5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου: Πλήρης φλεβική επάρκεια

Ξεκίνησε μουσικά το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους «Θόδωρος Αγγελόπουλος» την προηγούμενη Κυριακή, με τον Κωστή Μαραβέγια να μαζεύει όλη σχεδόν την πόλη και τα περίχωρα σε μια 80λεπτη περίπου συναυλία χωρίς διάλειμμα αλλά με μπόλικα λικνιζόμενα κορμιά και εκατοντάδες φακούς κινητών -ανάλογα με τη ρυθμική περίσταση- να δονούν και να φωτίζουν τον ειδικά διαμορφωμένο κήπο του Πολύκεντρου Συνεδριακού Κέντρου Αιγίου, τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής (21 Ιουνίου).

Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες για την 5η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος», μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του, καθώς και τα προφίλ του σε Facebook και Instagram.

Και ολοκληρώθηκε κινηματογραφικά, την Κυριακή που μας πέρασε, με την προβολή της «Σπασμένης Φλέβας» του Γιάννη Οικονομίδη, με τον σκηνοθέτη να συνομιλεί με το κοινό, παρέα με τον ηθοποιό Στάθη Σταμουλακάτο και τον διευθυντή φωτογραφίας Δημήτρη Κατσαΐτη.

Θα λέγαμε, τρόπον τινά, πως η φετινή έκδοση ήταν αφιερωμένη στον δημιουργό του «Σπιρτόκουτου», που επίσης προβλήθηκε στη διάρκειά της, όπως εξάλλου και η «Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς», παρουσία πάντα του ιδίου, ο οποίος παρευρέθηκε στο Αίγιο καθ’ όλη σχεδόν τη φεστιβαλική εβδομάδα. Παρέδωσε και ένα ξεχωριστό ανοιχτό masterclass γύρω από τη διαδρομή και τη χαρακτηριστική φιλμική του γλώσσα, ενώ ήταν ιδιαίτερα φορτισμένος όταν παρέλαβε την τιμητική διάκριση από τον Δήμαρχο Αιγιαλείας κ. Παναγιώτη Ανδριόπουλο στην τελετή λήξης, πριν την προβολή της «Φλέβας», μην μπορώντας να κρύψει τη συγκίνησή του για την τιμή που του έγινε από τη διοργάνωση.

Φυσικά, «παρών» στις εργασίες, που κινήθηκαν γύρω από το θέμα «Φωτίζοντας τον διάλογο», ήταν και ο δημιουργός που έδωσε το όνομά του στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου, όπως κάθε χρόνο. Φέτος, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος ενέπνευσε μια επιστημονική ημερίδα σε συνεργασία με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, με τίτλο «Γειτνιάσεις και αποκλίσεις: Το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου σε συνομιλία με τον ευρωπαϊκό και ελληνικό κινηματογράφο», μια σειρά ομιλιών με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Ίχνη αιωνιότητας: Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012)», το οποίο συγκεντρώνει κείμενα του Ερευνητικού Δικτύου για το έργο του, καθώς και το «Ο Theo στη θάλασσα του Αιγίου», ένα εργαστήρι animation για παιδιά με ινστρούκτορες τους Βαγγέλη Ηλιόπουλο και Τόμας Κούνστλερ.

Aλλο ένα διαφωτιστικό masterclass από την Ένωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών (GSC) με θέμα «Φως και σκοτάδι: Ένας απαραίτητος διάλογος» και ομιλητές τους Δημήτρη Κατσαΐτη και Γιώργο Φρέντζο, ένα πάνελ συζήτησης με την Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) για τον «Διάλογο ως βασικό στοιχείο συνύπαρξης και καλλιτεχνικής δημιουργίας», η διάλεξη της ιστορικού τέχνης Μαρίας Ανδρονίκου «Ο κινηματογράφος συνομιλεί με τη ζωγραφική», με αφορμή το βιογραφικό «Mr. Turner» του Μάικ Λι, και μια ανοιχτή q&a συνάντηση με τους δημιουργούς του Εθνικού Σπουδαστικού Προγράμματος πλαισίωσαν το πρόγραμμα προβολών της φετινής γιορτής του Δήμου Αιγιαλείας, η οποία έδωσε την ευκαιρία στους Δημήτρη Μουτσιάκα («Γκέκας») και Γιάννη Καρπούζη («Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος Χρόνος»), μεταξύ άλλων, να προσθέσουν νέα βραβεία στη μέχρι τώρα συλλογή των διακρίσεών τους.

Ας δούμε όμως τα βραβεία αναλυτικά, μαζί με τα σκεπτικά των επιτροπών:

Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Μυθοπλασίας

Κριτική επιτροπή: Ελένη Αγγελοπούλου, Δημήτρης Αναγνώστου, Βασίλης Κατσούπης

Βραβείο Θόδωρος Αγγελόπουλος
The Girl Looking for the Cabin, της Φαν Μοντέ
«Με την οργανική συνύπαρξη ντοκιμαντέρ και animation, η ταινία δημιουργεί έναν ενιαίο κινηματογραφικό κόσμο, όπου η πραγματικότητα και η ανάμνηση συνομιλούν με σπάνια ευαισθησία. Μία υπενθύμιση πως ο κινηματογράφος μπορεί ακόμη να φωτίζει και να διασώζει τα ίχνη των ανθρώπων μέσα στον χρόνο».

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας
«Γκέκας» του Δημήτρη Μουτσιάκα
«Το βραβείο καλύτερης ταινίας απονέμεται στην ταινία Γκέκας για την σκηνοθετική ωριμότητα, την λιτότητα της αφήγησης, την υποβλητική και αυθεντική της εικόνα. Το σενάριο, η φωτογραφία, οι ερμηνείες και ο συνολικός ρυθμός της ταινίας λειτουργούν σε απόλυτη αρμονία και συνέπεια, συνθέτοντας ένα ολοκληρωμένο κινηματογραφικό έργο, το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα και μια σημαντική υπόσχεση για το μέλλον του ελληνικού σινεμά».

Βραβείο Σκηνοθεσίας
«A Winter Mirage» του Γκουοτζού Γουάνγκ
«Για την απόλυτα ελεγχόμενη σκηνοθετική προσέγγιση, μέσα από την οποία κατορθώνει να μετατρέψει μία βαθιά προσωπική ιστορία σε ένα συλλογικό πορτρέτο μνήμης, διαπροσωπικών σχέσεων και κοινωνικοπολιτικών συσχετισμών εντός μιας ξεκάθαρα διακριτής και κινηματογραφικής εμπειρίας».

Βραβείο Σεναρίου
«Οι Λύκοι Επιστρέφουν» του Στέλιου Μωραϊτίδη
«Η Επιτροπή απονέμει το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου στην ταινία «Οι λύκοι επιστρέφουν» αναγνωρίζοντας ένα κείμενο που μετατρέπει μια αληθινή αποκάλυψη ομαδικού τάφου σε καθρέφτη της ελληνικής συλλογικής μνήμης. Το σενάριο χτίζεται γύρω από μια σιωπή που μιλά πιο δυνατά από οποιαδήποτε καταγγελία: όλοι οι χαρακτήρες φαίνεται να γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν ονομάζει. Η ανομολόγητη κοινή γνώση γίνεται η αληθινή πλοκή, και η κοινωνική πίεση της λήθης παρουσιάζεται όχι ως αποτυχία, αλλά ως ενεργή επιλογή. Η Επιτροπή εκτιμά ιδιαίτερα τη βαθιά συνέπεια ανάμεσα στη θεματολογία και τη σεναριακή δομή, καθώς και την άρνηση κάθε διδακτικής ρητορείας. Πρόκειται για γραφή που αποδεικνύει ότι το μικρού μήκους φορμάτ μπορεί να φέρει ερωτήματα πολιτικής και ηθικής βαρύτητας, εμπιστευόμενο στον θεατή το βάρος της κρίσης».

Βραβείο Κοινού
«Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος Χρόνος» του Γιάννη Καρπούζη

Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Ντοκιμαντέρ

Κριτική επιτροπή: Κωνσταντίνος Κακαρούντας, Αλέξανδρος Παπαγεωργίου, Μάκης Παπαδημητρίου

Βραβείο Καλυτέρου Ντοκιμαντέρ
«The Girl Looking for the Cabin» της Φαν Μοντέ
«Το βραβείο τιμά την ικανότητα της Phane Montet να συνδυάζει ντοκιμαντέρ, animation και προσωπική αναζήτηση με σπάνια ευαισθησία, μετατρέποντας την απώλεια σε μια εικαστική και ανθρώπινη πράξη μνήμης. Μέσα από τις εικόνες και τη σιωπηλή ατμόσφαιρα της ιστορίας, κρατάει τον αναγνώστη σε μία διαρκή αίσθηση μυστηρίου και προσδοκίας. Ιδιαίτερη δύναμη έχει το φινάλε, όπου το animation δένει οργανικά με μια πραγματική σκηνή: η κάμερα μοιάζει να βρίσκεται μέσα στην καμπίνα και να κοιτάζει προς τα έξω, σαν κάποιος να κατοικεί ακόμη τον χώρο. Τα λόγια που ακούγονται εκείνη τη στιγμή σφραγίζουν την ταινία με τρυφερότητα, ποιητικότητα και μια βαθιά αίσθηση αποχαιρετισμού».

Ειδική Μνεία *
«Elysian Fields» της Άννα-Μαρία Ντιτουά*
«Το Elysian Fields, της Anna-Maria Dutoit αξίζει μια δεύτερη ματιά, για την ήρεμη αλλά επίμονη ανάσα μέσα στην ελληνική ύπαιθρο. Οι ελαιώνες μοιάζουν με αρχεία μνήμης που θυμίζουν ότι η απειλή της ξηρασίας και της φωτιάς δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Δεν στεκόμαστε μόνο στο οικολογικό σχόλιο, αλλά γίνεται αφορμή να δοκιμαστεί η σχέση μας με τη γη που μας κρατά. Ο ρυθμός είναι αργός, σχεδόν σαν να σου ζητά να περπατήσεις μαζί του. Σιωπές, ανάσες, πρόσωπα που κοιτούν και δεν εξηγούν. Αυτή η επιμονή στη σιωπή χτίζει μια υπόγεια ένταση. Η ταινία, με λεπτότητα αναδεικνύει το πείσμα απέναντι σε μια πραγματικότητα που αλλάζει βίαια με την κλιματική κρίση».

Βραβείο Κοινού
«Πάσα στην Αλληλεγγύη – ΑΕΚ-Παρτιζάν 1999» της Ισμήνης Σακελλαροπούλου

Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα Animation

Κριτική επιτροπή: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Κλεοπάτρα Κοραή, Παναγιώτης Φαφούτης

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Animation
«Ziki» των Ρομπέρτα Παλμιέρι και Όλγκα Σαρτζέντι«Πώς ένα παιδί γίνεται πολεμιστής με ένα όπλο στο χέρι για να σκοτώνει; Ο ήρωας παιδί από την Αφρική ξεκινά αθώος να απολαμβάνει την αγάπη της μαμάς του και τη ζωή στο χωριό. Τυχαία ανακαλύπτει τον υπόγειο κόσμο των ορυχείων και της εκμετάλλευσης. Αγωνιά και αγωνίζεται να σώσει τη μητέρα και το χωριό του, που το καταστρέφουν όσοι εκμεταλλεύονται τον πλούτο της χώρας του. Δεν προλαβαίνει την καταστροφή. Τώρα ξέρει, θυμώνει, στρατολογείται, σκοτώνει. Η τεχνική του animation χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά τις αντιθέσεις στο φως και στα χρώματα για να επικοινωνήσει στο θεατή την μετάβαση από την οικογενειακή αγάπη στον εγκλωβισμό και τη βία . Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική δημιουργία που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τη δυναμική του animation για να θίξει ένα σκληρό παγκόσμιο ζήτημα».

Βραβείο Κοινού
«Humanity» της Τερέζα Κοβαντοβά

Ειδική Μνεία Α’
«The Synthetic Age» του Δημήτρη ΑρμενάκηΣε μια μαυρόασπρη κοινωνία οι χρωματιστοί κρύβονται και προσπαθούν να ξυπνήσουν όσους έχουν μαυρίσει από την προπαγάνδα κι έχουν γίνει κυνηγοί τους. Αντιστασιακοί κι επαναστάτες, προσπαθούν με την αγάπη να επαναφέρουν τις αξίες των χρωμάτων σε ένα δυστοπικό ασπρόμαυρο κόσμο. Μια κριτική ματιά στη σημερινή κοινωνία και στους μηχανισμούς επηρεασμού του ατόμου. Οι ήρωες ως έγχρωμες πινελιές μέσα σε ένα μονοχρωματικό περιβάλλον αναδεικνύουν τη δυναμική του animation να επικοινωνεί έννοιες μέσω των εικόνων. Με εξαιρετικό animation και σχεδιασμό χαρακτήρων, η ελληνική αυτή παραγωγή συνδέει αρμονικά την αισθητική με το μήνυμα του έργου».

Ειδική Μνεία Β’
«The Pool or Death of a Goldfish» της Ντάρια ΚόπικΜια ταινία που ξεκινά σοκάροντας τον θεατή και συνεχίζει με μια βαθιά ψυχολογική τομή στη σημερινή κοινωνία θίγοντας θέματα όπως το ψυχολογικό τραύμα, η ενδοοικογενειακή βία, η παιδική κακοποίηση. Ο συμβολισμός και η αλληγορία αναδεικνύουν το πόσο αναλώσιμο είναι σήμερα το άτομο μέσα στην “πισίνα” της κοινωνίας. Η τεχνική προσέγγιση του animation υπηρετεί υποδειγματικά αυτή τη θεματικά βαριά ταινία. Με τη χρήση σουρεαλιστικών οπτικών μεταφορών, μας βυθίζει στο ψυχολογικό τραύμα με καλλιτεχνική τόλμη. Η επιλογή της πλαστελίνης, ενός κατεξοχήν παιδικού υλικού και της κούκλας, έρχεται σε συγκλονιστική αντίθεση με τη σκληρότητα του θέματος. Η αριστοτεχνική διαχείριση των μικροκινήσεων αυτού του εύπλαστου υλικού δημιουργεί μια μοναδική εσωτερικότητα στις εκφράσεις των χαρακτήρων».

Εθνικό Σπουδαστικό Διαγωνιστικό Πρόγραμμα

Κριτική επιτροπή: Μαρία Ανδρονίκου, Μιρέλλα Λεγάκη, Κωστής Ραμπαβίλας

Εισαγωγικό σημείωμα της κριτικής επιτροπής: «Η κριτική επιτροπή επέλεξε μία ταινία για το βραβείο του Σπουδαστικού Διαγωνιστικού και μία ταινία για τιμητική διάκριση. Οι δύο αυτές ταινίες επιλέχτηκαν για την αξιόλογη αισθητική, την αρτιότητα, την ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά και την δημιουργικότητα που δεν εκφράζεται καταφεύγοντας στην ευκολία αλλά διερευνά και πειραματίζεται συνδυάζοντας διάφορα εργαλεία της κινηματογραφικής γλώσσας».

Βραβείο Καλύτερης Σπουδαστικής Ταινίας
«Λευρεσθής» της Ιωάννας Ρουμελιώτη
«Το βραβείο απονέμεται σε μια ταινία εντυπωσιακής αρτιότητας. Πραγματεύεται ένα θέμα που είναι από τη φύση του συναισθηματικά φορτισμένο, όμως δεν πέφτει στην παγίδα της εύκολης συγκίνησης. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, στοχαστική και γενναία σκηνοθετική ματιά, αποφασιστικό μοντάζ, που δένει με την αυθεντική μουσική, σπουδαία φωτογραφία, και σκηνικός χώρος όπου τίποτε δεν φαίνεται τυχαίο, καθώς τα αντικείμενα έχουν και αυτά σημαντικό ρόλο στην αφήγηση. Μια θαρραλέα ματιά στο παρελθόν και το παρόν της χώρας, που ευχόμαστε και ελπίζουμε να ταξιδέψει και σε άλλα μέρη».

Βραβείο Κοινού
«Στο παζάρι» του Κώστα Φούντα Αλουπογιάννη

Τιμητική Διάκριση
«Αστρικές Συνουσίες» της Πέρσας Φραγκουλάκη
«Η σκηνοθέτιδα, με φωτογραφική και σκηνογραφική ακρίβεια και τόλμη, καθοδηγεί τον θεατή μέσα από την καλειδοσκοπική οπτική στη σχεδόν δισδιάστατη, ασπρόμαυρη και παραμορφωτική πραγματικότητα του δεισιδαίμονος ψυχισμού της πρωταγωνίστριας. Ο ρεαλισμός σμίγει με το υπερφυσικό και επιλέγεται η απεικόνιση ενός ανθρώπου -και μιας γενιάς, ενδεχομένως- που ανυψώνει την αδιαλλαξία απέναντι στον διάλογο και τον εγωισμό απέναντι στη συσχέτιση».

Βραβείο Ένωσης Ελλήνων Κινηματογραφιστών (GSC)

Κριτική επιτροπή: Χριστίνα Μουμούρη, Γι;vργος Αργυροηλιόπουλος, Ευγένιος Διονυόπουλος

Βραβείο Καλύτερης Κινηματογράφησης
«Mum» της Τζούλια Πάτεϊ
«Η φωτογραφία του Konstantin Minnich είναι λιτή, στέρεη, περιεκτική, με ισορροπημένες φωτιστικές αντιθέσεις σε εξωτερικές και εσωτερικές λήψεις. Τα χρώματα και οι αποχρώσεις τους υποβάλουν την εσωτερική απομόνωση και αποξένωση των πρωταγωνιστών. Οι χώροι, μέσω του γεωμετρικού καδραρίσματος, γίνονται λειτουργικοί, καθοριστικοί και σημαινόμενοι για την εξέλιξη της ιστορίας».

Ειδική Μνεία
«Majoneze» της Τζούλια Γκραντινέτι
«Η φωτογραφία του Ilya Sapeha είναι τολμηρή και σίγουρη, διαθέτει προσωπικότητα, συνέπεια και ισχυρό, βαλκανικό στίγμα. Αποδίδει με σιγουριά τοπία και ανθρώπινα πρόσωπα και την ίδια στιγμή κυνηγάει το φως, τον ήλιο, τις αντανακλάσεις. Η φωτογραφία είναι μέσα στην ταινία, την υποστηρίζει και την ενθαρρύνει να διατυπώσει μια ισχυρή φωνή για τη γυναίκα, τον έρωτα, τη βία και την ευαλωτότητα». 

Βραβείο Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Η κριτική επιτροπή αποτελείται από τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΚΛΕ.

«Μαγκνταλένα Χάουζεν: Παγωμένος Χρόνος» του Γιάννη Καρπούζη.
«Μια ταινία-δοκίμιο που, με όχημα την προσπάθεια μιας φωτογράφου να αιχμαλωτίσει τον άνεμο, στοχάζεται με ποιητικό τρόπο πάνω σε φιλοσοφικά ζητήματα και θέματα που σχετίζονται με την καλλιτεχνική δημιουργία, την αναζήτηση ταυτότητας και τις λειτουργίες της μνήμης. Με δυναμική σκηνοθεσία, κείμενα που συνδέουν τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή ιστορία με το σήμερα, τη μεγάλη Ιστορία με την καθημερινότητα των ηρώων και φωτογραφία που απεικονίζει καλλιτεχνικά τις σκέψεις της ηρωίδας, κινητοποιεί συναισθηματικά τον θεατή και τον προτρέπει να αναζητά και να συνεχίζει τις αναζητήσεις του μέχρι να κάνει τα όνειρά του πράξη».

Το 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος» διοργανώθηκε από τον Δήμο Αιγιαλείας, σε συνδιοργάνωση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Δυτικής Ελλάδας και της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Τέλεσε υπό την Αιγίδα του ΕΚΚΟΜΕΔ και με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου Πατρών, του Ερευνητικού Δικτύου για το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, της Ένωσης Ελλήνων Κινηματογραφιστών (GSC), της ASIFA Hellas, της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) και της Κινηματογραφικής Λέσχης Αιγίου.

Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες για την 5η διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αιγίου «Θόδωρος Αγγελόπουλος», μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του, καθώς και τα προφίλ του σε Facebook και Instagram.