Η είδηση του θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη σε ηλικία 82 ετών σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στους ανθρώπους που αγάπησαν την παρουσία του στην οθόνη. Ο ηθοποιός, που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα προβλήματα υγείας, αφήνει πίσω του μια μεγάλη διαδρομή γεμάτη ερμηνείες, συνεργασίες και στιγμές που σημάδεψαν τόσο τον ελληνικό κινηματογράφο όσο και την τηλεόραση. Σε ανάρτηση του «Από Κοινού Θεάτρου» για τον χαμό του αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο, πολυτάλαντε καλλιτέχνη. Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου».
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1973 και σύντομα άρχισε να χτίζει μια πορεία που θα τον οδηγούσε από τη σκηνή στη μεγάλη οθόνη. Παρότι η θεατρική του δραστηριότητα υπήρξε ιδιαίτερα πλούσια, το σινεμά ήταν εκεί όπου οι ερμηνείες του άφησαν έντονο αποτύπωμα. Με το χαρακτηριστικό του ύφος και μια υποκριτική που ισορροπούσε ανάμεσα στο χιούμορ και την εσωτερικότητα, κατάφερε να ξεχωρίσει σε ένα ευρύ φάσμα κινηματογραφικών παραγωγών.
Η πιο εμβληματική στιγμή της κινηματογραφικής του πορείας ήρθε με την ταινία «Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα» του Νίκου Νικολαΐδη. Η ερμηνεία του εκεί θεωρείται μέχρι σήμερα από τις πιο χαρακτηριστικές της φιλμογραφίας του και του χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στην ταινία αυτή, που αφηγείται την ιστορία μιας παρέας ανθρώπων της γενιάς του ’60 που συναντιούνται ξανά μετά από χρόνια, ο Βαλαβανίδης απέδειξε πόσο φυσικά μπορούσε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τον συναισθηματικό πυρήνα ενός χαρακτήρα.
Με τον Κωνσταντίνο Τζούμα την ταινία «Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα» του Νίκου Νικολαΐδη.
Στην σειρά «Αυθαίρετοι».
Στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών συμμετείχε σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές, συχνά σε ρόλους που άφηναν το δικό τους στίγμα, ακόμη και όταν δεν βρίσκονταν στο επίκεντρο της ιστορίας. Επαιξε στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, στην «Φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, αλλά και σε πιο σύγχρονες κωμωδίες όπως το «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και το «Το Κλάμα Βγήκε απ’ τον Παράδεισο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. Σε κάθε του εμφάνιση διέθετε εκείνη τη σπάνια ικανότητα να μετατρέπει ακόμη και έναν μικρό ρόλο σε μια ζωντανή, αναγνωρίσιμη προσωπικότητα.
Παράλληλα, η καριέρα του άγγιξε και διεθνείς παραγωγές. Συμμετείχε σε έργα όπως το «The First Olympics», το «My Family and Other Animals» και το «ΟΡΑ» σε σκηνοθεσία του Ουνταγιάν Πρασάντ, διευρύνοντας την παρουσία του πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Μέχρι τα τελευταία χρόνια παρέμενε ενεργός καλλιτεχνικά, ενώ η τελευταία του κινηματογραφική συμμετοχή φαίνεται πως ήταν στην ταινία «Δεξιώσεις» του Φίλιππου Τσίτου, η οποία δεν έχει ακόμη προβληθεί στο κοινό.