Ξεφυλλίζουμε μαζί με την Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη το βιβλίο της «Ταχύτητα και Αγάπη» για το νέο εμπορικό κινηματογράφο των 80s και την αναγκάζουμε να απαντήσει σε όλες τις (δύσκολες) ερωτήσεις που αφορούν μια (δίκαια;) παρεξηγημένη εποχή του ελληνικού σινεμά.
Η Ελισάβετ Φωτιάδου, Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στο Λος Αντζελες, μιλά στο Flix για το πώς μπορεί ο ελληνικός κινηματογράφος να γίνει, πραγματικά, εξαγώγιμο προϊόν πολιτισμού.
Ηταν 2008, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όταν η ταινία ενός Ισλανδού για μια τρανσέξουαλ από τις Φιλιππίνες θα κέρδιζε ομόφωνα το βραβείο Τeddy. Τρία χρόνια μετά, «Η Απίστευτη Αλήθεια για τη Βασίλισσα Ρακέλα» βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες συστήνοντας και στο ελληνικό κοινό ένα δημιουργό που, όπως δηλώνει και στο Flix, προτιμά τις «γκρίζες» πλευρές της ζωής.
Είναι από τις σημαντικότερες μορφές του σύγχρονου κινηματογραφικού τοπίου διεθνώς, παρότι το όνομά του είναι λίγο γνωστό στο κοινό. Ο λόγος για τον Μπιλ Μουσούλη, που γυρίζει αυτόν τον καιρό το «Wild and Precious», με θέμα την ελληνική κρίση.
Ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης, συγγραφέας, μεταφραστής, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, μας
μεταφέρει στον κόσμο του Γιάννη Τσαρούχη με αφορμή την προβολή της καινούργιας του ταινίας «Δίπτυχο:
Η Αγάπη που δεν Λέει τ' Ονομα της» στα πλαίσια του πέμπτου Outview Film Festival.
Με αφορμή το αφιέρωμα στο έργο του Νίκου Νικολαΐδη που ξεκινάει την Πέμπτη 26 Μαΐου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, το Flix ζήτησε από τον Συμεών Νικολαΐδη (Simon Bloom) να αφήσει για λίγο την ιδιότητα του μουσικού και να μιλήσει για όσα έκαναν τον πατέρα του έναν από τους πιο αντισυμβατικούς δημιουργούς του ελληνικού σινεμά.
Τα ονόματά τους μπορεί να μην είναι γνωστά στους περισσότερους, οι ταινίες όμως που υπογράφουν, με την ιδιότητα του παραγωγού, συγκαταλέγονται ανάμεσα σε αυτές που ορίζουν ό,τι μπορεί να αποκαλείται σήμερα ως νέο ελληνικό σινεμά.
Υπεύθυνος για το πρώτο διεθνές αφιέρωμα στο «νέο κύμα» των Ελλήνων δημιουργών, ο καλλιτεχνικος διευθυντής του φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι, Κάρελ Οχ, εξηγεί στο Flix γιατί το ελληνικό σινεμά είναι η πιο ενδιαφέρουσα εθνική κινηματογραφία αυτή τη στιγμή στον πλανήτη.
Ο διευθυντής φωτογραφίας του «Κυνόδοντα» και του «Attenberg», επιστρέφει στο φεστιβάλ Καννών, υπογράφοντας αυτή τη φορά μία ξένη παραγωγή – το «Porfirio», το οποίο επιλέχτηκε για να παρουσιαστεί στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών». Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα, μόλις ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της πρώτης μεγάλου μήκους του Μπάμπη Μακρίδη «L».
Το να φεύγεις από ένα φιλμ και να σκέφτεσαι τους τίτλους αρχής, σημαίνει ότι κάποιος έκανε καλή δουλειά. Oταν αυτό συμβαίνει σε μια ταινία που σου καίει τον αμφιβληστροειδή, όπως η «Τελευταία Ακροβάτις της Μαδρίτης» τότε ψάχνεις τον υπεύθυνο.
Το animated βίντεο του, «Stanley Kubrick: A Filmography», κοιτάζει με την ματιά ενός graphic designer τις ταινίες του σπουδαίου σκηνοθέτη, επαναφεροντάς τες στη μνήμη με εμπνευσμένο τρόπο, και δίνοντας νέα πνοή στον ιδιαίτερο σύμπαν τους.
Ενα χρόνο μετά την ίδρυση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ο Τάσος Μπουλμέτης, από τη θέση του Προέδρου της, συνεχίζει να υποστηρίζει μαχητικά τη ζωτική ανάγκη για τη δυναμική ύπαρξη της στο σύγχρονο κινηματογραφικό τοπίο.
Οσοι έχουν δει τις μικρού μήκους ταινίες του δεν παραξενεύτηκαν όταν ο Μιχάλης Κωνσταντάτος και το πρώτο του σενάριο μεγάλου μήκους με τίτλο «Luton» επιλέχθηκε για να συμμετάσχει στο πρόγραμμα «L'Atelier» του προγράμματος«Cinefondation» του 64ου Φεστιβάλ των Καννών. Οι υπόλοιποι δεν θα αργήσουν καθόλου να μάθουν το όνομα του.
Ο άνθρωπος από τον οποίο όλοι ζητούν απαντήσεις για το (λαμπρό καλλιτεχνικό) παρόν και το (αβέβαιο οικονομικά) μέλλον του ελληνικού σινεμά, δίνει κάποιες από αυτές σε μια αποκλειστική συνέντευξη.
Λαμπρός φωτογράφος του National Geographic, αλλά και διάσημων και σημαντικών ανθρώπων -σκεφθείτε τον Μπιλ Γκέιτζ ή τον Πολ Νιούμαν-, ενεργός ακτιβιστής για την διάσωση των ωκεανών και τώρα βραβευμένος με όσκαρ σκηνοθέτης. Δεν είναι το ελληνικό δαιμόνιο που οδηγεί τον Λούι Ψυχογιό στις διαφορετικές μα πάντα πετυχημένες δραστηριότητές του, αλλά η ανάγκη του να κάνει μόνο ότι τον παθιάζει και η πίστη του πως ακόμη κι ένας άνθρωπος μπορεί ν αλλάξει τον κόσμο…