Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Μια δικαστική διαμάχη βρίσκεται πλέον σε εξέλιξη, καθώς ο σεναριογράφος Σάιμον Στίβενσον προσέφυγε κατά του Αλεξάντερ Πέιν, κατηγορώντας τον για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με την ταινία «Τα Παιδιά του Χειμώνα». Ο δημιουργός, γνωστός μεταξύ άλλων για τη δουλειά του στο «Λούκα» και το «Πάντινγκτον 2», ισχυρίζεται ότι ο δύο φορές βραβευμένος με Οσκαρ σκηνοθέτης χρησιμοποίησε σημαντικά στοιχεία από το δικό του σενάριο, με τίτλο «Frisco», αλλάζοντας επιμέρους λεπτομέρειες ώστε να μην είναι εμφανής η ομοιότητα. Η αγωγή κατατέθηκε σε ομοσπονδιακό δικαστήριο της Καλιφόρνιας και στρέφεται επίσης κατά του σεναριογράφου Ντέιβιντ Χέμινγκσον, του παραγωγού Μαρκ Τζόνσον, εταιρειών παραγωγής και διανομής που συνδέονται με την ταινία. Ο Στίβενσον ζητά αποζημίωση, χωρίς να προσδιορίζει το ποσό, καθώς και δικαστική απόφαση που θα μπορούσε να σταματήσει την περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση του φιλμ.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο Πέιν είχε διαβάσει το «Frisco» ήδη από το 2013, όταν ο Στίβενσον επιχείρησε να του προτείνει το σχέδιο, ενώ απέκτησε πρόσβαση στο ίδιο κείμενο για δεύτερη φορά το 2019, μέσω μιας πρότασης που είχε γίνει για λογαριασμό του Netflix. Το σενάριο είχε καταφέρει να συμπεριληφθεί το 2013 στη Black List, την ετήσια επιλογή των πιο αξιόλογων σεναρίων που δεν είχαν ακόμη γυριστεί. Ο Στίβενσον υποστηρίζει ότι, παρά τις επιφανειακές διαφορές, η δομή και αρκετά χαρακτηριστικά στοιχεία της αφήγησης πέρασαν στο «Παιδιά του Χειμώνα», το οποίο ακολουθεί έναν δύστροπο καθηγητή οικοτροφείου που αναγκάζεται να φροντίσει έναν μαθητή κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Στο «Frisco», αντίστοιχα, πρωταγωνιστεί ένας παιδίατρος, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με ανάλογες δυσκολίες. «Τα σενάρια αποκαλούνται συχνά το προσχέδιο πάνω στο οποίο χτίζεται μια ταινία. Οι εναγόμενοι δημιούργησαν την ταινία τους χρησιμοποιώντας το “Frisco” ως το δικό τους προσχέδιο», αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δικογραφία, αποτυπώνοντας τη βασική θέση της πλευράς του Στίβενσον.
Ανάμεσα στα στοιχεία που παρουσιάζονται ως ενδείξεις ομοιότητας βρίσκεται ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται χρονικά τα «Παιδιά του Χειμώνα», μέσα από κάρτες που προσδιορίζουν τις ημέρες της ιστορίας, αλλά και μια συγκεκριμένη σκηνή διαλόγου. Η αγωγή επισημαίνει ότι στο σενάριο της ταινίας εμφανίζεται η ένδειξη «Under Black», η οποία, σύμφωνα με τον Στίβενσον, χρησιμοποιείται λανθασμένα αντί του όρου «Over Black». Η δικηγόρος του, Τζούλια Τσέρλοου, υποστηρίζει ότι τέτοιες λεπτομέρειες μπορούν να αποκαλύψουν μια ιδιαίτερη συγγραφική συνήθεια, σημειώνοντας: «Ενας όρος που χρησιμοποιείται λανθασμένα και με συνέπεια αποκαλύπτει περισσότερα από μια απλή προτίμηση. Πρόκειται για μια συνήθεια που χαρακτηρίζει έναν συγκεκριμένο σεναριογράφο και όχι για μια επιλογή που θα μπορούσε να κάνει οποιοσδήποτε».
Διαβάστε ακόμα: Ο σεναριογράφος της ταινίας «Τα Παιδιά του Χειμώνα» του Αλεξάντερ Πέιν κατηγορείται για λογοκλοπή
Παράλληλα, στα «Παιδιά του Χειμώνα» ένας χαρακτήρας αναφέρει ότι ταξιδεύει στην πόλη για ένα ιατρικό συνέδριο, χωρίς η πληροφορία να αξιοποιείται στη συνέχεια της αφήγησης. Στο «Frisco», ωστόσο, το συνέδριο αποτελεί βασικό στοιχείο της πλοκής, καθώς ο πρωταγωνιστής μεταβαίνει στο Σαν Φρανσίσκο για να συμμετάσχει σε αυτό. Η αγωγή εντοπίζει επίσης ομοιότητες σε μια σκηνή όπου ο κεντρικός χαρακτήρας δέχεται επίπληξη από τον προϊστάμενό του επειδή έχει προσβάλει έναν πολιτικό. Στην ταινία του Πέιν, ο καθηγητής που υποδύεται ο Πολ Τζιαμάτι έχει αποτύχει τον γιο ενός Αμερικανού γερουσιαστή, ενώ στο σενάριο του Στίβενσον ο παιδίατρος έχει αποκαλέσει ηλίθια μια Αμερικανίδα βουλευτή, μητέρα ενός ασθενούς του.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον εξαιτίας των όσων είχε δηλώσει στο παρελθόν ο ίδιος ο Πέιν για τις πηγές έμπνευσής του. Ο σκηνοθέτης έχει αναφερθεί ανοιχτά στη γαλλική ταινία «Merlusse» του 1935, η οποία ακολουθεί έναν καθηγητή που φροντίζει τους μαθητές ενός οικοτροφείου, εξηγώντας παράλληλα ότι επιθυμούσε εδώ και χρόνια να γυρίσει μια ταινία σε ανάλογο περιβάλλον. Για το συγκεκριμένο σχέδιο συνεργάστηκε με τον Ντέιβιντ Χέμινγκσον, ο οποίος είχε γράψει ένα τηλεοπτικό πιλοτικό επεισόδιο με σχολικό φόντο που δεν γυρίστηκε ποτέ. Η πλευρά του Στίβενσον δεν αμφισβητεί απαραίτητα την πιθανότητα το «Merlusse» να αποτέλεσε την αφετηρία της ιδέας, αλλά υποστηρίζει ότι η αφηγηματική αρχιτεκτονική του «Τα Παιδιά του Χειμώνα» προέρχεται από το «Frisco». Η διαμάχη είχε γίνει γνωστή λίγο πριν από την τελετή των Οσκαρ του 2024, όταν ο σεναριογράφος απευθύνθηκε στο Σωματείο Σεναριογράφων της Αμερικής, υποστηρίζοντας ότι διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία για την καταγγελία του. Το Σωματείο, ωστόσο, έκρινε ότι δεν μπορούσε να εξετάσει την υπόθεση, καθώς οι συγκεκριμένες καταγγελίες δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της διαδικασίας διαιτησίας του. «Τα Παιδιά του Χειμώνα» απέσπασαν συνολικά πέντε υποψηφιότητες για Οσκαρ και συγκέντρωσε περίπου 46 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office, ενώ η Focus Features είχε αποκτήσει τα δικαιώματα διανομής του κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ του Τορόντο, έναντι ποσού που εκτιμάται στα 30 εκατομμύρια δολάρια.
Η δικαστική εξέλιξη αναμένεται με ενδιαφέρον, καθώς οι υποθέσεις που αφορούν πιθανή οικειοποίηση κινηματογραφικών ιδεών έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να είναι εύκολο να αποδειχθεί ότι μια δημιουργία παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα μιας άλλης. Η νομοθεσία δεν προστατεύει γενικές ιδέες, χαρακτήρες ή αφηγηματικά μοτίβα, αλλά τον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται σε ένα έργο. Πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις έχουν καταστήσει δυσκολότερη την πρόωρη απόρριψη τέτοιων αγωγών, όπως συνέβη στην υπόθεση της Φραντσέσκα Γκρεγκορίνι κατά του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν και της Apple για τη σειρά «Servant». Παρ' όλα αυτά, οι δημιουργοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν υψηλό εμπόδιο για να δικαιωθούν, όπως φάνηκε και από τις αποφάσεις υπέρ της υπεράσπισης σε υποθέσεις που αφορούσαν τη συγκεκριμένη σειρά και την ταινία «Βαϊάνα» της Disney. Μία από τις περιπτώσεις που κατέληξαν σε συμβιβασμό ήταν εκείνη του «Η Μορφή του Νερού», έπειτα από αγωγή που είχε καταθέσει η περιουσία του βραβευμένου με Πούλιτζερ συγγραφέα Πολ Ζίντελ, υποστηρίζοντας ότι η ταινία είχε δανειστεί στοιχεία από το θεατρικό έργο του «Let Me Hear You Whisper».