Βενετία 2017: Το «Woodshock» των Κέιτ και Λόρα Μάλεβαϊ είναι ένα όνειρο πιο πεζό κι από την πραγματικότητα

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 05 SEP 2017  /  Δημήτρης Δημητρακόπουλος

Μακριά από τις πασαρέλες αλλά όχι και από τα μοτίβα που χαρακτηρίζουν το ύφος των δημιουργιών του, οι αδερφές Μάλεβαϊ του οίκου μόδας Rodarte επενδύουν στην ψυχεδέλεια και το όνειρο αλλά αγνοούν πλήρως την ουσία.

To «Woodshock» αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο των Κέιτ και Λόρα Μάλεβαϊ, ιδρυτών του οίκου μόδας Rodarte (σχεδιαστών μεταξύ άλλων και των θεατρικών κοστουμιών του «Μαύρου Κύκνου»), και δείχνει να αξιοποιεί πλήρως εικαστικά το παρελθόν των δημιουργών του στη μόδα, προσφέροντας ονειρικές εικόνες, ψυχεδελική ατμόσφαιρα και μια παραμορφωμένη εκδοχή της πραγματικότητας, αγνοώντας ωστόσο στην πορεία να δημιουργήσει χαρακτήρες που ξεφεύγουν από την γενικότητα και να αφηγηθεί στρωτά μια ιστορία που, αν και ξεχειλίζει από πένθος από μελαγχολία, δεν καταφέρνει να αφήσει κανένα αποτύπωμα στον θεατή.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 30 Αυγούστου ως τις 9 Σεπτεμβρίου στο Λίντο. Τo Flix θα βρίσκεται εκεί για ενημέρωση κάθε λεπτό για όσα θα συμβούν μέσα και έξω από τις σκοτεινές αίθουσες. Δείτε όλα τα κείμενα συγκεντρωμένα εδώ

woodshock

woodshock

woodshock

Η ταινία ακολουθεί την ιστορία της Τερίσα, μιας γυναίκας που εργάζεται σε ένα νόμιμο πωλητήριο κάνναβης για ιατρικούς λόγους και η οποία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της έπειτα από την απώλεια της μητέρας της. Διχασμένη ανάμεσα στην ήδη στην εύθραυστη συναισθηματική της κατάσταση και στις παραισθησιογόνες επιδράσεις του ευρύτερου περιβάλλοντός της, η Τερίσα δίνει στην (παραγωγό εδώ) Κίρστεν Ντανστ μια ακόμη ευκαιρία να εξερευνήσει έναν καταθλιπτικό χαρακτήρα (από τις «Αυτόχειρες Παρθένους» μέχρι και το «Melancholia», οι ρόλοι της βούτηξαν συχνά στα σκοτάδια του μυαλού) χωρίς όμως αφηγηματικά να της προσφέρεται το υπόβαθρο για να κάνει πιστευτό το δράμα της.

Οι διαθλαστικές εικόνες, τα πρίσματα που διακοσμούν τα κάδρα, οι neon επιγραφές και τα συνεχή παιχνιδίσματα με τα είδωλα και τους καθρέφτες δημιουργούν έναν κόσμο που οπτικά παγιδεύει την προσοχή, ειδικά όταν δυναμώνει η ηλεκτρονική μουσική του Πίτερ Ρέιμπερν και οι απαιτήσεις για συνεκτική αφήγηση εξασθενούν. Οι εικόνες της Κίρστεν Ντανστ μέσα στο δάσος, τα κοντινά στα μάτια της, ακόμα και οι στιγμές όπου ίπταται (!) περιέχουν μια έμφυτη δύναμη που δίνει υποσχέσεις, οι οποίες παραμένουν ανεκπλήρωτες, όσο κι αν η ιστορία φαινομενικά προχωρά προς την κορύφωσή της.

Γιατί πίσω από την λαμπερή επιφάνεια και τα λουλουδάτα μοτίβα που μεταφέρουν την haute couture των δημιουργών στο σινεμά, οι θολοί χαρακτήρες, η έλλειψη ουσιαστικής εμβάθυνσης στο τραύμα και η επιφανειακή ψυχολογική εξέταση της όλης ιστορίας στερούν κάθε πιθανό αντίκτυπο από το «Woodshock», δημιουργώντας τελικά ένα όνειρο που είναι πιο πεζό κι από την πραγματικότητα.


Περισσότερες κριτικές από το 74ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 30 Αυγούστου ως τις 9 Σεπτεμβρίου στο Λίντο. Τo Flix θα βρίσκεται εκεί για ενημέρωση κάθε λεπτό για όσα θα συμβούν μέσα και έξω από τις σκοτεινές αίθουσες. Δείτε όλα τα κείμενα συγκεντρωμένα εδώ

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.