Λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές της στη Σκιάθο, η Ορσόλια, μια δικαστική επιμελήτρια στο Κλουζ της Τρανσυλβανίας, πρέπει να φέρει εις πέρας μια τελευταία έξωση ενός άστεγου, που έχει βρει καταφύγιο στο υπόγειο ενός κτηρίου. Οταν, όμως, εκείνος αυτοκτονήσει, η Ορσόλια θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια ηθική, επαγγελματική και προσωπική κρίση που θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχειριστεί.
Ακόμη κι αν, όπως επαναλαμβάνει σε κάθε έναν που ενδιαφέρεται να ακούσει, δεν έχει κανένα μερίδιο ευθύνης απέναντι στον νόμο, η ίδια μοιάζει να κουβαλά κάθε στιγμή στους ώμους της ένα τεράστιο βάρος. Κι ενώ η οικογένειά της φεύγει για διακοπές, η ίδια μένει πίσω για να διαχειριστεί την ενοχή και τις ηθικές της ευθύνες. Και κάπως έτσι θα περάσει τις επόμενες μέρες συνομιλώντας με άλλους - μια φίλη, τη μητέρα της, έναν παλιό της μαθητή στο πανεπιστήμιο ή έναν ιερέα - προσπαθώντας να βρει μια διέξοδο από την κρίση της.
Στην πορεία, μέσα από αυτές τις κουβέντες και μέσα από ένα καυστικό, χιουμοριστικό, αιχμηρό έως κυνικό αλλά πάντα βαθιά διαπεραστικό σενάριο και σκηνοθετική ματιά, το φιλμ του Ράντου Ζούντε θα ακτινογραφήσει με ακρίβεια την κατάσταση του σήμερα της σύγχρονης Ρουμανίας, της σύγχρονης Ευρώπης.
Οι ταξικές, κοινωνικές, εθνοτικές, οικονομικές εντάσεις, η στεγαστική κρίση, η θεσμοθετημένη ανισότητα, η συστημική διαφθορά, οι προσωπικές ενοχές και η αποσιώπησή τους, όλα θα περάσουν από τον φακό του Ζούντε, φιλτραρισμένα μέσα από ένα βιτριολικό, επώδυνο χιούμορ σε μια ακόμη απαραίτητη ταινία από έναν δημιουργό που δεν φοβάται να μιλήσει με ακρίβεια για το εδώ και το τώρα.