Βρισκόμαστε στο 1933. Τρία χρόνια μέσα στην Μεγάλη Ύφεση που έχει γονατίσει την Αμερική. Ο Μέρφι ζει στο Ορεγκον, μόνος με την μικρή του κόρη, σε ένα αγώνα επιβίωσης με «φορτίο» να διασώσει μέσα στο σκοτάδι ό,τι μπορεί από την αθωότητα ενός παιδιού. Μια έξωση, θα τους οδηγήσει στο δρόμο και από εκεί, ανυπεράσπιστους μπροστά στην βιαιότητα του δρόμου. Εκεί ο Μέρφι θα βιαιοπραγήσει και θα θα βρεθεί σε ένα στρατόπεδο καταναγκαστική εργασίας. Η υπόσχεση του είναι να εκτίσει γρήγορα την ποινή του, αν καταφέρει να τη συντομέψει και να επιστρέψει στην κόρη του, πριν ο νόμος του την πάρει για πάντα.

Η ευκαιρία θα έρθει όταν ο επικεφαλής του στρατοπέδου, ο Κλάνσι δείχνει να τον εμπιστεύεται για τις δουλειές του, από την επισκευή ενός αυτοκινήτου μέχρι τη μεταφορά ενός φορτίου χρυσού.

Είναι η εποχή που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φρανκλίνος Ρούζβελτ έχει ανακοινώσει πως, σε μια προσπάθεια να επιβραδύνει ή να ανακόψει τον αποπληθωρισμό του νομίσματος, που παρέτεινε τη Μεγάλη Ύφεση, η κυβέρνηση του αποφάσισε να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον κανόνα του χρυσού. Παράλληλα, άρχισε να στέλνει ομοσπονδιακούς αστυφύλακες σε όλη τη χώρα για να αποσύρουν τον χρυσό που φυλασσόταν στα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Ο Μέρφι θα ηγηθεί μιας ομάδας κρατουμένων με σκοπό να κλέψουν τις ράβδους χρυσού που είναι κρυμμένες σε μια σπηλιά βαθιά μέσα στο δάσος, προτού προλάβουν να τις πάρουν οι ομοσπονδιακές αρχές. Στη συνέχεια, θα τις παραδώσουν στον Κλάνσι. Σε αντάλλαγμα, ο Κλάνσι θα δώσει στους συμμετέχοντες κρατούμενους έγγραφα πρόωρης αποφυλάκισης, με ημερομηνία την ημέρα που θα του παραδώσουν τον χρυσό.

Παλιομοδίτικη περιπέτεια που αποτίνει φόρο τιμής στα γουέστερν των 50s και την ίδια στιγμή στη μεγάλη λογοτεχνική παράδοση του Τζον Στάινμπεκ, το «Φορτίο» δεν ενδιαφέρεται για περίτεχνες σκηνές δράσης ή για αφηγηματικά ολισθήματα, αφού περπατάει με σίγουρα βήματα πάνω σε ένα σενάριο γραμμικό και με τις σωστές αναλογίες απαισιοδοξίας και αισιοδοξίας.»

Και έτσι ξεκινάει μια περιπέτεια μέσα στο δάσος, με μια ομάδα από ετερόκλητους συνοδοιπόρους που μπορεί να έχει διαλέξει προσωπικά ο Μέρφις, αλλά αυτό δεν του εξασφαλίζει τις σχέσεις εμπιστοσύνης που φανταζόταν. Ο κίνδυνος, το ρίσκο και κυρίως η απληστία μπροστά στο «θησαυρό» γίνονται κακοί οδηγοί σε μια διαδρομή που θα κινδυνεύσει πολλές φορές να οδηγήσει στο μοιραίο, δοκιμάζοντας εκτός από τους μύες των ανδρών που βρίσκονται στη μέση του πουθενά και τις αντοχές τους στη φιλία, την ακεραιότητα και τον μεγάλο σκοπό που για τον Μέρφι είναι μόνο να γυρίσει στην κόρη του.

Παλιομοδίτικη περιπέτεια που αποτίνει φόρο τιμής στα γουέστερν των 50s και την ίδια στιγμή στη μεγάλη λογοτεχνική παράδοση του Τζον Στάινμπεκ, το «Φορτίο» δεν ενδιαφέρεται για περίτεχνες σκηνές δράσης ή για αφηγηματικά ολισθήματα, αφού αφού περπατάει με σίγουρα βήματα πάνω σε ένα σενάριο γραμμικό και με τις σωστές αναλογίες απαισιοδοξίας και αισιοδοξίας, στην αναπαράσταση εποχής και το φυσικό τοπίο (παρόλο που όλη η ταινία έχει γυριστεί στη Γερμανία) και φυσικά σε έναν μικρό, αλλά τελικά μεγάλο ήρωα που εδώ σηκώνει ως φορτίο όλη την ιστορία μιας ολόκληρης χώρας.

Ο Ιθαν Χοκ, ηθοποιός που πλέον δεν έχει να αποδείξει κάτι περισσότερο από το ότι μπορεί να ελλίσεεται σε ρόλους, εποχές και denim με την άνεση ενός old school μοντέρνου ανθρώπου καταφέρνει εδώ να σώσει όλες τις κακοτοπίες ενός σεναρίου που δεν αργεί να γίνει επαναληπτικό και αφελές, αλλά και τις ελλείψεις μιας low budget παραγωγής που θα ήθελε να είναι το big american movie της χρονιάς.Τίποτα από αυτά. Μόνο δύο ώρες entertainment που κλασικίζει και όταν η americana γίνεται επιδεικτικά ζωηρή, κατεβάζει ρυθμό για να μιλήσει όσο μπορεί οικουμενικά και διαχρονικά. Μεγάλες φιλοδοξίες, για μια μικρότερη ταινία που έχει τελειώσει πριν φτάσει στον προορισμό της, κυρίως γιατί γνωρίζεις το τέλος της και κάπως είσαι προετοιμασμένος για να το αποδεχθείς. Ο Στάινμπεκ διακρίνεται, αλλά πια μέσα από ένα σύννεφο σκόνης μιας πρώτης ταινίας που φέρει πριν και μετά από οτιδήποτε το «φορτίο» - ευτυχώς - της στιβαρής απειρίας της.