Το Φεστιβάλ των Καννών συνεχίζεται απρόσκοπτα, με μικρές βροχές και μεγαλύτερες καταιγίδες στο περιθώριο των συζητήσεων που αναδεικνύουν μια μεγάλη κρίση στο γαλλικό σινεμά, έναν πλανήτη που δονείται από την κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή και τη γενοκτονία στη Γάζα να συνεχίζει να διεκδικεί ορατότητα, ακόμη και εν μέσω κόκκινων χαλιών και κοκτέιλ στην άμμο εδώ στην Κρουαζέτ.
Μια σειρά από γυναίκες, η δική μας «Εύα» της Μαρίας Πλυτά, η επανένωση χωρίς κοινή ταινία της Λέα Σεντού και Αντέλ Εξαρχόπουλος (ισχυρές διεκδικήτριες και οι δύο φέτος του βραβείου ερμηνείας, η Λέα Σεντού με δύο ταινίες - το «A Gentle Monster» της Μαρί Κρόιτσερ και την «Αγνωστο» του Αρτούρ Χαραρί και η Αντέλ Εξαρχόπουλος για το «Garance»), η Σάρον Στόουν στο κόκκνο χαλί, η Ρενάτε Ράινσβε στη νέα ταινία του Κριστιάν Μουντζίου, συνεχίζουν να δίνουν το στίγμα φωνών που ακούγονται όσο διεκδικούν.
Στα χαρακώματα του γαλλικού σινεμά
Στο περιθώριο του Φεστιβάλ διαδραματίζεται και μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις που γνώρισε τελευταία το γαλλικό σινεμά, το οποίο παρεπιπτόντως παραμένει κραταιό στην Κρουαζέτ με σχεδόν το 99% των ταινιών που προβάλλονται να είναι η γαλλικές παραγωγές ή γαλλικές συμπαραγωγές.
600 και περισσότεροι άνθρωποι του γαλλικού σινεμά υπέγραψαν μια ανοιχτή διαμαρτυρία κατά του Canal+ και του ιδιοκτήτη του Βανσάν Μπολορέ, μεγαλοεπιχειρηματία με συνδέσεις με την γαλλική ακροδεξιά. «Αφήνοντας το γαλλικό σινεμά στα χέρια ενός ακροδεξιού αφεντικού, δεν διακινδυνεύουμε μόνο μια ομογενοποίηση των ταινιών, αλλά μια φασιστική ανάληψη ελέγχου επί του συλλογικού φαντασιακού», αναφέρει η διαμαρτυρία.
Η εξαγορά από την πλευρά του Canal+ μέρους της UGC, από τις μεγαλύτερες αλυσίδες κινηματογράφων στη Γαλλία, προιοιωνίζει ένα μέλλον με κεντρικό έλεγχο συνδεδεμένο και με την επικείμενη άνοδο του Εθνικού Μετώπου στις εκλογές του 2027, μια απειλή νεοσυντηρητισμού και σε κάθε περίπτωση συγκέντρωση ισχύος στα χέρια μιας παντοδύναμης εταιρίας με αμφίβολα πλέον καλλιτεχνικά κριτήρια. Κι όλα αυτά ακριβώς τη στιγμή που η ακροδεξιά εξαπολυεί επίθεση προς το Γαλλικό Κέντρο Κινηματογράφου για τις επιλογές του ως προς την πριμοδότηση συγκεκριμένων ταινιών. Ο διευθυντής του Canal+ πέρασε στην αντεπίθεση απειλώντας πως όλοι όσοι υπέγραψαν τη διαμαρτυρία θα μπουν σε μαύρη λίστα (ανάμεσά τους η Ζιλιέτ Μπινός, αλλά και σκηνοθέτες που έχουν φέτος ταινίες στις Κάννες):
«Εζησα αυτή την καταγγελία ως αδικία απέναντι στις ομάδες του Canal+ που είναι προσηλωμένες στην υπεράσπιση της ανεξαρτησίας του Canal+ και στην πολυφωνία των επιλογών του. Και, κατά συνέπεια, δεν θα δουλέψω πλέον, δεν θέλω το Κανάλι να δουλέψει, με τους ανθρώπους που υπέγραψαν αυτήν την διαμαρτυρία», δήλωσε ο Μαξίμ Σααντά στο περιθώριο του Φεστιβάλ των Καννών.
Βλέποντας την «Εύα» στις Κάννες
Η «Εύα» της Μαρίας Πλυτά από το 1952 έφτασε στις Κάννες μετά από μια «απίστευτη» διαδρομή που συνοδεύτηκε από τη συνολική προσπάθεια να διασωθεί η υστεροφημία της Μαρίας Πλυτά όχι μόνο ως πρώτης γυναίκας σκηνοθέτη στην Ελλάδα (με ένα σύνολο 17 ταινιών), ούτε όπως καταχωρήθηκε τελικά δειλά στην ιστορία του ελληνικού σινεμά ως μια δημιουργός μόνο λαϊκών μελοδραμάτων, αλλά και ως πρωτοπόρου του μοντερνισμού. Με αποκατάσταση που ανέδειξε την πρωτοφανή για την εποχή και (όχι μόνο) τα ελληνικά δεδομένα, η «Εύα» δεν διεκδικεί απαραίτητα τις δάφνες μιας σπουδαίας ταινίας, προδομένη ήδη από τη σύλληψή της από ένα αμήχανο (μη) σενάριο (γραμμένο από τον Αντρέα Λαμπρινό) και από ένα ντουμπλάζ που αποκτά ενδιαφέρον ηχητικά σχεδόν σαν πειραματισμός. Ωστόσο, ανοίγει τεράστιες και ενδιαφέρουσες συζητήσεις γύρω από την ιστορική συνέχεια, τον θεωρητικό τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζεις μια ταινία που δεν είχε την ευκαιρία να αναδειχθεί στην εποχή της, τις διακεκομμένες γραμμές που δεν έκαναν την «Εύα» κομμάτι του «παλιού ελληνικού κινηματογράφου», αλλά την καταδίκασαν σε μια λήθη που τώρα αρχίζει να σβήνει.
Η αποκατάσταση της ταινίας έγινε από το The Film Foundation’s World Cinema Project και την Ταινιοθήκη της Μπολόνιας και το εργαστήριο L’Immagine Ritrovata, σε συνεργασία με την Alatas Films και την Μπέτυ Καλαμανίδου (που υπήρξε και ο άνθρωπος που κίνησε όλη τη διαδρομή προς την προβολή της ταινίας στις Κάννες) και τη συνδρομή της Ταινιοθήκη της Ελλάδος.
Διαβάστε εδώ αναλυτικά για τη διαδρομή της «Εύας» από τη λήθη στις Κάννες.
Δείτε εδώ την παρουσίαση της ταινίας στη χθεσινή επίσημη της πρώτη από την Διευθύντρια της Ταινιοθήκης της Μπολόνια και την Μπέτυ Κακλαμανίδου:
Η μεγάλη πρεμιέρα της ημέρας ήταν φυσικά το «Fjord» του Κριστιάν Μουντζίου, του σπουδαίου Ρουμάνου δημιουργού που είχε βραβευθεί με τον Χρυσό Φοίνικα πίσω στο 2007 με το «4 Μήνες, 3 Εβδομάδες και 2 Μέρες», εδώ με την ιστορία μιας οικογένειας που θα μετακομίσει σε ένα μικρό νορβηγικό χωριό και θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή αγριότητα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Σεμπάστιαν Σταν και η Ρενάτε Ράισβε.
Η Αντέλ για το σινεμά που αλλάζει τις ζωές
Η Αντέλ Εξαρχόπουλος, φαβορί για το βραβείο ερμηνείας φέτος στο «Garance», μίλησε στη συνέντευξη Τύπου για τις ταινίες που χτυπάνε κατευθείαν στην καρδιά, αναφερόμενη στη «Ζωή της Αντέλ» και πως πολλά κορίτσια ακόμα και σήμερα της εξομολογούνται πως αυτή η ταινία ήταν η αφορμή για να βρουν τον εαυτό τους.
Δεύτερη πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό για τη Λέα Σεντού, αυτή τη φορά με την «Αγνωστη» του Αρτουρ Αραρί, ένα φιλμ επιστημονικής φαντασίας, βασισμένο στο κόμικ των αδελφών Αραρί, που θυμίζει το «Under the Skin» του Τζόναθαν Γκλέιζερ, γυρισμένο σαν ένα «συνηθισμένο» γαλλικό δράμα. Μαζί της ο Νιλς Σνάιντερ σε έναν ρόλο που υποβάλλει - και οι δυο τους σε μια ταινία που γοητεύει, μπερδεύει, αλλά κάπως δεν φτάνει και σε ένα νόημα.
Διαβάστε εδώ τη γνώμη του Flix για την «Αγνωστη».
Στο κόκκινο χαλί των Καννών βρέθηκε και ο Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν, μετά από μια μεγάλη απουσία δέκα ολόκληρων χρόνων. Το «Her Private Hell» που έκανε παγκόσμια πρεμίερα, εκτός Διαγωνιστικού Προγράμματος, είναι ένα φουτουριστικό θρίλερ φαντασίας, με πρωταγωνιστές τη Σόφι Θάτσερ και τον Τσαρλς Μέλτον και τον Ντιέγκο Κάλβα και φιλοδοξεί να βάλει ξανά στο παιχνίδι τον σκηνοθέτη του «Drive» και του «The Neon Demon».
Εν μέσω κόκκινων χαλιών, πρεμιερών και πολιτικής που εισβάλλει μέσα στον κόσμο του θεάματος, το νέο για την απαγωγή όσων επέβαιναν στο Global Somoud Flotila που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα από τις Ισραηλινές Αρχές στην Κύπρο, ήρθε για να υπενθυμίσει την πραγματικότητα εκεί έξω. Μέλος του πληρώματος η Φαίδρα Βόκαλη, σκηνοθέτης, παραγωγός, με την ελληνική κινηματογραφική κοινότητα να απαιτεί την άμεση απελευθέρωσή της.
