Ταινίες

Μια Τετάρτη του Μαΐου

Chaharshanbeh, 19 Ordibehesht

Βαχίντ Τζαλιλβάντ

5 στα 10

To ντεμπούτο του Βαχίντ Τζαλιλβάντ («Περίπτωση Συνείδησης»), βραβευμένο στη Βενετία το 2015, χαρακτηριστικό δείγμα ιρανικού κοινωνικού σινεμά στα χνάρια του Κιαροστάμι και του Φαραντί.

Μια Τετάρτη του Μαΐου
Που παίζεται; Διάλεξε αίθουσα και ώρα προβολών σε όλη την Ελλάδα Που παίζεται;
Μια Τετάρτη του Μαΐου

Ενας άντρας και δυο γυναίκες μπλέκονται σ' ένα σκοτεινό παιχνίδι της μοίρας σε μια δραματική υπόδειξη της πατριαρχίας αλλά και των αναχρονιστικών πρακτικών στο σύγχρονο Ιράν σ' αυτό, το από το 2015 βραβευμένο στη Βενετία μυθοπλαστικό ντεμπούτο του επί χρόνια ντοκιμαντερίστα Βαχίντ Τζαλιλβάντ, ο οποίος λίγο πιο πρόσφατα έκανε ακόμα μεγαλύτερη κριτική επιτυχία με την «Περίπτωση Συνείδησης».

Ο Τζαλάλ, ένας μεσήλικας, κομψός, θλιμμένος άντρας στην Τεχεράνη, αν κι όχι πάμπλουτος, βάζει μια πρωτοφανή αγγελία στην εφημερίδα: θα δωρίσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό σε όποιον ή όποια από τους αιτούντες θεωρήσει ότι το έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Στις χιλιάδες αιτήσεις που, φυσικά, προκύπτουν, το «δώρο» διεκδικούν και δυο άγνωστες μεταξύ τους γυναίκες. Η Λεϊλά, μητέρα μιας μικρής κόρης, που χρειάζεται τα χρήματα για να χειρουργηθεί ο ανάπηρος σύζυγός της και να επανέλθει η ζωή τους στο κανονικό. Και η Σεταρέχ, που θέλει να πληρώσει το «φόρο αίματος» στην οικογένειά της και να βγάλει από τη φυλακή τον άντρα της που το σόι δεν εγκρίνει και πατέρα του μωρού που φέρει μέσα της. Ο Τζαλάλ θα χρειαστεί να διαλέξει, εκτονώνοντας, ταυτόχρονα, τις ενοχές του απέναντι στη ζωή.

Κινηματογραφημένη σ' ένα σκοτεινό, νυχτερινό σύμπαν διαλόγων και κατεστραμμένων ονείρων, με συχνά κοντινά στα πρόσωπα για να διαγράφονται βλέμματα, αυλάκια από δάκρυα στα μάγουλα, μικρές κινήσεις μεταμέλειας ή αντίδρασης, ο Τζαλιλβάντ σκηνοθετεί ένα καθαρόαιμο μελόδραμα, τοποθετώντας τη γυναίκα στο επίκεντρο της κοινωνικής κριτικής του. Είναι, βέβαια, αυτή μια ιστορία ιδωμένη με ανδρικό βλέμμα, όπου οι γυναίκες είναι τα αντιστεκόμενα θύματα κι ο άνδρας ο ευεργέτης/Θεός σε μια κυνική πορεία αποφάσεων για το ποιος είναι ο πιο δυστυχής σε μια κοινωνία καταπίεσης, ποιος αξίζει περισσότερο μια ακόμα ευκαιρία ευημερίας.

Ωστόσο, οι παθιασμένες ερμηνείες των δυο γυναικών αλλά και η οξυδέρκεια του Τζαλιλβάντ στις σεναριακές ισορροπίες που οριακά διατηρεί, χτίζουν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του σύγχρονου ιρανικού κοινωνικού σινεμά, έστω κι αν κι ο ίδιος, στο επόμενο βήμα του, το ξεπέρασε.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.