Γκάρι Ολντμαν: «Θα έπρεπε να αποτελώ παράδειγμα προς μίμηση και είμαι ένας μαλάκας»

BUZZ 26 JUN 2014  /  Πόλυ Λυκούργου

Με τρεμάμενη φωνή και αναλαμβάνοντας όλη την ευθύνη των λόγων του, ο Γκάρι Ολντμαν εμφανίστηκε στον Τζίμι Κίμελ σε μία 6λεπτη απολογία για τα πρόσφατα αμφιλεγόμενα σχόλια του.

Η συνέντευξή του Γκάρι Ολντμαν στο Playboy προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, ένα ωστικό κύμα αντιδράσεων. Ο Βρετανός ηθοποιός υποστήριξε ότι «η πολιτική ορθότητα είναι μία μαλακία και μισή» και υποστήριξε τους Μελ Γκίμπσον & Αλεκ Μπόλντγουιν απέναντι στη «χολιγουντιανή υποκρισία». Οι τελευταίες 48 ώρες ίσως να είναι και οι χειρότερες της καριέρας του, καθώς, όπως ομολογεί τώρα και ο ίδιος «όταν είδα όσα είπα τυπωμένα στο χαρτί συνειδητοποίησα πόσο προσβλητικά, αναίσθητα, τοξικά και λανθασμένα ήταν και λυπάμαι βαθιά κι απερίγραπτα για αυτό». Τα απολογητικά αυτά λόγια, ανάμεσα σε πολλά άλλα, τα ψέλλισε χθες βράδυ, καλεσμένος στην εκπομπή του Τζίμι Κίμελ.

Ο σάλος που προκάλεσαν οι δηλώσεις του Ολντμαν περί πολιτικής ορθότητας, χολιγουντιανής υποκρισίας και ρατσισμού, φτάνοντας μέχρι την άμεση αντίδραση της Anti-Defamation League (ένωσης κατά της δυσφήμισης των Εβραίων) δεν αποτελεί καμιά έκπληξη. Κι αυτό γιατί ο όποιος ρατσισμός, ειδικά στις επικίνδυνες μέρες μας, οφείλει να καταδικάζεται συλλογικά, με άμεσα, υγιή αντανακλαστικά. Οφείλουμε όλοι στον προσωπικό και δημόσιο λόγο μας να είμαστε προσεκτικοί - όχι για το φόβο της τιμωρίας, όσο για την ευθύνη που συνοδεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Απόλυτα κάθετο και ξεκάθαρο αυτό.

Ο Ολντμαν μπορεί να είχε στο μυαλό του ένα πολύ σωστό point και για τη χολιγουντιανή υποκρισία και για την επιβεβλημένη, στείρα πολιτική ορθότητα (στα οποία σταθήκαμε κι εμείς). Ομως αυτά αποτελούν μία άλλη, δεύτερη, τρίτη συζήτηση. Και το κυριότερον, μία συζήτηση που δεν στηρίζεται σε παραδείγματα όπως του Γκίμπσον και του Μπόλντγουιν. Εκεί χάνεις το, όποιο, δίκιο σου.

Επίσης, όταν ξεκινάς δηλώσεις για το καυτό κι επικίνδυνο θέμα της πολιτικής ορθότητας, καλύτερα να έχεις το χρόνο, τη διαύγεια και τον έλεγχο όσων λες.

Ο Ολντμαν απολογήθηκε. Ξεροκαταπίνοντας, με τρεμάμενη φωνή, δείχνοντας πραγματικά συγκλονισμένος. Ανέλαβε, ολόκληρο, το μέρος των ευθυνών του.

Κάποια στιγμή να κάνουμε όμως και τη δεύτερη και την τρίτη συζήτηση. Ισως να αξίζει τον κόπο. Γιατί κι αυτό το θέαμα στο τσίρκο της late night television είναι θλιβερό.


Διαβάστε περισσότερα:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.