![Το τρίτο επεισόδιο της σειράς «The Last of Us» βομβαρδίστηκε από αρνητικές κριτικές από ομοφοβικούς](https://media-flix-gr.s3.amazonaws.com/cache/b8/5f/b85f0a19095e07890325be17475939f3.jpg)
Μέσα στην εβδομάδα έκανε πρεμιέρα και το τρίτο επεισόδιο της σειράς «The Last of Us», με τίτλο «Long, Long Time», το οποίο εμείς εδώ στο Flix το θεωρήσαμε ως μια από τις καλύτερες στιγμές της τηλεόρασης των τελευταίων ετών.
Και πολύς μπορεί να είναι ο κόσμος ο οποίος συμφωνεί με τη γνώμη μας, αλλά, δυστυχώς υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν, με την πρόφαση πως αλλάχτηκε η ιστορία του video game και βάζοντας ένα, όπως το χαρακτηρίζουν, «filler» επεισόδιο, πως η μια queer ιστορία αγάπης την λογαριάζουν ως «woke».
Διαβάστε ακόμα: Ο Κρεγκ Μάζιν έδωσε μερικά στοιχεία για τη δεύτερη σεζόν του «The Last of Us»
Στο τρίτο επεισόδιο γνωρίσαμε τους Μπιλ και Φρανκ στους οποίους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη (στο παιχνίδι η σχέση τους εξελίσσεται τελείως διαφορετικά), δίνοντας έτσι στον Τζόελ την δύναμη για να βρει το νέο του σκοπό, όταν ο ίδιος έχει χάσει κάθε ελπίδα μιας και έχει αποτύχει να προστατέψει εκείνους που αγαπά ήδη δυο φορές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί να τρέξουν στο iMDb και βομβαρδίσουν το επεισόδιο με 1 αστέρι, ρίχνοντας την βαθμολογία του επεισοδίου, μέχρι στιγμής στο 7.9/10 (από τις 127.515 οι 36.026 είναι ένα αστέρι), την χαμηλότερη βαθμολογία επεισοδίου της σειράς μέχρι στιγμής. Βέβαια, πολλοί είναι εκείνοι οι χρήστες οι οποίοι έχουν βαθμολογήσει με 10 το επεισόδιο με την ελπιδα κάπως να εξισορροπήσουν την βαθμολογία.
Χειρότερα τα πράγματα είναι στο metacritic όπου 589 ψήφοι είναι αρνητικοί, με το επεισόδιο να έχει μέσο όρο 4.8. Κάποια σχόλια αναφέρουν μάλιστα «δεν έχει να κάνει με το παιχνίδι. Πρόκειται για ιδεολογία», ενώ κάποιοι άλλοι αναφέρουν «φτάνει πια με την LGBT ατζέντα, απλώς σταματήστε το», «αηδιαστικό rainbow ξέπλυμα. Ηταν τόσο εύκολο να παρακολουθήσω το παιχνίδι και έπρεπε να χαλάσουν ακόμα και μια τόσο πολλά υποσχόμενη σειρά».
Φυσικά πολλοί φανς έχουν εκφράσει την απογοήτευσή τους από όλο αυτό. Ενας έγραψε ότι πια νιώθουν «αηδία» να βλέπουν τόσα «κύματα οπισθοδρομικής ομοφοβικής αντίδρασης».
Διαβάστε ακόμα: Το «The Last of Us» πλέκει το δικό του ζοφερό εγκώμιο στην ίδια την ανθρωπιά
I'm very sick of seeing things like The Last of Us get review bombed and waves of regressive homophobic backlash and then being told we have to "respect the opinions" of the people doing it when people (rightly) clap back at them and dismiss them for it. No, I don't
— Cal (@wyattyhalpert) January 31, 2023
Ο Νιλ Ντράκμαν εξήγησε, σε μια πρόσφατη συνέντευξή του, ότι ποτέ δεν προσεγγίζουν, αυτός και ο Κρεγκ Μάζιν, τις αλλαγές τους από την προοπτική του «εντάξει, ήρθε η ώρα να εκπλήξουμε πραγματικά τους ανθρώπους που είναι εξοικειωμένοι με το παιχνίδι. Είναι περισσότερο σαν, πού βρισκόμαστε με την ιστορία και ποιο είναι το καλύτερο κεφάλαιο που θα μπορούσαμε να πούμε αυτή τη στιγμή που θα μιλήσει για τα θέματα της αγάπης και θα βοηθήσει να αυξηθούν τα διακυβεύματα για το τι πρόκειται να κερδίσουν ή να χάσουν ο Τζόελ και η Ελι εάν πετύχουν ή αποτύχουν στο ταξίδι τους; Αυτή ήταν η αρχή. Και μετά είχαμε κάποια πρώιμη συζήτηση για το πως θέλουμε να δούμε τον Φρανκ γιατί είχαμε αυτή την ευκαιρία να επιστρέψουμε σε αυτή την ιστορία, αλλά μετά ο Κρεγκ ήρθε σε μένα με μια αρκετά πλήρη εικόνα του πώς θα μπορούσε να μοιάζει αυτή η ιστορία και την ερωτεύτηκα».
Και συνέχισε λέγοντας «νομίζω ότι μιλάει για το είδος της διαδικασίας που έχουμε ο Κρεγκ και εγώ, η οποία ήταν πάντα ανοιχτή σε νέες ιδέες, τις οποίες αξιολογούμε και μετά τις υπολογίζουμε. Σκεφτόμαστε, τι μας δίνει αυτό; Πώς επηρεάζει το υπόλοιπο της ιστορίας; Είμαστε καλύτεροι σε αυτή την εκδοχή της ιστορίας, σε αυτό το διαφορετικό μέσο ή είμαστε χειρότεροι; Αν είμαστε καλύτεροι, θα πρέπει να το αγκαλιάσουμε πλήρως. Και αυτή ήταν μια τόσο όμορφη ιστορία. Ηταν πολύ εύκολο για μένα να πω, ας το κάνουμε. ακούγεται υπέροχο.»
Πάντως, όπως λέει και το υπέροχο τραγούδι της Λίντα Ρόνσταντ που ακούγεται στο επεισόδιο, love will abide, ακόμα και σε αυτόν τον σκληρό, χωρίς αγάπη, κόσμο που κάποιοι θέλουν να πιστεύουν ότι δημιουργούν.