Οταν ένα ζευγάρι τουριστών θα κηρυχθεί αγνοούμενο στα νερά του βαθύτερου φιόρδ της Νορβηγίας, μια θαλάσσια βιολόγος θα κληθεί για να διευρευνήσει τη σύνδεση ανάμεσα σε μια σειρά από μυστηριώδη φαινόμενα και μια νέα ηχητική τεχνολογία που χρησιμοποιείται στην τοπική ιχθυοκαλλιέργεια. Τα ίχνη θα την οδηγήσουν σε μια κατάχρηση της τεχνολογίας από τον πλούσιο ιδιοκτήτη μιας ιχθυόφαρμας που θυσιάζει οικολογική συνείδηση για το χρήμα, αλλά και στην ύβρι που θα αναβιώσει ένα προϊστορικό τέρας ικανό να κατασπαράξει κάθε μικρή η μεγάλη ανθρώπινη ασυδοσία.

Η επιστροφή της βιολόγου στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε, θα φέρει μαζί και μια επιστροφή στο παρελθόν, μια επανασύνδεση με μια παλιά της αγάπη και μια επαφή με μια γενιά νεότερη που είναι αποφασισμένη να μην ενδώσει στα λάθη των μεγαλύτερων. Ενα σύμπαν δηλαδή από χαρακτήρες διαφορετικών ταχυτήτων που όλοι τους θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα τέρας - φτιαγμένο από τους ίδιους.

Θα περάσει πολύ ώρα μέχρι το "Κράκεν: Το Τέρας των Βυθών" γίνει το b-movie που περιμένεις από την αρχή. Και εκεί, στην πιο κρίσιμη ώρα, που σχεδόν έχεις εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για καθαρόαιμη δράση, θα δώσει ομολογουμένως αρκετό πόνο σε επίπεδο απειλητικών πλοκαμιών.»

Με φόντο ένα τοπίο που αρκεί να το παρατηρείς για να σου κοπεί η ανάσα από την ομορφιά και το απόκοσμο της ύπαρξης του, το φιλμ του Πολ Οϊε βρίσκεται σε ένα τρομερό δίλημμα αν θα αναλωθεί στο να προκρίνει την οικολογική του διάσταση ή θα παραδοθεί άνευ όρων στο θέαμα ενός αρχαίου τέρατος που αναβιώνει στο παρόν. Για πολλή ώρα και ενώ η παρουσία του Κράκεν υπονοείται ή δίνεται σε μικρές - σε κάθε περίπτωση όχι χορταστικές δόσεις - το φιλμ αναλώνεται στις σχέσεις χαρακτήρων που δεν σε ενδιαφέρουν (και καλά κάνεις) και σε συζητήσεις, διαφωνίες και debates που δεν οδηγούν (και καλά κάνουν) παρά στην απόλυτα προφανή διαπίστωση πως ο αποτρόπαιος τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στη Φύση θα γυρίσει κάποια στιγμή εναντίον μας.

Θα περάσει πολύ ώρα μέχρι το «Κράκεν: Το Τέρας των Βυθών» γίνει το b-movie που περιμένεις από την αρχή. Και εκεί, στην πιο κρίσιμη ώρα, που σχεδόν έχεις εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για καθαρόαιμη δράση, θα δώσει ομολογουμένως αρκετό πόνο σε επίπεδο πλοκαμιών που θα απειλήσουν ήρωες μέσα στο στενό και δαιδαλώδες χώρο ενός πλοίου.

Το σασπένς χτίζεται, αλλά το Κράκεν αργεί και όταν εμφανιστεί είναι πλέον το μόνο που ενδιαφέρει σε μια ακόμη εκδοχή της γνωστής ιστορίας που μόλις πρόσφατα έχουμε δει ήδη στο «Meg: Ο Κυρίαρχος του Βυθού», εδώ σε μια πιο ανθρώπινων διαστάσεων εκδοχή, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις και με μια κλινικά σκανδιναβική λογική που θέλει να αποφύγει τα χολιγουντιανά τρικ και τις ανατροπές που θα ικανοποιούσαν ακόμη και τον πιο προετοιμασμένο θεατή.