Η πιο mainstream και καλύτερη ταινία του Χάρμονι Κορίν μέχρι σήμερα, είναι ένα neon, ποπ όνειρο για την σύγχρονη μετάλλαξη του american dream. Μπορεί να χάνει την δύναμή του όσο προχωρά, αλλά όχι και το fun του.
Πριν την επίσημη πρεμιέρα του, στο Φεστιβάλ του Τορόντο, το «Κεφάλαιο» του Κώστα Γαβρά εξασφαλίζει τη διανομή του στην Αμερική.
Συνεχίζοντας την ταινία που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο Ραούλ Ρουίζ, η σύζυγος του, Βαλέρια Σαρμιέντο αφηγείται μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της πορτογαλικής ιστορίας κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων, μιλώντας στην πραγματικότητα για μια Ευρώπη - τη σημερινή - και τις μικρές ανθρώπινες ιστορίες που γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα σε εποχές κρίσης.
Οι πρώην πριγκίπισες της Disney καταλήγουν στη φυλακή στη νέα ταινία του προβοκάτορα σκηνοθέτη. Κι ένας έμπορος ναρκωτικών τις παίρνει σπίτι. Ξεχάστε τα παραμύθια που ξέρατε.
Το όνομά του έμεινε στο μυαλό μας από το σενάριο του «The Hunt» του Τόμας Βίντερμπεργκ. Με τη δεύτερη ταινία του, ο Τομπίας Λίντχολμ αποδεικνύει ότι το ταλέντο του δεν εξαντλείται στην γραφή.
Ισως όχι το ίδιο βίαιες όπως αυτές που γνώρισαν πρόσφατα οι δρόμοι της πόλης, αλλά εξίσου έντονες είναι οι διαμάχες που ξέσπασαν με αφορμή τον διορισμό καινούριου καλλιτεχνικού διευθυντή στο Αιγυπτιακό φεστιβάλ.
Επιστρέφοντας με... οργή στο σινεμά που τον καθιέρωσε, ο Κιμ Κι Ντουκ παραδίδει ένα ουμανιστικό μελόδραμα στη μορφή μιας αποτρόπαιας ταινίας εκδίκησης, κερδίζοντας το πιο θερμό χειροκρότημα που γνώρισε ταινία μέχρι σήμερα στη Βενετία και μια σίγουρη θέση στα μεγάλα βραβεία του Φεστιβάλ. Και όχι άδικα...
H επίμαχη σκηνή μιας θρησκόληπτης καθολικής που αυνανίζεται με τον Εσταυρωμένο, ήταν κάτι περισσότερο από αναμενόμενο σε μια ταινία για την «Πίστη» με την υπογραφή του Αυστριακού Ούρλιχ Ζάιντλ. Και αρκετή για να προκαλέσει την αντίδραση μερίδας Ιταλών και Αυστριακών που τώρα ζητούν τον «αφορισμό» του.
Ακόμη και σε ένα Φεστιβάλ... οικονομικής κρίσης, οι εκπτώσεις στο glam περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα. Ετσι λίγο ο Ζακ Εφρον, λίγο οι συντελεστές του «Τhe Master», λίγο ο Σπάικ Λι, λίγο ο Πιρς Μπρόσναν, το 69ο Φεστιβάλ Βενετίας σώζει τη φήμη του, παρόλη την αδύναμη συγκομιδή ταινιών και σταρ του φετινού του προγράμματος.
Μια ταινία αισθητικά, πολιτικά και χρονικά συγγενής με το «Carlos», εξίσου ευρεία σε οπτική αλλά την ίδια στιγμή προσωπική και μύχια, που επιβεβαιώνει την σκηνοθετική κλάση του Ολιβιέ Ασαγιάς.
Τρεις διαφορετικές ιστορίες που συναντιούνται στο διαδίκτυο και στην δραματική υπερβολή σε αυτό το γεμάτο αναγνωρίσιμα πρόσωπα μελόδραμα, ντεμπούτο του Χένρι Αλεξ Ρούμπιν υποψήφιου για Οσκαρ σκηνοθέτη του (ντοκιμαντέρ) «Murderball».
Πάρτε μέρος στην ψηφοφορία που θ' αναδείξει την αγαπημένη ταινία του κοινού, στα φετινά Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου: δε θα κερδίσει μόνο η ταινία, μπορεί να κερδίσετε κι εσείς μια θέση στην απονομή στη Μάλτα!
Αν διαβάζετε τις ανταποκρίσεις του Flix από το 69ο Διεθνές Φεστιβάλ Βενετίας, γνωρίζετε ήδη την υπόθεση του «Superstar» του Ξαβιέ Τζιανολί. Αυτό που δεν γνωρίζετε όμως είναι πως στο «Στη Ρώμη με Αγάπη» του Γούντι Αλεν, υπάρχει μια ιστορία με ακριβώς το ίδιο θέμα. Σκάνδαλο ή απλές συμπτώσεις της μοίρας;
Δύο χρόνια μετά το «Outrage» που συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών (και δεν είδαμε ποτέ στην Ελλάδα), ο Τακέσι Κιτάνο επιστρέφει στη Βενετία με το «Outrage Beyond», επιβεβαιώνοντας πως αν θες έναν γιακούζα να καθαρίσει το μόνο που χρειάζεται είναι να τον φωνάξεις...
Με διαφορά ο «πρωταγωνιστής» του φετινού 69ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, ο Χοακίν Φίνιξ προκαλεί την οργή των φωτογράφων και των δημοσιογράφων, αδιαφορώντας για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος πως σύσσωμοι οι άντρες ηθοποιοί του Χόλιγουντ θα ήθελαν να τον σκοτώσουν για το ρόλο του στο «The Master» του Πολ Τόμας Αντερσον.
Στα 59 του χρόνια, ο Πιρς Μπρόσναν έφτασε στη Βενετία για την παγκόσμια πρεμιέρα του «Love is all you Need» της Σουζάνε Μπίερ, κλέβοντας καρδιές και εντυπώσεις.
Και διεθνή αναγνώριση και χρηματικό έπαθλο και… συνάντηση με τον Μάικλ Φασμπέντερ κέρδισε ο νικητής του «Your Film Festival», Νταβίντ Βικτόρι. Δείτε την ταινία του εδώ.
Ανοίγοντας την πόρτα στην καθημερινότητα, τους κανόνες και τους μηχανισμούς μιας ορθόδοξης χασιδικής οικογένειας, η πρωτοεμφανιζόμενη Ράμα Μπουρστάιν συμμετέχει στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 69ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας με μια ταινία που ισορροπεί αδέξια ανάμεσα στην καυτηρίαση και τη δικαίωση μιας θρησκευτικής κοινότητας.
Ακολουθώντας το παράδειγμα του ακριβοθώρητου σκηνοθέτη τους, στη Βενετία δεν ήρθαν ούτε ο Μπεν Αφλεκ, ούτε ο Χαβιέ Μπαρδέμ, ούτε η Ρέιτσελ ΜακΑνταμς, αφήνοντας την εκπροσώπηση του «To the Wonder» στην Ολγκα Κουριλένκο, η οποία σε αντίθεση με την ταινία μίλησε δεόντως για τη συνεργασία της με τον... Τέρι!
Γραφικές τοποθεσίες της μεσογείου, ένας επικείμενος γάμος κι ο Πίρς Μπρόσναν. Σας θυμίζει κάτι, αλλά ευτυχώς το νέο φιλμ της Σουζάνε Μπίερ, δεν είναι το «Mamma Mia»!
Ενάμιση χρόνο μετά το «Δέντρο της Ζωής» και το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, ο Τέρενς Μάλικ επιστρέφει με μια ακόμη ταινία για τον κύκλο της ζωής. Αυτή τη φορά χωρίς δεινόσαυρους αλλά με την ίδια μανιέρα που ενώ επαναλαμβάνει τις κινηματογραφικές και φιλοσοφικές του αναζητήσεις, δεν αποκλείεται να του χαρίσει το Χρυσό Λέοντα.
Η πιο πολύπαθη κατηγορία της ιστορίας των Οσκαρ, αυτή του Καλύτερου Τραγουδιού, αλλάζει ξανά τους κανόνες της και εξασφαλίζει ότι θα παρουσιάσει ολοκληρωμένη πεντάδα.
Οι Πολ Τόμας Αντερσον και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν μίλησαν για το «The Master» στη συνέντευξη Τύπου που μόλις ολοκληρώθηκε στο 69ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, λύνοντας αρκετές απορίες σχετικά με τη σύνδεση του φιλμ με τη Σαϊεντολογία. Ο Χοακίν Φίνιξ προτίμησε απλώς να μασάει τσίχλα και να καπνίζει...
Θέλοντας να κάνει ένα σινεμά που να είναι μαζί λαϊκό και κριτικό, ο Ντανιέλε Τσίπρι παραδίδει μια κωμωδία που θέλει να είναι μαύρη, αλλά που καταλήγει κρύα και σχεδόν γκροτέκσα.
Με φόντο την Αμερική αμέσως μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μια νέα «θρησκεία», που δεν έχει σημασία αν την ονομάσεις Σαϊεντολογία, ο Πολ Τόμας Αντερσον κινηματογραφεί την «ερωτική» σχέση ανάμεσα σε ένα «δάσκαλο» και το μαθητή του και μια ιστορία επανεφεύρεσης, προσωπική και συλλογική, με τρόπο αληθινά μεγαλειώδη.
Το πιο σημαντικό αξεσουάρ όσων βρίσκονται φέτος στο 69ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας είναι η ομπρέλα. Ακόμη όμως και βρεγμένα τα κόκκινα χαλιά και τα κανάλια του Λίντο, παραμένουν γοητευτικά, σήματα κατατεθέν ενός Φεστιβάλ που όσο λιγότερο κόσμο έχει συγκεντρώσει φέτος, τόσο πιο χαλαρή διάθεση έχει...
Η Ζόι Κασαβέτις, η Λουκρέσια Μαρτέλ, η Τζιάντα Κολαγκράντε και η Μάσι Τράτζεντιν σκηνοθετούν τέσσερις μικρού μήκους με την υποστήριξη της Miu Miu. Τα φιλμ προβάλλονται στο τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας Giornate Degli Autore, αλλά αν δεν είστε εκεί, μπορείτε να τα δείτε από το σπίτι...
Στο τέλος της δημοσιογραφικής προβολής του «Αt Any Price» του Ραμίν Μπαχρανί, μερίδα δημοσιογράφων άρχισε να γιουχάρει. Πόσο άδικα, αφού μόλις είχε τελειώσει μια από τις καλύτερες ταινίες του μέχρι τώρα Διαγωνιστικού Τμήματος του Φεστιβάλ Βενετίας. Ενα κατάμαυρο σχόλιο για το αμερικάνικο όνειρο και την οικονομική κρίση με μια ερμηνεία ζωής από τον Ντένις Κουέιντ που θα έπρεπε «με κάθε τίμημα» να τον οδηγήσει στα Οσκαρ.
Εχοντας κάνει την πρεμιέρα της στην Μελβούρνη και το Σίδνεϊ και λίγο πριν την πρώτη διεθνή προβολή της στο φεστιβάλ του Τορόντο, η -και με έντονο ελληνικό χρώμα- ταινία του Τόνι Κράβιτζ μας δείχνει το πρώτο της τρέιλερ.
Το δεύτερο μέρος της τριλογίας του «Αγάπη-Πίστη-Ελπίδα», χτίζει το πορτρέτο μιας φανατικής χριστιανής, ερωτευμένης με τον Ιησού και αποφασισμένης να φέρει τον καθολικισμό πίσω στην Αυστρία. Με μια ανυποχώρητη κάμερα και με κατάμαυρο χιούμορ αλλά και σχεδόν εξοντωτική «σκληρότητα» κι αποστασιοποιήση.
Πόσο συναρπαστική μπορεί να είναι μια ταινία που διαρκεί τεσσερισήμιση ώρες; Αρκετά, αν είναι σκηνοθετημένη από τον Κιγιόσι Κουροσάβα και διατρέχει όλη την ιστορία του ιαπωνικού τρόμου, λογοτεχνικού και κινηματογραφικού, στη μορφή ενός αστυνομικού κινηματογραφικού best-seller που δεν αφήνεις κάτω παρά μόνο όταν έχει τελειώσει.
Ενα καλοφτιαγμένο αλλά υπερβολικά γνώριμο και μάλλον επίπεδο γκανγκστερικό δράμα. Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, με μια (ακόμα) αληθινά εντυπωσιακή ερμηνεία από τον Μάικλ Σάνον
Πριν από κάθε προβολή στο φετινό 69ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, προβάλλεται ένα φιλμ 30 δευτερολέπτων που αποτελείται από 300 χειροποίητες ζωγραφιές αφιερωμένες στους μεγάλους δημιουργούς του σινεμά. Ανάμεσα του και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος με την «Αιωνιότητα και Μια Μέρα».
Ενα ενδιαφέρον, μα συχνά άνισο σχόλιο για την εμμονή μας με την διασημότητα, για την ηθική της δόξας, τη συνολική μας «ενοχή» για την κενότητα των ημερών μας, με την μορφή μιας μελαγχολικής σάτιρας.
Από Νιλ Γιανγκ μέχρι LCD Soundsystem κι από Μπομπ Μάρλεϊ μέχρι Τζέισον Μπέκερ… ακούστε τι θα δούμε στο τμήμα «Μουσική & Φιλμ» στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας.
Η πρώτη ταινία του Διαγωνιστικού Προγράμματος του 69ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας έρχεται από τη Ρωσία, αφηγείται μια ιστορία απιστίας σαν ένα νεο-νουάρ και κερδίζει με τη δεξιοτεχνική σκηνοθεσία της όσα χάνει από το πληθωρικό σενάριο της.
Σκηνοθετώντας ένα ντοκιμαντέρ για την οικογένειά της και την προσωπική της ιστορία κι ένα μεγάλο μυστικό, η Σάρα Πόλεϊ κατορθώνει να μετατρέψει το αρχικό σου «ποιος νοιάζεται;», σε μια κινηματογραφική εμπειρία που σε παρασύρει με την συγκινητική, τρυφερή, αστεία, συναρπαστική, αληθινή αφήγησή της.
Σε πείσμα των καιρών και της κρίσης που αυξάνει την κατήφεια και την ανασφάλεια, το Φεστιβάλ της Αθήνας, προτάσσει τον πολιτισμό ως γιορτή ελπίδας.
Πρόθυμη να κάνει μια ταινία που να αρέσει στους πολλούς, η Μίρα Ναίρ ανοίγει το 69ο Φεστιβάλ Βενετίας με μια ταινία επίκαιρη ως θέμα, αλλά τελείως ανεπίκαιρη ως σινεμά.
Αστικό Πικ Νικ, με συναυλίες και θερινό σινεμά, απλώνει καρό κουβερτάκι και σας προσκαλεί από την Πέμπτη, 30 Αυγούστου, στην Αρχαία Ρωμαϊκή Αγορά στη Θεσσαλονίκη, για την τελευταία πανσέληνο του καλοκαιριού.
