Φεστιβάλ / Βραβεία

Berlinale 2018: Ο Αρπάντ Μπογκντάν προσδοκά ανάσταση ανθρωπιάς με την έξοχη «Γένεση»

στα 10

Μια από τις καλύτερες προτάσεις της φετινής Berlinale εντοπίζεται στο τμήμα Panorama: η σύνθετη σε δομή και νοήματα όσο και αβίαστα συγκινητική «Γένεση» από την Ουγγαρία.

Berlinale 2018: Ο Αρπάντ Μπογκντάν προσδοκά ανάσταση ανθρωπιάς με την έξοχη «Γένεση»

Μπορεί μέσα από τις εθνικιστικές στάχτες της σημερινής Ουγγαρίας να ξαναγεννηθεί η ελευθερία, η ισότητα, η αδελφοσύνη; O Αρπάντ Μπογκντάν διεκδικεί το τρίπτυχο με μια σύγχρονη «Γένεση», αποτελούμενη από τρία κεφάλαια φερώνυμα των αντιηρώων της.

Το πρώτο κεφάλαιο, «Ρικσί», αφηγείται τις δοκιμασίες ενός 9χρονου Ρομά που μεγαλώνει σε τσιγγάνικο καταυλισμό στα περίχωρα της Βουδαπέστης παρέα με τη μητέρα του, τα αντικείμενα που άφησε πίσω του ο έγκλειστος στη φυλακή μπαμπάς, και τους φοβιστικούς μύθους περί ενός αιμοβόρου κυνοφάγου στα γύρω δάση που αναστατώνουν τη φαντασία του. Μέχρι που ο καταυλισμός δέχεται την επίθεση εθνικιστών, και ο Ρικσί, γλιτώνοντας στο παρά πέντε, μένει ορφανός.

Το 68ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται από τις 15 έως τις 25 Φεβρουαρίου. Το Flix είναι όπως πάντα εκεί και σας μεταφέρει όλα όσα αξίζει να ξέρετε από την Berlinale, την στιγμή που συμβαίνουν.

Το δεύτερο, «Βιράγκ», ξεδιπλώνει το πορτρέτο μιας μαθήτριας λυκείου με ακουστική αναπηρία, δυναμική όμως και ταλαντούχα τοξοβόλο. Η Βιράγκ, που ζει κι αυτή με τη μητέρα της, διατηρεί σχέσεις με έναν 30άρη υπάλληλο κυνοτροφείου, ο οποίος μοιάζει να συνδέεται με τη συμμορία των υπεύθυνων για τη σφαγή στον καταυλισμό ακροδεξιών, όπως θα διαπιστώσουμε.

Το τελευταίο κεφάλαιο τιτλοφορείται «Χάνα». Είναι η σαραντάρα δικηγόρος που φορτώνεται την υπεράσπιση του κυνοτρόφου του δεύτερου κεφαλαίου, ενώ παράλληλα κατατρύχεται από το δικό της τραγικό παρελθόν, που επίσης θα μάθουμε αναδρομικά.

Genesis 607

Αναδρομικά γνωστοποιούνται πολλά και στις τρεις σταδιακά διαπλεκόμενες και όλο και πιο ελλειπτικές ιστορίες, γι’ αυτό και είναι εξαιρετικά δύσκολο να τις συνοψίσεις χωρίς να προδώσεις τους ελιγμούς τους. Ας πούμε απλά πως όλες τους συνδέονται δια των εξαιρετικά ευαίσθητων ομότιτλων χαρακτήρων τους, οι οποίοι αντιλαμβάνονται τον κόσμο πρωτίστως με τις αισθήσεις.

Τούτη η αντιληπτικότητα ορίζει και το ύφος της ταινίας, το οποίο χρησιμοποιεί τον τραχύ ρεαλισμό ως εξέδρα για βουτιές στον υπό σύγχυση ψυχισμό τους και ιχνογραφεί κάθε εικόνα ή ήχο που του εντυπώνεται. Ταυτόχρονα, οριοθετεί και το θέμα της : οι τρεις χαρακτήρες είναι θαρρείς πρωταγωνιστές της Παλαιάς Διαθήκης, έρμαια μιας ανθρωπότητας που εξακολουθεί να κακοδιαχειρίζεται τον παραχωρημένο από τον Θεό κόσμο. Η απώλεια μέσα σε τούτο το χάος είναι αναπόφευκτη, όμως η αναγέννηση όχι αδύνατη.

Είτε συμφωνεί κανείς με τούτη τη θρησκευτική περί κόσμου θεώρηση είτε διαφωνεί, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την ικανότητα του Μπογκντάν να μετουσιώνει τους στοχασμούς, τις ανησυχίες, αλλά και τα βιώματά του (ο ίδιος μεγάλωσε χωρίς γονείς, σε οικοτροφείο) σε μια συμπαγή παραβολή, άψογη σε όσμωση μορφής και περιεχομένου, επίκαιρη πολιτικά, όσο και αφοπλιστική στην ελπίδα που αποδεσμεύει για ένα λιγότερο μισαλλόδοξο μέλλον, όταν όλοι οι λαοί θα ενωθούν σε μία κοινή οικογένεια με ισότιμα μέλη, όπως ήθελε και ο βιβλικός κατάλογος των εθνών.

Genesis 607

Περισσότερες κριτικές από την Berlinale 2018

Το 68ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται από τις 15 έως τις 25 Φεβρουαρίου. Το Flix είναι όπως πάντα εκεί και σας μεταφέρει όλα όσα αξίζει να ξέρετε από την Berlinale, την στιγμή που συμβαίνουν.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.