Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
«Δεν μπορώ πια να παίξω στο θέατρο. Δεν μπορώ να κάνω μια ταινία. Δεν μπορώ να διαβάσω». Με αυτά τα λόγια, η Τζούντι Ντεντς περιέγραψε τη σκληρή πραγματικότητα που αντιμετωπίζει εξαιτίας της απώλειας της όρασής της.
Η 91χρονη ηθοποιός, μία από τις σημαντικότερες μορφές της βρετανικής υποκριτικής, μίλησε στην εκπομπή Today του BBC Radio 4 για το πώς η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας έχει επηρεάσει την καθημερινότητά της, αλλά και τη δυνατότητά της να συνεχίσει την καριέρα που μετρά περισσότερες από επτά δεκαετίες.
Η Ντεντς διαγνώστηκε με ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας το 2012. Η πάθηση επηρεάζει την κεντρική όραση και, όπως έχει εξηγήσει η ίδια και στο παρελθόν, δυσκολεύει ακόμη και την αναγνώριση προσώπων. Στη συνέντευξή της αποκάλυψε ότι κάποιες φορές πλησιάζει ανθρώπους πιστεύοντας πως τους γνωρίζει, φτάνοντας σχεδόν να τους αγκαλιάσει, προτού αντιληφθεί ότι έχει κάνει λάθος.
Η κατάσταση αυτή έχει δυσκολέψει σημαντικά και τη δουλειά της. Η ηθοποιός έχει μιλήσει επανειλημμένα για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στα κινηματογραφικά πλατό, καθώς και για την αδυναμία της να διαβάζει και να απομνημονεύει τα σενάρια όπως παλαιότερα. Οταν ρωτήθηκε για τη γήρανση, απάντησε με την αφοπλιστική ειλικρίνεια που τη χαρακτηρίζει: «Δεν υπάρχει τίποτα καλό να πει κανείς γι' αυτήν. Δεν τη σκέφτομαι και πολύ».
Παρά τις δυσκολίες πάντως, εξακολουθεί να πραγματοποιεί δημόσιες εμφανίσεις και να μιλά ανοιχτά για την προσαρμογή της στη ζωή με περιορισμένη όραση. Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε, μάλιστα, στη σημασία του ραδιοφώνου στη ζωή της, λέγοντας πως «το ραδιόφωνο ήταν πάντα σημαντικό για μένα».
Η καριέρα της περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο αναγνωρίσιμους ρόλους του θεάτρου και του κινηματογράφου. Το 1999 κέρδισε το Οσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ στην ταινία «Ερωτευμένος Σαίξπηρ», ενώ έγινε γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο ως «Μ», η επικεφαλής των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ. Εκανε την πρώτη της εμφάνιση στον ρόλο στο «GoldenEye» το 1995, γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που ενσάρκωσε τον χαρακτήρα.
Η συζήτηση στο BBC έφερε στην επιφάνεια και πιο ανάλαφρες αναμνήσεις. Η Ντεντς θυμήθηκε ένα γεύμα στο οποίο την είχε προσκαλέσει ο πρώην επικεφαλής της MI6, σερ Ντέιβιντ Σπέντινγκ, περιγράφοντας τον ενθουσιασμό της όταν έμαθε ότι θα έστελναν αυτοκίνητο για να την παραλάβουν. Τελικά, έφτασε περίπου 20 λεπτά καθυστερημένη, καθώς ο οδηγός δυσκολεύτηκε να βρει το σπίτι της. Οταν ρωτήθηκε αν έχει άποψη για το ποιος θα πρέπει να ενσαρκώσει τον επόμενο Τζέιμς Μποντ, η απάντησή της ήταν απλώς «όχι».
Ανάμεσα στις αναμνήσεις της ξεχώρισε και η συνάντησή της με τον Σίντνεϊ Πουατιέ, τον πρώτο μαύρο ηθοποιό που κέρδισε το Οσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, το 1964. Η Ντεντς έπαιζε τότε στο «Amy’s View» στη Νέα Υόρκη, όταν ο Πουατιέ εμφανίστηκε στα παρασκήνια μετά την παράσταση. «Ηταν συναρπαστικό», θυμήθηκε, περιγράφοντας την έκπληξή της όταν τον είδε να μπαίνει στο καμαρίνι της.
Η αγάπη της για τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ παραμένει ακόμα βαθιά ριζωμένη μέσα της. Θυμήθηκε ότι ήταν μόλις εννέα ετών όταν παρακολούθησε τον αδελφό της να υποδύεται τον βασιλιά Ντάνκαν στον «Μάκβεθ» και άκουσε για πρώτη φορά την ατάκα «What bloody man is that?». «Θεέ μου, αυτό είναι για μένα», σκέφτηκε τότε. Μιλώντας για τα σονέτα του Σαίξπηρ, τα οποία εξακολουθεί να λατρεύει, εξήγησε πως αυτό που την καθηλώνει είναι ο ρυθμός τους: «Είναι ο ρυθμός της καρδιάς σου. Είναι ο τρόπος με τον οποίο έχει συνοψίσει τόσο απλά όσα αισθανόμαστε όλοι μας για τα πάντα».
Για μια ηθοποιό που αφιέρωσε τη ζωή της στις λέξεις, στους ρόλους και στη δύναμη της ερμηνείας, η αδυναμία να διαβάσει ή να ανέβει ξανά στη σκηνή συνιστά μια βαθιά προσωπική απώλεια. Η Ντεντς, ωστόσο, εξακολουθεί να μοιράζεται τις ιστορίες της με το ίδιο χιούμορ, τη ζωντάνια και την αγάπη για την τέχνη που σημάδεψαν τη μακρά πορεία της.
Διαβάστε ακόμα: Αλ Πατσίνο: Η κορυφαία τιμή των ηθοποιών για έναν θρύλο του σινεμά
