20ό ΦΝΘ: «Η φωνή του Αντώνη» ακούγεται καθαρά πέρα από τις λέξεις

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 10 MAR 2018  /  Δημήτρης Δημητρακόπουλος

Με ευαισθησία και συναισθηματική αισιοδοξία, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Χρήστου Καπάτου αφιερώνει την ματιά του στους γονείς του για να στρέψει τελικά – ουσιαστικά και οργανικά – τον καθρέφτη στον ίδιο τον δημιουργό.

Η «Φωνή του Αντώνη» έχει όλα τα στοιχεία για να εξελιχθεί σε ένα δράμα δωματίου: προβλήματα υγείας, άγχη με τους λογαριασμούς και τις πληρωμές, την οικονομική κρίση στο φόντο και σχεδόν όλη τη δράση περιορισμένη στο εσωτερικό ενός μέσου διαμερίσματος.

Μόνο που σε αυτό το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο Χρήστος Καπάτος δεν έχει στόχο να πει μια θλιβερή ιστορία ή να στήσει την αφήγησή του γύρω από τα συναισθήματα της λύπης και της λύπησης, αλλά ουσιαστικά επιθυμεί να ανακαλύψει εκ νέου τους γονείς του, να τους παρακολουθήσει στην καθημερινότητά τους, να συμμετέχει στις ασήμαντες μεγάλες στιγμές τους και, τελικά, να δημιουργήσει ένα οικογενειακό πορτρέτο βασισμένο κυρίως στο συναίσθημα.

Το 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης διεξάγεται από τις 2 ως τις 11 Μαρτίου 2018. Το Flix βρίσκεται εδώ για να σας μεταφέρει καθημερινά όλα όσα συμβαίνουν μέσα κι έξω από τις αίθουσες.

Παρακολουθώντας τον πατέρα του, Αντώνη, να έχει περιορίσει τις δραστηριότητές του λόγω των αλλεπάλληλων εγκεφαλικών και την μητέρα του να τον υποκαθιστά με τρυφερότητα σε πολυλογία και κινητικότητα, ο Καπάτος εστιάζει σε γιορτές, γενέθλια και εορταστικές περιόδους για να μελετήσει το πέρασμα του χρόνου, την προσπάθεια για συμφιλίωση με αυτό το μοντέλο συμβίωσης, το αθροιστικό βάρος που πέφτει τελικά πάνω στους ώμους της οικογένειας και την ελπίδα που πρέπει απαραίτητα να έχει κάποιος για να συνεχίσει απτόητος ακόμα μία μέρα.

Για αυτό και ο Καπάτος δεν βαραίνει ποτέ την ατμόσφαιρα ούτε δημιουργεί ένα ηθελημένο μελαγχολικό τοπίο παρά υπογραμμίζει απρόσμενες κωμικές στιγμές, παρατηρεί ενδοσυζυγικές διαμάχες με το χιουμοριστικό βλέμμα ενός γιου και εστιάζει σε μικρά χαμόγελα, γρήγορες κινήσεις τρυφερότητας και υπόνοιες ζήλιας που αποκαλύπτουν μια σχέση ζωντανή και πολυεπίπεδη, η οποία προσπαθεί να διατηρήσει αναλλοίωτο τον δεσμό της παρά τις εξωτερικές παρεμβάσεις.

Διαβάστε ακόμη: 20ό ΦΝΘ: Το «Obscuro Barroco» της Ευαγγελίας Κρανιώτη είναι μια φιλμική εμπειρία

Η φωνή του Αντώνη 607

Υπάρχει όντως κάτι ειλικρινά συγκινητικό στον τρόπο που ο Καπάτος αποτυπώνει τον πατέρα του να τονίζει στη σύζυγό του να «είναι φρόνιμη» (ειδικά όταν πριν με αφέλεια «παραδέχεται τα τσιλιμπουρδίσματά του»), στην μόνιμη προσπάθεια εκείνης να επικοινωνήσει μαζί του παρά το οποιοδήποτε γλωσσικό εμπόδιο, στο ύφος που ο καθένας παρατηρεί τις παλιές φωτογραφίες, ενθύμια άλλων εποχών και, κατά κάποιον τρόπο, ίδιων αλλά και τόσο διαφορετικών ανθρώπων.

Γιατί η «Φωνή του Αντώνη» μπορεί να είναι φαινομενικά μια ευαίσθητη οικογενειακή αφήγηση, στην καρδιά της όμως δεν παύει να είναι μια ιστορία για το πέρασμα του χρόνου, για την φθορά του σώματος και της γλώσσας, για την μνήμη και το σκληρό παρελθόν και, τελικά, για το μέλλον και τον αναπόφευκτο θάνατο που αναγκαστικά θα αποτελεί κομμάτι του.

Διαβάστε ακόμη: 20ό ΦΝΘ: Τα «Κορίτσια της Χρυσής Αυγής» είναι πρωταγωνίστριες σε ένα τρομακτικό θέατρο του παραλόγου

Ομως το ντοκιμαντέρ του Χρήστου Καπάτου δεν αφορά στην ουσία του μόνο τον Αντώνη και την φωνή του αλλά γυρίζει τον καθρέφτη στον ίδιο τον δημιουργό για να αγκαλιάσει τελικά όλες εκείνες τις απαραίτητες εσωτερικές διεργασίες στον δρόμο για την αποδοχή και να προσφέρει μια διέξοδο σε όλες τις τάσεις φυγής που, κάπως προφανώς, τονίζουν τα εμβόλιμα πλάνα της θάλασσας, των γλάρων και του ηλιοβασιλέματος. Ειδικά μάλιστα ένα πλάνο όπου τα κύματα της θάλασσας γυρίζουν προς τα πίσω παραείναι γλαφυρό στο μήνυμά του, όμως είναι εύκολο να συγχωρέσει κανείς την αστοχία του δημιουργού όταν αναλογιστεί το πάθος, την ευαισθησία και τον βαθμό προσωπικής εμπλοκής που διατρέχουν το όλο project.

Στο τέλος, η «Φωνή του Αντώνη» δεν είναι απλά η φωνή ενός ανθρώπου αλλά το συναισθηματικό χρονικό μιας ολόκληρης οικογένειας, το οποίο στα χέρια του Καπάτου μετατρέπεται σε εργαλείο δύναμης και αισιοδοξίας. Το μέλλον μπορεί να είναι το ίδιο δυσνόητο με τα λόγια του Αντώνη. Στα μάτια ενός γιου όμως, αυτό δεν έχει τελικά καμία σημασία.

Η «Φωνή του Αντώνη» προβάλλεται ξανά το Σάββατο, 10 Μαρτίου στις 12:45 στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη.


Διαβάστε περισσότερα για το 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 20ό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης διεξάγεται από τις 2 ως τις 11 Μαρτίου 2018. Το Flix βρίσκεται εδώ για να σας μεταφέρει καθημερινά όλα όσα συμβαίνουν μέσα κι έξω από τις αίθουσες.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.