Ο Ντέιβιντ Λιντς και η αγάπη του για τον Φεντερίκο Φελίνι

BUZZ 26 OCT 2017  /  Ρόμπυ Εκσιέλ

«Αν ζούσε ο Φελίνι σήμερα, τι θα του λέγατε;», ρωτά το Hollywood Reporter τον Ντέιβιντ Λιντς σε μια μίνι συνέντευξη, με αφορμή την επικείμενη βράβευσή του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης. «Θέλω να δω την επόμενη ταινία σου», απαντά ο Αμερικανός σκηνοθέτης.

Σκηνή από το «8 1/2 του Φεντερίκο Φελίνι»

Στην 12η έκδοση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρώμης, που άνοιξε τις πύλες του στις 26 Οκτωβρίου, ο δημιουργός του «Μπλε Βελούδου» και του «Mulholland Drive» θα τιμηθεί για το σύνολο της προσφοράς του στην έβδομη τέχνη, βραβείο που θα παραλάβει επί σκηνής από τα χέρια του Πάολο Σορεντίνο το ερχόμενο Σάββατο. Θα προηγηθεί συνάντηση τύπου masterclass με το ρωμάνικο κοινό –ήδη sold out, εννοείται- όπου θα μιλήσει, μεταξύ άλλων, και για τις πιο αγαπημένες του ταινίες. Στην κορυφή των οποίων φιγουράρει, ως γνωστόν από τις κατά καιρούς δηλώσεις και τα βιογραφικά βιβλία του, το «8 ½» του Φεντερίκο Φελίνι.

Γιατί το «8 ½»; «Για τον τρόπο που ο Φελίνι επιτυγχάνει με τη σελιλόζη αυτό που οι περισσότεροι αφηρημένοι ζωγράφοι επιτυγχάνουν με τη δική τους τέχνη, να επικοινωνήσουν, δηλαδή, ένα συναίσθημα χωρίς ποτέ να λένε ή να δείχνουν κάτι με αμεσότητα, χωρίς να εξηγούν τίποτα, απλά με ένα είδος απόλυτης μαγείας», έγραφε ο Λιντς προ δεκαετίας στο βιβλίο του «Catching the Big Fish».

Διαβάστε ακόμη: Αυτές είναι οι αγαπημένες ταινίες του Ντέιβιντ Λιντς

8 1/2 607 Ο Φεντερίκο Φελίνι με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στα γυρίσματα του «8 1/2»

Το ίδιο επιμένει σήμερα. «Λατρεύω την αύρα αυτής της ταινίας, λατρεύω τη στάση του Φελίνι απέναντι στο σινεμά και τη ζωή. Είναι από κείνα τα πανέμορφα πράγματα που δεν μπορείς να περιγράψεις με λέξεις», ομολογεί στο Hollywood Reporter. «Ο κόσμος που δημιουργεί είναι τόσο μοναδικός, τόσο δυνατός, τόσο όμορφος», λέει για το κινηματογραφικό σύμπαν του Ιταλού «μάγου», τον οποίο είχε την τύχει να συναντήσει δυο φορές, την πρώτη το 1986 στα στούντιο της Τσινετσιτά, στα πλατό του «Intervista», όπου σε διάλειμμα από τα γυρίσματα τον πήγε έξω για γεύμα «μαζί με μια νεαρή που είχε στήθη σε μέγεθος μπάλας ποδοσφαίρου», και το 1993, τρεις εβδομάδες πριν πεθάνει, στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν στη Ρώμη, όπου τού μιλούσε με πίκρα για την κατάσταση του σινεμά στην Ιταλία και για το γεγονός πως όλο και λιγότεροι σπουδαστές έρχονταν να τον συμβουλευτούν.

Ομως τι κοινό πιστεύει ο Λιντς πως έχει με τον Φελίνι; «Έχουμε τα ίδια γενέθλια», απαντά (20 Ιανουαρίου). «Και, θα έλεγα, την αγάπη για την αφαιρετική τέχνη». Στην πραγματικότητα, αν κοιτάξει κανείς τα βιογραφικά και των δύο δημιουργών, δε συμπίπτουν σε αυτά μονάχα τα σημεία. Πέρα από τη φιλμική εμμονή τους με φιγούρες περιθωριακές ή γκροτέσκο, αμφότεροι είχαν από νέοι κλίση στη ζωγραφική και το σχέδιο, άσχετα αν ο Λιντς το σπούδασε για έναν χρόνο στη Βοστόνη, ενώ ο Φελίνι το απώθησε για να σπουδάσει νομική για χάρη των γονιών του. Κι αν ο Λιντς υπήρξε πράγματι κομίστας στα χρόνια του ’80 (με το δικό του δημιούργημα «The Angriest Dog in the World», που δημοσιευόταν σε συνέχειες στην εφημερίδα Los Angeles Reader), ο Φελίνι, παιδιόθεν φαν των υπερηρωικών κόμικς, ξεκίνησε την πρώιμη συγγραφική του καριέρα μεταφράζοντας στα ιταλικά το κόμικ στριπ «Φλας Γκόρντον»! Εξ ου και η αρχική επιθυμία του παραγωγού Ντίνο Ντι Λαουρέντις, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, να αναλάβει ο Φελίνι την κινηματογραφική του μεταφορά (το σκηνοθέτησε τελικά ο Μάικ Χότζες).

Στο προσεχές φεστιβαλικό masterclass, εκτός από τα αγαπημένα του έργα από καταβολής σινεμά, ο Λιντς, λέει, θα κουβεντιάσει με το κοινό και για κάποια δικά του. Αγνωστο τι σημαίνει αυτό, τη στιγμή που, ως γνωστόν, ποτέ και πουθενά δεν έχει μιλήσει τούτος ο επίμονος ανιχνευτής του ασυνείδητου για τα νοήματα των ταινιών του. Ενδεικτική είναι η απάντησή του στο ερώτημα τί ταινία θα γύριζε στη Ρώμη αν του δινόταν πλήρης ελευθερία επιλογής. «Δουλεύω με αφετηρία ιδέες, οπότε αν μου ερχόταν κάποια ιδέα για μια σκηνή που διαδραματίζεται στη Ρώμη, θα έψαχνα γι’ αυτή την τοποθεσία. Αλλά προς το παρόν δεν την έχω αυτή την ιδέα. Μ’ αρέσει απλά να είμαι εκεί, και καμιά φορά όταν είσαι κάπου, κάποια ιδέα μπορεί να σου’ ρθει, ποτέ δεν ξέρεις. Μ’ αρέσουν πάντως τα πεύκα της Ρώμης. Νομίζω πως είναι τα πιο όμορφα δέντρα». Εν ολίγοις, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…

Lynch Fellini Ο Ντέιβιντ Λιντς με την Ιζαμπέλα Ροσελίνι και τον Φεντερίκι Φελίνι την εποχή του «Intervista»

Περισσότερος Ντέιβιντ Λιντς:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.