Το πρόβλημα με το «The Canyons»

INDUSTRY 29 JAN 2013  /  Γιώργος Κρασσακόπουλος

H νέα ταινία του Πολ Σρέιντερ ήταν απούσα από το Sundane. Δεν είναι στη λίστα του Βερολίνου. Και σύμφωνα με πληροφορίες εκ των έσω, απορρίφθηκε κι από το SXSW. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Οταν όλα έμοιαζαν καλα...

Είναι γραμμένη από τον Μπρετ Ιστον Ελις. Πρωταγωνιστούν η Λίντσεϊ Λόχαν και ο πορνοστάρ Τζέιμς Ντιν. Εχει ήδη δημιουργήσει το δικό της μερίδιο θορύβου στον τύπο και το internet. Και φυσικά είναι σκηνοθετημένη από τον άνθρωπο που έχει γράψει μερικά από τα καλύτερα σενάρια για ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε κι έχει γυρίσει μερικές εξαιρετικές ταινίες ο ίδιος.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το «The Canyons» θα ήταν μια από τις πλέον περιζήτητες ταινίες στα φεστιβάλ του χειμώνα, κι όλοι περίμεναν ότι θα έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Sundance. Ομως το φιλμ απορρίφθηκε από τους προγραμματιστές, ενώ είναι απών κι από την λίστα των ταινιών του Βερολίνου, ενός φεστιβάλ που φυσιολογικά δεν θα έλεγε όχι σε μια ταινία που αν μη τι άλλο, θα έφερνε μια σταρ στο κόκκινο χαλί του.

Και τώρα, το Hollywood Reporter, αναφέρει και πως το South by Southwest του Τέξας, ένα από τα πιο buzzed φεστιβάλ των Ηνωμένων πολιτειών, απέρριψε επίσης την ταινία. Η είδηση συνοδεύεται από την ανώνυμη δήλωση ενός insider του φεστιβάλ, που λέει πως το πρόβλημα με το φιλμ είναι «η ποιότητά του» και πως η ταινία «έχει κάτι το άσχημο και το νεκρό».

Ακόμη όμως κι αν το «The Canyons» δεν είναι μια καλή ταινία, δεν είναι σίγουρο ότι αυτός είναι ο λόγος που το φιλμ δεν είναι επιθυμητό. Δεν θα είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που ένα φεστιβάλ χαλαρώνει την πολιτική του για να παίξει μια όχι και τόσο καλή ταινία, οπότε, εκτός κι αν το φιλμ είναι αληθινά, απόλυτα κακό, πιθανότατα οι λόγοι που δέχεται την μια απόρριψη μετά την άλλη, έχουν να κάνουν με κάτι άλλο.

Ισως με το ότι η Λίντσεϊ Λόχαν μοιάζει ακόμη «τοξική» στα μάτια της βιομηχανίας ή με το ότι ο Μπρετ Ιστον Ελις έχει μεταμορφώσει τον λογαριασμό του στο twitter σε πεδίο μάχης, ή με το ότι, ακόμη και οι βασικοί συντελεστές του, μοιάζουν να έχουν γκρεμίσει κάθε γέφυρα επικοινωνίας.

Ο Ελις, ο Σρέιντερ και ο παραγωγός Μπράξτον Πόουπ είχαν ο καθένας την δική του εκδοχή για το πως θα έπρεπε να είναι το τελικό cut της ταινίας, οι οποίες ήταν τόσο διαφορετικές που κάποια στιγμή ο Στίβεν Σόντερμπεργκ πρότεινε να αφιερώσει εκείνος τρεις μέρες για να κάνει ένα καινούριο μοντάζ, όταν ο Πόουπ του έδειξε ένα πρώτο cut.

O Σρέιντερ βεβαίως ήταν απολύτως αντίθετος σε κάτι τέτοιο. «Η ιδέα πως κάποιος θα μοντάρει μια ταινία σε 72 ώρες είναι απλά αστεία. Θα χρειαζόταν 72 ώρες μόνο για να δεις το υλικό που έχουμε τραβήξει. Και βεβαίως ξέρεις τι θα έκανε ο Σόντερμπεργκ αν κάποιος άλλος του έλεγε πως θα πάρει μια δική του ταινία για να την μοντάρει αντ΄αυτού;» έλεγε ο Σρέιντερ στους New York Times σηκώνοντας το μεσαίο του δάχτυλο...

Από την άλλη ο Μπρετ Ιστον Ελις, που όπως πολύ καλά ξέρουμε όλοι έχει έντονη άποψη για ότι αφορά στο σινεμά βρίσκει σύμφωνα με δηλώσεις του ότι «η ταινία είναι τόσο αδύναμη. Κρατάει μόνο μιάμιση ώρα και νιώθεις ότι είναι τρεις. Είδα την ιστορία σαν ένα λίγο αστείο νουάρ θρίλερ και ο Πολ Σρέιντερ το μεταμόρφωσε, χμ, σε μια ταινία του Πολ Σρέιντερ».

Προφανώς κουβέντες σαν αυτές δεν βοηθούν επίσης την τύχη της ταινίας, που μοιάζει μάλλον απίθανο να βρεθεί πλέον σε ένα αληθινά σημαντικό φεστιβάλ, αλλά και κάνει δύσκολο να αγοραστεί για διανομή, αλλά από την άλλη, μας κάνει ακόμη πιο περίεργους να την δούμε και μάλλον την βάζει ήδη στην τροχιά του cult αξιοπερίεργου. Κάτι όχι ακριβώς επιθυμητό, αλλά από την άλλη όχι κι απαραίτητα ολοκληρωτικά κακό...

Δείτε πιο κάτω ένα τρέιλερ και διαβάστε περισσότερα για την ταινία.


Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.