Παρά την παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού, Λίνας Μενδώνη, τριών βουλευτών Δράμας και μπόλικων τοπικών αρχόντων, οι μόνοι που συγκίνησαν αληθινά στην έναρξη του Φεστιβάλ ήταν δυο «παλιές καραβάνες».
Κέρδισε το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Τορόντο κι εδώ κι εφτά χρόνια κάθε ταινία που κερδίζει βρίσκει μερικούς μήνες μετά μια θέση στην πεντάδα της Aκαδημίας.
5 μικρού μήκους ταινίες θα μας ταξιδέψουν τόσο οπτικά όσο και μελωδικά στο υπέροχο κόσμο του animation στο φετινό Animasyros που θα διεξαχθεί από τις 18 μέχρι και τις 22 Σεπτεμβρίου στη Σύρο.
Κι ας κερδίσει η καλύτερη - εμείς θα τις απολαύσουμε και τις δυο!
Από τα διαγωνιστικά τμήματα έως τις μεγάλες πρεμιέρες κι από το ελληνικό σινεμά μέχρι το σινεμά του κόσμου, ένας μικρός οδηγός για να μην χαθείτε στις αίθουσες του Φεστιβάλ.
Αφιέρωμα σε δυο ξεχωριστούς δημιουργούς ενός ιδότυπου πρωτοποριακού σινεμά.
Ο Χοακίν Φίνιξ μιλάει για τη σημασία να είσαι ηθοποιός από το Φεστιβάλ του Τορόντο.
Μιλώντας από το Φεστιβάλ του Τορόντο, η Κρίστεν Στιούαρτ δεν έδειξε διατεθειμένη να χαριστεί σε όσους θα την ήθελαν πιο... mainstream.
Οι μεγαλύτεροι σταρ του πλανήτη σινεμά κάνουν στάση στην καναδική πόλη όπου διεξάγεται το φεστιβάλ που θα τους στείλει μέχρι τα Οσκαρ.
H νέα μικρού μήκους ταινία του Θανάση Νεοφώτιστου, «Route-3», κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ του Τορόντο.
Με μια άκρως τολμηρή επιλογή η κριτική επιτροπή των Orizzonti απένειμε το βραβείο της σε μια δημιουργία που σοκάρει με τη δύναμη των εικόνων της.
Βγαλμένο από τα γραπτά του Φουκό και του Ζενέ και με εικόνες άγριας και συνάμα τρυφερής ομορφιάς, το φετινό Queer Λιοντάρι παρουσιάζει το μικρόκοσμο μιας φυλακής ως πεδίο ολοκλήρωσης της ομοερωτικής επιθυμίας και της πολιτικής συνειδητοποίησης.
Μετά από δέκα μέρες προβολών, το 76ο Φεστιβάλ Βενετίας ολοκληρώθηκε δίνοντας το Χρυσό Λιοντάρι στο «Joker» του Τοντ Φίλιπς και βραβεύοντας την καλύτερη ταινία του φεστβάλ που εν τούτοις δεν έμοιαζε ακριβώς με φαβορί.
Η άφιξη του Μικ Τζάγκερ για τη συνέντευξη Τύπου του «The Burnt Orange Heresy»... βούλιαξε τη Βενετία.
Oση ώρα ο Μικ Τζάγκερ και οι συνεργάτες του στο «The Burnt Orange Heresy» δίνουν συνέντευξη Τύπου, έξω στο κόκκινο χαλί κυριαρχεί χάος: οικολόγοι ακτιβιστές σε καθιστική διαμαρτυρία.
H μετάβαση από το βιβλίο στη μεγάλη οθόνη είναι πάντα μια δύσκολη υπόθεση, ευτυχώς, όμως, το (εμπνευσμένο από το ποίημα του Καβάφη) λογοτεχνικό αριστούργημα του νομπελίστα Τζον Κουτσί έπεσε σε καλά χέρια.
Εξαργυρώνοντας της απρόσμενη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία (εντός συνόρων) του «Belluscone: Una Storia Siciliana», ο Φράνκο Μαρέσκο εξηγεί με κατάμαυρη σατιρική διάθεση γιατί ο πόλεμος κατά της Μαφίας δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ.
Ρούχα, βλέμματα, στάση, λάμψη: αυτοί ήταν οι άντρες κι οι γυναίκες που χαζέψαμε περισσότερο ως τώρα στο κόκκινο χαλί της Mostra.
Στιγμές Βενετίας μακριά από το κόκκινο χαλί...
Το κοινωνικό του σινεμά αυτή τη φορά μοιάζει, βεβιασμένο, αφελές, ενοχλητικά διδακτικό.
Με ξεκάθαρες (και υπερφιλόδοξες) αναφορές τον «Γατόπαρδο» του Βισκόντι, τα μελοδράματα του Βινσέντε Μινέλι και τα γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε, ο Πορτογάλος Τιάγο Γκέντες μόλις πρόσθεσε το όνομα του στη λίστα των σκηνοθετών που θα μας απασχολήσουν σίγουρα πολύ στο μέλλον.
Η υπέρλαμπρη θεότητα του ασιατικού σινεμά Γκονγκ Λι είναι ένας μόνο από τους λόγους που η νέα ταινία του πάντα φορμαλιστικά ανήσυχου Λου Γε εντυπώνεται στη μνήμη.
Προορισμένο να φύγει από την Βενετία με ένα βραβείο στις αποσκευές του, το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Σάνον Μέρφι είναι αστείο, σπαρακτικό και συναισθηματικά μεγαλειώδες, αρνούμενο πεισματικά να παραδοθεί στις συμβάσεις.
Ταινίες από τη Χιλή και το Περού μέχρι τη μακρινή Ιαπωνία αλλά και από την Ελλάδα διεκδικούν τα βραβεία των τεσσάρων διαγωνιστικών τμημάτων του 12ου Διεθνούς Φεστιβάλ + Αγορά Κινουμένων Σχεδίων Animasyros που φέτος διεξάγεται στο νησί της Σύρου από τις 18 μέχρι και τις 22 Σεπτεμβρίου.
Το Flix συνάντησε τον 23χρονο σούπερ σταρ στο 76ο Φεστιβάλ Βενετίας, με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα του «The King» του Ντέιβιντ Μίσο.
Η καινούργια του ταινία είναι ένα (λίγο παραβρασμένο) ψυχολογικό δράμα με μια πρέζα θρίλερ, για την σχέση ενός πατέρα με την κόρη του και για τις αμαρτίες του παρελθόντος τους.
Με διάρκεια μόλις 76 λεπτά η νέα ταινία του σπουδαίου Σουηδού σκηνοθέτη μοιάζει με το υστερόγραφο της δικής του υπέροχης τριλογίας για την ανθρώπινη κατάσταση, ένα μικρό δείγμα ενός μεγάλου σινεμά.
Προορισμένη για θεατές με γερά νεύρα και στομάχια, η ταινία-σοκ του φετινού Διαγωνιστικού της Βενετίας αποτυπώνει τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με έναν αποτρόπαιο, ζοφερό και σε κάθε περίπτωση συγκλονιστικό τρόπο.
Γεμάτο ενέργεια, δυναμισμό αλλά και μπόλικο μελόδραμα, το ανέλπιστο εμπορικό χιτ του Ιράν πραγματοποιεί στην Βενετία το διεθνές άνοιγμά του, καθώς διαγωνίζεται στο παράλληλο τμήμα των Orizzonti.
Αντλώντας από το σινεμά της Λουκρέσια Μαρτέλ αλλά αδυνατώντας να αφηγηθεί στιβαρά μια εξ ορισμού πολύ σημαντική ιστορία, το φιλμ του Τέο Κουρτ εντυπωσιάζει με τα κάδρα του αλλά δεν καταφέρνει να δικαιώσει τις υποσχέσεις που αρχικά δίνει.
Σε δυο δημιουργούς με παρελθόν, παρόν και μέλλον ρίχνει φως το φεστιβάλ.
Με τιμητικό Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας της τιμήθηκε η Τζούλι Αντριους - σε μια τελετή φτιαγμένη από τα ίδια μαγευτικά υλικά με τα οποία χτίστηκε ο μύθος της.
Ρούχα, βλέμματα, στάση, λάμψη: αυτοί ήταν οι άντρες κι οι γυναίκες που χαζέψαμε περισσότερο ως τώρα στο κόκκινο χαλί της Mostra.
Μια γνώριμη, μα πάντα συναρπαστική ιστορία μεταμορφώνεται σε μια όχι ακριβώς νεωτερική μα σίγουρα δυναμική και χορταστική ταινία.
Ξεκινώντας από το ομότιτλο βιβλίο του Τζακ Λόντον και ανάγοντάς την αφήγησή του σε μια άχρονη πραγματικότητα που αγκαλιάζει όλον τον 20ό αιώνα, ο Πιέτρο Μαρτσέλο κάνει τον «Martin Eden» έναν διαχρονικό ήρωα που αξίζει της προσοχής, ακόμα κι αν ξεμένει από ενέργεια στα μέσα της διαδρομής.
Στο πρώτο animation του θρυλικού στην Κίνα Γιονφάν οι αναμνήσεις από το Χονγκ Κονγκ του '60 συνθέτουν ένα μαγικό γράμμα αγάπης σε μια χαμένη εποχή.
Η πρώτη – στην Ιστορία – ινδική συμμετοχή στο διαγωνιστικό των Orizzonti δείχνει να ενδιαφέρεται με επαναστατική ματιά για τις ρωγμές της σύγχρονης ινδικής πραγματικότητας, καταρρέει ωστόσο υπό το βάρος του υπέρμετρου μελοδραματισμού και της παντελούς έλλειψης δραματικού μέτρου.
Με θεατρική ματιά που εκθέτει επίμονα (και κατά στιγμές τεχνηέντως) μια ιστορία προσωπικής κρίσης, το «Rialto» του Πίτερ Μακί Μπερνς, το οποίο διαγωνίζεται στο παράλληλο πρόγραμμα των Orizzonti, βασίζεται υπερβολικά στην οπτική του πρωταγωνιστή του για να κάνει απόλυτα κατανοητό το δράμα του.
Πρωταγωνίστρια στη νέα ταινία του Ολιβιέ Ασαγιας «Wasp Network», η Πενέλοπε Κρουζ έδειξε τον τρόπο με τον οποίο κλέβεις όλα τα βλέμματα και τα φλας στο κόκκινο χαλί.
