Ο κινηματογραφικός κόσμος δεν είναι ξένος στις αιχμηρές δηλώσεις και στις προσωπικές αντιπαραθέσεις, όμως σπάνια ένα σχόλιο αποκτά τέτοια δυναμική ώστε να μονοπωλήσει τη συζήτηση για εβδομάδες. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Κουέντιν Ταραντίνο για τον Πολ Ντέινο, και συγκεκριμένα για την ερμηνεία του στο «Θα Χυθεί Αίμα», άνοιξαν έναν απρόσμενο κύκλο αντιδράσεων, φέρνοντας στο προσκήνιο όχι μόνο τον ίδιο τον ηθοποιό, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η κινηματογραφική κοινότητα επιλέγει να υπερασπίζεται τους ανθρώπους της.
Σχεδόν δυο μήνες πριν ο Ταραντίνο είχε κάνει την εξής… «ψύχραιμη» δήλωση: «Ο Ντέινο είναι αδύναμος, φίλε. Είναι η αδύναμη πλευρά της ταινίας. Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις τον καταβρόχθισε. Ο Οστιν Μπάτλερ θα ήταν υπέροχος στη θέση του Ντέινο. Είναι απλώς τόσο αδύναμος, αδύναμος και ανιαρός. Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις δεν φαίνεται να χρειάζεται έναν ισχυρό αντίπαλο. Η ταινία όμως το χρειαζόταν. Αυτός δεν χρειάζεται τίποτα. Υποτίθεται πως οι δύο ρόλοι αλληλεπικαλύπτονται ως δίδυμοι, αλλά δε συμβαίνει αυτό!… Είναι δυνατόν να βάζεις τον Ντέι-Λιούις δίπλα στον χειρότερο ηθοποιό του Αμερικανικού Σωματείου Ηθοποιών; Το πιο μαλακό κ…. στον κόσμο;».
Και μπορεί ο κόσμος να υπερασπίστηκε τον Πολ Ντέινο, η πρώτη ουσιαστική απάντηση ήρθε στο Sundance, με αφορμή την επετειακή προβολή για τα είκοσι χρόνια του «Little Miss Sunshine». Εκεί, ο Ντέινο ρωτήθηκε για τα σχόλια του Ταραντίνο, όμως πριν προλάβει να απαντήσει, η Τόνι Κολέτ έσπευσε να διακόψει, εκφράζοντας ανοιχτά την ενόχλησή της. Η αντίδρασή της ήταν αυθόρμητη και έντονη, αντικατοπτρίζοντας το κλίμα αμηχανίας που προκάλεσαν οι δηλώσεις του σκηνοθέτη. «Σοβαρά τώρα, θα πάμε εκεί; Γαμ**τε τον τύπο! Πρέπει να ήταν μαστουρωμένος... ήταν απλώς μπερδεμένο. Ποιος κάνει κάτι τέτοιο;», είπε η ίδια.
Διαβάστε ακόμα: Ο Πολ Ντέινο θα πρωταγωνιστήσει στο «Bunker» του Φλοριάν Ζελέρ
Ο ίδιος ο Ντέινο, εμφανώς πιο συγκρατημένος, περιορίστηκε στο να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του για τη στήριξη που δέχτηκε, τονίζοντας πως ένιωσε ανακούφιση που δεν χρειάστηκε να υπερασπιστεί ο ίδιος τον εαυτό του. «Ηταν πραγματικά πολύ όμορφο. Ημουν επίσης απίστευτα ευγνώμων που ο κόσμος μίλησε για μένα, ώστε να μη χρειαστεί να το κάνω εγώ».
Στο πλευρό του στάθηκαν και οι σκηνοθέτες του «Little Miss Sunshine», Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις, οι οποίοι χαρακτήρισαν τα σχόλια του Ταραντίνο ατυχή και άδικα. Ο Ντέιτον υπαινίχθηκε ότι η ένταση και η ωμότητα της ερμηνείας του Ντέινο ίσως ήταν ακριβώς αυτό που ενόχλησε, επειδή δεν χωρούσε σε εύκολες ταμπέλες. Η Φάρις στάθηκε περισσότερο στη μαζική αντίδραση του κόσμου του σινεμά, επισημαίνοντας πόσο αγαπητός και εκτιμημένος είναι ο Ντέινο από τους συναδέλφους του, κάτι που φάνηκε άμεσα από το κύμα υπεράσπισης στα κοινωνικά δίκτυα.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι ο Ταραντίνο είχε σχολιάσει αρνητικά και άλλους ηθοποιούς στο ίδιο πλαίσιο, χωρίς όμως να προκληθεί αντίστοιχη κινητοποίηση. Στην περίπτωση του Πολ Ντέινο, η σιωπηλή του στάση και η φήμη του ως χαμηλών τόνων καλλιτέχνη λειτούργησαν σχεδόν καταλυτικά, μετατρέποντάς τον σε απρόσμενο επίκεντρο της επικαιρότητας. Ισως τελικά αυτή η ιστορία να λέει περισσότερα για τη δύναμη της συλλογικής υπεράσπισης στον σύγχρονο κινηματογράφο παρά για την ίδια την προσβολή, αποδεικνύοντας ότι, ακόμη και σε έναν χώρο γεμάτο εγωισμούς, η αλληλεγγύη παραμένει ένας ισχυρός πρωταγωνιστής.