Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Μπορεί στις αίθουσες να βρίσκονται πολυσυζητημένες ταινίες που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον ενός μαζικού κοινού, αλλά δίπλα τους συναντάει κανείς και επιλογές από το κλασικό σινεμά του χθες και το σύγχρονο διεθνές σινεμά που συνεχίζουν να προκαλούν μυαλό και αισθήσεις.
Το Flix προτείνει όχι προφανείς ταινίες για το Σαββατοκύριακο, σε όλη την Ελλάδα.
Αναγέννηση του Μπι Γκαν | Αθήνα στο Newman, Θεσσαλονίκη στο Ολύμπιον
Η ιστορία της νέας ταινίας του Μπι Γκαν, βραβευμένης στο Φεστιβάλ Καννών του 2025 με το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής - διαδραματίζεται μέσα σε έναν αιώνα - με καταληκτική ημερομηνία το millenium, είναι χωρισμένη σε πέντε πράξεις - όσες και οι ανθρώπινες αισθήσεις (οραση, ακοή, αφή, όσφρηση και γεύση), κάθε πράξη είναι γυρισμένη με διαφορετικό στιλ με την πρώτη να είναι μια αφιέρωση στο βωβό σινεμά των αρχών του αιώνα με αναφορές στον Μουρνάου και τους αδελφούς Λιμιέρ (και τον Γουόνγκ Καρ Γουάι, και τον Ζαν-Πιερ Μελβίλ και τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ και προσθέστε και όσους άλλους...) και την τελευταία και μεγαλύτερη να είναι ένα τέλεια εκτελεσμένο μονοπλάνο, θυμίζοντας το τρισδιάστατο κομμάτι στη μέση της προηγούμενης ταινίας του, το «Μεγάλο Ταξίδι της Νύχτας Μέσα στη Μέρα».
H νέα - μεγαλειώδης και μονομανής με τις περισσότερες από τις έννοιες των δύο αυτών λέξεων - ταινία του Κινέζου Μπι Γκαν που πριν περίπου μια δεκαετία είχε εντυπωσιάσει με το «Μεγάλο Ταξίδι της Νύχτας μέσα στη Μέρα» έρχεται με φόρα ως ο απόλυτος φόρος τιμής στο σινεμά και στη (συλλογική) δύναμή του να κάνει τον άνθρωπο να ονειρεύεται.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για την «Αναγέννηση».
Οι Βοσκοί του Νίκου Παπατάκη | Θεσσαλονίκη στο Μακεδονικόν στις 19.00
Ο Θάνος, φτωχός βοσκός, ερωτεύεται την όμορφη Δέσποινα, κόρη του Βλαχόπουλου, αφέντη της περιοχής. Εκείνος, όπως είναι αναμενόμενο, αρνείται κατηγορηματικά να δώσει την κόρη του σ’ έναν παρακατιανό και προσπαθεί να την παντρέψει με τον Γιάγκο, γιο ενός μεγαλοτσέλιγκα. Τη μέρα της Ανάστασης, όταν όλο το χωριό είναι μαζεμένο στην εκκλησία, ο Θάνος και η Δέσποινα κλέβονται και μες στην απελπισία τους καταφεύγουν στα βουνά, καταδιωκόμενοι από ένα απόσπασμα χωροφυλακής αλλά και από τον Γιάγκο ο οποίος, βαθύτατα προσβεβλημένος, ζητάει εκδίκηση. Μέσα από ένα βουκολικό φιλμ, ένα ερωτικό δράμα, ο Παπατάκης δίνει τον δικό του αγώνα ενάντια στον φασισμό αλλά και την κοινωνικά, ταξι- κά παραγόμενη βία (η ταινία στην Ελλάδα πρωτοπροβλήθηκε μια δεκαετία αφότου έγινε), ενώ η αισθητική του επιδρά καθοριστικά στο ελληνικό σινεμά των επόμενων δεκαετιών.
Ghost Dog: Ο Τρόπος του Σαμουράι του Τζιμ Τζάρμους | Θεσσαλονίκη στο θερινό Απόλλων το Σάββατο στις 21.30
Ο Ghost Dog είναι Ακόλουθος. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία των Σαμουράι, όταν χρωστάς τη ζωή σου σε κάποιον γίνεσαι πιστός του υπηρέτης. Ετσι προσφέρθηκε στον Λούι, έναν μικρομαφιόζο της τοπικής Οικογένειας, που όταν ήταν έφηβος του έσωσε τη ζωή από μία επίθεση συμμορίας. Από τότε ο Ghost Dog αφιερώθηκε στον Λούι κι εκείνος τον χρησιμοποιεί ως τον ιδανικό εκτελεστή του. Γιατί ο Ghost Dog είναι φάντασμα - δεν αφήνει ίχνη. Επικοινωνούν με μηνύματα - με ταχυδρομικά περιστέρια που εκτρέφει στην ταράτσα που μένει. Και κανείς δεν ξέρει που είναι αυτή η ταράτσα. Πληρώνεται μετρητά, μία φορά το χρόνο - την πρώτη μέρα της Ανοιξης. Δεν μιλάει σε κανέναν, δεν έχει φίλους. Εκτός από τον Ρέιμοντ, τον παγωτατζή της γειτονιάς - έναν μετανάστη από την Αϊτή, που μιλάει μόνο γαλλικά. Δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα, αλλά μιλάνε ακριβώς την ίδια γλώσσα. Μια γλώσσα αθωότητας, που θαυμάζει την ομορφιά όπου την συναντά - σ' ένα χωνάκι σοκολάτα, σε μια παρτίδα σκάκι, σ' έναν μερακλή που κατασκευάζει από ξύλο ένα καΐκι στη γειτονική ταράτσα.
Ο Ghost Dog ζει σύμφωνα με αυτή την ομορφιά. Αντίθετα από τους «ανόητους λευκούς» (που θα συναντήσουμε αρκετές φορές μέσα στην ταινία) εκείνος συνυπάρχει με σεβασμό στη φύση, στα ζώα, στον ουρανό. Εχει Βίβλο του το «Hagakure: Ενας Πνευματικός Οδηγός για τον Σαμουράι Πολεμιστή», το βιβλίο που έγραψε τον 18ο αιώνα ο Τασίρο Τσουραμότο, μετά από μία σειρά από συνομιλίες με τον βουδιστή μοναχό Γιαμαμότο Τσουνετόμο. Κι αν πολλοί ανατρέχουν σε αυτό το βιβλίο για να ακολουθήσουν τους πολεμικούς κανόνες του bushido, ο Ghost Dog, και κατά συνέπεια ο Τζιμ Τζάρμους, διαβάζει πολλά περισσότερα ανάμεσα στις γραμμές. Πώς το παρελθόν μπορεί να επικοινωνεί με το παρόν σε βίαιους κύκλους, πώς η καταστροφή της φύσης θα είναι το τέλος μας, πώς τα «μικρά» κρύβουν πραγματικό μεγαλείο και δεν πρέπει να τα χάσουμε ποτέ. Εναν κώδικα τιμής που μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός -ουσιαστικής- επιβίωσης μέσα στον μηδενισμό.
Οταν μία τελευταία αποστολή του Ghost Dog πάει στραβά, η τοπική μαφία παραγγέλνει την εκτέλεση του εκτελεστή της. Κι έτσι ο πολεμιστής πρέπει να βάλει σε εφαρμογή όλα όσα έμαθε για το θάνατο, τη ζωή και την θυσία στον μάστερ του.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για το «Ghost Dog: Ο Τρόπος του Σαμουράι».
Σιωπηλή Φίλη της Ιλντικο Ενιέντι | Αθήνα: Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Γαλαξίας, Τριανόν | Θεσσαλονίκη στο Ολύμπιον
Αν οι άνθρωποι είναι δέντρα, τότε η Ιλντικο Ενιέντι είναι η μόνη που δικαιούται να κάνει μια ταινία γι’ αυτό.
Οχι μόνο γιατί η εικονογραφία του «Η Ψυχή και το Σώμα» με τους ανθρώπους που ήταν ελάφια στα όνειρα τους, υπήρξε μια από τις πιο δυνατές των τελευταίων δεκαετιών, αλλά γιατί η σχέση του σινεμά της με την (ανθρώπινη) φύση είναι βαθιά ριζωμένη σε μια άποψη για τον κόσμο που ξεπερνά την οικολογία (ως φιλοσοφία αλλά και ως ζητούμενο) για να γίνει μια έκκληση επαναφοράς του ανθρώπου πίσω στη θεμελιώδη αρχή του.
Οι τρεις ιστορίες που αποτελούν τη νέα της ταινία μοιάζουν φαινομενικά με μια απόπειρα σχεδόν δοκιμιακή. Κύριο θέμα τους είναι - όπως ίσως πάντα στο έργο της Ενιέντι - περισσότερο και από την επικοινωνία, η ένωση, η ένωση με κάτι όχι ανθρώπινο που όμως αλληλεπιδρά με την ανθρώπινη κατάσταση, απαιτώντας ωστόσο ερεθίσματα και από τις δύο πλευρές.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για την «Σιωπηλή Φίλη».
American Movie του Κρις Σμιθ | Κυριακή στο Cinobo Opera 1 στο πλαίσιο των Νυχτών Πρεμιέρας
Σε μια από τις λίγες πραγματικά αναπάντεχες, χειροποίητες και αυτομάτως κλασικές ανακαλύψεις που ανέδειξε το Φεστιβάλ του Σάντανς μέσα στις τελευταίες δεκαετίες, ένας φιλόδοξος σκηνοθέτης από την εργατική τάξη του Γουισκόνσιν δίνει μάχη με κάθε μέσο προκειμένου να ολοκληρώσει μια ταινία τρόμου με ελάχιστα μέσα. Μακριά από τη λάμψη του Χόλιγουντ, με πενιχρό προϋπολογισμό, περιστοιχισμένος από αμφίβολους συνεργάτες και μια καθημερινότητα γεμάτη εμπόδια, ο Μαρκ Μπόρχαρτ διακρίνει στο βάθος του τούνελ ίσως τη μοναδική του ευκαιρία. Η διαδρομή των γυρισμάτων είναι γεμάτη από γλυκόπικρες στιγμές, όπου το αυθόρμητο χιούμορ συναντά την απόγνωση. Ολόκληρη η κοινότητα, η μητέρα, ο ηλικιωμένος θείος και ένα καστ ντόπιων εκκεντρικών χαρακτήρων στηρίζουν την αυτοσχέδια προσπάθεια του Μαρκ να πραγματοποιήσει το όραμά του, που είναι εξίσου εμπνευσμένο από τον «Σχιζοφρενή Δολοφόνο με το Πριόνι» και την «Έβδομη Σφραγίδα». Το «American Movie» δεν είναι απλώς ένα ντοκιμαντέρ που λάτρεψε η Gen X. Αποτυπώνει κάτι πολύ πιο βαθύ: το κινηματογραφόφιλο πείσμα ενός ανθρώπου που κυνηγά με ρομαντικό τρόπο το όνειρό του.
Διαβάστε εδώ περισσότερα για τις 32ες Νύχτες Πρεμιέρας.
Φάκελος 137 του Ντομινίκ Μολ | Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ημέρες των Κίτρινων Γιλέκων στο Παρίσι. Δυο νεαροί φεύγουν από την πορεία διαμαρτυρίας, συγκρούονται, ίσως, με την αστυνομία, στο χαμό τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο, ο ένας, ο Γκιγιόμ, βρίσκεται πεσμένος στο δρόμο με αίμα στο μέτωπο και εγκεφαλική κάκωση. Ενα επεισόδιο που θα περάσει στα ψιλά; Οχι, τουλάχιστον όχι στην ταινία του Ντομινίκ Μολ, μια και η Στεφανί, αστυνομικός κι εκείνη αλλά εδώ και λίγο καιρό στον έλεγχο εσωτερικών υποθέσεων, είναι αποφασισμένη να διαλευκάνει την υπόθεση 137.
Ενα mainstream κοινωνικό θρίλερ είναι η ταινία, αλλά από την άλλη πλευρά και μια τομή ακριβείας στην αστυνομική βία και στον δαίδαλο της γραφειοκρατείας και της άρχουσας ηθικής που στέκονται, τόσο συχνά, εμπόδια στη δικαιοσύνη. Μια ταινία που θα μπορούσε να μιλά για την Ελλάδα, και που η παγκόσμια διάστασή του το κάνει τόσο πιο δυνατό.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Φάκελο 137».
Σεξ και Αίμα στο Καμπ Μίασμα του Τζέιν Σέμπρουν | Ζέα Digital Cinema
H Kρις, ένα μικρό κοριτσάκι -εσωστρεφές, αλλόκοτο, με μεγάλα μυωπικά γυαλιά- κάθεται εκστασιασμένο μπροστά από την τηλεόραση και ρουφά τις slasher εικόνες μίας ταινίας τρόμου των 80ς-90ς. Το «Camp Miasma», που ακολουθούσε τη συνταγή «έφηβοι σε καλοκαιρινή καστασκήνωση / νιάτα που ξεσσαλώνουν / κορίτσια που τρέχουν ημίγυμνα / ορμόνες που βράζουν / ο serial killer της λίμνης τους καθαρίζει έναν έναν», εξελίχθηκε σε franchise, αλλά δεν είχε την απήχηση των προκατόχων του («Παρακσευή και 13», «Ο Δρόμος με τις Λεύκες» κλπ). Μάλλον έμεινε στη συλλογική συνείδηση ως μία camp αποτυχία. Και τα χρόνια πέρασαν, η Κρις μεγάλωσε, έγινε και η ίδια σκηνοθέτης, γνώρισε μία σχετική επιτυχία με obscure, φεστιβαλικές ταινίες και τώρα προσπαθεί να πείσει τα στούντιο να χρηματοδοτήσουν το μεγάλο της όνειρο: θέλει να αναβιώσει το «Camp Miasma», αλλά με ένα twist. Κεντρική ηρωίδα της θα είναι η πάλαι ποτέ έφηβη -και νυν 60χρονη- πρωταγωνίστρια των original ταινιών. Μόνο που εκείνη έχει μυστηριωδώς αποσυρθεί. Οι φήμες τη θέλουν να ζει απομονωμένη -ως αλλη Νόρμα Ντέσμοντ της «Λεωφόρου της Δύσης»- στα εγκαταλελειμμένα σκηνικά της ταινίας, δίπλα στη λίμνη όπου ο θρύλος θέλει τον «Little Death» - τον αιμοσταγή δολοφόνο του franchise- να ελλοχεύει στο βυθό της, περιμένοντας «το κάλεσμα» για να ξανασκορπίσει θάνατο .
Η Κρις θα αφήσει το ηλιόλουστο Χόλιγουντ και θα ανέβει στο χιονισμένο Βορρά για να ψάξει την ντίβα. Θα αποδεχθεί την πρότασή της να μείνει μαζί της και θα προσπαθήσει να την κάνει να νιώσει ξανά τον πόθο της δημιουργίας μιας ταινίας. Μόνο που θα νιώσει κι εκείνη έναν πρωτόγνωρο πόθο - αυτόν τον επικίνδυνο, εκστατικό, απαγορευμένο που κουβαλά το θανατηφόρο καμάκι του «Little Death».
H instant cult ταινία του Τζέιν Σένμπρουν - ένα δώρο για τη Gen Z φτιαγμένο από ηδονή, αίμα, λατρεία για το σινεμά και απενοχοποιημένο φαν.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για το «Σεξ και Αίμα στο Καμπ Μίασμα».
Fargo του Τζόελ Κοέν | Κυριακή 11 Οκτωβρίου στις 20.00 στο θερινό Ορφέα στην Κω με δωρεάν είσοδο
Το «Fargo», πολύ περισσότερο από τις πιο θρυλικές ταινίες των αδελφών Κοέν - όπως τον «Μεγάλο Λεμπόφσκι» ή το «Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους» (ας αφήσουμε για πάντα απέξω το «Barton Fink») - αποτυπώνει με τον πιο «μαύρο» τρόπο τη βαθύτερη ουσία του σινεμά τους που δεν είναι άλλη από την ανθρώπινη αδυναμία. Κάθε ήρωας τους, περισσότερο εδώ από πουθενά αλλού και πέρα από την Μάρτζ, ο πιο καλά γραμμένος και από την πραγματικότητα Τζέρι Λούντεγκααρντ, αλλά ακόμη και οι δύο πληρωμένοι δολοφόνοι που συναγωνίζονται σε «ανοησία» τους πραγματικούς «κακούς» της ιστορίας, αποτελεί από μόνος του την ανθρωπογεωγραφία όχι μόνο της ενδοχώρας μιας… ηπείρου που θύμιζε ανέκαθεν κάτι ανάμεσα σε film noir και μαύρη κωμωδία, αλλά και την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα σε παράλληλες διαδρομές άλλων εμπνευστών της κατάρριψης του αμερικανικού ονείρου.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Fargo».
Μια Φάρμα στην Πορτογαλία της Αβελίνα Πρατ | Αθήνα: Διάνα, Βάρκιζα, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Μικρόκοσμος - Θεσσαλονίκη: Βακούρα
Η ζωή του Φερνάντο, καθηγητή γεωγραφίας στο πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, κλονίζεται όταν η Μιλένα, η εδώ κι 8 χρόνια Σέρβα γυναίκα του, τον εγκαταλείπει - εξαφανίζεται χωρίς ένα σημείωμα, μία εξήγηση, μία διεύθυνση στη χώρα της για να την αναζητήσει. «Δε θα ψάξω κάποιον που δε θέλει να βρεθεί» αποφασίζει, ενώ παράλληλα όμως δεν τον χωράει πια το σπίτι του(ς). Το στίγμα στο χάρτη και μέσα του μετακινήθηκε - βρίσκεται ξαφνικά μετέωρος. Καταφεύγει στη γειτονική Πορτογαλία, ένα ταξίδι αναψυχής με ένα κρυμμένο τραύμα, όπου συναντά τυχαία τον Μανουέλ, έναν κηπουρό που τον κερνά πόρτο γιατί φεύγει - βρήκε δουλειά σε μία φάρμα στο Βορρά, στο αρχαίο χωριό Πόντε ντε Λίμα. Ενα γύρισμα της τύχης όμως βρίσκει τον Φερνάντο να παίρνει τη θέση και την ταυτότητα του Μανουέλ. Ενα ψέμα που αρχικά του δίνει σκοπό, προορισμό και ανακουφιστικό καταφύγιο. Σταδιακά όμως, τον δένει με την φάρμα και την Ιστορία της, τον κήπο και τα δέντρα του, την ιδιοκτήτρια και την εναλλακτική οικογένεια των φίλων που έχει δημιουργήσει κάτω από αυτή τη στέγη.
Με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η Αβελίνα Πρατ συνεχίζει να ιχνηλατεί τις θεματικές του κινηματογραφικού της χάρτη. Αναζητά τις απαντήσεις για το τι ορίζει το σπίτι μας, την ταυτότητά μας, την εθνικότητά μας, της θέση μας σε αυτό τον κόσμο. Οπως και στο «Vasil», οι άνθρωποι μετακινούνται (τόσο ως οικονομικοί μετανάστες, όσο κι ως χαμένες ψυχές), πολλές φορές εκδιώκονται βίαια, αναζητούν ασφάλεια σε άλλους τόπους. Κι άλλες νιώθουν ότι δεν τους χωράει ο τόπος. Η κλίμακα του χάρτη τους ανοίγει και κλείνει ανάλογα με το εσωτερικό τους κενό.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για το «Μια Φάρμα στην Πορτογαλία».
Uchronia του Φιλ Ιερόπουλου | Σάββατο 22.45 στο Τριανόν
Τρίτη ταινία των ΦΥΤΑ, με τη σκηνοθεσία να υπογράφει ο Φιλ Ιερόπουλος και το σενάριο ο Φοίβος Δούσος, το «Uchronia» που μόλις έκανε την πρεμιέρα του στο Forum Expanded του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, μοιάζει τελείως διαφορετικό και όμως τόσο ίδιο με τα επίσης αταξινόμητα «ORFEAS2021» και «Avant-Drag!». Οχι τόσο σε μορφή, φόρμα ή υφή, αλλά στη διάθεση μιας κινηματογραφικής πράξης που λειτουργεί ταυτόχρονα με όρους επαναστατικούς, αλλά και ανανεωτικούς ορισμών και εννοιών που, καθώς διανύουμε μια από τις πιο ταραγμένες εποχές του σύγχρονου κόσμου, αναζητούν περισσότερο από ποτέ… τουλάχιστον επανατοποθέτηση.
Ολα ξεκινούν και τελειώνουν στον Αρθούρο Ρεμπό, αφού το «Uchronia» ξεκινάει με το άνοιγμα του τάφου του. Μέσα υπάρχουν κουτιά αγνώστου προελεύσης που κρύβουν κομμάτια από το μέλλον σε μορφές που δεν υπήρχαν την εποχή του συγγραφέα του «ΜΙα Εποχή στην Κόλαση», της προφητικής βίβλου που ορίζει το σημείο μηδέν μιας ανθρωπότητας στο μεταίχμιο από τον ρομαντισμό στο φασισμό. Eνα ταξίδι μέσα στο χρόνο θα φέρει τον Ρεμπό να συνομιλεί με διάσημους επαναστάτες των τελευταίων 150 χρόνων, καθώς το πολιτικοινωνικό τοπίο μεταφέρεται στο προσκήνιο και στο φόντο, διαπερνώντας επαναστάσεις που ίσως και να άλλαξαν τον κόσμο.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για το «Uchronia».
Η Θυσία του Αντρέι Ταρκόφσκι | Σάββατο και Κυριακή στο Athenèe
Τα γενέθλια του Αλεξάντερ διακόπτονται από την είδηση πως ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει μόλις ξεκινήσει και η ανθρωπότητα βρίσκεται λίγο πριν τον ολοκληρωτικό αφανισμό της. Aν και άθεος, ο Αλεξάντερ θα προσφέρει στον Θεό την οικογένειά του, το σπίτι του, ακόμη και το μικρό του γιο προκειμένου να σωθεί ο κόσμος.
Ακόμη και αν ο Ταρκόφσκι δεν πέθαινε λίγο μετά την ολοκλήρωσή της, η «Θυσία» ήταν φτιαγμένη για να αποτελέσει την τελευταία μεγαλειώδη πράξη στο έργο ενός από τους μεγαλύτερους ποιητές της έβδομης τέχνης. Οχι γιατί μιλάει για το τέλος του κόσμου ολοκληρώνοντας ιδανικά τις μεταφυσικές αναζητήσεις της φιλμογραφίας του Ταρκόφσκι, αλλά κυρίως γιατί επανεξετάζει μέσα από μια ελεγειακή και πανανθρώπινη ματιά οτιδήποτε υπήρξε ποτέ το έργο του Ρώσου σκηνοθέτη.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για τη «Θυσία».
Ολα Οσα Φανταζόμαστε ως Φως της Παγιάλ Καπάντια | Την Κυριακή στο Τριανόν στις 17.00
Είναι νύχτα στην πολύβουη Μουμπάι. Η Πράμπα, μόνη στην κουζίνα, σιωπηλά, βγάζει από την κρυψώνα του το αντικείμενο που έχει βιαστικά καταχωνιάσει. Είναι ένας μεγάλος, γυαλιστερός, στρογγυλός, κόκκινος βραστήρας ρυζιού. Της τον έχει στείλει από τη Γερμανία ο σύζυγος που παντρεύτηκε κι αμέσως έχασε στην ξενιτιά. Η Πράμπα γονατίζει, αγκαλιάζει τον βραστήρα σαν να είναι κάτι πολύτιμο και τον νανουρίζει, λες κι είναι μωρό, λες κι είναι η ενσάρκωση της ελπίδας που είχε για μια όμορφη ζωή και που χάθηκε σ' ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή, σε μια καθημερινότητα μαχητική, σε μια αγωνία αυταπόδειξης. Πόσο λείος, ήρεμος και χορταστικός στην αγκαλιά της, αλλά και πόσο μεγάλο υπαρξιακό βάρος για να σηκώσει ένας βραστήρας.
Τα χαρακτηριστικά αυτής της, πραγματικά, σκηνής ανθολογίας, διαπερνούν ολόκληρη την ταινία τής Παγιάλ Καπάντια, δεύτερης μετά το αντίστοιχης συλλογιστικής υβριδικό ντοκιμαντέρ «A Night of Knowing Nothing» του 2021, ταυτόχρονα η πρώτη ταινία σκηνοθετημένη από Ινδή δημιουργό που φιλοξενήθηκε ποτέ στο Φεστιβάλ Καννών και πρώτη ινδική ταινία εδώ και τρεις δεκαετίες στο Διαγωνιστικό Τμήμα, η οποία εμφανίζεται σταθερά στις λίστες μέσων και σωματείων με τις καλύτερες ταινίες του '24. Ενας συνδυασμός ήσυχης θλίψης και λεπτού χιούμορ, σε μια αφήγηση που βρίσκεται στο μεταίχμιο του ονείρου κι ενός συνειδησιακού ξυπνήματος, σε μια σύγχρονη μετενσάρκωση του σινεμά του Σατγιαζίτ Ρέι, με την ποιητικότητα, την κοινωνική ευαισθησία και το ξεκάθαρα γυναικείο γένος του. Καθόλου τυχαία, το σετ της ιστορίας είναι η Μουμπάι, η ινδική πόλη των 20 εκατομμυρίων ανθρώπων, που ποτέ δεν ησυχάζει κι όπου τόσο εύκολα μπορείς να κρυφτείς. Τρεις γυναίκες, διαφορετικών γενεών, διανύουν τη διαδρομή από την αφάνεια στην εμφάνιση, στους ίδιους τους τους εαυτούς.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix για το «Ολα Οσα Φανταζόμαστε ως Φως».
Ψυχώ του Αλφρεντ Χίτσκοκ | Το Σάββατο στο Οασις
Η Μάριον Κρέιν, γραμματέας σε μεσιτικό γραφείο, υπεξαιρεί 40.000 δολάρια για να το σκάσει και να χτίσει μία νέα ζωή με τον Σαμ, τον εραστή της. Στο δρόμο για το σπίτι του, οδηγώντας εξαντλημένη μέσα στη νύχτα, εγκλωβίζεται σε καταρρακτώδη βροχή κι αναγκάζεται να βρει καταφύγιο στο παρακμιακό, απομονωμένο Bates Motel. Εκεί θα γνωρίσει τον ιδιοκτήτη, Νόρμαν Μπέιτς, έναν συνεσταλμένο, αινιγματικό, μοναχικό άντρα που ζει στη σκιά της δεσποτικής άρρωστης μητέρας του. Εκείνος μοιάζει να λαχταρά την παρέα της. Η Μάριον όμως κουρασμένη τον καληνυχτίζει. Θέλει να κάνει ένα ντους και να κοιμηθεί…
Μπορεί μία χαμηλού προύπολογισμού, ασπρόμαυρη exploitation ταινία να αποτελεί υπόδειγμα ύφους, ψυχαναλυτική διατριβή, masterclass σεναριακής οικονομίας, υποβλητικής σκηνοθεσίας κι ερμηνειών; Εξι δεκαετίες μετά, η μητέρα όλων των φόβων μας επιστρέφει.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για το «Ψυχώ».
Κόκορας του Τάσου Γερακίνη | Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ο Αργύρης ζει μια μικρή ζωή, αλλά έχει μεγάλα όνειρα. Λίγο πριν τα 50, έχει μια δουλίτσα στον Δήμο Αθηναίων, θυρωρός που στο γραφειάκι του έχει στήσει παράτυπα ένα γκαζάκι και φτιάχνει καφέδες και μεζέ για τους υπαλλήλους, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το οικοπεδάκι της γυναίκας του, της Πόπης, γκρινιάζει στον πατέρα και στη μάνα του, αγρότες που ζουν στο σπιτάκι στο χωριό. Κυρίως, ο Αργύρης θέλει να στείλει τον γιο του στη Σχολή Σμιντ (διασκεδαστική αναφορά στη Σχολή Χιλλ), το «σχολείο των σχολείων όπου πάει ο τάδε και ο δείνα», για να μπορέσει εκείνος να έχει μια καλύτερη ζωή. Το μόνο που του λείπει είναι μπόλικα χιλιάρικα.
Μετά το «Ενας Ησυχος Ανθρωπος», ο Τάσος Γερακίνης περιγράφει με χιούμορ και ελαφρά πικρία τον... ανήσυχο νεοέλληνα, λίγο ήρωα, λίγο λαμόγιο.
Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική του Flix.gr για τον «Κόκορα».
«Ηλεκτρικός Αγγελος», «Fiction» και «Θανάσης Ρεντζής: Ο Αλχημιστής των Εικόνων» | Σάββατο και Κυριακή στην Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Υδρας «Μελίνα Μερκούρη»
Ηλεκτρικός Αγγελος του Θανάση Ρεντζή (1981, 82΄) | Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026 | Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Υδρας «Μελίνα Μερκούρη» | Πειραματική ταινία που, με παιγνιώδη διάθεση, αναπαριστά την πολυμορφία του ερωτισμού στον ευρωμεσογειακό χώρο του 20ού αιώνα. Συνδυάζοντας animation, live action, αρχειακό υλικό, φωτορομάντζα και επιχρωματισμούς, ο Ρεντζής δημιουργεί ένα πολυεστιακό κινηματογραφικό κολάζ που διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη σεξουαλικότητα, την Τέχνη και την τεχνολογία. Η αφήγηση αποδομείται, δίνοντας χώρο σε συνειρμούς, ρυθμικές εναλλαγές και εικαστικούς πειραματισμούς, ενώ οι αναφορές από την αρχαιότητα έως την ποπ και ροκ κουλτούρα συγκροτούν μια ιστορία του ερωτισμού ως αισθητικής εμπειρίας. Χωρίς κέντρο βάρους ή άξονα σύγκλισης, η ταινία λειτουργεί ως ανοιχτό έργο, στο οποίο οι θεατές καλούνται να συμμετέχουν ενεργά στην αποκωδικοποίηση ενός πολύμορφου, ρυθμικού και φιλοσοφικού κινηματογραφικού ποιήματος. | Την ταινία θα προλογίσει ο Δημήτρης Κεχρής.
Fiction του Θανάση Ρεντζή (1977, 43΄) | Κυριακή 11 Οκτωβρίου | Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Υδρας «Μελίνα Μερκούρη» | Το φιλμ αποτελεί μια οπτική και ηχητική εμπειρία, στην οποία οι αφηρημένες εικόνες, τα χρώματα και η ηλεκτρονική μουσική του Χάρη Ξανθουδάκη συνθέτουν μια κατάσταση διευρυμένης συνείδησης και ψυχεδέλειας. Όπως είχε πει ο ίδιος ο δημιουργός, πρόκειται για «ένα φιλμ-μυστήριο, έναν καταιγιστικό ύμνο στο φως και στο μεγαλείο του φωτοδότη, ζωοδότη ήλιου, στον φωτογενισμό και στη χαόσφαιρα που μας περιβάλλει και αναμορφοποιείται αενάως μέσα σε έναν στρόβιλο φωτογραμμάτων, τα οποία περιδινίζονται σε μια πάλλουσα φωτόσφαιρα». | Την ταινία θα προλογίσει ο Χρήστος Σκυλλάκος.
**Θανάσης Ρεντζής: Ο Αλχημιστής των Εικόνων του Προκόπου Δάφνου, 2025, 83' | Αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Υδρας «Μελίνα Μερκούρη» | Ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Θανάση Ρεντζή. | Την ταινία θα προλογίσει ο σκηνοθέτης της.
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το αφιέρωμα στον Θανάση Ρεντζή.