H Nάνσυ κληρονομεί ένα παλιό τροχόσπιτο από τη θεία της. Τι έχει άραγε μέσα; Και τι θα το κάνει; Ισως είναι μία ευκαιρία να ξεφύγει λίγο από τη ρουτίνα του σπιτιού της, να αφήσει το μωρό με τον άντρα της και να πάει ένα road trip, χωρίς προορισμό, με την κολλητή της, την Τζωρτζίνα. Βρίσκουν το τέλειο σποτ στις παρυφές μιας παραλίας, έξω από ένα χωριό που οι γυναίκες τους φάνηκαν παρατημένες. Λες να καταλήξουν σαν κι αυτές; Γιατί μαράζωσαν; Ποιος δεν καλύπτει τις ορμές τους; Μήπως αυτό που χρειάζονται είναι ένα μπουρδέλο για γυναίκες; Να, μια ιδέα για το τροχόσπιτο! Το βαφτίζουν «Madonna» κι ετοιμάζουν τιμοκατάλογο. Μόνο ένα πράγμα τους λείπει: «το τσουτσούνι». Ποιος θα δουλέψει στη Madonna; Τότε συναντούν έναν μοναχικό ταξιδιώτη στο δρόμο…
Οι Callas, ο Λάκης και ο Αρης Ιωννάς («Μετς», «The Great Eastern», «Lustlands», «Sick») επιστρέφουν με μία pop κωμωδία που κουβαλά με τον κοτσαδόρο της τις αποσκευές του καλειδοσκοπικού κόσμου τους: άψογη αισθητική (με πολύχρωμα παιχνίδια στην εικαστική παλέτα, την ενδυματολογία, τα σήμα-κατατεθέν πλεκτά τους), μουσικές (τους) με γκάζια, λοξό απολαυστικό χιούμορ, και πρωταγωνίστριες δυο κορίτσια στον ήλιο - ακομπλεξάριστα, με σπίθα και τσαγανό.
Μόνο που αν κάποιος ανοίξει τα μπαούλα του δημιουργικού τους τροχόσπιτου βρίσκει πολλά περισσότερα. Χωρίς σοβαροφάνεια, ή βαρύγδουπες αναλύσεις, οι Callas πλέκουν στην ύφανση αυτού του κωμικού road trip μια τρυφερή, στοχαστική ματιά στη γυναίκα (παντρεμένη ή single, της Αθήνας ή της περιφέρειας), τις ανασφάλειες, τις αγωνίες και τις ανάγκες της. Παίζουν απολαυστικά με τις λέξεις, φωτίζουν ζεστά τη χημεία του πρωταγωνιστικού τους διδύμου και κοιτούν με αγαπησιάρικη ειλικρίνεια τη δυναμική της φιλίας - τον προστατευτισμό, τα πειράγματα, τον ανταγωνισμό.
Παιχνιδιάρικα, μάς προκαλούν να απαντήσουμε και σε κάτι σοβαρότερο: γιατί είναι ανεκδιήγητο, τρελό, ή -ακόμα χειρότερα- «κωμικό» να προτείνουμε μια λύση στην εγκλωβισμένη στα ταμπού γυναικεία επιθυμία; Να μιλήσουμε απερίφραστα για τον γυναικείο ερωτισμό;
Ανατρεπτικά, η συζήτηση ανοίγει σε ευρύτερο διάλογο για την ταυτότητα του φύλου. Αυτό το δεύτερο μέρος μοιάζει λίγο πιο αδύναμο, πιο αστήριχτο και βιαστικά ολοκληρωμένο. Ισως χρειαζόταν μία πιο δυνατή σκηνή με τον Νικολάκη Ζεγκινόγλου - η αφαιρετική σκιαγράφηση του αγοριού και η σκηνοθετική καθοδήγηση για μια πιο σιωπηλή, αποστασιοποιημένη ερμηνεία δυσκολεύουν τη σύνδεση του θεατή μαζί του.
Ομως είναι τόσο φρέσκο και καίριο το βλέμμα τον Callas, τόσο απολαυστικά ελεύθερη η γλώσσα τους και τόσο γοητευτικά σκανταλιάρικες οι ερμηνείες της Νάνσυ Μπούκλη και της Τζωρτζίνας Λιώση που νιώθεις σαν να είσαι στο αυτοκίνητο των ηρωίδων τους, κατεβάζεις το παράθυρο και να σου παίρνει το αεράκι τα μαλλιά.