Ετοιμο για την αυριανή πρεμιέρα του, το φιλμ του Τζάστιν Κερζέλ μας δείχνει επιτέλους τις πρώτες εικόνες του.
Πιστός σε ένα μεταφυσικό σινεμά που μιλάει πρωτίστως για τον άνθρωπο, ο Κιγιόσι Κουροσάβα φέρνει την απέριττη μαεστρία του στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα» με μια ταινία - χάρμα οφθαλμών και ψυχής για όλα όσα ενώνουν τους ζωντανούς με εκείνους που έχουν φύγει.
O Μαρκ Οσμπορν φέρνει τον «Μικρό Πρίγκιπα» στην εποχή του computer animation κρατώντας το πνεύμα του, αλλά εξαφανίζοντας τον αφαιρετικό σουρεαλισμό του Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί.
Ο Τιμ Ροθ είναι εξαιρετικός σε μια ερεθιστικά αινιγματική ταινία, που πυροβολεί τον εαυτό της όχι στο πόδι, μα στο κεφάλι με την τελική της σκηνή.
Στην πρώτη τους κοινή κινηματογραφική εμφάνιση, 35 χρόνια μετά το «Loulou» του Μορίς Πιαλά, δύο μύθοι του γαλλικού σινεμά συναντιούνται ξανά σε μια ταινία που δεν ξέρει ακριβώς τι να τους κάνει - και έτσι τους αφήνει να ιδρώνουν χωρίς σενάριο και χωρίς κανένα πραγματικό λόγο στην Κοιλάδα του Θανάτου.
Ο σκηνοθέτης του «Youth», μίλησε στο Flix για τον Θεό και τον Μαραντόνα, για το πέρασμα του χρόνου, για τον Φελίνι και την τηλεόραση, και για την Ιταλία και την ιταλικότητα των ταινιών του.
Η όγδοη μέρα του 68ου Φεστιβάλ Καννών ξεκίνησε με τον απόηχο του «Love» του Γκασπάρ Νοέ και τελείωσε με τις παρουσίες στο Gala της amfAR: αγάπη να υπάρχει κι όλα καλά!
Μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά τις (μέτριες) κριτικές για το «Love», τη νέα του τρισδιάστατη ταινία, ο Γκασπάρ Νοέ δήλωσε πως είναι πολύ δύσκολο να δείξεις το σεξ χωρίς να κινηματογραφήσεις γεννητικά όργανα...
Η πιο «σκανδαλιστική» ταινία του φεστιβάλ Καννών έφερε, μεν, μια διάχυτη υγρασία στην προβολή της, αλλά μαζί και μια βαρετή, ανώριμη ιστορία.
Η όγδοη μέρα του 68ου Φεστιβάλ Καννών ήταν πλημμυρισμένη από... νιάτα. Αυτά του «Youth» του Πάολο Σορεντίνο που ενθουσίασε και απογοήτευσε την ίδια ακριβώς στιγμή - παίζοντας ισχυρά για ένα μεγάλο βραβείο την Κυριακή που μας έρχεται.
Δίχως καμιά διάθεση εύκολου εντυπωσιασμού, ο Ζακ Οντιάρ επιστρέφει με ένα ακόμη δείγμα, μεστού, ώριμου, σπουδαίου σινεμά με καρδιά και δύναμη.
Ο Κινέζος auteur φτιάχνει μια από τις ομορφότερες και πλουσιότερες ταινίες που είδαμε ποτέ – για όποιον αυτό είναι αρκετό.
To νέο σινεμά συναντήθηκε με τους θρύλους του παρελθόντος, σε μία μέρα που αναμφισβήτητα ανήκε στο Cannes Classics. Aπολαύστε όλα όσα συνέβησαν την 7η μέρα του 68ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Καννών, σαν να ήσασταν κι εσείς εδώ...
Η απαγόρευση εισόδου στην πρεμιέρα του «Carol» σε γυναίκες που δεν φορούσαν τακούνια στο κόκκινο χαλί έχει αναδειχθεί - δίκαια - στο μεγάλο θέμα του 68ου Φεστιβάλ Καννών και σε μια αναθεώρηση ενός πρωτοκόλλου που αγγίζει τα όρια του σεξισμού.
100 χρόνια μετά τη γεννησή της, το Φεστιβάλ Καννών ευλογείται καθημερινά από το πρόσωπο της Ινγκριντ Μπέργκμαν στην επίσημη αφίσα της διοργάνωσης και ένα ντοκιμαντέρ με πρόσβαση στο τεράστιο αρχείο της αποκαλύπτει τη γυναίκα και τη μητέρα πίσω από την σταρ.
Το «Youth» του Πάολο Σορεντίνο μιλά για τη μεγάλη ηλικία, για το πέρασμα του χρόνου, αλλά στη συνέντευξη Τύπου της ταινίας, οι... μεγαλύτεροι ήταν που ανέβασαν το τέμπο!
Ο Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει μετά το Οσκαρ του για την «Τέλεια Ομορφιά» στο Φεστιβάλ Καννών με μία ακόμα αριστουργηματική ταινία. Τόσο μεγαλόπρεπη ώστε να γίνει διαχρονικά κλασική. Τόσο απλή ώστε να ξέρεις ότι θα παραμείνει αγαπημένη και προσωπική.
Φιλόδοξο μα και γνώριμο, συναισθηματικό μα και σχηματικό το φιλμ του Ζία Ζανκέ κρύβει τον σπόρο μιας σπουδαίας ταινίας. Αλλά δεν είναι.
Μια γυναίκα ανάμεσα σ' ένα σωρό άντρες, η Εμιλι Μπλαντ, πρωταγωνίστρια του «Sicario» του Ντενί Βιλνέβ, μίλησε για τον Τζος Μπρόλιν, τον Μπενίσιο Ντελ Τόρο και το πώς σημασία έχει όχι το φύλο, αλλά το ποιος κρατάει το όπλο στα αμερικανο-μεξικανικά σύνορα.
Η νέα ταινία του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα, Απιτσατπόνγκ Βιρασετάκουν «Cemetery of Splendour» αποδεικνύει για ακόμη μια φορά πως ο Ταϊλανδός που όλοι ξέρουν, κανείς δεν μπορεί να προφέρει το ονομά του και κυρίως κανείς δεν θέλει ποτέ να βλέπει τις ταινίες του, είναι δίκαια ένας μεγάλος σύγχρονος δημιουργός.
Ο Γάλλος σκηνοθέτης μίλησε στο Flix για την ταινία του και το ειδικό βάρος της ανθρώπινης ζωής στις μέρες της οικονομικής κρίσης.
Περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία τη νέα ταινία του Ντενί Βιλνέβ, όμως ο «Εκτελεστής» του φαίνεται πώς κουβαλούσε άσφαιρα...
Χαλαρά εμπνευσμένο από την αληθινή ερωτική ιστορία δύο αδελφών κι ένα σενάριο που κάποτε ήθελε να γυρίσει ο Τριφό, το φιλμ της Ντονζελί, είναι μάλλον η απάντηση γιατί δεν το γύρισε ποτέ.
H έκτη μέρα στις Κάννες έκρυβε τον πιθανό Χρυσό Φοίνικα, το μεγαλύτερο πάρτι της Κρουαζέτ, την Ιζαμπέλ Ιπέρ ως βασίλισσα του Φεστιβάλ και μερικές ταινίες για να περιμένει κανείς όταν θα βγουν στις αίθουσες.
Ζεστός μεσημεριανός ήλιος, θέα στα αστραφτερά κότερα της Κρουαζέτ κι όμως τίποτα δεν έλαμπε περισσότερο στην ταράτσα του Palais Des Festivals από την Κέιτ Μπλάνσετ - όμορφη, φυσική, διανοούμενη, δυναμική, με δαιμονισμένο χιούμορ. Το Flix υποκλίθηκε γοητευμένο.
Μικρές καθημερινές ιστορίες σουρεαλισμού και τρυφερότητας σε ένα αφοπλιστικό φιλμ για τη μοναξιά, το χρόνο που περνάει και έναν αστροναύτη της NASA να τρώει κους κούς!
H μεσημεριανή προβολή, out of competition πρεμιέρα, της νέας ταινίας της Pixar ολοκληρώθηκε με ένα ένδοξο, λυτρωτικό χειροκρότημα: θέλεις να βλέπεις ταινίες που σε κάνουν ακόμα να πιστεύεις ότι η ζωή είναι ωραία...
Με μια κινηματογραφική ματιά που σε πιάνει από το λαιμό μέχρι και το συνταρακτικό φινάλε του, το φιλμ του Στεφάν Μπριζέ φαντάζει ως ακόμη ένα φαβορί για το φετινό Χρυσό Φοίνικα.
Οχι σπουδαίες ταινίες στο διαγωνιστικό χθες, μα με σπουδαίες εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί. Κι όλοι να μιλούν ακόμη για την Κέιτ Μπλάνσετ. Και κάτι μας λέει ότι θα το κάνουν ως το τέλος του φεστιβάλ.
Αφήνοντας πίσω τους χαμηλούς τόνους του εξαιρετικού «Blue Ruin», εδώ ο Τζερεμι Σολνιέ ανεβάζει την ένταση, τη βία και το αίμα στο επίπεδο ενός αληθινά gory θρίλερ. Και το απολαμβάνει. Οπως κι εμείς.
Το φιλμ του Ζακο Βαν Ντορμέλ είναι μια ευρηματική, ως επί το πλείστον χαριτωμένη σάτιρα με ήρωα τον ίδιο τον Θεό ή καλύτερα την κόρη του, μα πραγματικό του αντικείμενο, τους ανθρώπους.
Μετά το αφαιρετικό «Οσλο 31 Αυγούστου», ο Γιοακίμ Τρίερ κάνει την πρώτη του αγγλόφωνη ταινία και ξεστρατίζει σε φλύαρα μονοπάτια, ώσπου να μάθει τη γλώσσα.
Ο Νάνι Μορέτι από κοντά είναι ακριβώς σαν τον Νάνι Μορέτι στο σινεμά. Κι η Μαργκερίτα Μπούι είναι ακριβώς η πανέμορφη, εύθραυστη, υπέρκομψη ιταλίδα που γνωρίζουμε από την οθόνη. Κι οι δυο μίλησαν στο Flix για το «Mia Madre», χτυπώντας συχνά ξύλο για το καλό!
Με οικοδέσποινα την Tζούλιαν Μουρ, η Chopard βράβευσε χθες βράδυ τον Τζακ Ο' Κόνελ και την Λόλα Κερκ. To Flix βρέθηκε στην πριβέ τελετή και το VIP πάρτι. Δείτε βίντεο, φωτογραφίες και ατμόσφαιρα.
Ο σκηνοθέτης και οι συντελεστές του «Carol» μίλησαν στους δημοσιογράφους κι απέδειξαν ότι μια στο τόσο, μια διεκπεραιωτική διαδικασία μπορεί να γίνει έκρηξη πνεύματος.
H τέταρτη μέρα του 68ου Φεστιβάλ Καννών βρήκε τον Μάθιου ΜακΚόναχεϊ στο κόκκινο χαλί υπό τη σκιά των κακών κριτικών για το «The Sea of Trees», την Εϊμι Γουάινχαουζ σε ένα συγκινητικό μεταμεσονύκτιο tribute και τον Τοντ Χέινς να παραδίδει το queer μελόδραμα της δεκαετίας.
Εκανε την πρεμιέρα του στην αίθουσα Bunuel χθες βράδυ το ντοκιμαντέρ «The Legend Of The Palme d’Or»του Αλέξις Βέλερ. Παρούσα στην επίσημη πρεμιέρα όλη η οικογένεια της Καρολίν Σοφέλ του Οίκου Chopard.
Τέσσερα χρόνια μετά το Βραβείο Επιτροπής για το «Polisse», η Maïwenn επιστρέφει στο διαγωνιστικό των Καννών με ένα φλύαρο δράμα για το πώς μπορεί να χάσει κανείς τον εαυτό του μέσα σε μια σχέση και να κάνει τον άλλον «Βασιλιά του».
Μια μέρα μετά την προβολή της νέας του ταινίας στο διαγωνιστικό των Καννών, συναντήσαμε τον Ελληνα σκηνοθέτη και μιλήσαμε μαζί του.
To «The Sea of Trees» γουχαΐστηκε στη δημοσιογραφική του προβολή στις Κάννες, πήρε τις χειρότερες κριτικές που έχει πάρει ταινία εδώ και χρόνια στο Φεστιβάλ και βρήκε τον Γκας Βαν Σαντ και τον Μάθιου ΜακΚόναχεϊ σε αμυντική θέση στην επίσημη συνέντευξη Τύπου της ταινίας.