Αυτές είναι οι 10 καλύτερες ταινίες της χρονιάς όπως τις ψήφισαν οι συντάκτες του Flix - σε αντίστροφη μέτρηση.
Η ψηφοφορία των αναγνωστών: Εσύ ψήφισες για την καλύτερη ταινία του 2025;
Το νούμερο 10: «Queer» του Λούκα Γκουαντανίνο
Αυτό που υπερισχύει όλων όμως είναι το σταθερό, ηχηρό χτυποκάρδι της ταινίας, η παλλόμενη καρδιά της που την νιώθεις δίπλα στην δική σου. Το ξεθωριασμένα παρακλητικό βλέμμα του Κρεγκ, η απελπισμένη αγκαλιά που θέλεις να τον πάρεις, η queer γωνιά που κρύβεις κι εσύ, όλοι μας, και ξαφνικά φωτίζεται γιατί ο Γκουανταντίνο ανοίγει την πόρτα. «Τηλεπαθητικά», όπως μόνο το ναρκωτικό που λέγεται σινεμά ξέρει να κάνει.
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Queer»
To νούμερο 9: «Weapons» (2025) του Ζακ Κρέγκερ
Με το "Weapons", ο Κρέγκερ εδραιώνει επίσημα πλέον τη θέση του ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες φωνές του σύγχρονου σινεμά, έχοντας δημιουργήσει ένα φιλμ που κυριολεκτικά αποτελεί μάθημα για το χτίσιμο γνήσιου αφηγηματικού σασπένς, με αφηρημένα αλληγορική διάθεση, υπό το πρίσμα ενός απόλυτα προσωπικού ύφους και βλέμματος.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Weapons»
Το νούμερο 8: «Καμια Αλλη Επιλογή» (No Other Choice, 2025) του Παρκ Τσαν - γουκ
Με ένα σενάριο-κέντημα και μελετημένη, καλοσχεδιασμένη πλοκή που έρχεται σε αντίστιξη με το χάος και τον πανικό του απελπισμένου ήρωα και μία λαμπερή κινηματογράφηση από τον διευθυντή φωτογραφίας του Κιμ Γου-χιανγκ, ο Παρκ Τσαν-γουκ πετυχαίνει ένα πανέξυπνο και στοχαστικό, θλιμμένο και ξεκαρδιστικό και πάνω από όλα απολαυστικό αποτέλεσμα. Γελάς, ενώ σκέφτεσαι ότι μπορεί να είσαι ο επόμενος σε μία παγκόσμια αγορά που μάς βλέπει όλους αναλώσιμους. Και "θα σκότωνες" κι εσύ για να μην βρεθείς στο δρόμο.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Καμια Αλλη Επιλογή»
Το νούμερο 7: «Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού» της Μάουρα Ντελπέρο
Η Ιταλίδα σκηνοθέτης Μάουρα Ντελπέρο, στην τρίτη της ταινία, αποδεικνύει πώς κανείς μπορεί να αφηγηθεί μεστά, συγκροτημένα και πειθαρχημένα μία ιστορία πολλαπλών χαρακτήρων, χωρίς να χάνεσαι και, κυρίως, χωρίς χάνεις τη συναισθηματική σου σύνδεση με κάθε έναν από αυτούς. Να κάνει πολιτικό, κοινωνικό και ιστορικό σχόλιο, χωρίς το βλέμμα να απομακρύνεται στιγμή από την προσωπική ιστορία μίας μόνο οικογένειας. Να διατηρήσει μία γοητευτική απλότητα, μία γαλήνια ησυχία, μία αφαιρετική αφήγηση, ενώ στην ουσία το αποτέλεσμα είναι μεστό, εμβριθές, μεγαλειώδες.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Βερμίλιο: Η Νύφη του Βουνού»
Το νούμερο 6: «Father Mother Sister Brother» (2025) του Τζιμ Τζάρμους
Ο αφηγηματικός ρυθμός είναι χαμηλότονος, χαλαρός, ελάχιστα σημαντικά συμβαίνουν, ακόμα λιγότερα συζητιούνται. Τίποτα όμως δεν είναι απλό. Ούτε στην ουσία, ούτε στην κατασκευή. Η κάμερα του Τζάρμους στέκεται στο ίδιο ύψος με τον άνθρωπο (αποδεικνύοντας ότι τον παρατηρεί, αλλά δεν τον κρίνει) σε μία σαφή αναφορά στο σινεμά του Γιασουτζίρο Οζου: κι εδώ, όλα κρύβονται στις παύσεις, τα βλέμματα, τις καθημερινές χειρονομίες, κι εδώ οι συγκρούσεις δεν ξεσπούν - υπονοούνται....»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Father Mother Sister Brother»
To νούμερο 5: «Συναισθηματική Αξία» (Sentimental Value, 2025) του Γιοακίμ Τρίερ
Τι έχει συναισθηματική αξία στη ζωή; Ενα βάζο, τέσσερις τοίχοι, ένα συμβόλαιο, μία επιτυχία; Η αξία να αδειάζεις το πατάρι της μνήμης από όσα πληγώνουν; Η απελευθέρωση, το γκρέμισμα με μπουλντόζα όσων σε κρατούν πίσω; Η αποδοχή κι η συμφιλίωση με το ότι ίσως δε θα πας και πολύ μπροστά; Δε θα μάς δώσει εύκολες απαντήσεις ο Τρίερ. Ευτυχώς. Θα ανοίξει απλώς τα παράθυρα της σκοτεινής αίθουσας για να μπει ήλιος. Και την πόρτα του κινηματογραφικού σπιτιού του για να χωρέσουμε όλοι.
Διαβάστε εδώ περισσότερα για τη «Συναισθηματική Αξία»
Το νούμερο 4: «Βουγονία» (Bugonia, 2025) του Γιώργου Λάνθιμου
Ναι, ο Λάνθιμος πέρασε ένα δίωρο που μάς τρολάρει, όμως έχει κάτι πολύ σοβαρό να πει. Οχι για το δυστοπικό μας μέλλον. Αλλά για το σήμερα, για το τώρα. Η ανθρωπότητα απέτυχε και θα καταστραφεί. Πόσο κρίμα. Τι σπατάλη ταλέντου, ευφυΐας, ζωής. Είναι ο Κιούμπρικ των καιρών μας - κάτι που επιβεβαιώνει το τραγούδι της Μάρλεν Ντίτριχ -διασκευή του αντιπολεμικού “Where Have All the Flowers Gone?” του φολκ ήρωα Πιτ Σίγκερ- στο μαγικό, συγκινητικό, πικρό μοντάζ του τέλους...»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για τη «Βουγονία»
To νούμερο 3: «Ενα Απλό Ατύχημα» (It Was Just an Accident, 2025) του Τζαφάρ Παναχί
Ο Τζαφάρ Παναχί δεν θα περιμένει πολύ. Θα αναφέρει μόνος του το "Περιμένοντας τον Γκοντό" πολύ νωρίς μέσα στη νέα του ταινία, προδίδοντας ευθαρσώς την αναφορά του στον Σάμιουελ Μπέκετ, αυτή που ήδη από την αρχή στριφογυρίζει στο μυαλό του θεατή ως η μόνη που μπορεί να περιγράψει τον τόνο αυτής της - προσοχή - φαινομενικά απλής, αλλά τελικά τόσο πολυεπίπεδης και θαρραλέας genre bending ταινίας, που είναι ταυτόχρονα μια ταινία εκδίκησης, μια μαύρη κωμωδία, ένα πολιτικό θρίλερ, μια τραγωδία και μια ξεκάθαρη, χωρίς περιστροφές, πράξη αντίστασης.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Ενα Απλό Ατύχημα»
To νούμερο 2: **«Ολα Οσα Φανταζόμαστε ως Φως» (All We Imagine as Light, 2024) της Παγιάλ Καπάντια
Η ταινία τής Καπάντια είναι τίποτε λιγότερο από μαγική. Τόσο βαθιά μελετημένη και τόσο νατουραλιστική στην επιφάνειά της. Στο πώς τοποθετεί τις ηρωίδες της στο χώρο (και στο χώρο τους), στο πώς γεμίζει τους διαλόγους της με ελαφριά κουτσομπολιά και τις σιωπές της με βαριές αλήθειες. Στο πώς ένας βραστήρας ρυζιού, ή μια μεταλλική κολώνα μέσα στο γεμάτο κόσμο λεωφορείο γίνονται, χωρίς να χρειάζεται εξήγηση, νησίδες σωτηρίας σε μια χωρίς πυξίδα ζωή.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Ολα Οσα Φανταζόμαστε ως Φως»
To νούμερο 1: «Μια Μάχη Μετά την Αλλη (One Battle After Another, 2025) του Πολ Τόμας Αντερσον
O Πολ Τόμας Αντερσον δεν έχει καμία διάθεση να κατασκευάσει ένα διδακτικό, βαρύ, πολιτικό δράμα. Αλλά ένα αχαρτογράφητο στα αλήθεια, σουρεαλιστικό υβρίδιο: action movie, θρίλερ αγωνίας, εκρηκτικό μαχητικό μανιφέστο, μελετημένο post-Western, και, πάνω από όλα, απολαυστική, πικρή, κατάμαυρη παρωδία. Πατώντας πάνω στο πιντσονικό, μεταμοντέρνο, βιοτρολικό χιούμορ, περνάει από γενεές δεκατέσσερις τη βαθιά υποκρισία της δεξιάς, αλλά και την ανικανότητα της αριστερής αντίστασης. Και οι δύο πλευρές του σπέκτρουμ ζουν στην αυτάρεσκη παραζάλη τους, αγνοώντας ότι στην ουσία είναι όλοι πολύ μικροί, μπροστά σ ένα ακλόνητο, βαθιά ριζωμένο σύστημα. Ενα σύστημα φαινομενικά ευηπόλυπτων νοικοκύρηδων που φορούν Lacoste μπλουζάκια και savoir vivre ευγένεια, κερνούν cookies, και σχεδιάζουν γενοκτονίες. Ο Αντερσον παίρνει θέση, μάς καλεί σε επανάσταση, αλλά όχι έτσι. Κινηματογραφεί τη βία τόσο των guerillas μιλιταριστών, όσο και των θεσμικών εξουσιαστών με σπασταριστά κοροϊδευτική μελαγχολία. Μελαγχολία γιατί όσο εμείς γελάμε, η Δημοκρατία εκπνέει.»
Διαβάστε εδώ περισσότερα για το «Μια Μάχη Μετά την Αλλη»
Η ψηφοφορία των αναγνωστών: Εσύ ψήφισες για την καλύτερη ταινία του 2025;
Flix Top Ten - 2025
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 1
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 2
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 3
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 4
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 5
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 6
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 7
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 8
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 9
- Flix Top Ten - 2025: Το νούμερο 10
Best of 2025: Οι ταινίες που δεν χώρεσαν στο Τop-10 του Flix για τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς
Best of 2025: Αναζητήστε στο ειδικό τμήμα του Flix τα αγαπημένα της χρονιάς από τους αγαπημένους της χρονιάς. Οι λίστες με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς από Ευρώπη και Αμερική και όλα όσα αφήνει πίσω της η κινηματογραφική χρονιά που φτάνει στο τέλος της