Αυτή είναι η Αντίνα Πιντιλιέ που κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο στην 68η Berlinale

Αυτή είναι η Αντίνα Πιντιλιέ που κέρδισε τη Χρυσή Αρκτο στην 68η Berlinale

Μέρος της νεότερης γενιά του ρουμάνικου σινεμά, αλλά και με μια διαρκή διάθεση κατάργησης των συμβάσεών του, η Αντίνα Πιντιλιέ έφερε το ντεμπούτο της στη Berlinale και έφυγε με τη Χρυσή Αρκτο, επιβάλλοντας το στιλ και τις ανανεωτικές διαθέσεις της, τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη φόρμα.

Berlinale 2018: Γελάμε, αλλά το «Mug» δείχνει το αληθινό πρόσωπο της εθνοθρησκευτικής Ευρώπης

Berlinale 2018: Γελάμε, αλλά το «Mug» δείχνει το αληθινό πρόσωπο της εθνοθρησκευτικής Ευρώπης

Η Μαγκοζάτα Σιμόφσκα επιστρέφει στο διαγωνιστικό τμήμα της Μπερλινάλε, τρία χρόνια μετά το βραβείο Σκηνοθεσίας για το «Body», με μία φάρσα. Μία καυστική σάτιρα για το αληθινό πρόσωπο της σύγχρονης Πολωνίας.

Berlinale 2018: Μια ρομαντική, συγκινητική βόλτα «Στους Διαδρόμους» της μοναξιάς

Berlinale 2018: Μια ρομαντική, συγκινητική βόλτα «Στους Διαδρόμους» της μοναξιάς

Το φιλμ του πρωτοεμφανιζόμενου στο διαγωνιστικό τμήμα της Berlinale Γερμανού Τόμας Στούμπερ είναι ρομαντικό, τρυφερό, γλυκόπικρο, μια μικρή ιστορία για τη μεγάλη ανθρώπινη μοναξιά.

Berlinale 2018: Αγαπητέ Ιντρις Ελμπα, μετά το «Yardie» δεν χρειάζεται να ξανασκηνοθετήσεις

Berlinale 2018: Αγαπητέ Ιντρις Ελμπα, μετά το «Yardie» δεν χρειάζεται να ξανασκηνοθετήσεις

Μεταξύ Τζαμάικα και Χάκνεϊ στη δεκαετία του '80 εκτυλίσσεται η πρώτη σκηνοθετική δουλειά τού συναρπαστικού ηθοποιού και άντρα, που όχι, δεν επιδεικνύει μαεστρία σ' αυτή την πλευρά του σινεμά.

Berlinale 2018: Tο «Touch me Not» δεν είναι μία ταινία (μόνο) για το σεξ

Berlinale 2018: Tο «Touch me Not» δεν είναι μία ταινία (μόνο) για το σεξ

Μία ταινία για το πόσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να απογυμνωθεί, να αγγίξει και να αγγιχτεί, να κοιτάξει, να επιθυμήσει και να νιώσει άξιος να τον επιθυμήσουν. Οχι, δεν είναι μία ταινία για το σεξ.

Berlinale 2018: Κάποιος μοχθηρός εξωγήινος κατέλαβε το σώμα του Κιγιόσι Κουροσάουα και γύρισε το «Yocho (Foreboding)»

Berlinale 2018: Κάποιος μοχθηρός εξωγήινος κατέλαβε το σώμα του Κιγιόσι Κουροσάουα και γύρισε το «Yocho (Foreboding)»

Δίχως να επιδεικνύει καμία από τις κινηματογραφικές αρετές του Κιγιόσι Κουροσάουα, το «Yocho (Foreboding)» είναι απλά ένα κενό κέλυφος και μια ανατριχιαστικά βαρετή ταινία. Τρομακτικό.

Βερολίνο 2018: Το «Unsane» είναι ένα ψυχολογικό, pulp θρίλερ στην εποχή του #MeToo

Βερολίνο 2018: Το «Unsane» είναι ένα ψυχολογικό, pulp θρίλερ στην εποχή του #MeToo

Με λεπτότητα ταύρου σε υαλοπωλείο αλλά και εξαιρετικά επίκαιρους προβληματισμούς, η γυρισμένη σε iPhone καινούρια ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ φωνάζει μεν πολύ αλλά προσφέρει και άπλετη, διαολεμένη διασκέδαση.

Berlinale 2018: Τρεις ώρες μετά, η φιλοσοφία του τίποτα στο «Το Ονομα του Αδερφού μου είναι Ρόμπερτ και είναι Χαζός»

Berlinale 2018: Τρεις ώρες μετά, η φιλοσοφία του τίποτα στο «Το Ονομα του Αδερφού μου είναι Ρόμπερτ και είναι Χαζός»

Ο Φίλιπ Γκρένινγκ φιλοσοφεί πάνω στην ενηλικίωση, παραδίδοντας το όποιο ταλέντο του στην επιτήδευση, την αλαζονία, τη δωρεάν πρόκληση, το απόλυτο κενό.

Berlinale 2018: Ο Γουίλεμ Νταφόε αισθάνεται ότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για τιμητικά βραβεία

Berlinale 2018: Ο Γουίλεμ Νταφόε αισθάνεται ότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για τιμητικά βραβεία

O 62χρονος πρωταγωνιστής μίλησε σε μία διασκεδαστική συνέντευξη Τύπου και σχολίασε την 40χρονη καριέρα του, τους αγαπημένους του σκηνοθέτες και το πώς αισθάνεται που βραβεύεται με την Τιμητική Χρυσή Αρκτο της 68ης Βerlinale.

Berlinale 2018: Στο «Pigs» ο σαρκασμός περισσεύει αλλά η ενέργεια δεν επαρκεί μέχρι το τέλος.

Berlinale 2018: Στο «Pigs» ο σαρκασμός περισσεύει αλλά η ενέργεια δεν επαρκεί μέχρι το τέλος.

Ξεκινώντας με τις υποσχέσεις ενός πιθανού cult αξιοπερίεργου και μιας σαρκαστικής, ειρωνικής αφήγησης, το νέο φιλμ του Μάνι Χαγκίγκι («Ενας Δρακος Ερχεται») σύντομα ξεμένει από ενέργεια, καταλήγοντας απλά μια χαμένη ευκαιρία για κάτι γνήσια εκκεντρικό στο πλαίσιο του σύγχρονου ιρανικού σινεμά.

Berlinale 2018: To «Utøya 22. juli» είναι η ταινία που δίχασε το φεστιβάλ

Berlinale 2018: To «Utøya 22. juli» είναι η ταινία που δίχασε το φεστιβάλ

Η τραγική τρομοκρατική επίθεση του 2011 στην κατασκήνωση των παιδιών του σοσιαλοδημοκρατικού κόμματος από τον ακροδεξιό τρομοκράτη Αντερς Μπέρινγκ Μπράιβικ κινηματογραφείται σ' ένα ανατριχιαστικό, ηλεκτρισμένο μονοπλάνο 72 λεπτών.

Berlinale 2018: Το «Season of the Devil» του Λαβ Ντίαζ είναι η κορύφωση της «Lav Lav Land»

Berlinale 2018: Το «Season of the Devil» του Λαβ Ντίαζ είναι η κορύφωση της «Lav Lav Land»

Ο Λαβ Ντίαζ επιστρέφει μετά το «The Woman Who Left» με μια… σκληρή, πεσιμιστική και «πειραγμένη» ροκ όπερα που μιλάει (τραγουδιστά) για τις πληγές του παρελθόντος με αναζωογονητικό τρόπο (αν και όχι απαραίτητα πιο σύντομο)

Berlinale 2018: To «Human, Space, Time and Human» δεν είναι μόνο η χειρότερη ταινία του Κιμ Κι-ντουκ, αλλά και μια πολύ κακή ταινία

Berlinale 2018: To «Human, Space, Time and Human» δεν είναι μόνο η χειρότερη ταινία του Κιμ Κι-ντουκ, αλλά και μια πολύ κακή ταινία

Ανόητα κι ανεπιτυχώς «προκλητική», αξιογέλαστα «μεταφορική» κι αθέλητα αστεία αυτή η παραβολή του Κορεάτη σκηνοθέτη για την ανθρώπινη φύση είναι τόσο προφανής όσο και και σαχλή.

BAFTA 2018: Οι μεγάλοι νικητές

BAFTA 2018: Οι μεγάλοι νικητές

Διαβάστε αναλυτικά τους νικητές των φετινών βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου με το «Οι Τρεις Πινακίδες Εξω από το Εμπινγκ, στο Μιζούρι» να αναδεικνύεται και το μεγάλο φαβορί για τα Οσκαρ.