Φεστιβάλ / Βραβεία

Βενετία 2026: Ο Τζορτζ Κλούνεϊ απέναντι στο AI, τον Τραμπ και την «επικίνδυνη» εποχή των media

στα 10

Λίγο πριν παραλάβει τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του, ο Τζορτζ Κλούνεϊ μίλησε για τη συγκέντρωση της δύναμης στο Χόλιγουντ και την ελευθερία του λόγου.

Βενετία 2026: Ο Τζορτζ Κλούνεϊ απέναντι στο AI, τον Τραμπ και την «επικίνδυνη» εποχή των media

Πέρυσι, ο ηθοποιός βρέθηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας με το «Jay Kelly» του Νόα Μπόμπακ, υποδυόμενος έναν καταξιωμένο αλλά γερασμένο σταρ του Χόλιγουντ που ταξιδεύει στην Ιταλία για να παραλάβει ένα τιμητικό βραβείο για τη συνολική του προσφορά.

Εναν χρόνο αργότερα, ο Κλούνεϊ επέστρεψε στο Λίντο για να παραλάβει στην πραγματικότητα τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του, σε λίγες ώρες στην έναρξτη της 83ης διοργάνωση του φεστιβάλ.

Στη συνέντευξη Τύπου πριν από την τελετή, ο 65χρονος πλέον ηθοποιός, δεν περιορίστηκε σε αναμνήσεις από μια καριέρα που εκτείνεται από το «ER» και το «O Brother, Where Art Thou?» μέχρι το «Michael Clayton», το «Up in the Air» και την τριλογία «Ocean’s». Αντίθετα, μίλησε για ένα Χόλιγουντ που αλλάζει ριζικά, για την τεχνητή νοημοσύνη και τη συγκέντρωση της βιομηχανίας σε ολοένα και λιγότερα χέρια, αλλά και για έναν κόσμο όπου η δημοσιογραφία και η ελευθερία της έκφρασης βρίσκονται διαρκώς υπό πίεση.

«Η πληροφορία θα βρει τον δρόμο της»

Με αφορμή το «Καληνύχτα και Καλή Τύχη», την ταινία του 2005 για τον δημοσιογράφο του CBS Εντουαρντ Ρ. Μάροου και τη σύγκρουσή του με τον γερουσιαστή Τζόζεφ ΜακΚάρθι, ο Κλούνεϊ ρωτήθηκε για την κατάσταση της δημοσιογραφίας σήμερα. Η απάντησή του ήταν ταυτόχρονα ανήσυχη και αισιόδοξη.

«Η κατάσταση της δημοσιογραφίας αμφισβητείται διαρκώς», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι μερικά από τα σημαντικότερα μέσα ενημέρωσης στις ΗΠΑ βρίσκονται πλέον στα χέρια μερικών από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, αναφερόμενος στον Τζεφ Μπέζος και τον Ιλον Μασκ. «Υπάρχει ακόμη χώρος για πολλούς δημοσιογράφους σήμερα», πρόσθεσε, τονίζοντας ότι η δημοσιογραφία εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο.

Ο ίδιος, μάλιστα, έφερε στη συζήτηση και το έργο του οικογενειακού του ιδρύματος, το οποίο, όπως είπε, υποστηρίζει προσπάθειες για την απελευθέρωση δημοσιογράφων που κρατούνται στη φυλακή.

Παρά τις ανησυχίες του, ο Κλούνεϊ δεν εμφανίστηκε απαισιόδοξος για το μέλλον. «Η πληροφορία θα βρει τον δρόμο της προς τα έξω», είπε, επιμένοντας ότι εξακολουθεί να υπάρχει χώρος για καλή δημοσιογραφία.

Η σχέση του με το ζήτημα δεν είναι τυχαία. Το «Good Night, and Good Luck.» ξεκίνησε ως μια σχετικά μικρή ταινία, με προϋπολογισμό περίπου 6 εκατομμυρίων δολαρίων, και τελικά εξελίχθηκε σε θεατρικό έργο στο Μπρόντγουεϊ, για το οποίο ο Κλούνεϊ απέσπασε υποψηφιότητα για Tony το 2025, υποδυόμενος ο ίδιος τον Μάροου.

AI: «Θα είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της βιομηχανίας»

Για την τεχνητή νοημοσύνη, ο Κλούνεϊ ήταν ξεκάθαρος: πρόκειται για μια «επανάσταση» που θα αποτελέσει πολύ μεγάλο κομμάτι της κινηματογραφικής βιομηχανίας, αλλά και για μια εξέλιξη που μπορεί να «μας βλάψει με πολλούς τρόπους».

Αν και δεν θέλησε να κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν, εκτίμησε πως οι επιπτώσεις θα είναι ιδιαίτερα αισθητές στον χώρο των οπτικών εφέ. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το Χόλιγουντ βρίσκεται πλέον σε μειονεκτική θέση απέναντι στην τεχνολογία, αντί να ηγείται των εξελίξεων.

Ο ίδιος βρήκε και έναν πιο προσωπικό τρόπο να περιγράψει τον φόβο του για το τι μπορεί να σημαίνει η χρήση AI για τους ηθοποιούς και την ψηφιακή τους εικόνα. Οπως είπε με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, θα ήθελε να αποφύγει το ενδεχόμενο «να εμφανίζομαι σε διαφήμιση για ταμπόν 20 χρόνια αφού έχω πεθάνει».

Το σχόλιο, όσο χιουμοριστικό κι αν ακούγεται, αγγίζει ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα που έχει φέρει στο προσκήνιο η τεχνητή νοημοσύνη: ποιος ελέγχει την ψηφιακή εικόνα ενός ηθοποιού όταν εκείνος δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή.

Υπέρ του Μαρκ Ράφαλο και κατά της συγκέντρωσης στο Χόλιγουντ

Ο Κλούνεϊ πήρε επίσης θέση υπέρ του Μαρκ Ράφαλο, μετά την επίθεση της Paramount στον ηθοποιό για τις δηλώσεις του κατά της προτεινόμενης συγχώνευσης της Paramount Skydance με τη Warner Bros. Discovery.

«Υποστηρίζω το δικαίωμα του Μαρκ Ράφαλο να μιλά ελεύθερα», δήλωσε. «Είναι γελοίο. Δεν πρόκειται να απαγορεύσουμε την ομιλία. Πιστεύω στην ελευθερία του λόγου ακόμη κι όταν διαφωνώ απόλυτα μαζί της. Αυτό είναι σημαντικό. Στην πραγματικότητα, έτσι λειτουργεί η δημοκρατία».

Oσο για την ίδια τη συμφωνία Paramount–Warner Bros., ο Κλούνεϊ κράτησε επιφυλακτική στάση, χαρακτηρίζοντάς την «περίπλοκη υπόθεση» και σημειώνοντας πως δεν βλέπει ακόμη πώς μπορεί να έχει οικονομικό νόημα για όσους την επιδιώκουν. Αυτό που τον ανησυχεί περισσότερο, ωστόσο, είναι η γενικότερη τάση συγκέντρωσης της βιομηχανίας.

«Ανησυχώ κάθε φορά που μεγάλες εταιρείες συγχωνεύονται, γιατί αυτό σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους», είπε.

Διαβάστε ακόμα: Πάνω από 180 Εβραίοι του Χόλιγουντ στο πλευρό του Μαρκ Ράφαλο μετά τις κατηγορίες περί αντισημιτισμού

«Είμαι πλέον 65 ετών, όλα είναι λίγο μελαγχολικά»

Αν το «Jay Kelly» τον έφερε πέρυσι αντιμέτωπο με έναν χαρακτήρα που κοιτάζει μελαγχολικά πίσω στην καριέρα και τη ζωή του, ο Κλούνεϊ αναγνωρίζει πλέον κάτι από τον εαυτό του σε αυτή την ιστορία.

«Είμαι 65 ετών, όλα όσα αφορούν το να μεγαλώνεις είναι λίγο μελαγχολικά», είπε, πριν μετατοπίσει γρήγορα την κουβέντα προς την ευγνωμοσύνη. «Εχω μια υπέροχη οικογένεια και συνεχίζω να δουλεύω όποτε θέλω. Υπάρχουν πολλά άσχημα πράγματα στον κόσμο, αλλά μπορούμε να επιλέξουμε πού θα εστιάσουμε στη ζωή. Πρέπει επίσης να θυμόμαστε να γιορτάζουμε τα καλά πράγματα στη ζωή».

Μιλώντας για τη δική του σχέση με τις ταινίες στις οποίες έχει πρωταγωνιστήσει, ο Κλούνεϊ εξήγησε ότι όταν επιστρέφει σε αυτές, δεν σκέφτεται τόσο την ίδια την ταινία όσο τους ανθρώπους και τις εμπειρίες που συνδέονται μαζί της. «Οταν βλέπω μια ταινία στην οποία έχω παίξει, θυμάμαι τους ανθρώπους με τους οποίους ήμουν και τις εμπειρίες. Αυτό είναι το διασκεδαστικό κομμάτι», είπε. «Πάντα μου άρεσε να αποτελώ μέρος αυτής της διαδικασίας».

Η οικογένειά του είναι άλλωστε ένας από τους λόγους για τους οποίους έχει αποφασίσει να περιορίσει τη σκηνοθετική του δραστηριότητα. Με δύο εννιάχρονα παιδιά, εξήγησε ότι μια ταινία που σκηνοθετεί απαιτεί περίπου έναν χρόνο από τη ζωή του, ενώ ως ηθοποιός μπορεί να ολοκληρώσει μια παραγωγή σε περίπου τρεις μήνες. «Δεν μπορώ πια να τα βγάζω από το σχολείο», είπε, προσθέτοντας πως είναι χαρούμενος που επιστρέφει περισσότερο στην υποκριτική. «Είμαι πλέον character actor», δήλωσε με χιούμορ.

Γιατί η Βενετία εξακολουθεί να έχει σημασία

Ο Κλούνεϊ είναι ένας από τους σταθερούς επισκέπτες του Φεστιβάλ Βενετίας, έχοντας εμφανιστεί για πρώτη φορά στο Λίντο το 1998 με το «Out of Sight» του Στίβεν Σόντερμπεργκ και επιστρέψει έκτοτε με ταινίες όπως τα «Good Night, and Good Luck.», «Michael Clayton», «Gravity», «Suburbicon», «Wolfs» και «Jay Kelly».

Οταν ρωτήθηκε για το γεγονός ότι ορισμένοι συνάδελφοί του επιλέγουν πλέον να απέχουν από τα φεστιβάλ, παραδέχτηκε ότι δεν το είχε καν προσέξει. Η εξήγησή του, ωστόσο, είχε περισσότερο να κάνει με τις αλλαγές στο ίδιο το Χόλιγουντ.

«Τα στούντιο κάνουν ταινίες που χρειάζονται όλο και λιγότερο το λανσάρισμα ενός φεστιβάλ», σχολίασε. Πρόκειται, όπως είπε, για μια εξέλιξη που έχει ξεκινήσει εδώ και δεκαετίες, καθώς οι μεγάλες εταιρείες επενδύουν πλέον σε ολοένα ακριβότερες παραγωγές, οι οποίες δεν χρειάζονται απαραίτητα ένα φεστιβάλ για να συστηθούν στο κοινό. «Τα στούντιο κάποτε έκαναν ταινίες όπως το “Bonnie and Clyde”. Δεν κάνουν πια πραγματικά τέτοιες ταινίες».

Για τον ίδιο, όμως, η Βενετία εξακολουθεί να είναι κάτι περισσότερο από ένα κινηματογραφικό event. «Είμαι απόλυτα ερωτευμένος με τη Βενετία», είπε, χαρακτηρίζοντάς την «ένα μέρος γεμάτο ελπίδα» και σημειώνοντας ότι το ίδιο ισχύει και για το φεστιβάλ.

Και όταν ρωτήθηκε τι σκοπεύει να κάνει μετά την τελετή απονομής, η απάντησή του ήταν ίσως η πιο απλή από όλες: «Θέλω να πιω».

Κάπως έτσι, ο Κλούνεϊ παραλαμβάνει έναν από τους σημαντικότερους κινηματογραφικούς τιμητικούς τίτλους της καριέρας του σε μια πόλη που έχει συνδεθεί όσο λίγες με τις πιο διαφορετικές φάσεις της πορείας του. Και ενώ το «Jay Kelly» έκανε πέρυσι την καριέρα ενός φανταστικού σταρ να μοιάζει με αναδρομή, η φετινή Βενετία του υπενθυμίζει ότι η πραγματική ιστορία συνεχίζεται ακόμη.

Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Το Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες. Συντονιστείτε στο ειδικό stream του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.

Venice