Η Βενετία τίμησε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους κινηματογραφικούς σταρ της εποχής μας, με τον Τζορτζ Κλούνεϊ να παραλαμβάνει τον Χρυσό Λέοντα για τη συνολική προσφορά του στην κινηματογραφική τέχνη και να μετατρέπει την τελετή σε μια ευρύτερη υπενθύμιση για το γιατί εξακολουθεί να έχει σημασία το σινεμά.
Μπροστά σε ένα κοινό γεμάτο ανθρώπους του κινηματογράφου, ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός αναφέρθηκε στη σχεδόν πενηντάχρονη πορεία του, την οποία περιέγραψε με χαρακτηριστική αυτοσαρκαστική διάθεση ως «μια σειρά από ευτυχείς συμπτώσεις», όμως γρήγορα άφησε στην άκρη την προσωπική του διαδρομή για να μιλήσει για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα, όπως υποστήριξε, οι ιστορίες μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίβαρο στον φόβο και στην πόλωση, θυμίζοντας στους ανθρώπους όσα τους ενώνουν αντί για όσα τους χωρίζουν.
«Ζούμε μια περίοδο κατά την οποία οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία και εκείνοι που διαθέτουν τα περισσότερα χρήματα μας λένε να φοβόμαστε ο ένας τον άλλον», είπε ο Κλούνεϊ, προτού προσθέσει πως «εμείς ξέρουμε καλύτερα, έτσι δεν είναι; Γιατί η Ιστορία μάς διδάσκει». Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο τα αυταρχικά καθεστώτα αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους της τέχνης και της ενημέρωσης, επισημαίνοντας πως οι πρώτοι που επιχειρούν να φιμώσουν δεν είναι απαραίτητα οι πολιτικοί αντίπαλοι, αλλά «οι δημοσιογράφοι που κάνουν ερωτήσεις, οι καλλιτέχνες που αρνούνται να δώσουν απλές απαντήσεις, οι σκηνοθέτες, οι συγγραφείς, οι ηθοποιοί και οι μουσικοί που επιμένουν ότι κάποιος που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ αξίζει την ενσυναίσθησή σου». Και κάπου εκεί ήρθε και η φράση που συμπύκνωσε ολόκληρη την ομιλία του: «Οι ιστορίες είναι πάντα επικίνδυνες για εκείνους που εμπορεύονται τον φόβο», ενώ, όπως σημείωσε, «οι άνθρωποι που φοβούνται τα βιβλία, τη μουσική και τις ιστορίες δεν είναι ποτέ οι ήρωες της Ιστορίας».
Για τον Κλούνεϊ, η αξία του κινηματογράφου δεν βρίσκεται στο ότι μπορεί να λύσει άμεσα τα μεγάλα προβλήματα του κόσμου, αλλά στην ικανότητά του να δημιουργεί έναν χώρο όπου οι άνθρωποι μπορούν να κοιτάξουν πέρα από τον εαυτό τους. «Ναι, οι ταινίες δεν σταματούν τους πολέμους, δεν μειώνουν τον πληθωρισμό, δεν διορθώνουν τις εκλογές. Oμως κάνουν κάτι αξιοσημείωτο. Μας θυμίζουν ότι ένας ξένος δεν είναι ποτέ πραγματικά ξένος και ότι μπορεί να είναι ο ήρωας στην ιστορία κάποιου άλλου. Κι αν μπορούμε ακόμη να καθόμαστε μαζί στο σκοτάδι και να νοιαζόμαστε για ανθρώπους που δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ, τότε νομίζω πως θα είμαστε εντάξει». Η βραδιά είχε φυσικά και πιο προσωπικές στιγμές, καθώς ο Κλούνεϊ ευχαρίστησε τη σύζυγό του, Αμάλ Κλούνεϊ, η οποία βρισκόταν στο κοινό, λέγοντας πως δεν βρίσκει λόγια «για να περιγράψω πόσο αγαπώ τη γυναίκα μου και πόσο περήφανος είμαι για εκείνη και για τα δύο παιδιά μας». Πιστός, ωστόσο, στο χιούμορ που τον χαρακτηρίζει, δεν θα μπορούσε να αφήσει την τελετή χωρίς ένα ακόμη αστείο για το παρελθόν του. «Τα δύο παιδιά μου είναι οι μόνοι άνθρωποι που πίστευαν ότι ήμουν καλός στο “Μπάτμαν”. Δεν τα έχω αφήσει να δουν ολόκληρη την ταινία. Μην τη δείτε μέχρι το τέλος, είναι απαίσια», είπε, αναφερόμενος στην ταινία «Μπάτμαν και Ρόμπιν».
Διαβάστε ακόμα: Βενετία 2026: Ο Τζορτζ Κλούνεϊ απέναντι στο AI, τον Τραμπ και την «επικίνδυνη» εποχή των media
Τον Κλούνεϊ τίμησε και η Λόρα Ντερν, συμπρωταγωνίστριά του στο «Jay Kelly», η οποία μίλησε με θερμά λόγια για τον φίλο και συνεργάτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «άνθρωπο με βαθιά ανθρωπιά και ακεραιότητα», που ζει «για την προσφορά και την αλήθεια» και χρησιμοποιεί τις ιστορίες για να κάνει τους ανθρώπους να «μας κάνει καλύτερους και να μας κάνει να αναζητούμε την καλοσύνη μέσα μας και στους άλλους». Ο Μπραντ Πιτ, από την άλλη, φρόντισε να προσθέσει τη δική του πινελιά χιούμορ, λέγοντας πως ο Κλούνεϊ «μπορεί να κάνει, να ερμηνεύσει, να πετύχει και να συναγωνιστεί σχεδόν σε οτιδήποτε και το κάνει καλύτερα από όλους εμάς», προτού συμπληρώσει με νόημα: «Αλλά σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, κρατήστε τον μακριά από την πίστα. Δεν ξέρει να χορεύει!»
Η ημέρα είχε ξεκινήσει με τον Κλούνεϊ να μιλά ανοιχτά και για την πολιτική πραγματικότητα στις ΗΠΑ, χωρίς να αποφύγει τις δύσκολες ερωτήσεις των δημοσιογράφων. Αναφερόμενος στην επικείμενη συγχώνευση της Paramount με τη Warner Bros. και στην αντιπαράθεση που έχει προκαλέσει η συμφωνία, εξέφρασε τη στήριξή του στον Μαρκ Ράφαλο και στο δικαίωμά του να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του, ενώ για την ίδια τη συμφωνία σχολίασε πως «δεν βλέπω πώς αυτή η συγχώνευση μπορεί τελικά να έχει οικονομικό νόημα για τους ανθρώπους που προσπαθούν να την πραγματοποιήσουν. Θα δούμε». Oταν η συζήτηση στράφηκε στην κατάσταση που επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποίησε μάλιστα τον όρο «κακιστοκρατία», εξηγώντας πως πρόκειται για «μια χώρα που κυβερνάται από τους λιγότερο ικανούς ανθρώπους». «Νομίζω ότι ίσως έχουμε μια κακιστοκρατία αυτή τη στιγμή, αλλά θα το ξεπεράσουμε», ανέφερε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι οι επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως μηχανισμός αποκατάστασης μιας κάποιας κανονικότητας.
Ο Χρυσός Λέοντας της Βενετίας έρχεται ως επιστέγασμα μιας καριέρας που έχει απλωθεί σε διαφορετικές πλευρές του αμερικανικού κινηματογράφου. Ο Κλούνεϊ είναι ένας από μόλις τρεις ανθρώπους που έχουν λάβει υποψηφιότητα για Όσκαρ σε έξι διαφορετικές κατηγορίες, ως παραγωγός, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος, έχοντας κερδίσει το Οσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου για το «Συριάνα» το 2006 και το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας ως παραγωγός του «Επιχείρηση: Argo» το 2013. Από το «Ocean’s Eleven» και τους υπόλοιπους τίτλους της δημοφιλούς σειράς μέχρι τους «Απογόνους» και το «Gravity», έχει διαμορφώσει μια κινηματογραφική παρουσία που ξεπερνά κατά πολύ την εικόνα του γοητευτικού σταρ, ενώ πίσω από την κάμερα έχει υπογράψει ταινίες όπως οι «Εξομολογήσεις Ενός επικίνδυνου μυαλού», «Καληνύχτα και Καλή Τύχη» και «The Tender Bar».
Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Το Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες. Συντονιστείτε στο ειδικό stream του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.
