Πλούσια σε περιεχόμενο και τρέξιμο η χθεσινή μέρα - καθώς το 79ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφοιυ των Καννών βρίσκεται στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση και τα βραβεία του.
Οι πρεμιέρες των ταινιών του διαγωνιστικού τμήματος συνεχίζονται , το Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών ολοκληρώνεται και δίνει τα βραβεία του, αφίξεις των σταρ, αναχωρήσεις των σταρ, συνεντεύξεις, δηλώσεις, masterclasses, εκπλήξεις στο κόκκινο χαλί.
Και φυσικά, ελληνικό ενδιαφέρον!
ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ | ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΟΙΝΟΥ:στo «Ι See Buildings Fall Like Lightning» της Κλίο Μπάρναρντ
Η νέα ταινία της Κλίο Μπάρναρντ, της σπουδαίας γυναικείας φωνής του Βρετανικού κοινωνικού ρεαλισμού, έφυγε χθες βράδυ με το Βραβείο Κοινού. Βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Κίραν Γκόνταρντ, το «Ι See Buildings Fall Like Lightning» ακολουθεί μία παρέα 5 φίλων που μεγαλώνουν με όνειρα, έρωτες, χαρά για να προσγειωθούν στην Αγγλία των Tories, όπου η οικονομική κρίση δεν αφήνει περιθώρια ελπίδας για ευτυχία, ασφάλεια, ευημερία.
Η ιστορία προβάλει ως βασικό κοινωνικοπολιτικό θέμα την στεγαστική κρίση, κι είναι εμπνευσμένη από το τραγικό δυστύχημα του 2017 στο Λονδίνο - την πυρκαγιά στον πύργο κατοικιών Γκρένφελ, ο οποίος λαμπάδιασε και στοίχισε τη ζωή σε 79 ανθρώπους. Το κτίριο 24 ορόφων και ύψους 67 μέτρων καιγόταν επί 24 ώρες, καθώς ήταν φτιαγμένο από φτηνά υλικά για να στεγάσει ανθρώπους της εργατικής τάξης.
«Παλιά είχαμε να αντιμετωπίσουμε την Old Deal, αλλά τουλάχιστον.... ήταν ένα συμβόλαιο: θα χαρίζαμε τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας δουλεύοντας 9 με 5, αλλά μετά θα είχαμε ένα κομμάτι της πίτας κι εμείς. Σήμερα, απροκάλυπτα μάς εξοντώνουν. Δεν τους ενδιαφέρει αν θα πεθάνουν στο δρόμο, σαν τα σκυλιά».
Φαίνεται λοιπόν ότι μιλώντας για την στεγαστική ανισότητα και τον περιβαλλοντισμό των φτωχών, η Μπάρναρντ άγγιξε τις καρδιές των θεατών που ψήφισαν την ταινία για το Βραβείο Κοινού.
ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΟΥ «FREE ELIZA» ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ | ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ
Λίγο πριν το κλείσιμο του φετινού Δεκαπενθημέρου των Σκηνοθετών, έγινε και η παγκόσμια πρεμιέρα του «Free Eliza» της Αλεξάνδρας Ματθαίου, της μικρού μήκους ταινίας που έρχεται μετά το «A Summer Place» όπου και την γνωρίσαμε και αποτελεί τον ενδιάμεσο σταθμό για τη μεγάλου μήκους ταινία που ετοιμάζει και ήδη πήρε μια γερή εκκίνηση εδώ από την Αγορά των Καννών στο Cannes’ Focus COPRO (τμήμα της Αγοράς του Φεστιβάλ των Καννών, αφιερωμένο στις πρώτες ταινίες μυθοπλασίας δημιουργών).
Στο «Free Eliza», με πλήρη τίτλο «Free Eliza (Notes on an Anatomical Imperfection)», που εξελίσσει το στιλ της Ματθαίου με μια πιο ειρωνική αλλά ταυτόχρονα και πολύ τρυφερή ματιά πάνω σε μια ηρωίδα εγκλωβισμένη από την εργασία, την κοινωνική συνθήκη και την εικόνα που οι άλλοι θέλουν να έχουμε ώστε να ταιριάζουμε στο μεγάλο χάρτη μιας κανονικότητας, παρακολουθούμε τις μέρες, τις νύχτες και τις ώρες που δεν περνούν στη ζωή της Ελίζας, μιας νεαρή γυναίκα που εργάζεται σε ένα πολυτελές resort. Η καθημερινότητα της δεν είναι εύκολη, λαμβάνοντας ειδικά υπόψη μια ιδιοσυγκρασιακή λεπτομέρεια της ζωής της: εξαιτίας μιας εξαιρετικά σπάνιας ανατομικής ανωμαλίας, η Ελίζα δεν μπορεί να χαμογελάσει. Μέχρι που η Ελίζα δεν θα αντέξει να της λένε να χαμογελάσει. Και θα αποφασίσει να απελευθερωθεί. Θυμηθείτε τη συνέντευξη της Αλεξάνδρας Ματθαίου στο Flix
RENDEZ VOUS ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΛΝΤΑ ΣΟΥΪΝΤΟΝ
Η Τίλντα έφυγε από την Αθήνα την έκθεση «A Biographical Wardrobe» στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάσση και το αφιέρωμα στο έργο της και ήρθε στις Κάννες για να τιμήσει τον Πέδρο Αλμοδόβαρ και να δώσει ένα masterclass στην παραδοσιακή αίθουσα Μπουνιουέλ.
Ηθελε να γίνει συγγραφέας. «Πέρασα στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσω δημιουργική γραφή. Μετανιώνω βαθιά που αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου - δεν ξαναέγραψα ποτέ. Δεν είχα τη φιλοδοξία να γίνω ηθοποιός, όμως με ενδιέφερε πολύ ο κινηματογράφος. Κι έτσι τόλμησα να πειραματιστώ με τον φίλο μου, Ντέρεκ Τζάρμαν. Μαζί του βούτηξα στον κόσμο του αυτοσχεδιασμού και του πειραματικού σινεμά. Αυτές είναι οι ρίζες μου. Οταν ο Ντέρεκ πέθανε το 1994, δεν έχασα μόνο τον καλύτερό μου φίλο· άρχισα να αμφισβητώ τα πάντα. Ποια είμαι; Πού πηγαίνω; Ως ηθοποιός, δεν ήξερα αν έπρεπε να συνεχίσω…»
Πώς γράφει ο Πέδρο Αλμοδοβάρ; Με ψηλά τακούνια! «Ο Πέδρο γράφει με ψηλοτάκουνα. Γράφει παραμύθια. Δεν είναι νατουραλιστής· δεν ασχολείται με τη “ρεαλιστική” ζωή. Αυτό που είναι συναρπαστικό με τον Πέδρο είναι ότι μπορεί να αποτελεί τον πιο πρόσφατο συνεργάτη μου, αλλά εγώ για χρόνια υπήρξα φανατική θαυμάστρια του έργου του. Εχει δημιουργήσει έναν απολύτως δικό του κόσμο: όλοι ξέρουμε πώς μοιάζει, τι γεύση έχει, τι μυρωδιά αποπνέει. Είναι ένας κόσμος γεμάτος χρώματα, πάθος, ένταση — ειδικά για μένα, που ούτε Ισπανίδα είμαι ούτε διαθέτω τις χαρακτηριστικές καμπύλες των γυναικών του. Και ότι μπόρεσα επιτέλους να μπω μέσα σε αυτόν τον κόσμο ήταν απίστευτο.»
Δείτε εδώ τι λέει για το ΑΙ και πώς μπορούμε να διασώσουμε τη δημιουργική ανθρώπινη έκφραση:
Tilda Swinton gives take on AI in #Cannes: “What we need to do is what only humans can do: make messy, adventurous experiences so that an audience does not know what’s coming next and enjoys that experience” pic.twitter.com/nRZjZ1Zaau
— Deadline (@DEADLINE) May 21, 2026
Να μην ανησυχούμε: το σινεμά θα επιβιώσει «Με κάθε αλλαγή ανησυχούσαμε ότι ο κινηματογράφος τελείωσε - όταν εμφανίστηκε ο ήχος, όταν από ασπρόμαυρο περάσαμε στο χρώμα, πάντα στούντιο και αίθουσες βυθίζονταν σε κρίση και όλοι έλεγαν πως ο κινηματογράφος πέθανε. Πιστέψαμε ότι κινδύνευε όταν ήρθε η τηλεόραση, το βίντεο, τα DVD. Τώρα το streaming. Και όμως, όλα καλά! Το σινεμά θα επιβιώσει, δεν πρόκειται να εξαφανιστεί ποτέ. Θα αντέξει, θα εξελίσσεται συνεχώς και θα επιβιώσεις - γιατί, πάνω απ’ όλα, είναι μια βαθιά ανθρώπινη υπόθεση…» Το βράδυ, η Τίλντα πήγε σε πρεμιέρα - με το γνωστό της στυλ.
ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΤΖΑΜΑΝΗ
Μετά από μια πολύχρονη διαδικασία παραγωγής, γυρίσματα στην Ιαπωνία και post production στη Γαλλία και στην Πολωνία, με ενδιάμεσες στάσεις στην Αθήνα, το τελευταίο (ή πρώτο;) ταξίδι του «Τιτανικού Ωκεανού», της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη ολοκληρώνεται στις Κάννες.
Την επόμενη μέρα της επίσημης, λαμπερής πρεμιέρας της στο τμήμα Ενα Κάποιο Βλέμμα, η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη συνάντησε το Flix για μία συνέντευξη.
«Η ταινία ξεκίνησε δέκα χρόνια πριν, έγραφα μια άλλη ταινία, βρισκόμουν στην Αργεντινή και ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά μου ένα άρθρο για κορίτσια που εκπαιδεύονται για να γίνουν γοργόνες στην Ιαπωνία. Νομίζω ότι με εντυπωσιάσε τόσο πολύ αυτή η είδηση που ξεκίνησα να κάνω έρευνα για τον εαυτό μου, για να ικανοποιήσω την περιέργειά μου. Η απίστευτη αυτή ιστορία των κοριτσιών που θέλουν να γίνουν γοργόνες ήρθε και συνάντησε το παραμύθι της «Μικρής Γοργόνας» και τους τους ελληνικούς μύθους. Λάτρευα ήδη πριν τη «Μικρή Γοργόνα» του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν - ένα παραμύθι που περιγράφει πως η Αριελ νιώθει μέσα στο νερό και έξω από νερό, μια διαρκής προβληματική συνθήκη για το που ανήκει. Και μετά ήρθαν οι ελληνικοί μύθοι, οι Σειρήνες που σαγηνεουν με τη φωνή τους που μπορεί να γίνει τερατώδης ή ενσάρκωση της απόλυτης ευτυχίας....» Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη της εδώ
«COWARD»: ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑΣ ΝΤΟΝΤ
Ο Βέλγος σκηνοθέτης επέστρεψε για τρίτη φορά στις Κάννες (μετά τα «Girl» και «Close») και χθες παρουσίασε την παγκόσμια πρεμιέρα της νέας ταινίας του «Coward».
H ιστορία μάς επιστρέφει πίσω, στα χαρακώματα του Α Παγκοσμίου Πολέμου κι ακολουθεί τον Πιερ, έναν στρατιώτη που μόλις έχει φτάσει στο μέτωπο και ανυπομονεί να αποδείξει την αξία του. Εκεί, γνωρίζει τον Φρανσίς, ο οποίος αποφασίζει να αναπτερώσει το ηθικό των συμπολεμιστών του οργανώνοντας μια θεατρική παράσταση. Καθώς η βία συνεχίζεται αδιάκοπα, οι δύο άνδρες προσπαθούν να βρουν τρόπους να ξεφύγουν — έστω και στιγμιαία — από τη φρίκη και τη βαρβαρότητα του πολέμου.
Η ΠΕΝΕΛΟΠΕ KROYZ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΟΥ «LA BOLA NEGRA»
H λαμπερή σταρ δεν απογοήτευσε: ήρθε στις Κάννες για να στηρίξει την Ισπανική ταινία του Διαγωνιστικού Τμήματος και στην οποία κρατάει έναν μικρό, αλλά εντυπωσιακό ρόλο.
Το «La Bola Negra» (ευφημισμός για τον γκέι άντρα, το «μαύρο πρόβατο» μιας κοινωνίας στη δεκαετία του 30), η νέα ταινία των Χαβιέ Κάλβο & Χαβιέ Αμπρόσι, ακολουθεί 3 γενιές και 3 ιστορίες γκέι αντρών σε μια χώρα διχασμένη από πολέμους, εμφυλίους και οικονομική κρίση. Μία τρυφερή, συγκινητική, ποιητική ταινία επικών διαστάσεων και μεγάλης φιλοδοξίας Θα φύγει με βραβείο;
Ενα είναι σίγουρο: χθες βράδυ όλες οι Κάννες ήταν στην πρεμιέρα τους. Διαβάστε την κριτική του Flix για την ταινία εδώ
