Τέταρτη μέρα στην Κρουαζέτ με εκπλήξεις!
Μεγαλύτερη από όλες τα δάκρια του Τζον Τραβόλτα πριν την επίσημη πρεμιέρα της πρώτης του σκηνοθετικής απόπειρας. Μικρότερη από όσο «διαφημίζεται» η έκπληξη του «Club Kid» του Τζόρνταν Φέρστμαν που διαθέτει αυθεντικότητα αλλά και χολιγουντιανό συντηρητισμό. Σχεδόν αναμενόμενη και άρα όχι έκπληξη η χλιαρή ανταπόκριση που έχει μέχρι στιγμής στους κριτικούς το νέο φίλμ του Ασγκάρ Φαραντί.
Καθόλου έκπληξη επίσης ότι συνεχίζεται ακάθεκτα η αυτοκρατορία των Γάλλων, με τις περισσότερες ταινίες στο Διαγωνιστικό Τμήμα (αλλά και στα υπόλοιπα τμήματα) από «ξένους» σκηνοθέτες να μοιάζουν (επειδή είναι;) γαλλικές. Ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι με πρωταγωνίστρια την Βιρζινί Εφιρά, η Μαρί Κρόιτσερ με πρωταγωνίστρια την Λέα Σεντού, ακριβώς την επομένη της ταινίας του Ασγκαρ Φαραντί με γαλλικό all-star καστ.
Καθόλου έκπληξη και ο πάντα μεστός πολιτικός λόγος της Σάντρα Ούλερ, πρωταγωνίστριας εδώ στις Κάννες του «Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι.
Και φυσικά, καμία έκπληξη και για το πόσο υπέροχο μοιάζει το «Ttianic Ocean» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη. Οι πρώτες εικόνες του κυκλοφορούν ήδη εκεί έξω και μπορείτε να τις δείτε παρακάτω.
Η πιο συγκινητική βραδιά στη ζωή του Τζον Τραβόλτα
«Είχες πει ότι αυτή θα ήταν μια ιδιαίτερη βραδια, αλλά δεν ήξερα ότι εννοούσες αυτό!»
Φανερά έκπληκτος και βαθιά συγκινημένος, ο Τζον Τραβόλτα χάρισε μια από τις πιο δυνατές στιγμές του φετινού Φεστιβάλ Καννών, όταν έμαθε, λίγο πριν την επίσημη πρεμιέρα της ταινίας που σκηνοθέτησε «Propeller One-Way Night Coach» ότι το Φεστιβάλ Καννών θα τον τιμήσει με έναν τιμητικό Χρυσό Φοίνικα. Μαζί με αυτόν το μάθαμε κι εμείς, αφού οι μόνοι τιμητικοί Χρυσοί Φοίνικες που είχαν ανακοινωθεί επίσημα από το Φεστιβάλ ήταν αυτοί του Πίτερ Τζάκσον στην έναρξη και της Μπάρμπρα Στρέιζαντ στο μεγάλο φινάλε.
«Αυτό είναι καλύτερο κι από το Οσκαρ. Αυτή είναι μια συγκινητική στιγμή, οπότε σε ευχαριστώ, Τιερί, από τα βάθη της καρδιάς μου», απευθύνθηκε ο Τζον Τραβόλτα στον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό πάνω στη σκηνή της αίθουσας Debussy. «Oταν συναντήθηκα μαζί σου τον Νοέμβριο, δεν περίμενα καθόλου ότι η ταινία μου θα γινόταν αποδεκτή. Και όταν ο Τιερί είπε ότι όχι μόνο έγινε αποδεκτή, αλλά έγραφε και ιστορία, επειδή θα ήταν η πρώτη ταινία που έγινε ποτέ δεκτή τόσο νωρίς, ξέσπασα σε κλάματα σαν μικρό παιδί, γιατί απλώς δεν μπορούσα να το πιστέψω. Επειδή, κατά τη γνώμη μου, είσαι ο πιο διορατικός άνθρωπος στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Hμουν ήδη χαρούμενος μόνο και μόνο που βρισκόμουν εδώ! Ποτέ δεν περίμενα κάτι τέτοιο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.»
To «Propeller One-Way Night Coach» μάς μεταφέρει στη χρυσή εποχή των αεροπορικών ταξιδιών, τότε που οι πτήσεις είχαν ακόμη κάτι από τη γοητεία και το μυστήριο ενός μεγάλου ταξιδιού προς το άγνωστο. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο μικρός Τζεφ, τον οποίο υποδύεται ο νεοεμφανιζόμενος Κλαρκ Σότγουελ, ένα παιδί που λατρεύει τα αεροπλάνα και ξεκινά μαζί με τη μητέρα του, που ερμηνεύει η Κέλι Eβιστον Κουίνετ, ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή προς το Χόλιγουντ.
O Τραβόλτα περιέγραψε την ταινία - την πρώτη του από την καρέκλα του σκηνοθέτη - ως «το πιο προσωπικό πράγμα που έχει κάνει ποτέ» και δήλωσε πως οι αγαπημένες του ταινίες ήταν πάντα αυτές που είχαν κερδίσει το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, «πράγμα που μπορείτε να το δείτε στην ταινία».
H Λέα, η Μαριόν, η Βιρζινί και ξανά η Κατρίν!
Οι Γαλλίδες σταρ νιώθουν το κόκκινο χαλί των Καννών σαν να ήταν το δεύτερο σπίτι τους. Πρωταγωνιστούν και στις γαλλικές ταινίες και στις ταινίες των ξένων σκηνοθετών - μερικές και σε περισσότερες από μια τη φορά, όπως η Βιρζινί Εφιρά πρωταγωνίστρια και στις «Παράλληλες Ιστορίες» του Ασγκάρ Φαραντί και στο «Ξαφνικά» του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι. Το παντοδύναμο γαλλικό σινεμά έχει μια δική του παγιωμένη εδώ και χρόνια άποψη για το diversity... αρκεί να είναι πάντα γαλλικό.
Η Λέα Σεντού και η Κατρίν Ντενέβ πρωταγωνιστούν ως μαμά και κόρη στο «Gentle Monster» της Αυστριακής Μαρί Κρόιτσερ «που είχαμε γνωρίσει με τον «Κορσέ». Εδώ στην ιστορία ενός ζευγαριού που θα δει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν ο σύζυγος θα συλληφθεί για παιδική πορνογραφία.
H Μαριόν Κοτιγιάρ βρίσκεται στις Κάννες για την πρεμιέρα - εκτός Διαγωνιστικού Τμήματος - της νέας ταινίας του συζύγου της, Γκιγιόμ Κανέ «Karma», ένα ψυχολογικό θρίλερ που διαδραματίζεται γύρω από την εξαφάνιση ενός μικρού παιδιού. Και έτσι περπατά το κόκκινο χαλί χωρίς το άγχος κάποιας ταινίας που θα κριθεί αυστηρά ως μέρος του Διαγωνιστικού.
H **Βιρζινί Εφιρά έμεινε στο κόκκινο χαλί από προχθές (και την πρεμιέρα της ταινίας του Ασγκάρ Φαραντί) για να περπατήσει ξανά για την πρεμιέρα της ταινίας του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι με τίτλο «Ξαφνικά» και μια εξερεύνηση της αντοχής του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος με φόντο ένα γηροκομείο.
Οταν το hype είναι καταδικασμένο να επιβεβαιωθεί
Ο λόγος για το «Club Kid», την πρώτη ταινία του κωμικού, παραγωγού, διάσημου περισσότερο στα κοινωνικά δίκτυα και για τις μικρού μήκους ταινίες που έχει γράψει και πρωταγωνιστήσει Τζόρνταν Φέρστμαν που έφτασε στις Κάννες ως το δεύτερο πιο hyped φιλμ μετά το «Teenage Sex and Death at Camp MIasma» της Τζέιν Σένμπρουν. Η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα συνδυάζει δύο μοτίβα: την απεικόνιση της ζωής ενός γκέι διοργανωτή πάρτι στο Μπρούκλιν που καίγεται κάθε βράδυ με ναρκωτικά, σεξ και δυνατή μουσική και την ανατροπή που θα φέρει στη ζωή του ένας γιος που δεν ήξερε ότι έχει.
Η πρεμιέρα της ταινίας ήταν ενθουσιαστική - κυρίως γιατί η ταινία είναι αμερικάνικη σε ένα πρόγραμμα σαν το φετινό που οι ταινίες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού είναι λιγοστές - και γιατί το hype της τελικά επιβεβαιώθηκε x 2 με ένα τελικό αποτέλεσμα που αγγίζει οριακά το πολύ mainstream αν και παραμένει διαρκώς αξιολάτρευτο και με τα δύο φιλιά που ο Φέρστμαν έδωσε στον Ντιέγκο Κάλβα, ένα στο photo call της ταινίας και ένα μόλις έπεσαν οι τίτλοι της.
Και οι κριτικοί τι λένε;
Στο ετήσιο πινακα του Screen International με κριτικούς από όλον τον κόσμο, πρώτη ταινία στις προτιμήσεις είναι μέχρι στιγμής το «Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι. Τις μικρότερες βαθμολογίες έχουν πάρει μέχρι στιγμή οι δύο «γαλλικές» ταινίες του Διαγωνιστικού Προγράμματος: το «Η Ζωή ΜΙας Γυναίκας» της Σαρλίν Μπουρζουά - Τακέ και οι «Παράλληλες Ιστορίες» του Ασγκάρ Φαραντί.
Διαφωνούμε για την ταινία της Μπουρζουά - Τακέ, συμφωνούμε για τις «Παράλληλες Ιστορίες», βρισκόμαστε κάπου στη μέση για τον Πάβελ Παβλικόφσκι.
Διαβάστε εδώ τις κριτικές που έχουμε γράψει μέχρι στιγμής για τις ταινίες των φετινών Καννών:
- Η Ζωή μιας Γυναίκας της Σαρλίν Μπουρζουά - Τακέ
- Butterfly Jam του Καντεμίρ Μπαλάγκοφ
- Nagi Notes του Κότζι Φουκάντα
- Παράλληλες Ιστορίες του Ασγκάρ Φαραντί
- Fatherland του Πάβελ Παβλικόφσκι
- Soudain του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι
Αφιερωμένο σε όλες τις γοργόνες εκεί έξω
Εδώ και δύο ημέρες χαζεύουμε και τις πρώτες εικόνες από τον «Τιτανικό Ωκεανό» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη που είναι έτοιμος για τη μεγάλη του πρεμιέρα της άλλη εβδομάδα στο τμήμα Ενα Κάποιο Βλέμμα. Και ανυπομονούμε ακόμη περισσότερο.
