Λίγες μόνο ώρες πριν την 98η τελετή απονομής των βραβείων Οσκαρ, η κούρσα αποδεικνύεται τουλάχιστον... απρόβλεπτη.
Παρά το καμπανάκι που χτύπησε το Variety με ένα άρθρο που επεσήμανε επιτέλους το γεγονός πως τα Οσκαρ φτάνουν τόσο αργά μέσα στη χρονιά που πλέον είναι σαν να έχουν δοθεί, χάνοντας το ενδιαφέρον τους, οι συζητήσεις γύρω από τα φετινά βραβεία φουντώνουν στο νήμα των μεγάλων αποκαλύψεων των νικητών. Με επιπλέον βαθμό δυσκολίας τον πόλεμο στο Ιράν και το ιδιοκτησιακό της Warner, στρέφουμε το βλέμμα στα πέντε πράγματα που μας ενδιαφέρουν μέχρι το μεγάλο φινάλε.
Προβλέψεις, προγνωστικά, εκπλήξεις και ανατροπές - όλος ο δρόμος προς τα Οσκαρ στο ειδικό τμήμα του Flix The Road to the Oscars που ανανεώνεται συνεχώς και θα μας οδηγήσει στην 98η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ στις 16 Μαρτίου από το Dolby Theatre στο Χόλιγουντ.
O Τίμοθι Σαλαμέ εναντίον του εαυτού του
Το γκανιάν του φετινού Οσκαρ Α' Ανδρικού ρόλου βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο νήμα ενός από τα μεγαλύτερα lows που έχει γνωρίσει η οσκαρική ιστορία. Ο λόγος για τον Τίμοθι Σαλαμέ που - για πολλούς, άδικο όμως να το λέμε - γύρισε το «Marty Supreme» μόνο και μόνο για να πάρει το Οσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, έκανε μια από τις πιο πληθωρικές και αταίριαστες για ανεξάρτητη ταινία προωθητικές καμπάνιες της χρονιάς, κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα και πήγαινε σφαίρα για το Οσκαρ, μέχρι που η ζωή και ο κακός του εαυτός είχαν άλλες βλέψεις. Εχασε απανωτά το BAFTA και το Βραβείο του Σωματείου των Ηθοποιών (παλιό SAG τώρινό Actor Award) και λίγο πριν κλείσουν οι κάλπες της ψηφοφορίας για τα Οσκαρ, κατάφερε να γίνει ακόμη πιο αντιπαθής από όσο γενικά είναι κάνοντας τη γνωστή σε όλους μας δήλωση για την όπερα και το μπαλέτο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα φαβορί φτάνει στο νήμα έχοντας χάσει πια κάθε ελπίδα για το Οσκαρ, αλλά η περίπτωση Σαλαμέ κρύβει δύο ακόμη hashtags μέσα στην στοιχηματική υπερβολή της. Πρώτον, η παράλληλη πορεία του Τίμοθι Σαλαμέ με τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο προδίδει πως θα περιμένει πολλά χρόνια για να πάρει το Οσκαρ - ο ΝτιΚάπριο προτάθηκε πρώτη φορά στα 19 του το 1994 και πήρε το Οσκαρ το 2016. Δεύτερον, ο μεγάλος του αντίπαλος που είναι πλέον ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, εκτός από το γεγονός ότι παίζει δύο ρόλους, είναι το μεγάλο αντιστάθμισμα για τα μεγάλα Οσκαρ που προφανώς θα χάσουν οι «Αμαρτωλοί» και ο ευχαριστήριος λόγος του θα είναι το political force της μαύρης δύναμης της βραδιάς. Σε κάθε περίπτωση ο Σαλαμέ είναι πανέτοιμος (από καιρό) να ακούσει το όνομά του, ακόμη κι αν αυτό δεν ακουστεί ποτέ κατά τη διάρκεια της βραδιάς!
To «Μια Μάχη μετά την Αλλη» εναντίον των «Αμαρτωλών»
Πιάνοντας το νήμα από την ιστορία του Τίμοθι Σαλαμέ, οι «Αμαρτωλοί» απείλησαν τελευταία στιγμή και το φαβορί για τις κατηγορίες της ταινίας και της σκηνοθεσίας, την ταινία δηλαδή του Πολ Τόμας Αντερσον που μέχρι τα βραβεία των ηθοποιών είχε συγκεντρώσει όλα τα μεγάλα βραβεία σε κατηγορίες καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας. Εδώ τα πράγματα είναι λιγότερο αμφίρροπα από την κατηγορία του Α' Ανδρικού Ρόλου. Ο Πολ Τόμας Αντερσον θα χάσει δύσκολα το Οσκαρ Σκηνοθεσίας. Αν γίνει ανατροπή αυτή θα συμβεί στην ταινία, αν οι «Αμαρτωλοί» σαρώσουν και συμπαρασύρουν και άλλους υποψήφιους, όπως τον Ντελρόι Λίντο στο Β' Ανδρικό Ρόλο και το πρωτότυπο σενάριο που ωστόσο δικαιωματικά τους ανήκει και θα είναι και το Οσκαρ του Ράιαν Κούγκλερ για τη βραδιά.
Διαβάστε αναλυτικά: «Μια Μάχη Μετά την Αλλη» vs «Αμαρτωλοί». Ποια ταινία θα κερδίσει φέτος το Οσκαρ;
Casting - το πρώτο μου Οσκαρ
Το πρώτο Οσκαρ για το καλύτερο casting έχει γιορταστεί ήδη μεγαλοπρεπώς, βάζοντας στην κούρσα μια ειδικότητα που παραμένει δεκαετίες κομβική για το τι σημαίνει σωστή επιλογή ηθοποιών για μια ταινία. Εδώ το φαβορί είναι οι «Αμαρτωλοί» που κέρδισαν και το αντίστοιχο ensemble στα βραβεία του Σωματείου των Ηθοποιών, με το αντίστοιχο Οσκαρ να καθιερώνεται ήδη από την πρεμιέρα του ως το αντίβαρο στην Καλύτερη Ταινία.
O πόλεμος (για την Paramount)
Η πολιτική θα είναι παρούσα στα Οσκαρ. Οπως και ο φόβος για τα ιρανικά drones πάνω από το κόκκινο χαλί. Την μερίδα του λέοντος θα κρατήσει η (διακριτική ή θα φανεί...) κριτική απέναντι στην πολιτική Τραμπ. Αρχικά από τον οικοδεσπότη Κόναν Ο' Μπράιεν μέχρι τους πιο «ακτιβιστές» των φετινών βραβείων. Από τον πόλεμο στο Ιραν και τις «ειρηνευτικές» εισβολές του Τραμπ σε ξένες χώρες μέχρι την Παλαιστίνη, η υποτιθέμενη διάθεση των διοργανωτών είναι να μην εμποδίσουν κανέναν να μιλήσει για ό,τι θέμα θέλει στη σκηνή. Επιπλέον πολιτική διάσταση δίνει η απουσία του Μοτάζ Μαλίς από τη «Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» που δεν μπορεί να ταξιδέψει στο Χόλιγουντ λόγων των απαγορεύσεων της κυβέρνησης Τραμπ και φυσικά το merge της Paramount με τη Warner που έχει να κάνει πάλι με τον Τραμπ και τις μονοπωλιακές πρακτικές του. Αυτό που είναι σίγουρο είναι τα μέτρα ασφαλείας που έχουν μετατρέψει το Dolby Theater σε φρούριο.
Μια φωτιά για τον Σον
Σε μια ακόμη ανατροπή προγωνστικών, το πρώτο φαβορί για το Οσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου (σχεδόν από το πρώτο λεπτό που εμφανίζεται στο «Μια Μάχη Μετά την Αλλη») έκανε ένα τέλειο κύκλο γύρω από τον εαυτό του, χάνοντας όλα τα ενδιάμεσα βραβεία (Χρυσή Σφαίρα, BAFTA, Actor Award) για να καταλήξει πάλι το φαβορί για το Οσκαρ. Ανεξάρτητα όμως του βραβείου (που αν το κερδίσει ο Σον Πεν θα μπεί στη μεγάλη κάστα όσων το έχουν κερδίσε για τρεις φορές), όλοι ενδιαφέρονται για την παρουσία του. Δεν παραβρέθηκε σε καμία προηγούμενη απονομή, εκτός από αυτή των Χρυσών Σφαιρών όπου έγινε viral λόγω του αναμμένου τσιγάρου μέσα στο χώρο της δεξίωσης. Στοιχηματίζουμε πως αν ανέβει στη σκηνή, ο λόγος του θα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς της βραδιάς. Για πολλαπλούς λόγους που έχουν να κάνουν και με την πρότερη «προβληματική» του περίοδο στο όριο του cancel και το πολιτικό του προφίλ, πάντα στις επάλξεις και στο γεγονός πως υπήρξε και υπάρχει ως ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Προβλέψεις, προγνωστικά, εκπλήξεις και ανατροπές - όλος ο δρόμος προς τα Οσκαρ στο ειδικό τμήμα του Flix The Road to the Oscars που ανανεώνεται συνεχώς και θα μας οδηγήσει στην 98η Απονομή των Βραβείων Οσκαρ στις 16 Μαρτίου από το Dolby Theatre στο Χόλιγουντ.