Η Ενωση Σκηνοθετών-Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ) εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στη Φαίδρα Βόκαλη, φίλη και συνάδελφο, καθώς και σε όλα τα μέλη της ανθρωπιστικής αποστολής του Global Sumud Flotilla, που δέχτηκε επίθεση από το κράτος του Ισραήλ στα ανοιχτά της Κύπρου, ενώ κατευθυνόταν προς τη Γάζα μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια. Συντασσόμαστε με την επιστολή των συγγενών και φίλων των μελών της αποστολής και συμμεριζόμαστε την έντονη ανησυχία για την ασφάλεια, την υγεία και τα δικαιώματα των ανθρώπων που κρατούνται μετά τη βίαιη αναχαίτιση των σκαφών της αποστολής εντός της κυπριακής ζώνης έρευνας και διάσωσης.
Με τη γενικευμένη κινητοποίηση συντάσσεται η ΕΣΠΕΚ, ενώ οργανώσεις και φορείς πιέζουν το ελληνικό κράτος και το Υπουργείο Εξωτερικών να πράξει τα απαραίτητα για την ασφαλή επιτροπή των ακτιβιστών.
Την ίδια ώρα, στην κινηματογραφική δημιουργική φούσκα που λέγεται Φεστιβάλ Καννών, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ έχει την τιμητική του. Ενατη φορά στο επίσημο πρόγραμμα για τον Ισπανό σκηνοθέτη, ξεκινώντας από το «Ολα για τη Μητέρα μου» το 1999. Η νέα του ταινία, «Πικρές Γιορτές», αντλεί σίγουρα και πάλι από τη δική του ζωή και ιδιοσυγκρασία, παρουσιάζοντας από τη μια πλευρά έναν σεναριογράφο-σκηνοθέτη που, μη βρίσκοντας πιο δημιουργική ιδέα, «αντιγράφει» της ζωή της επί δεκαετίες βοηθού του κι από την άλλη το ίδιο το σενάριο, μια ταινία-μέσα-στην-ταινία δηλαδή, με ηρωίδα μια γυναίκα που, παραμονές Χριστουγέννων, βρίσκεται σ' ένα μεγάλο προσωπικό αδιέξοδο - φυσικά, τη λύση θα δώσουν τα τραγούδια της Τσαβέλα Βάργκας, γιατί εδώ βρισκόμαστε στον κόσμο του Αλμοδόβαρ.
Μέτριες οι αντιδράσεις για την ταινία, μέτρια και η δική μας άποψη εδώ στο Flix, ο ίδιος, όμως, ήταν συγκινητικός απευθυνόμενος στο κοινό που χειροκροτούσε όρθιο για ένα δεκάλεπτο στην επίσημη πρεμιέρα του: «Είναι τόσο συγκινητικό αυτό, που δεν έχω λόγια,» είπε ο Αλμοδόβαρ. «Τόσες προβολές είχα σ' αυτό εδώ το μέρος και πάντα έβρισκα το κοινό εξαιρετικά θερμό, κάθε φορά που ήμουν εδώ. Σας ευχαριστώ πολύ. Και μόνο που μπαίνω από την πόρτα και κάθομαι στις θέσεις της αίθουσας, είναι ένα όνειρο για μένα. Και θα μου λείψει πάρα πολύ όταν, πια, σταματήσω να έρχομαι.»
H βραδυνή δημοσιογραφική προβολή της ταινίας, ωστόσο, διακόπηκε γιατί ένας θεατής έπαθε επιληπτική κρίση - διασώστες και ασθενοφόρο του προσέφεραν τις πρώτες βοήθειες και τον μετέφεραν σε νοσοκομείο, ενώ η ταινία, φυσικά, ξανάρχισε την προβολή της από την αρχή.
Στο κόκκινο χαλί της πρεμιέρας, ο Αλμοδόβαρ περικυκλώθηκε από τους ηθοποιούς του, την Μπάρμπαρα Λένι, την Αϊτάνα Σάντσες-Γκιχόν, τη Ρόσι ντε Πάλμα, τον Κβιμ Γκουτιέρες και τον Λεονάρντο Σμπαράλια.
Ενα πολύ προσωπικό του πρότζεκτ έφερε στις Κάννες, εκτός συναγωνισμού, ο Αντι Γκαρσία. Ο ίδιος έγραψε και σκηνοθέτησε το «Diamond», την ιστορία του Τζο Ντάιαμοντ (ενσαρκώνει ο ίδιος επίσης), ενός άντρα στοιχειωμένου από το παρελθόν του, ο οποίος χρησιμοποιεί την οξυδέρκεια και την παρατηρητικότητά του για να διερευνά εγκλήματα. Στο κόκκινο χαλί τον συνόδευσαν οι ηθοποιοί του, Ντάνι Χιούστον, Ρόζμαρι ΝτεΓουιτ και Βίκι Κριπς.
Σε μια χρονιά μ' ένα αδύναμο διαγωνιστικό τμήμα, όπου γνώριμοι και πολυβραβευμένοι σκηνοθέτες έχουν έρθει με μέτριες δουλειές του, ο Ρώσος δημιουργός Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ έφερε μαζί του τον «Μινώταυρό» του και μαζί τις προβλέψεις για έναν Χρυσό Φοίνικα όλο δικό του. Η σχολαστικά ελεγχόμενη ζωή ενός ισχυρού στελέχους καταρρέει όταν επαγγελματικές κρίσεις, παγκόσμιο χάος και η προδοσία μέσα στον γάμο του συγκρούονται, οδηγώντας τον σε ένα οριακό σημείο. Το φιλμ είναι διασκευή της «Απιστης» (αρχικά του Κλοντ Σαμπρόλ και στη συνέχεια του Αντριαν Λάιν), φυσικά με τη δραματική στάμπα του Σβιάγκιντσεφ.
