Σίγουρα ένα δυνατό ντοκουμέντο είναι το «La Gran Palestina» του Μεξικανού Ραφαέλ Ρανχέλ. Δεύτερο μέρος της δικής του «Τριλογίας της Γάζας», μετά το «Γάζα: Η Λωρίδα της Εξόντωσης», το τεκμήριο αυτό συνδέει υλικό από διαφορετικές κάμερες, φωτογραφικές μηχανές και, κυρίως, κινητά τηλέφωνα, που καταγράφουν τον παλαιστινιακό πληθυσμό σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Το υλικό ξεκινά τον Ιανουάριο του 2025, με την Ισραηλο-Παλαιστινιακή συμφωνία εκεχειρίας στην κατεστραμμένη, πολύνεκρη περιοχή και σταματά τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, όταν με τις νέες ισραηλινές επιθέσεις ο πόλεμος, η γενοκτονία μάλλον, επανεκκινείται. Με μια συνολική διάρκεια δύο ωρών γεμάτων, το υλικό δομείται σ' έναν πρόλογο, που αποτυπώνει, ξανά από τεκμήρια, την πρώτη μετανάστευση των Ευρωπαίων Εβραίων στην παλαιστινιακή γη, διωγμένων από τους Ναζί και ελεγχόμενων από τους Βρετανούς και σε επτά κεφάλαια, χωρισμένα βάσει διαδοχικών γεγονότων. Η ανακοίνωση της παύσης πυρός στις 19 Ιανουαρίου του '25, η επιστροφή των 300.000 εκτοπισμένων στην ισοπεδωμένη Γάζα, η παράδοση ομήρων από τη Χαμάς στο Ισραήλ, η απελευθέρωση Παλαιστινίων ομήρων και ούτω καθεξής.

Ατάκτως ερριμμένα βίντεο, χωρίς σκέψη, χωρίς ροή, χωρίς πρόθεση κινηματογραφικής γλώσσας, προορισμένο για πολιτική στράτευση.»

Ορδές ανθρώπων, με τα λίγα πράγματά τους στα χέρια, να περπατούν χιλιόμετρα, πανηγυρισμοί, χαρούμενοι ή άγριοι, διαλυμένοι άνθρωποι στα χαλάσματα, άντρες με μαύρα καλύμματα στο πρόσωπο που κραδαίνουν πολυβόλα, πτώματα, σκελετοί, φέρετρα και σιδερένια κουτιά, αγωνία, εξαθλίωση, γονείς που ξανασυναντούν τα παιδιά τους, που λίγο αργότερα θα χάσουν για πάντα, φίλοι που αγκαλιάζονται, ζευγάρια που φιλιούνται, μάνες που πενθούν. Ενα ποίημα σε voice over (η Νέα Γάζα του Μαργουάν Μαρκούλ), λυρικό και πατριωτικό.

Σημαντικά ντοκουμέντα, ωστόσο, δεν κάνουν ένα ντοκιμαντέρ. Ατάκτως ερριμμένα βίντεο, χωρίς σκέψη, χωρίς ροή (μάλλον, με μια ακατέργαστη, χειμαρρώδη ροή), χωρίς πρόθεση κινηματογραφικής γλώσσας, προορισμένο για πολιτική στράτευση. Το υλικό έχει ανθρωπιστική σημασία, θα είχε ενδιαφέρον και απήχηση να προβαλλόταν δωρεάν για αφύπνιση, όμως η κινηματογραφική του αξία απουσιάζει απόλυτα. Δεν είναι «Naza», είναι παράθεση reels με περιορισμένους υπότιτλους, προϊόν για τις ειδήσεις, αλλά πολύ απέχει από ένα ντοκιμαντέρ για σινεμά.