Φεστιβάλ / Βραβεία

Θεσσαλονίκη 2014: Η Σουζάνε Μπίερ δεν αξίζει «A Second Chance» (κάποιος να της πάρει το Οσκαρ πίσω!)

στα 10

Ενας Τζέιμι Λάνιστερ δε φέρνει την άνοιξη. Παρόλο που ο Νικολάι Κόστερ Βαλντάου, ο Δανός πρωταγωνιστής του «Game of Thrones», δίνει μία στιβαρή ερμηνεία που αποτελεί το καλύτερο συστατικό της ταινίας, η Σουζάνε Μπίερ συνεχίζει να απογοητεύει με δράματα επιπέδου απελπισμένης νοικοκυράς.

Θεσσαλονίκη 2014: Η Σουζάνε Μπίερ δεν αξίζει «A Second Chance» (κάποιος να της πάρει το Οσκαρ πίσω!)

Ναι υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους άρεσε ούτε το οσκαρικό «In A Better World». Οπως επίσης δεν είδαν καθόλου με cute συμπάθεια το «Ερωτας Είναι...», τη γλυκερή κομεντί με φόντο την ειδυλλιακή μεσόγειο. Γενικώς η Σουζάνε Μπίερ έχει την τελευταία δεκαετία προσωποποιήσει τον όρο «κινηματογραφική απογοήτευση», ακριβώς στα χρόνια που η καριέρα της έχει κερδίσει διεθνή αναγνωρισιμότητα, βραβεία και διακρίσεις. Οξύμωρο; Μπορεί. Ομως ποιος μπορεί να πιστέψει ότι η σκηνοθέτης στην αρχή των 00ς μας είχε κερδίσει με τα «Open Hearts», «After the Wedding», «Brodre», σήμερα καδράρει τα ηθικοπλαστικά της δράματα ως κινητές διαφημίσεις του IKEA και θυσιάζει τις ωραίες σκηνοθετικές της ιδέες στην εύκολη προκλήση, τις απλουστευμένες καθάρσεις κι ένα μελό που ταιριάζει σε τηλεταινίες;

Η επιστροφή της με το «Α Second Chance» («Μία Δεύτερη Ευκαιρία») που προβλήθηκε χθες βράδυ στο κατάμεστο Ολύμπιον (η Μπίερ έχει αναμφισβήτητα following στην Ελλάδα) έχει ως κράχτη έναν πρωταγωνιστή μίας τηλεοπτικής σειράς-φαινόμενο (το αξιότατο Νικολάι Κόστερ Βαλντάου του «Game of Thrones») και μία δυνατή σεναριακή ιδέα. Ο Βαλντάου ερμηνεύει τον Αντρέας, έναν αστυνομικό ντετέκτιβ στη σύγχρονη Κοπεγχάγη που ζει με τη γυναίκα του Αννα και το λίγων μηνών μωρό τους Αλεξάντερ σ' ένα υπέροχο ξύλινο σπίτι με φόντο στη λίμνη. Η Αννα πάσχει από επιλόχεια κατάθλιψη, ο Αντρέας κάνει ότι μπορεί να βοηθήσει, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να σηκώσει από τα πατώματα των μπαρ τον συνεργάτη του Ολιβερ (τον ερμηνεύει ο αγαπημένος μας Ούλριχ Τόμσεν της «Οικογενειακής Γιορτής» και του «Brodre»), ο οποίος κατεβάζει μπουκάλια αλκοόλ, αλλά δεν μπορεί να καταπιεί το ότι η γυναίκα του τον χώρισε.

a second chance5 607

Παρόλες τις απαιτήσεις της δουλειάς και τα ξενύχτια πάνω από το νέο μωρό, ο Αντρέας συνειδητοποιεί πόσο ευτυχισμένος και τυχερός είναι. Ειδικά όταν γνωρίζει αποβράσματα όπως τον βίαιο νταβατζή Τρίσταν και την αλκοολική Σάνε, οι οποίοι έχουν κι αυτοί μωρό, αλλά βουτηγμένοι στους εθισμούς τους το έχουν, κυριολεκτικά, πεταμένο - ο Αντρέας το βρίσκει στο πάτωμα του μπάνιου καλυμμένο στα κακά του, υποσιτισμένο και τρομαγμένο. Ενα γύρισμα της τύχης θέλει ένα από τα δύο μωρά να πεθαίνει στον ύπνο του. Ομως, δεν είναι το παρεμελημένο. Τότε ο Αντρέας παίρνει μία ανήκουστη απόφαση...

a second chance2 607

Συνηθισμένοι άνθρωποι μπροστά σε ασυνήθιστες ηθικές αποφάσεις ήταν πάντα ο άξονας των ταινιών της Μπίερ. Αυτό μάς άρεσε, μάς κέντριζε και έκανε τις πρώτες δουλειές της να ξεχωρίζουν. Κι εδώ λοιπόν, το σενάριο έχει μία δυνατή ιδέα, διλήμματα κι ανατροπές που θέλουν να μας παρουσιάσουν όλο το εύρος της σύνθετης ανθρώπινης ύπαρξης. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η σκηνοθέτης επιχειρεί να φωτίσει σκοτεινές πτυχές που έχουν ενδιαφέρον. Είναι όμως ο τρόπος που το κάνει που πλέον αποπνέει κάτι το κουρασμένο, το παλιό, το από καιρό εξαντλημένο.

a second chance1 607

Τα σετ της είναι όσο σχηματικά όσο και οι χαρακτήρες της: ο Μάικλ Σνάιμαν φωτίζει το σπίτι του πρωταγωνιστή πραγματικά σα διαφημιστικό επίπλων της μικροαστικής μας ζωής, ο χωρισμένος αστυνομικός μένει σε γκαρσονιέρα αχούρι, ενώ τα τζάνκι (τι κρίμα ο ικανότατος Νικολάι Λι Καας του «Reconstruction» να ασφυκτιά σ' ένα τόσο κλισέ φωναχτό ρόλο) είναι βουτηγμένα στη βρώμα από τοίχο σε τοίχο. Πόση ευκολία. Πόση ευκολία να δείξεις, όχι μία, αλλά τέσσερις φορές ένα μωρό βουτηγμένο στα σκατά όσο ο άλλος ουρεί ή κάνει τη δόση του για να ανατριχιάσεις τη συλλογική μας ευαισθησία. Να το κάνεις, αλλά όλη σου η ταινία να είναι συνεπής σε αυτό το ρεαλισμό. Γιατί, πόσο εύκολο όλοι οι υπόλοιποι να είναι τόσο όμορφοι, φωτογενείς άνθρωποι - ακόμα και μέσα στο δράμα της η καταθλιπτική λεχώνα, πόσο κούκλα, πόσο υπέροχα ντυμένη. Οχι, αυτό δεν είναι ταινία, είναι μεταμφιεσμένη σαπουνόπερα.

a second chance3 607

Πραγματικά, ο Βαλντάου είναι ο μόνος που διασώζεται, γειώνοντας το ρόλο με προσεγμένες λεπτομέρειες συναισθηματικής νοημοσύνης: ο θυμός, η απελπισία, η απορία, τα βλέμματα, τα ξεσπάσματά του είναι καλοκουρδισμένα, σωστά, έντιμα. Ομως θυσιάζεται κι αυτός μαζί με όλα τα καλά στοιχεία της ταινίας (θα θέλαμε πραγματικά να δούμε ένα τέτοιο θέμα με άλλο σκηνοθέτη) γιατί την υπογράφει η Σουζάνε Μπίερ. Για μας, δυστυχώς, η σκηνοθέτης δεν αξίζει δεύτερη (ή μάλλον τέταρτη, από ό,τι μετράμε) ευκαιρία. Αρκετά. Κάποιος να της χτυπήσει την πόρτα και να της πάρει το Οσκαρ πίσω.

.

Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα του 55ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης εδώ

Διαβάστε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το 55ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στο ειδικό τμήμα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.