Η Χόλι είναι ένα μικρό ορφανό σκαντζοχοιράκι που ζει με τον φοβισμένο αδελφό της Πιτ σε έναν παλιό φάρο, αλλά ονειρεύεται να ανακαλύψει τον έξω κόσμο. Οταν αποφασίζει να φύγει για την πρώτη της μεγάλη περιπέτεια, γίνεται στόχος μιας τρελής γάτας που τη μπερδεύει με έναν «γιγάντιο αρουραίο με αγκάθια». Στην προσπάθειά της να ξεφύγει, η Χόλι διασχίζει έναν επικίνδυνο δρόμο γεμάτο αυτοκίνητα. Τότε εμφανίζεται ο Γουόλτερ, ένας εξαντλημένος λαγός και πατέρας 53 παιδιών, που τρέχει για να την σώσει. Η Χόλι σώζεται, όμως ο Γουόλτερ τραυματίζεται και, όταν συνέρχεται, έχει χάσει τη μνήμη του και βλέπει τον κόσμο με «σούπερ όραση». Πιστεύοντας πλέον πως είναι ο γενναίος Σούπερ Γουόλτερ, ξεκινά μια απίθανη αποστολή γεμάτη βασίλεια, δράκους και πριγκίπισσες. Για τη Χόλι, αυτή είναι η ευκαιρία για την πιο συναρπαστική περιπέτεια της ζωής της. Μια τρυφερή οικογενειακή ιστορία για τη φιλία, το θάρρος και τον ήρωα που κρύβεται μέσα σε όλους μας.
Η οικογενειακή animation παραγωγή «Χόλι, το Γενναίο Σκαντζοχοιράκι» της Καρολίν Οριγκέρ ξεκινά με μια υπόσχεση που ακούγεται ελκυστική για ένα νεανικό κοινό. Ενα μικρό σκαντζοχοιράκι που αναγκάζεται να βγει από τη ζώνη ασφαλείας του και ένας απρόβλεπτος συνοδοιπόρος που νομίζει πως είναι ήρωας ενός παλιού μύθου δημιουργούν το υλικό για μια περιπέτεια που θα μπορούσε να συνδυάσει χιούμορ, φαντασία και μια τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης. Η ταινία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτά τα στοιχεία, χτίζοντας έναν κόσμο όπου η παιδική φαντασία μπλέκεται με την πραγματικότητα του δάσους.
Στην πράξη όμως η ταινία παραμένει αρκετά συγκρατημένη. Η αφήγηση προχωρά με ασφαλή βήματα και σπάνια ρισκάρει οπτικά ή δραματουργικά. Η σκηνή όπου ο Γουόλτερ, ύστερα από το χτύπημα στο κεφάλι, πείθεται πως είναι ο θρυλικός Σερ Μπάλντερντας θα μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία για μια πιο τολμηρή κωμική γραμμή, όμως η ταινία προτιμά να την αξιοποιήσει επιφανειακά. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη δράση της αλλά, δυστυχώς, η όποια ένταση της εξαντλείται γρήγορα.
Ακόμα και στο animation οι χαρακτήρες έχουν μια γλυκιά αισθητική και τα φυσικά τοπία είναι φωτεινά, ωστόσο η κίνηση και η σκηνοθετική φαντασία θυμίζουν περισσότερο τηλεοπτική παραγωγή παρά κινηματογραφική εμπειρία. Παρά τις αδυναμίες του, η ταινία επιχειρεί να περάσει ένα απλό αλλά ουσιαστικό μήνυμα για το θάρρος και την αξία της εμπιστοσύνης ανάμεσα σε απρόσμενους φίλους. Καλοπροαίρετη στην ψυχή της, που θέλει να μιλήσει για το μεγάλωμα και την ανάγκη να πιστέψεις στον εαυτό σου, ακόμη κι αν τελικά η κινηματογραφική της δύναμη δεν είναι αρκετή για να αφήσει κάποιο έντονο αποτύπωμα στους μικρούς της θεατές, στους οποίους, κυρίως, απευθύνεται.