Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Διαβάστε τη γνώμη του Flix για τις ταινίες που προβάλλονται στις αίθουσες από την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου και αναζητήστε ώρες προβολών στις αίθουσες όλης της Ελλάδας.
Ενα Φως που Δεν Σβήνει Ποτέ (Jossain on Valo Joka ei Sammu/A Light That Never Goes Out) του Λάουρι-Μάτι Παρπέι
Μετά από μια προσωπική κρίση και μια απόπειρα αυτοκτονίας, ο Πάουλι, ένας ταλαντούχος φλαουτίστας με σημαντική καριέρα στην κλασική μουσική, επιστρέφει στο πατρικό του, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Φινλανδίας. Ενώ ένα σημαντικό κονσέρτο πλησιάζει, εκείνος μοιάζει να έχει χάσει κάθε διάθεση να συνεχίσει. Η συνάντησή του με την Ιίρις, μια παλιά συμμαθήτρια που πειραματίζεται με τους ήχους και ονειρεύεται να δημιουργήσει κάτι εντελώς πρωτόγνωρο, θα τον οδηγήσει σε μια διαφορετική μουσική διαδρομή, μακριά από τις συμβάσεις και την τελειομανία που χαρακτήριζαν μέχρι τότε τη ζωή του.
Το «Ενα Φως που Δεν Σβήνει Ποτέ» δεν επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει το κινηματογραφικό feel-good δράμα. Με όχημα τη μουσική, υπενθυμίζει ότι η δημιουργία δεν χρειάζεται να είναι τέλεια, αναγνωρισμένη ή ακόμη και κατανοητή από τους άλλους για να έχει αξία. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Ενα Φως που Δεν Σβήνει Ποτέ».
Αλλού ο Δρόμος της Ειρήνης Βουρλούμη
Τρεις βετεράνοι οδηγοί ταξί διασχίζουν την πόλη όχι μόνο για να βιοποριστούν, αλλά και ως σιωπηλοί ονειροπόλοι που κινούνται μέσα σε ένα τοπίο ανθεκτικότητας, μνήμης και προσμονής. Ο Κωνσταντίνος, γνωστός στους δρόμους ως "το πούμα", πλησιάζει στη συνταξιοδότηση, έπειτα από μισό αιώνα πίσω από το τιμόνι, έχοντας επίγνωση της παρακαταθήκης του. Κάθε πρωί, πριν ξυπνήσει η πόλη, ξεκινά τη βάρδιά του με ένα προσωπικό τελετουργικό κάτω από την Ακρόπολη, παρέα με μια κουκουβάγια. Ο Σάνι, Νιγηριανός-Ελληνας ηθοποιός και οικογενειάρχης, κινείται ανάμεσα στην πίστη, την κόπωση και μια βαθιά επιθυμία να επιστρέψει στην καλλιτεχνική έκφραση. Ο Γιώργος, γεννημένος περφόρμερ, οδηγεί την ημέρα και τραγουδά ερωτικά λαϊκά τραγούδια σε μικρά κλαμπ τη νύχτα.
Φωτογραφημένο με περισσή γοητεία από τον Μιχάλη Γκατζόγια και με μια τεχνική επάρκεια που το βοηθάει να ξεχωρίζει όσο ιδιαίτερη είναι και η φτιαξιά του, το "Αλλού ο Δρόμος" είναι αυτό που φαίνεται κάτω από αυτό που δείχνει. Μια στρώση καθημερινότητας που όσο μοιάζει με αυτή των άλλων, τόσο διαφέρει σε εκτόπισμα ανθρώπινης κατάστασης. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Αλλού ο Δρόμος».
Βασίλισσα στη Θάλασσα (Queen at Sea) του Λανς Χάμερ
Μια γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με την προχωρημένη άνοια της μητέρας της και με τον τρόπο με τον οποίο ο πατριός της εξακολουθεί να τη φροντίζει. Όταν τους βλέπει να έχουν σεξουαλική επαφή, καλεί την αστυνομία, γιατί θεωρεί ότι η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είναι πλέον σε θέση να συναινέσει, πυροδοτώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα εμπλέξει κοινωνικές υπηρεσίες, ιδρύματα φροντίδας και ολόκληρη την οικογένεια.
Tο σύνολο της διαδρομής σε αυτή την φουρτουνιασμένη θάλασσα, μας ταρακούνησε, μάς έπνιξε και μας ξέβρασε από την αίθουσα ναυαγούς των (μετακινημένων) σκέψεών μας. Κι όταν τα καταφέρνει αυτό μία ταινία, δεν μπορεί παρά να είναι σπουδαία. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Βασίλισσα στη Θάλασσα».
Quiet Life του Αλέξανδρου Αβρανά
Η Ναταλία και ο Σεργκέι είναι ένα ζευγάρι Ρώσων που, μαζί με τις δύο κόρες τους, Κάτια και Αλίνα, επιχειρούν να αποκτήσουν άσυλο στην Σουηδία, στην προσπάθειά τους να διαφύγουν από το Ρωσικό καθεστώς μετά από μια πρόσφατη επίθεση που τραυμάτισε ψυχικά και σωματικά τον πατέρα της οικογένειας. Οταν όμως οι Σουηδικές αρμόδιες αρχές δεν πείθονται από την κρισιμότητα του αιτήματος και αρνούνται την έγκριση του ασύλου, η μικρότερη κόρη της οικογένειας (η οποία ήταν και παρούσα στο συμβάν που τραυμάτισε τον πατέρα της) πέφτει σε μια κατατονική κατάσταση που οδηγεί την οικογένεια σε μια γραφειοκρατική, καφκική αλληλουχία γεγονότων που περισσότερο εντείνει παρά επιλύει τα προβλήματα.
Mέσα από τα επιμελώς καδραρισμένα πλάνα και τα αφαιρετικά, γεωμετρικά κάδρα (η συμβολή της Ολυμπίας Μυτιληναίου στη φωτογραφία είναι καθοριστική), ο Aλέξανδρος Αβρανάς χτίζει σταδιακά έναν ανησυχητικά ρεαλιστικό εφιάλτη δίχως διέξοδο και διαφυγή. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Quiet Life».
Clayface του Τζέιμς Γουότκινς
Ο Ματ Χέιγκεν, έναν ανερχόμενος ηθοποιός, βλέπει τη ζωή και την καριέρα του να καταστρέφονται ολοσχερώς μετά από μια βίαιη επίθεση γκάνγκστερ που τον αφήνει φρικτά παραμορφωμένο. Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποκαταστήσει την εμφάνισή του και να σώσει το μέλλον του, ο Χέιγκεν στρέφεται σε μια πειραματική, ιατρική θεραπεία. Ωστόσο, η επέμβαση έχει ολέθριες συνέπειες. Το σώμα του αρχίζει να μεταλλάσσεται ανεξέλεγκτα σε μια εύπλαστη, πήλινη μάζα, χαρίζοντάς του τρομακτικές ικανότητες μεταμόρφωσης, αλλά ταυτόχρονα διαβρώνοντας την ίδια την ανθρώπινη υπόστασή του. Παγιδευμένος ανάμεσα στην απώλεια της ταυτότητάς του και τη δίψα για δικαιοσύνη, ο Χέιγκεν ξεκινά έναν αιματηρό αγώνα εναντίον εκείνων που τον κατέστρεψαν, μετατρέποντας την τραγωδία του στο απόλυτο όπλο εκδίκησης.
Το «Clayface» δεν ανακαλύπτει ξανά τον κινηματογραφικό τρόμο, ούτε αξιοποιεί όλες τις δυνατότητες που κρύβει η ιδέα του. Καταφέρνει, ωστόσο, να υπενθυμίσει πως πίσω από κάθε τέρας μπορεί να κρύβεται ένας άνθρωπος που καταστράφηκε προσπαθώντας να διορθώσει όσα θεωρούσε ελαττώματά του. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Clayface».
Motor City του Πότσι Ποντσιρόλι
Ντιτρόιτ, δεκαετία ’70. Η ζωή του Τζον Μίλερ (Άλαν Ρίτσον), ενός εργάτη αυτοκινητοβιομηχανίας, καταστρέφεται όταν παγιδεύεται από έναν αδίστακτο μαφιόζο (Μπεν Φόστερ) και πηγαίνει φυλακή. Χρόνια αργότερα, σκληραγωγημένος και σημαδεμένος από το παρελθόν, ο Μίλερ επιστρέφει αποφασισμένος να πάρει πίσω όσα του στέρησαν - τη ζωή του, αλλά και τη γυναίκα που αγάπησε (Σέιλιν Γούντλεϊ), και εξαπολύει ένα κύμα εκδίκησης σε όσους τον πρόδωσαν.
Εκτός αν την "ακούσεις" με το πείραμα και θεωρήσεις πως βλέπεις ένα εικονογραφημένο κόμικ σε στιλ grindhouse που δεν χρειάζεται λέξεις (εδώ βοηθάει και η ανατομία του Αλαν Ρίτσον ως ογκόλιθου της δράσης), είναι παράλογο να βλέπεις επί πόση ώρα μια ταινία που δεν είναι γυρισμένη για να μην έχει διαλόγους. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Motor City».
The Influencer Project του Μάικ Νίμπρο
Η ινφλουένσερ Κιάρα Κινγκταξιδεύει στην Κοπεγχάγη για να δείξει την αφιλτράριστη πλευρά της ζωής της. Καθώς οι κάμερες καταγράφουν κάθε της κίνηση, ένας εμμονικός stalker αρχίζει να την παρακολουθεί. Σύντομα, τα όρια ανάμεσα στους θαυμαστές και την απειλή, την πραγματικότητα και τη μυθοπλασία αρχίζουν να θολώνουν.
Το «The Influencer Project» έχει μια ενδιαφέρουσα αφετηρία και ορισμένες ανατροπές που κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον, αλλά τελικά συγχέει την κοινωνική παρατήρηση με την απλή παράθεση επίκαιρων θεμάτων. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «The Influencer Project».
Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία (De Gaulle: Liberté) του Αντονέν Μποντρί
Το 1943, στην κρίσιμη Διάσκεψη της Καζαμπλάνκας ο Ντε Γκωλ έρχεται αντιμέτωπος με σκληρές διπλωματικές πιέσεις, καθώς καλείται να υπερασπιστεί την πλήρη ανεξαρτησία και κυριαρχία της Γαλλίας απέναντι στα μεταπολεμικά σχέδια των Συμμάχων, αντιμετωπίζοντας τόσο την καχυποψία του Αμερικανού προέδρου Ρούσβελτ όσο και τον ανταγωνισμό του Γάλλου αντιπάλου του, στρατηγού Ανρί Ζιρό. Η ταινία κορυφώνεται με την ιστορική Απόβαση στη Νορμανδία και την τελική Απελευθέρωση της Γαλλίας, αποτυπώνοντας με ένταση τις στρατηγικές θυσίες και το ακλόνητο όραμα που καθόρισαν τη μοίρα του γαλλικού έθνους.
Δεύτερο μέρος τής, βασισμένης στο βιβλίο A Certain Idea of France: The Life of Charles De Gaulle κινηματογραφικής αφήγησης του Αντονέν Μποντρί για τη δράση και την προσωπικότητα του Στρατηγού ντε Γκωλ. Συνολικά 160 και 157 λεπτά για την ιστορία τεσσάρων ετών, όταν δεν είναι συναρπαστικά, προοδευτικά βαραίνουν. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία».
Γάτες στο Μουσείο 2: Οι Θησαυροί της Αιγύπτου (Cats in the Museum: Treasures of Egypt) του Βασίλι Ροβένσκι
Δύο χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο Βίνσεντ, η Κλεοπάτρα και ο Μορίς έσωσαν τη Μόνα Λίζα. Στο μεταξύ, ο Βίνσεντ και η Κλεοπάτρα έχουν γίνει γονείς δύο μικρών και πολύ ζωηρών γατιών, ενώ ο Μορίς ανυπομονεί να βρει την επόμενη μεγάλη αποστολή και να αποδείξει ξανά την αξία του. Ψαχουλεύοντας ένα εγκαταλελειμμένο υπόγειο, ο Μορίς ανακαλύπτει έναν αρχαίο πάπυρο, με ένα χάρτη που οδηγεί στο Τζίνι της Αιγύπτου. Ο θρύλος λέει πως το Τζίνι εκπληρώνει μία μόνο ευχή κάθε χίλια χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι καθένας τους έχει στο μυαλό του κάτι διαφορετικό. Η αναζήτηση μετατρέπεται γρήγορα σε αγώνα δρόμου. Στο ταξίδι τους στην Αίγυπτο, ο Μορίς, ο Βίνσεντ, η Κλεοπάτρα και τα μικρά τους θα γνωρίσουν νέους φίλους —και εχθρούς—, θα βρεθούν μπροστά στις επιβλητικές πυραμίδες, θα διασχίσουν τον Νείλο με ένα τεράστιο κρουαζιερόπλοιο και θα ανακαλύψουν τις μυστικές στοές του Λούξορ. Καθώς πλησιάζουν στον προορισμό τους, ο ανταγωνισμός εντείνεται και η συνοχή της παρέας δοκιμάζεται.
Ο Βασίλι Ροβένσκι επιστρέφει με ένα νέο ψηφιακό animation και περισσότερες περιπέτειες για γατογονείς και γατομωρά. Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Γάτες στο Μουσείο 2: Οι Θησαυροί της Αιγύπτου».