Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Νέος χώρος, η Στοά Culture στην Πεσμαζόγλου 5, νέο εργαστήριο για το σινεμά. «Από την Ιδέα στην Ταινία», ένα διήμερο εντατικό workshop ζητά την προσοχή σας, στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου, από τις 10.00 ως τις 17.00. Οι θέσεις κοντεύουν να τελειώσουν, προλάβετε μία.
Ποιοι και ποιες
Βασικός εισηγητής του εργαστηρίου θα είναι ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και μοντέρ Γιάννης Σακαρίδης («America Square» και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Δράμας 2020-2024), ενώ θα συμμετέχουν επίσης οι σκηνοθέτες και σεναριογράφοι Γιώργος Ζώης («Αρκάντια») και Θανάσης Νεοφώτιστος («Το Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια»), η Αθηνά Ξενίδου, Παραγωγός, Σκηνοθέτης και ιδρύτρια του Ray Talent Agency και η ψυχοθεραπεύτρια Ντενίς Νικολάκου.
Πού απευθύνεται
Σε νέους/νέες σκηνοθέτες, σεναριογράφους, ηθοποιούς που θέλουν να αναπτύξουν δικό τους υλικό, δημιουργούς μικρού μήκους, φοιτητ@ κινηματογράφου, ανθρώπους με μια ιδέα που δεν ξέρουν πώς να την κάνουν ταινία, επαγγελματίες που έχουν κολλήσει στη σύνοψη, στο treatment ή στο πρώτο draft. Σε δημιουργούς κάθε επιπέδου που θέλουν να δουλέψουν σοβαρά πάνω στην κινηματογραφική τους ιδέα.
Τα άτομα που θα συμμετάσχουν έρχονται με μια κινηματογραφική ιδέα, ακόμα και πολύ πρώιμη, και μέσα από μια βιωματική διαδικασία, πρακτικές ασκήσεις, ανάλυση χαρακτήρων, σκηνές, εικόνες, σκηνοθετική σκέψη και ζωντανό feedback, τη δουλεύουν ώστε να βρουν τον καθαρό κινηματογραφικό της πυρήνα, τη σκηνή, τη δομή και το pitch. Το εργαστήριο απομυθοποιεί τη διαδικασία της κινηματογραφικής παραγωγής και δείχνει ότι, με καθαρή ιδέα, σωστή καθοδήγηση, προσωπική δέσμευση και πρακτική δουλειά, μπορεί κανείς να γράψει, να σκηνοθετήσει και να οργανώσει μια μικρού μήκους ταινία.
Και κάτι παραπάνω
Το εργαστήριο διοργανώνεται από το επίσης νεοσύστατο FilmMakersLab, μια δημιουργική κινηματογραφική πλατφόρμα που στοχεύει να εξελιχθεί σταδιακά σ' έναν ζωντανό τόπο εκπαίδευσης, ανάπτυξης και συνάντησης ανθρώπων του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και των παραστατικών τεχνών. Το εκπαιδευτικό κομμάτι είναι ο προπομπός μιας μεγαλύτερης προσπάθειας, που κοιτάζει προς ένα μελλοντικό φεστιβάλ και κινηματογραφικά και τηλεοπτικά βραβεία στη Στοά Culture, αλλά και σε άλλους χώρους γύρω του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Αναλυτικά η δομή του διημέρου, εδώ.
Θέλετε να μάθετε περισσότερα; Ο Γιάννης Σακαρίδης, ο Γιώργος Ζώης και ο Θανάσης Νεοφώτιστος απαντούν στις ερωτήσεις μας.
Ποια θεωρείτε ότι αυτή τη στιγμή είναι τα «κενά», ή οι αδυναμίες στην κινηματογραφική εκπαίδευση και ποιες πρακτικές ανάγκες, στην πορεία ενός νέου ατόμου που θ' ασχοληθεί με το σινεμά, ελπίζετε πως θα καλύψει το εργαστήριο και η συνέχιση και διεύρυνσή του;
Γιάννης Σακαρίδης
Εχοντας σπουδάσει κινηματογράφο στη Βρετανία, έχοντας παρακολουθήσει αμέτρητα workshops και έχοντας διδάξει σχεδόν τριάντα χρόνια, από παιδιά δημοτικού μέχρι μεταπτυχιακούς φοιτητές και επαγγελματίες κινηματογραφιστές, ο Γιάννης Σακαρίδης βλέπει ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικά κενά στην κινηματογραφική εκπαίδευση. Οπως λέει, το βασικό κενό δεν είναι τόσο η έλλειψη πληροφορίας, όσο η έλλειψη μιας ολοκληρωμένης, βιωματικής διαδρομής. Λείπουν τα εργαστήρια που δεν διδάσκουν αποσπασματικά μόνο σενάριο, σκηνοθεσία ή μοντάζ, αλλά συνοδεύουν έναν δημιουργό σε ολόκληρη τη διαδικασία: από την πρώτη ακατέργαστη ιδέα, στην ανάπτυξη της ιστορίας, στη σκηνή, στο γύρισμα, στο μοντάζ και, τελικά, στην προβολή της ταινίας μπροστά σε πραγματικό κοινό.
Οι σχολές, όσο μπορούν, σε μαθαίνουν πώς να κάνεις μια ταινία, αλλά αυτό που συνήθως δεν σου μαθαίνουν είναι "πώς να υπάρξεις μετά ως κινηματογραφιστής". Πώς παρουσιάζεις τη δουλειά σου.»
Ο Θανάσης Νεοφώτιστος συμπληρώνει μια άλλη πλευρά αυτής της διαδρομής: οι σχολές, όσο μπορούν, σε μαθαίνουν πώς να κάνεις μια ταινία, αλλά αυτό που συνήθως δεν σου μαθαίνουν είναι «πώς να υπάρξεις μετά ως κινηματογραφιστής». Πώς παρουσιάζεις τη δουλειά σου, πώς καταλαβαίνεις τα φεστιβάλ, τα labs, τους παραγωγούς και τα funds, πώς διαχειρίζεσαι το feedback και, κυρίως, την απόρριψη, χωρίς να χάνεις τη φωνή σου προσπαθώντας να μαντέψεις τι θέλει η αγορά. Ο ίδιος έχει ζήσει πολλές πλευρές αυτής της διαδρομής, ως μικρομηκάς με ταινίες που ταξίδεψαν σε Βενετία, Σάντανς, Τορόντο και Λοκάρνο, ως programmer στη Δράμα, αλλά και μέσα από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Το Αγόρι με τα Γαλάζια Μάτια», περνώντας από την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση μέχρι τις συμπαραγωγές και τη διεθνή πρεμιέρα. «Εχω φάει αρκετά τα μούτρα μου για να έχω πράγματα να πω!», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, και αυτή ακριβώς την πρακτική γνώση θέλει να μεταφέρει στους νεότερους δημιουργούς.
Από την πλευρά του, ο Γιώργος Ζώης θεωρεί ότι η ουσιαστική διεύρυνση του εργαστηρίου θα μπορούσε να έρθει μέσα από τη συμμετοχή και άλλων ενεργών κινηματογραφιστών και τις εναλλακτικές διαδρομές τους. Στη δική του ανοιχτή συζήτηση με τους/τις συμμετέχοντες/ουσες, περισσότερο θέλει να ακούσει τους ίδιους, τα όνειρα και τις ανησυχίες τους, και στη συνέχεια να μοιραστεί τη δική του οπτική. Η διαφορετικότητα αυτών των διαδρομών, άλλωστε, μπορεί να δώσει σε κάθε συμμετέχοντα/ουσα τη δυνατότητα να φιλτράρει όσα ακούει μέσα από τη δική του/της αισθητική.
Αυτό ακριβώς φιλοδοξεί να κάνει σταδιακά το FilmMakersLab: όχι να προσφέρει απλώς μεμονωμένα σεμινάρια ή ασύνδετα masterclasses, αλλά να δημιουργήσει μια πλήρη δημιουργική διαδρομή. Με τη διεύρυνση των εργαστηρίων και τη δημιουργία του φεστιβάλ που σχεδιάζεται, οι συμμετέχοντες/ουσες θα μπορούν να περάσουν, μέσα σε έναν συμπυκνωμένο αλλά ουσιαστικό κύκλο, από την ιδέα στην ταινία και από την ταινία στη συνάντησή της με το κοινό. Γιατί, όπως λέει ο Σακαρίδης, η προβολή είναι και αυτή μέρος της εκπαίδευσης: «Οπως στο μοντάζ ανακαλύπτεις ποια ταινία γύρισες πραγματικά, έτσι και στην αίθουσα καταλαβαίνεις ποια ταινία βλέπει ο κόσμος». Πού αναπνέει, πού χάνει τον θεατή, πού τον συγκινεί. Ο κινηματογράφος, τελικά, δεν είναι μια μοναχική πράξη, υπάρχει σε κοινωνία με τους άλλους.
Πιστεύετε ότι η απόσταση ανάμεσα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, που παλιά αποτελούσε χάσμα, έχει γεφυρωθεί και στην Ελλάδα; Πώς βοηθά η εργασία στην τηλεόραση τους/τις κινηματογραφιστές/τριες και πώς θ' απλώσετε τη δράση σας και σ' αυτόν τον τομέα;
Και ο Γιάννης Σακαρίδης και ο Θανάσης Νεοφώτιστος θεωρούν ότι η απόσταση ανάμεσα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση έχει μικρύνει πολύ και στην Ελλάδα. Πλέον οι ίδιοι σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ηθοποιοί και τεχνικοί κινούνται και στους δύο χώρους, ενώ οι σειρές έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη κινηματογραφική φιλοδοξία.
Η απόσταση ανάμεσα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση έχει μικρύνει πολύ και στην Ελλάδα. Πλέον οι ίδιοι σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ηθοποιοί και τεχνικοί κινούνται και στους δύο χώρους, ενώ οι σειρές έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη κινηματογραφική φιλοδοξία.»
Για τον Σακαρίδη, η τηλεόραση υπήρξε ένα τεράστιο σχολείο στην Αγγλία, όπου δούλεψε σε πολλά ντοκιμαντέρ και fiction για το BBC και το Channel 4. «Το σινεμά σε μαθαίνει να επιμένεις στη ματιά σου. Η τηλεόραση σε μαθαίνει να την υπερασπίζεσαι ενώ το ρολόι τρέχει», λέει χαρακτηριστικά. Και ο ίδιος δεν αισθάνεται την ανάγκη να επιλέξει «στρατόπεδο»: αυτή την περίοδο αναπτύσσει μια σειρά και παράλληλα δουλεύει την τρίτη ταινία του ως σκηνοθέτης. Κινείται και στα δύο μέσα χωρίς να χάνει τη δική του φωνή.
Θανάσης Νεοφώτιστος
Στο ίδιο πνεύμα, ο Νεοφώτιστος, που επίσης αναπτύσσει αυτή την περίοδο μια σειρά, δεν αισθάνεται ότι αλλάζει κινηματογραφική γλώσσα. Την προσεγγίζει με τους ίδιους όρους που προσεγγίζει και τις ταινίες του, με τη διαφορά ότι η συγκεκριμένη ιστορία χρειάζεται περισσότερο χρόνο και περισσότερα επεισόδια για να ειπωθεί. Για εκείνον, το σημαντικό είναι να μην ξεκινάς από το μέσο, αλλά από την ανάγκη της ιστορίας.
Το FilmMakersLab θέλει σταδιακά να ανοίξει και προς την τηλεόραση, με σχέδια που θα αναπτυχθούν στο άμεσο μέλλον.
Η συνεργασία των τριών σας θεμελιώθηκε, πρακτικά, μέσα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δράμας. Τι εκτιμήσατε ο ένας στον άλλον και αποφασίσατε να κάνετε αυτό το βήμα; Πώς πήρατε την απόφαση;
Η συνεργασία των τριών σκηνοθετών στη Δράμα στηρίχθηκε, όπως περιγράφει ο Γιάννης Σακαρίδης, σε κάτι απλό αλλά όχι αυτονόητο: ήταν σκηνοθέτες που είχαν ζήσει τα φεστιβάλ από μέσα. Είχαν στείλει ταινίες, είχαν περιμένει απαντήσεις, είχαν ταξιδέψει και γνώριζαν τι κάνει έναν δημιουργό να αισθάνεται ότι ένα φεστιβάλ τον σέβεται. Ανήκουν σε μια γενιά Ελλήνων σκηνοθετών που, από το 2010 και μετά, ταξίδεψε πολύ με τις ταινίες της στο διεθνές κύκλωμα, τόσο στη μικρού όσο και στη μεγάλου μήκους, και αυτή η εμπειρία βρήκε στη Δράμα μια ουσιαστική, πρακτική εφαρμογή.
Ο Νεοφώτιστος θυμάται κι εκείνος τη Δράμα ως μια περίοδο πραγματικής δουλειάς, με πολλές ταινίες, διαφωνίες και δύσκολες αποφάσεις. Από διαφορετικές θέσεις ευθύνης, και οι τρεις συνέβαλαν στο να γίνει εκείνη η περίοδος πιο ανοιχτή και πιο διεθνής. Κυρίως, όμως, εκτίμησε ότι συντονίζονταν και ηθικά, στον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν τους δημιουργούς, τους θεσμούς και τα όριά τους. «Το workshop προέκυψε πολύ φυσικά από αυτή την εμπιστοσύνη», λέει.
Η κοινή τους εμπειρία, τελικά, ήταν αυτή που διαμόρφωσε και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται το νέο εγχείρημα.»
Και ο Ζώης θυμάται αυτή την ελευθερία ως καθοριστική. Οπως και στο FilmMakersLab, ο Γιάννης ήταν εκείνος που τους κάλεσε και οι δυο ανταποκρίθηκαν αμέσως στο όραμά του. Στη Δράμα είχαν την απόλυτη ελευθερία να διαμορφώσουν το πρόγραμμα που ήθελαν, και ο ίδιος χάρηκε ιδιαίτερα βλέποντας τις αίθουσες του διεθνούς διαγωνιστικού να γεμίζουν με δημιουργούς από την Ελλάδα. Γι’ αυτό και χαίρεται που μπορεί να συνεισφέρει, έστω και λίγο, στην αρχή ενός πιο φιλόδοξου και ολοκληρωμένου σχεδίου που έχει ο Σακαρίδης στο μυαλό του.
Γιώργος Ζώης
Η κοινή τους εμπειρία, τελικά, ήταν αυτή που διαμόρφωσε και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται το νέο εγχείρημα. Η επιμέλεια ενός διεθνούς προγράμματος σημαίνει χιλιάδες ταινίες, δύσκολες επιλογές, διαφωνίες, προθεσμίες και ευθύνη απέναντι στους δημιουργούς και το κοινό. Μέσα σε αυτές τις πραγματικές συνθήκες πίεσης και ευθύνης γνωρίζεις τον χαρακτήρα και τις αξίες του άλλου. Τους ένωσε η πίστη στην καλλιτεχνική ελευθερία, στη συμπερίληψη, στην εξωστρέφεια και στην αρχή ότι ένας θεσμός ή ένα εργαστήριο υπάρχει για να υπηρετεί τους δημιουργούς.
Το FilmMakersLab είναι, επομένως, για τους τρεις, μια φυσική συνέχεια αυτής της εμπειρίας: ένας χώρος που θα ήθελαν να είχαν κι εκείνοι όταν ξεκινούσαν. Και ένα εγχείρημα που φιλοδοξεί να γεμίσει, όπως λέει ο Ζώης, με «ανταλλαγή ιδεών, εμπειριών και, στο τέλος, ταινιών».
info
FilmMakersLab - Εργαστήριο Από την Ιδέα στην Ταινία
Δήλωση συμμετοχής **εδώ
Διάρκεια: 2 ημέρες
Σάββατο 26 και Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2026
Ωρες: 10.00 – 17.00
Μορφή: Δια ζώσης
Τοποθεσία: Αθήνα (Στοά Culture)
Επίπεδο: Beginners / Emerging Filmmakers
Κόστος συμμετοχής: 160€
Early bird: 120€