Τις είχε αναφέρει στη βιογραφία του («Every Man for Himself and God Against All»). Τόσο πολύ η υπόθεσή τους τον είχε ιντριγκάρει.
Στο Γιόρκσαϊρ της δεκαετίας του 80, οι δίδυμες αδελφές Φρέντα και Γκρέτα Τσάπλιν είχαν γίνει διαβόητες: ίδια ρούχα, συγχρονισμένες κινήσεις, συντονισμένη ομιλία. «Ηταν τόσο πανομοιότυπα όμοιες. Τις κοιτούσες, κι έμοιαζαν με τεστ Ρόρσαχ, που ανά πάσα στιγμή μπορούσε να διπλωθεί στα δύο.» Το σκάνδαλο όμως ήταν άλλο: πέρα από συμπεριφορές, μοιραζόντουσαν κι εραστές. Ο παθιασμένος τους έρωτας για τον νταλικέρη γείτονα τους είχε καταλήξει σε stalking, παρενοχλήσεις, εμπρησμούς, δικαστήρια.
Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Κι όπως κάθε χρόνο, το Flix σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες.
Μισό αιώνα αργότερα, ο Βέρνερ Χέρτζογκ αποφασίζει ότι θα μεταφέρει αυτή την ιστορία στο σινεμά - αλλά μόνο ως αφετηρία. Εχει πολλά περισσότερα να πει για την ταυτότητα, την εκκεντρικότητα, την αγάπη, την εμμονή - και θα τα μπλέξει όλα σ’ ένα σουρεαλιστικό αλληγορικό παραμύθι, όπου η πραγματικότητα μπερδεύεται με τους ιρλανδικούς θρύλους, η τραγικότητα με την ανίερη κωμωδία και οι φιλοσοφικοί υπαρξιακοί στοχασμοί με μία απενοχοποιημένη γελοιότητα. Υπάρχουν βιτριολικές ατάκες που μπορείς να φανταστείς να τις εκτοξεύει ο ίδιος ο Χέρτζογκ - όχι μόνο οι ήρωες του.
Η βασική τοποθέτηση της ταινίας είναι μία κριτική ματιά στο σύγχρονο κόσμο όπου όλα έχουν χαθεί στην υπερβολή. Για τον Χέρτζογκ, κάθε εμμονή είναι άξια σάτιρας - ακόμα και τα υψηλότερα ιδεώδη (η αγάπη, η κοινωνική αλληλεγγύη, ο οικολογικός ακτιβισμός). Θα διακωμωδήσει τη λαγνεία των αντρών που ονειρεύονται τρίο με τις δίδυμες, αλλά θα περιγελάσει (έστω τρυφερά) και το κόλλημα των κοριτσιών με τον ρομαντικό έρωτα. Θα κινηματογραφήσει στα κόκκινα τον γείτονα εραστή (ο Ορλάντο Μπλουμ αυτοσαρκάζεται με συγκλονιστική γενναιοδωρία), αλλά θα περιπαίξει και τον κοινωνικό λειτουργό-σωτήρα (ο Ντόμναλ Γκλίσον έχει τελειοποιήσει την τέχνη της nerdy αμηχανίας).
Είναι γνωστό ότι στο σύνολο του έργου του Χέρτζογκ οι αληθινές απαντήσεις κρύβονται μόνο στη φύση. Τα ελάφια και οι αλεπούδες δείχνουν το δρόμο, τη σοφία της επιβίωσης γνωρίζουν μόνο οι σαλαμάνδρες. Η ματιά του είναι κοφτερή, ειρωνική, έμπειρη - ποτέ προφανής. Και, σε κάποιες στιγμές, ποιητική.
Στο επίκεντρο όλων οι αδελφές Κέιτ και Ρούνεϊ Μάρα που επιχειρούν μία ερμηνεία υψηλής δεξιοτεχνίας. Οχι απλώς γιατί αποτελεί άθλο το ότι κινούνται, μιλούν, συμπεριφέρονται σε απόλυτη ευρυθμία. Αλλά γιατί, αν κοιτάξεις τα πρόσωπα τους, η εκφραστικότητα της κάθε μίας είναι μοναδική. Αυτή η αντίστιξη προσφέρει στην ταινία την καρδιά της - μία μοναχικότητα, μία μελαγχολία μέσα στον αμπσερντισμό.
Oμως αυτό το υπερφορτωμένο από ιδέες παραλήρημα, σε πλήρη αντίθεση με τις ηρωίδες του, δεν εναρμονίζεται ποτέ. Δεν συναντιούνται οι θεματικές, δεν κουμπώνουν σε κάτι ολόκληρο, βαθύ, ουσιαστικό. Και, παρόλο τον παιχνιδιάρικο τόνο του, ούτε σε κάτι πραγματικά απολαυστικό.
Στην κάρτα προλόγου, ο Χέρτζογκ την αφιερώνει Ντέιβιντ Λιντς. Αναπόφευκτα, αναλογίζεται κανείς αυτή την αφιέρωση σε ολόκληρη τη διάρκεια της ταινίας. Γιατί, πράγματι, ίσως μόνο εκείνος θα μπορούσε να πλησιάσει με την υπερβατική ονειρική ματιά του μία τέτοια ανοίκεια ιστορία και να καταλήξει με κάτι αφοπλιστικά καθηλωτικό.
Το 83ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας διεξάγεται φέτος από τις 2 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου. Κι όπως κάθε χρόνο, το Flix σας μεταφέρει, ζωντανά, όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες.
