Spectre

του Σαμ Μέντες

ΚΡΙΤΙΚΗ 09 NOV 2015

7 στα 10

Ο Τζέιμς Μποντ επιστρέφει για 24η φορά. Σε ένα χορταστικό, σέξι, αγωνιώδες και πανέμορφο φιλμ που διασχίζει (και αποθεωνει) με κέφι την ιστορία του, σαν μια ευπρόσδεκτη επιστροφή στα βασικά...

Eνα κωδικοποιημένο μήνυμα από το παρελθόν στέλνει τον Τζέιμς Μποντ σε μια μοναχική αποστολή στην Πόλη του Μεξικού και τελικά στη Ρώμη, όπου συναντά τη Λουτσία Σκιάρα, την όμορφη και απαγορευμένη χήρα ενός περιβόητου εγκληματία. Ο Μποντ εισχωρεί σε μία μυστική συνάντηση και ανακαλύπτει την εγκληματική οργάνωση, γνωστή ως SPECTRE (Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion).

Αν αυτό που σας ενδιαφέρει είναι να μάθετε αν το «Spectre» είναι καλύτερη ταινία από το «Skyfall» ας το γνωρίζετε από την αρχή πως η απάντηση είναι όχι.

Αλλωστε ήταν σαφές ήδη από τη στιγμή που τέλειωσαν οι τίτλοι του «Skyfall» πως εκείνη, η 23η ταινία της σειράς ήταν μια περίπτωση από μόνη της, μια ταινία απόλυτα ενταγμένη μέσα στο σύμπαν του 007, αλλά ταυτόχρονα και μια ταινία που θα μπορούσε να είχε γυριστεί και εκτός αυτού, μια χορταστική, ελεγειακή, τρομακτική και συναρπαστική από το πρώτο έως και το τελευταίο της λεπτό περιπέτεια που δικαιούνταν δεκαετίες ολόκληρες ο πιο διάσημος πράκτορας της ιστορίας του σινεμά και που θα ήταν πολύ δύσκολο να επαναληφθεί – ακόμη και από τον ίδιο σκηνοθέτη.

Είναι αλήθεια πως το «Spectre» διατηρεί πολλά από τα στοιχεία που έφερε ο Σαμ Μέντες στο franchise – κυρίως μια σκηνοθετική στιβαρότητα που μοιάζει να ενοποιεί τα πολλές φορές ασύνδετα μεταξύ τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει η κάθε ταινία του Τζέιμς Μποντ – από την αρχική σκηνή, τα απαραίτητα δύο (βάλε κι ένα για λίγα δευτερόλεπτα στην αρχή) κορίτσια, τη σχέση του Μποντ με τα αφεντικά του και τις ισάριθμες με τα locations σκηνές δράσης.

Μόνο που το «Spectre» μοιάζει να βρίσκεται πιο κοντά σε μια παλιότερη λογική της σειράς, αυτή που έπαιρνε τα πράγματα όχι και τόσο στα σοβαρά και που δεν στεκόταν παραπάνω απ’ όσο χρειαζόταν σε ψυχολογικές διακυμάνσεις, δραματουργικές απαιτήσεις, λογικές εξηγήσεις σε όσα πράττει ερήμην του κινδύνου και των κινηματογραφικών μαθηματικών ο Τζέιμς Μποντ.

Αυτό είναι φανερό ήδη από τους τίτλους αρχής, όπου σε μια αποθέωση του camp, το τραγούδι του Σαμ Σμιθ είναι το soundtrack μιας φαντασμαγορίας άνευ προηγουμένου με χταπόδια (έχουν νόημα, ντε) και το στέρνο του Ντάνιελ Κρεγκ σε απόλυτη ένωση ερωτικού παροξυσμού για το αμφιλεγόμενο (άδικα) τραγούδι – σήμα κατατεθέν της ταινίας.

Με απόλυτη έμφαση στις μεγαλειώδεις σκηνές, ο Σαμ Μέντες ενορχηστρώνει ένα ντελίριο στην αρχική σκηνή στο Μεξικό – ξεπερνώντας ακόμη και την αρχή του «Skyfall» με το τρένο, χαρίζει στο «Spectre» τη μεγαλύτερη κινηματογραφική έκρηξη όλων των εποχών στο Μαρόκο, αδειάζει τη Ρώμη για ένα κυνηγητό με αυτοκίνητα, χτυπάει και ένα τρένο να μας βρίσκεται κάπου στο ενδιάμεσο και ολοκληρώνει ένα ογκώδες action pack φτιαγμένο με την ίδια σωματική ένταση όλων των ταινιών της περιόδου Κρεγκ.

Ανάμεσα αφήνει χώρο για τα λίγα λεπτά της Μόνικα Μπελούτσι που μάλλον δεν θα ξεχαστούν ποτέ, για την ενισχυμένη παρουσία του Ρέιφ Φάινς ως νέου Μ (άξιος, άξιος) και του Q που επιτέλους παίρνει μέρος στη δράση, για την βωβή ερμηνεία του Ντέιβ Μπαουτίστα που φέρνει ολοζώντανες μνήμες από τον θρυλικό Σαγόνια, για ένα από τα καλύτερα bond girls ever στο πρόσωπο, το κορμί και τα φορέματα της Λέα Σεντού και για έναν κακό που θα μπορούσε να ανθολογηθεί κυρίως για αυτό που συμβολίζει και όχι γιατί ο Κριστόφ Βαλτς βρίσκει εδώ ακριβώς το ρόλο που θα μπορούσε να απογειώσει με το ταλέντο του.

Μακριά από την ελεγειακή ατμόσφαιρα του «Skyfall», εδώ τα πράγματα είναι πιο παιχνιδιάρικα, πιο ελαφρά, πιο Μποντ αν θέλετε, με την πιο ενδιαφέρουσα υποπλοκή του σεναρίου (όχι δεν θα την αποκαλύψουμε εδώ) που αφορά το παρελθόν του πράκτορα 007 να μην αξιοποιείται επαρκώς όσο θα έπρεπε και με το σκοτεινό φινάλε που ενώνει σχεδόν όλη τη διαδρομή του Μποντ από τα γενοφάσκια του μέχρι και το σήμερα να ανεβάζει το κέντρο βάρους σε αυτό που τελικά είναι το «Spectre»: ένας χορταστικός φόρος τιμής σε όλη την ιστορία του Μποντ έτσι όπως θα έπρεπε να είναι (προς τα πάνω) ο μέσος όρος των ταινιών του.


[Ακριβώς στις 00.07 της Τετάρτης 11 Νοεμβρίου προς Πέμπτη 12 Νοεμβρίου επιλεγμένες αίθουσες θα προβάλλουν το «Spectre» για τους πιο ανυπόμονους. Αναζητήστε παρακάτω ποια αίθουσα βρίσκεται δίπλα σας...]

Διαβάστε όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το «Spectre»:

Που Παίζεται

Δες τις αίθουσες

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.