Ο Ρουμάνος σκηνοθέτης εξηγεί στο Flix γιατί ένιωσε την ανάγκη να κάνει το «Fjord» - δεν ήταν μία ιδέα, δεν ήταν ένα απλό σενάριο. Ηταν μία ανάγκη να απαντήσει στην πόλωση των καιρών μας
Παρόλο που η σκηνοθέτης το επικαλείται ως πηγή έμπνευσης, μόνο κακό κάνουν οι συγκρίσεις με το «Τέλος της Βίας» του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ. Χλιαρό, απογοητευτικό, προβλέψιμο νουάρ που αναρωτιόμαστε γιατί να βρίσκεται στο επίσημο διαγωνιστικό.
Η νέα ταινία της Βαλέσκα Γκρίζενμπαχ είναι ένα γουέστερν-κριτική στην Βουλγαρία των Βαλκανίων και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με μια γυναίκα ηρωίδα που θα ξεκινήσει μια ανασκαφή προκειμένου να ανακτήσει το δικαίωμα στον τόπο στον οποίο γεννήθηκε.
Οι πρεμιέρες συνεχίζονται, σταρ έρχονται, σταρ φεύγουν, παράλληλα τμήματα ολοκληρώνονται και το μεγάλο στοίχημα παραμένει: ποιος θα φύγει με το Χρυσό Φοίνικα φέτος;
Συνεχίζοντας το ιδιοσυγκρασιακό έργο της, η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη στέκεται με θάρρος απέναντι στη φιλοδοξία του μεγάλου μήκους ντεμπούτου της που κινεί γη ουρανό, μέχρι και ωκεανούς για να ακουστεί.
«Οι δυναμικές γυναίκες ταράζουν τα νερά». Αυτό ήταν το σύνθημα χθες στην Κρουαζέτ, με την επίσημη πρεμιέρα του «Τιτανικού Ωκεανού» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη- να μονοπωλεί το ενδιαφέρον.
Από τα φαβορί για το βραβείο ερμηνείας, η Αντέλ Εξαρχόπουλος δίνει σε μια μέτρια ταινία ένα βάθος και έναν ακομπλεξάριστο αυθορμητισμό που λειτουργεί πιο «εκπαιδευτικά» από όσο θα φανταζόταν ποτέ κάποιος ειδικός.
Η Αλεξάνδρα Ματθαίου μιλάει στο Flix από την Κρουαζέτ: για το μικρού μήκους «Free Eliza» που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών, για το σχέδιο της πρώτης της μεγάλου μήκους ταινίας στην Αγορά των Καννών, για τις ηρωίδες που θέλει να απελευθερώσει με τις ταινίες της.
Στην 24η του ταινία ο Πέδρο Αλμοδοβάρ στοχάζεται πάνω στην απουσία της έμπνευσης και την αμηχανία της δημιουργίας, φτιάχνοντας μια ταινία με απουσία έμπνευσης και… αμηχανία που δεν οδηγεί σε καμία κάθαρση.