Ο Βίκτορ Φράντσεν είναι ένας μικροαστός πατέρας και σύζυγος που κυβερνά το σπίτι του με αυταρχισμό, αγένεια και μια αξιοζήλευτη αδιαφορία για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Η γυναίκα του, Ιντα, εξαντλείται σωματικά και ψυχικά, ενώ εκείνος θεωρεί αυτονόητο ότι όλα λειτουργούν «μόνα τους». Oταν μια ηλικιωμένη τροφός, παλιά υπηρέτρια της οικογένειας, παρεμβαίνει δυναμικά, αποφασίζει να δώσει στον Viktor ένα πρακτικό μάθημα: να ζήσει ο ίδιος την καθημερινή κόλαση που επιβάλλει στους άλλους. Ο ρόλος του αφέντη αντιστρέφεται και, μέσα από την ταπείνωση και την εμπειρία της οικιακής εργασίας, ο Viktor έρχεται αντιμέτωπος με τη δική του ηθική γύμνια.
