21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης | Το «Isis, Tomorrow» είναι η ταινία τρόμου του 21ου αιώνα

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 07 MAR 2019  /  Λήδα Γαλανού

Υπάρχει κάτι σ' αυτή την ταινία που σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι μυθοπλασία: η ανάγκη.

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Αλέσιο Ρομένσι και Φραντσέσκα Μανόκι ξεκίνησε ως δημοσιογραφική έρευνα από τους δυο, ως τώρα, ρεπόρτερ. Στην ερημωμένη Μοσούλη, έναν ανοιχτό σκελετό μιας πόλης που δεν υπάρχει πια, έκαναν έρευνα για τη «μετα-ειρηνευτική» εποχή, για την κατάσταση αφ' ότου ο τόπος απελευθερώθηκε από την κατοχή του Ισλαμικού Στρατού. Τα όσα συνάντησαν εκεί και το πώς τα αποτύπωσαν στην κάμερα, αποτελούν ένα ντοκουμέντο που ξεπερνά την όποια κριτική.

Διαβάστε ακόμη: 21 ΦΝΘ | «The City and the City»: O Σύλλας Τζουμέρκας και ο Χρήστος Πασσαλής ετοιμάζονται ν' αναβιώσουν τη μνήμη της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης

Η Μοσούλη είναι άδεια - μια τέως πόλη με διαλυμένα κτίρια, μπάζα και διάσπαρτα, ακόμα, πτώματα σε αποσύνθεση. Εκεί, δίπλα, έχει κατασκευαστεί ένα στρατόπεδο διαμονής των επιζώντων. Ανάμεσά τους, όχι λιγότερα από 500.000 παιδιά, οι ήρωες του ντοκιμαντέρ «Isis, Tomorrow» / «Οι Χαμένες Ψυχές της Μοσούλης». Αυτά τα παιδιά, που τώρα είναι γύρω στα 10 - 15, είναι ορφανά, οι γονείς τους πέθαναν στον πόλεμο. Είναι, όμως και παιδιά-πολεμιστές. Είτε στο πλευρό των Ιρακινών πατεράδων τους, είτε προσηλυτισμένοι, μαζί με τους γονείς τους, καταναγκαστικά από τον ISIS, πριν μάθουν γράμματα, μια και το σχολείο είναι πια έννοια αφημένη στο παρελθόν, έμαθαν να σκοτώνουν ή/και να αυτοκτονούν.

isis, tomorrow 607

Αυτά τα παιδιά, των οποίων την εμπιστοσύνη κέρδισαν με επίμονη και χρονοβόρα δουλειά ο Ρομένσι και Μανόκι, κάθονται μπροστά στην κάμερα και μοιράζονται τις εμπειρίες τους. Δεν είναι μόνο ότι η ως τώρα ζωή τους είναι βαμμένη στο θάνατο, πιο άγρια από την πιο άγρια φαντασία. Είναι κι ότι, μέσα από την αφήγησή τους, ανεπιτήδευτη και συναισθηματική, συνειδητοποιεί κανείς εύκολα ότι το μόνο που έχουν διδαχτεί είναι το μίσος, ο φανατισμός, ανεξαρτήτως του από ποια πλευρά στάθηκαν. Είναι παιδιά των οποίων η κανονικότητα διακόπηκε για πάντα - και τώρα ζουν απομονωμένα, χωρίς εκπαίδευση ή άλλη ανθρώπινη επαφή - και που γνωρίζουν μόνο πώς να πολεμούν μέχρι τελικής αυτοθυσίας. Εύκολη λεία για οποιονδήποτε στο κοντινό μέλλον θελήσει να τα χρησιμοποιήσει. Ως όπλα, φυσικά.

isis, tomorrow 607

Το αλλόκοτο στο ντοκιμαντέρ των Ρομένσκι και Μανόκι, εκτός από την ίδια την... πραγματικότητα, είναι το ύφος και η εικόνα. Γυρισμένο με μια εξαιρετική αισθητική, με μεγάλους ουρανούς και πανοραμικά πλάνα, με διεισδυτικά κοντινά στα πρόσωπα και χρώματα έντονα, αλλά θαμπωμένα από τη σκόνη, το ντοκιμαντέρ φέρνει στο νου περισσότερο τη δημιουργικότητα του Βέρνερ Χέρτσογκ, ή ακόμα μια ακριβή παραγωγή φιξιόν για τον πόλεμο στο Ιράκ. Μπερδεύοντας, μόνο μ' ένα παιχνίδι με τις προσδοκίες και τα δεδομένα, το ντοκιμαντέρ με τη μυθοπλασία: πώς είναι δυνατόν τέτοια τραγωδία, τέτοιος παραλογισμός, ν' αποδίδεται με τόση φροντίδα και τόση ομορφιά; Αλλά εκεί σταματά η σκηνοθετική παρέμβαση, όλα τ' άλλα είναι, απλώς, βυθισμένα στη φρίκη και σε μια απόγνωση για όσα πρόκειται να έρθουν.


Το Flix βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και θα σας μεταφέρει όλα όσα θα συμβαίνουν εντός και εκτός των σκοτεινών αιθουσών του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.


Περισσότερα για το 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης:


ντοκιμαντέρ

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.