Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία που συνέβη στα μισά της δεκαετίας του ’90, το φιλμ του Τσουάν Λου από το 2004 ακολουθεί μια εθελοντική ομάδα που προστατεύει τις απειλούμενες αντιλόπες του Θιβέτ από λαθροκυνηγούς, στα σκληρά και απομονωμένα βουνά του Κεκέξιλι. Η ιστορία ξεκινά με την εκτέλεση ενός μέλους της περιπολίας από λαθροκυνηγούς και συνεχίζεται μέσα από την έρευνα ενός δημοσιογράφου από το Πεκίνο, ο οποίος εντάσσεται στην ομάδα και βιώνει από κοντά τον αγώνα τους. Ο αρχηγός της ομάδας, Ριτάι, οδηγεί τους εθελοντές σε μια επικίνδυνη αποστολή, παρά την έλλειψη κρατικής υποστήριξης και πόρων. Καθώς η αποστολή εξελίσσεται, η ομάδα έρχεται αντιμέτωπη με μεγάλες δυσκολίες, απώλειες και προδοσίες, ενώ οι συνθήκες στο αφιλόξενο περιβάλλον γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες.
Ο Τσουάν Λου θα βρίσκεται στην Ελλάδα ως τις 18 Μαΐου και θα συζητήσει με τους/τις θεατές για τις ταινίες του.
Αυτό που ακολουθεί είναι ένα οδοιπορικό στο αφιλόξενο τοπίο του Κεκέξιλι, καθώς ο δημοσιογράφος αντιλαμβάνεται όχι μόνο την σχεδόν εκτός ανθρώπινων μέτρων αποστολή της περιπόλου αλλά και την πραγματική σημασία του σκοπού της. Αντιμέτωπος με φρικαλεότητες απέναντι στις επαπειλούμενες αντιλόπες, θα στρέψει το βλέμμα του και στις ανθρώπινες ιστορίες που δεν υπολείπονται βίας και απόγνωσης, καθώς όλοι, άνθρωποι και ζώα, καλοί και κακοί, φύση και θεοί βρίσκονται όλοι σε ένα μεγάλο παιχνίδι επιβίωσης.
Χωρίς την ποίηση που έχουμε συνηθίσει σε ανάλογες ταινίες που περιπλανιούνται στα αχανή τοπία της Κίνας, αλλά αντίθετα με μια ωμότητα και ρεαλισμό που συχνά μετατρέπει το θέαμα σε μια απαιτητική εμπειρία, το φιλμ του Τσουάν Λου μοιάζει να αναφέρεται περισσότερο στο γουέστερν. Οι ήρωες του είναι αρχέτυπα που μοιάζουν να μοιράζονται κώδικες τιμής και ηθικής, το τοπίο είναι εδώ ο μεγαλύτερος πρωταγωνιστής και η ροπή στην τραγωδία ακολουθεί το μοτίβο μεγάλων ασιατικών αφηγήσεων. Σκηνή με τη σκηνή, καθώς το ταξίδι συνεχίζεται και οι συνθήκες γίνονται δυσκολότερες, το φιλμ του Λου αποκτά και μια αίσθηση βιβλική, με τον άνθρωπο να έρχεται αντιμέτωπος με συνθήκες, έννοιες, αξίες που δεν ταιριάζουν στο μέγεθος του. Μια παραβολή για τον μεγάλο κόσμο που βρίσκεται στο έλεος των μικρών ανθρώπων, από όποια πλευρά κι αν το κοιτάξεις: αυτών που θα τον καταστρέψουν και αυτούς που θα τον σώσουν.
Οπως είναι φυσικό, αφού η ταινία είναι μια κινέζικη παραγωγή, ούτε λόγος για σχολιασμό πάνω στην αμφιλεγόμενη κατοχή της Κίνας στο Θιβέτ. Αντίθετα, η ταινία προπαγανδίζει το ρόλο της Κίνας στη δραστική αλλαγή που συνέβη με την απαγόρευση του κυνηγιού της αντιλόπης, ευεργετώντας την περιοχή. Το ίδιο συνέβη και με την ταινία που έστρεψε την προσοχή στις αφανείς αυτές περιοχές και στα είδη υπό εξαφάνιση με την κυβέρνηση να φροντίζει για τη σωτηρία τους και να προτείνει την αντιλόπη ως επίσημη μασκότ για τους Καλοκαιρινούς Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν το 2008. Ευτυχώς ο Τσουάν Λου, ακόμη κι αν υποψιαζόταν τον αντίκτυπο της ταινίας, αποφεύγει τον διδακτισμό ή οποιοδήποτε κήρυγμα (ακόμη και το προφανές και συγκινητικά οικολογικό), επιλέγοντας ανόθευτες στιγμές σινεμά να λένε περισσότερα από οποιοδήποτε «μήνυμα».