμφωνα με δημοσίευμα του Variety, που παρουσιάζει τους πρώτους τίτλους μιας μάλλον εντυπωσιακής διοργάνωσης.
Μόλις εξηγήθηκε ο μικρός πανικός που κυριάρχησε στην Κρουαζέτ πριν από λίγη ώρα. Στο κόκκινο χαλί των Καννών περπάτησε ένας ζωντανός νεκρός. Δεν ήταν έκπληξη. Η ανάσταση ήταν σικέ. Μεθοδευμένη από ατζέντηδες, μαρκετίστες, strategists. Μία στρατιά ανθρώπων προσπαθεί να σώσει μία ταινία. Και κάποιοι που ακόμα ενδιαφέρονται, ή πληρώνονται για να ενδιαφέρονται, προσπαθούν να σώσουν μία καριέρα.
Ολα όσα συνέβησαν την έβδομη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
«Snowtown» και «Code Blue» - οι δύο τίτλοι που προσέβαλαν τις ευαισθησίες του κοινού και το έτρεψαν σε φυγή... αλλά συζητήθηκαν όσο λίγες!
Πιστός στο σινεμά που υπηρετεί σε ολόκληρη την καριέρα του, ο Ακι Καουρισμάκι επιστρέφει στο διαγωνιστικό των Καννών με μια ακόμη μικρή ταινία για τα μεγάλα αισθήματα, επιβεβαιώνοντας πως κάποια πράγματα σε αυτή τη ζωή οφείλουν να μένουν ίδια.
Ολα όσα συνέβησαν την έκτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Ολα όσα συνέβησαν την πέμπτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Με άφαντο τον διαβόητα απρόσιτο για τους δημοσιογράφους Τέρενς Μάλικ, ο Μπραντ Πιτ ανέλαβε καθήκοντα πρεσβευτή της ταινίας στη συνέντευξη Τύπου του «Tree of life». Το Flix ήταν εκεί και σας μεταφέρει αποκλειστικές εικόνες, βίντεο και ρεπορτάζ.
Ο,τι και να σας πουν για το «Τree of Life» του Τέρενς Μάλικ δεν είναι αλήθεια. Κάπου ανάμεσα στο «Jurrassic Park», το «Lost», το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος», ένα ντοκιμαντέρ του National Geographic και ένα new age μελόδραμα που έρχεται από τα 50s, η πιο πολυαναμενόμενη ταινία της χρονιάς είναι όλα αυτά, τίποτε από όλα αυτά και ίσως και κάτι άλλο που δεν θα μάθουμε ποτέ.
Τα κορίτσια και οι πελάτες ενός μπορντέλου στο Παρίσι της αυγής του 20ου αιώνα, τραβούν τις κουρτίνες σε ένα ερμητικά κλειστό γυναικείο σύμπαν, σε μια στιγμή που ο κόσμος αλλάζει για πάντα.
Eνα μικρό διασκεδαστικό παράδοξο, μια βουβή ασπρόμαυρη ταινία που δεν προβάλλεται στo Cannes Classics αλλά στο επίσημο διαγωνιστικό, το «The Artist», υπήρξε η καλύτερη έκπληξη του φεστιβάλ μέχρι τώρα.
Ασυμβίβαστο σινεμά, απέριττο στην αφήγηση, αλλά γεμάτο ενέργεια και ήρωες που αγαπάς από το πρώτο λεπτό. Οι αδελφοί Νταρντέν επιστρέφουν στο φεστιβάλ Καννών που τους έχει τιμήσει δύο φορές με το Χρυσό Φοίνικα («Ροζέτα» το 1999, «Το Παιδί» το 2005) για να διηγηθούν με τρυφερότητα μία ακόμα επώδυνη ιστορία για την ανθρώπινη φύση.
Ολα όσα συνέβησαν την τέταρτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Στο [Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών](http://flix.gr/articles/cannes-11-directors-fortnight.html), η ιστορία ενός άντρα που δεν μπορεί να κινηθεί, αλλά θέλει να προχωρήσει.
Το ντεμπούτο του Αυστριακού Μάρκους Σλάινζερ είναι κάτι περισσότερο από ένας φόρος τιμής στον Μίκαελ Χάνεκε. Είναι η κοφτερή ματιά ενός πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη πάνω στο δύσκολο θέμα της παιδεραστίας, που δεν αποκλείεται να φύγει με ένα από τα μεγάλα βραβεία του φεστιβάλ.
Διαβάστε στο Flix τι φοβάται ο Τζόνι περισσότερο στον κόσμο, ποια αντικατέστησε την Πενέλοπε στις τελευταίες σκηνές λόγω εγκυμοσύνης, ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για τον musical genius Ρομπ Μάρσαλ και αν υπάρχουν μικρές και μεγάλες ταινίες στο Χόλιγουντ σύμφωνα με τον Τζέρι Μπρουκχάιμερ. Καλά, το ξέρουμε: τα δύο τελευταία δεν σας ενδιαφέρουν καθόλου.
Επίσημη πρώτη για την τέταρτη συνέχεια των Πειρατών της Καραϊβικής, που προβλέπεται να κάνουν σε εισιτήρια όσα και οι τρεις προηγούμενες μαζί! Την ερχόμενη Πέμπτη στις αίθουσες της Ελλάδας και του υπόλοιπου κόσμου.
Οκτώ χρόνια μετά τη συμμετοχή του στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών με το ντεμπούτο του, «Τarnation», ο Τζόναθαν Καουέτ συνεχίζει να κινηματογραφεί τη ζωή με τη μητέρα του στο «Walk Away Renee» που προβάλλεται στην Εβδομάδα Κριτικής.
Μέσα από ένα κυρίως κωμικό σχήμα, το «Hearat Shulayim» («Footnote», «Υποσημείωση») η ισραηλινή συμμετοχή στο διαγωνιστικό, διαπερνά την αρχικά χαριτωμένη της φόρμα και εξετάζει την αρχέγονα ανταγωνιστική σχέση ανάμεσα σε πατέρα και γιο. Και το κάνει έξυπνα, ανατρεπτικά και εξαιρετικά σοβαρά. Οπως κάθε αυθεντική κωμωδία οφείλει.
Ολα όσα συνέβησαν την τρίτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Με δεκαπέντε ταινίες μέσα σε δεκατρία χρόνια, ο Κορεάτης σκηνοθέτης που έχουν αποθεώσει τα μεγάλα Φεστιβάλ κι έχει λατρέψει το κοινό του καλλιτεχνικού κινηματογράφου, έχει σημειώσει ανεξήγητη τριετή απουσία. Με το «Arirang», επίσημη συμμετοχή στο «[Ενα Κάποιο Βλέμμα](http://flix.gr/articles/kannes-2011-ena-kapoio-blemma.html)», εξηγεί το γιατί.
Διαρκεί μόλις 6 λεπτά. Κι, όμως, είναι αρκετά για να κανουν το μικρού μήκους animation «Το Die By Your Side» των Σπάικ Τζόνζι και Σιμόν Καν ένα από τα γεγονότα του φετινού φεστιβάλ των Καννών.
Σε μια από τις πλέον πολιτικές στιγμές του μέχρι τώρα φεστιβάλ Καννών, ο Νάνι Μορέτι παραδίδει με το «Εχουμε Πάπα» μια διασκεδαστική, φιλοσοφημένη, επίκαιρη και βαθιά ανθρώπινη σάτιρα γύρω από τη σημασία του να είσαι ...ηγέτης.
Ολα όσα συνέβησαν τη δεύτερη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Η καθημερινότητα των αστυνομικών της ομάδας προστασίας παιδιών του Παρισιού, μεταφέρεται στην οθόνη σε μια ταινία που ξεκινά γεμάτη ένταση, νεύρο κι αλήθεια, για να καταλήξει γρήγορα μια άμορφη συσσώρευση αποσπασματικών στιγμιοτύπων και μια άσκηση στον ναρκισσισμό για την σκηνοθέτη και πρωταγωνίστρια του.
Μελοδραματικός, αγνώριστα εύπεπτος, σε στιγμές ακόμα και απλοϊκός. Ο Γκας Βαν Σαντ απογοητεύει τα δημοσιογραφικά πλήθη της Κρουαζέτ, αλλά ακόμα κι αν συμφωνείς ότι το «Restless» δεν είναι το καλύτερο δείγμα της φιλμογραφίας του, κάτι υπάρχει στο σινεμά του πεισμωμένα έφηβου σκηνοθέτη που δε χορταίνεις να το κοιτάς. Ακόμα κι όταν τρέχουν τα μάτια σου.
Ηταν η μία από τις πιο αναμενόμενες ταινίες του Φεστιβάλ και τα συναισθήματα που προκάλεσε ήταν ανάμεικτα. Μάλλον άρεσε στη μεγαλύτερη μερίδα θεατών – προφανώς δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο!
Από τον Μπατάιγ ως τον Μπουνιουέλ, κι από το «Σπίτι των Κοιμισμένων Κοριτσιών» ως το γυναικείο σινεμά της «παραγωγού» Τζέιν Κάμπιον, το φιλμ της Τζούλια Λι μοιάζει να κουβαλά χιλιάδες αναφορές. Το ότι τελικά δεν μοιάζει με τίποτα που περιμένεις, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί κατόρθωμα.
Ολα όσα συνέβησαν την πρώτη ημέρα του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, έτσι όπως τα είδε και τα κατέγραψε το Flix.
Λίγο μετά τη δημοσιογραφική προβολή του «Midnight in Paris», ο Γούντι Αλεν, συνοδευόμενος από τους πρωταγωνιστές του, έδωσε συνέντευξη Τύπου και μίλησε για όλα: τη ρομαντική του ψύχωση με το παρελθόν, τους κινηματογραφικούς κι όχι μόνο ήρωές του, τη ψεύτικη Νέα Υόρκη των ταινιών, το Παρίσι με βροχή και, ναι, την Πρώτη Κυρία, Κάρλα Μπρούνι.
Πρώτος δημιουργός που θα κρατήσει τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα, ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι μίλησε σε συνάντευξη τύπου με τους δημοσιογράφους κι απέδειξε ότι, παρότι, τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να περπατήσει, εξακολουθεί να εκπλήσσει με την οξυδέρκεια και το χιούμορ του!
H καινούρια ταινία του Γούντι Aλεν θα μπορούσε να περιγραφεί με τον ίδιο τρόπο που ο ήρωας της περιγράφει την ζωή: «ελαφρώς απογοητευτική». Δίχως να μπορείς να αρνηθείς ότι δεν έχει την γοητεία της.