Buzz

Το συγκινητικό αφιέρωμα της Τζούλια Στάιλς στον Χιθ Λέτζερ

στα 10

Η ηθοποιός ξανασυναντήθηκε με τους συμπρωταγωνιστές της από «10 Things I Hate About You» στο «Dancing with the Stars», τιμώντας τη μνήμη του Χιθ Λέτζερ με το τραγούδι που σημάδεψε μία από τις πιο εμβληματικές σκηνές τους.

Το συγκινητικό αφιέρωμα της Τζούλια Στάιλς στον Χιθ Λέτζερ

Υπάρχουν κινηματογραφικές σκηνές που μένουν μαζί μας πολύ μετά τους τίτλους τέλους. Για την Τζούλια Στάιλς, αλλά και για τους εκατομμύρια θεατές που αγάπησαν το «10 Things I Hate About You», μία από αυτές είναι η στιγμή που ο Χιθ Λέτζερ τραγουδά το «Can’t Take My Eyes Off You» στην εξέδρα του σχολικού γηπέδου, προσπαθώντας να κερδίσει την καρδιά της Κάτ Στράτφορντ.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, η Στάιλς επέστρεψε σε εκείνη τη σκηνή με έναν διαφορετικό τρόπο, μέσα από ένα συγκινητικό αφιέρωμα στον αδικοχαμένο συμπρωταγωνιστή της.

Στο επεισόδιο του «Dancing with the Stars» την Τρίτη, στο πλαίσιο της βραδιάς αφιερώσεων, η ηθοποιός και ο χορευτής Εζρα Σόσα παρουσίασαν μια σύγχρονη χορογραφία υπό τους ήχους του τραγουδιού του Φράνκι Βάλι. Η εμφάνιση κορυφώθηκε με την προβολή μιας φωτογραφίας από την ταινία και την αναπαραγωγή του μονόλογου της Στάιλς, ενώ η ίδια άφησε ένα τριαντάφυλλο κάτω από την εικόνα. Στη συνέχεια, ενώθηκε με τους παλιούς της συμπρωταγωνιστές, που είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν μαζί τη μνήμη του Λέτζερ.

10 Things I Hate About You

Στην επανένωση συμμετείχαν ο Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, η Γκαμπριέλ Γιούνιον, η Λάρισα Ολέινικ, η Σούζαν Μέι Πρατ και ο Αντριου Κίγκαν. Οπως αποκάλυψε η Στάιλς, ήθελε το αφιέρωμα να εκπροσωπεί όχι μόνο την κληρονομιά του Λέτζερ, αλλά και ολόκληρη την ταινία. «Τους παρακάλεσα, έναν προς έναν, και όλοι ανταποκρίθηκαν. Πραγματικά», είπε, περιγράφοντας πόσο σημαντικό ήταν για εκείνη να έχει δίπλα της ολόκληρη την κινηματογραφική της οικογένεια.

Η επιστροφή στον κόσμο της ταινίας αποδείχθηκε πιο φορτισμένη συναισθηματικά απ’ όσο περίμενε. Η ηθοποιός αποκάλυψε ότι είχε αρχίσει να κλαίει ήδη από τις πρόβες, καθώς η θέα αποσπασμάτων της ταινίας και το άκουσμα της δικής της φωνής, αλλά και εκείνης του Λέτζερ, ξύπνησαν αναμνήσεις που πίστευε πως είχε αφήσει πίσω της. «Νόμιζα ότι είχα πάρει αρκετή απόσταση από όλα αυτά. Ότι είχαν περάσει τόσα χρόνια», είπε στο Variety, παραδεχόμενη πως η εμπειρία αποδείχθηκε πολύ πιο έντονη απ’ όσο είχε υπολογίσει.

10 Things I Hate About You

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η παρουσία της ίδιας πάνω στη σκηνή. Φορώντας ένα μπλε φόρεμα, που θύμιζε εκείνο που φορούσε στην ταινία, και με παρόμοιο χτένισμα, η Στάιλς ένιωσε σαν να συναντούσε ξανά τον νεότερο εαυτό της. «Στα 17 μου δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι στα 45 μου θα βρισκόμουν εδώ, γιορτάζοντας το σώμα μου, χορεύοντας σε μια εκπομπή που αγαπώ και βλέποντας ότι οι θεατές εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για αυτή την ταινία, να συγκινούνται και να αγγίζονται από αυτήν», ανέφερε.

Η ηθοποιός εξήγησε ακόμη πως, για έναν ερμηνευτή, μία από τις μεγαλύτερες επιθυμίες είναι να καταφέρει να κάνει το κοινό να νιώσει κάτι και να ενδιαφερθεί για τη δουλειά του. Για την ίδια, η διαχρονική απήχηση του «10 Things I Hate About You» αποτελεί και έναν τρόπο να παραμένει ζωντανή η μνήμη του Λέτζερ. «Η μνήμη του συνεχίζει να ζει, επειδή ήταν μια απίστευτη ερμηνεία», σημείωσε.

10 Things I Hate About You

Ο Χιθ Λέτζερ πέθανε το 2008, σε ηλικία 28 ετών, από τυχαία υπερδοσολογία. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε μετά θάνατον με Οσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Τζόκερ στον «Σκοτεινό Ιππότη» του Κρίστοφερ Νόλαν.

Το «10 Things I Hate About You», μια σύγχρονη διασκευή του σαιξπηρικού «Το ημέρωμα της στρίγγλας», είχε σηματοδοτήσει την πρώτη μεγάλη κινηματογραφική εμφάνιση της Στάιλς και είχε συμβάλει στην καθιέρωση του Λέτζερ στο Χόλιγουντ.

10 Things I Hate About You

Στο τέλος της βραδιάς, η χορογραφία απέσπασε τέσσερα εννιάρια από την κριτική επιτροπή, με την κριτή Κάρι Αν Ινάμπα να λέει στη Στάιλς ότι η εμφάνισή της την έκανε να θέλει να «ανοίξει την καρδιά της». Πέρα όμως από τη βαθμολογία, το αφιέρωμα πέτυχε κάτι πιο ουσιαστικό: έφερε ξανά κοντά τους ανθρώπους μιας ταινίας που εξακολουθεί να συγκινεί, αποδεικνύοντας πως κάποιες κινηματογραφικές στιγμές δεν ξεθωριάζουν με τον χρόνο — και πως η παρουσία ενός ηθοποιού μπορεί να παραμένει αισθητή ακόμη κι όταν εκείνος δεν βρίσκεται πια εδώ.

Δείτε ολόκληρη την performance, εδώ: