Δεύτερη μέρα για τη Ζιλιέτ Μπινός στη Θεσσαλονίκη, όπου με συνομιλητή τον Γιώργο Κρασσακόπουλο, επικεφαλής προγράμματος του Φεστιβάλ ανέδειξε όλες τις πτυχές του σκηνοθετικού της ντεμπούτου «In-I In Motion» για την κοινή pefromarnce με τον Ακραμ Καν που γύρισε τον κόσμο.
«Νομίζω πως είναι η διαδικασία του να ακολουθείς κάτι που έχεις ξεκινήσει. Λες ναι, θέλω να το κάνω και πρέπει να το φτάσεις μέχρι το τέλος. Δεν είπα ποτέ τώρα θα γίνω σκηνοθέτης ή αυτό θα είναι το ντεμπούτο μου. Ανέλαβα να φέρω εις πέρας μια φιλοδοξία και μετά ήταν αδύνατον να κάνω πίσω.»
Μιλώντας για τη δική της διαδρομή και την ανάγκη καλλιτεχνικής εξέλιξης που τη συνοδεύει, η ηθοποιός αναφέρθηκε στη επιθυμία της να σκηνοθετήσει. «Πάντα ονειρευόμουν πως μια μέρα θα σκηνοθετούσα, κι αυτό πήγαζε από την ανάγκη μου να εξελιχθώ. Υπήρχε άγνοια από την πλευρά μου γύρω από πολλές πτυχές αυτής της διαδικασίας, και όταν τελικά με προσέγγισαν οι παραγωγοί και στήριξαν την ιδέα ένιωσα πώς, ίσως, τελικά, να ήταν γραφτό» δήλωσε, συμπληρώνοντας πως «πολλές φορές θέλεις απλώς να μείνεις σπίτι με τις πιτζάμες σου, αλλά η προοπτική της έκθεσης στον κόσμο και σε όσα συμβαίνουν εκεί έξω είναι που σε παρακινεί να δημιουργήσεις. Στη δική μου περίπτωση τουλάχιστον δεν πρόκειται για συνειδητή επιλογή, απλώς προσπαθώ να ακούω και να ακολουθώ τις προκλήσεις που προκύπτουν στην πορεία». Αναφορικά με την πηγαία της ανάγκη να μοιράζεται, κάτι που όπως σχολίασε ο Γιώργος Κρασσακόπουλος εκφράζεται και μέσα από το ντοκιμαντέρ της, η ίδια τόνισε: «Το μοίρασμα δημιουργεί ζεστασιά, χτίζει κοινότητες, σε κάνει να νιώθεις λιγότερο μόνη και να βιώνεις περισσότερη αγάπη. Δίνει νόημα στην ύπαρξη και δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό».
Αναφερόμενη στη συνεργασία της με σπουδαίους σκηνοθέτες στην καριέρα της, η Ζιλιέτ Μπινός τόνισε πως η σπουδαιότερη διδαχή της αφορά τη διατήρηση της αυθεντικότητας. «Να είσαι ο εαυτός σου και να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Δεν υπάρχει λόγος να προσποιείσαι. Είναι σημαντικό και συνάμα δύσκολο γιατί οι επιρροές που έχουμε είναι ποικίλες. Μέσα από τις αναφορές που συλλέγουμε ανά τα χρόνια, έχει σημασία να καταφέρουμε να διακρίνουμε τι είναι αυτό που μας ταιριάζει και τι όχι και, υπό αυτό το πρίσμα, να επιλέξουμε εάν θα το ενσωματώσουμε ή όχι στη δουλειά μας. Οφείλουμε να διατηρήσουμε τη διαφορετικότητά μας» υποστήριξε. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, το ντοκιμαντέρ In-I in Motion που αποτυπώνει το δημιουργικό της ταξίδι προέκυψε σε μεγάλο βαθμό από την επιθυμία της να έρθει αντιμέτωπη με την αβεβαιότητα. Μια διαδικασία που την ώθησε να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τους φόβους και τις αδυναμίες της. «Ο φόβος δεν είναι κάτι που μπορείς ποτέ να αποβάλεις ολοκληρωτικά. Αλλά μπορείς να τον αποδεχτείς, κι όταν συμβεί αυτό σε μεταμορφώνει» εξήγησε.
Δεύτερη μέρα και για την τιμή στον Γιώργο Πανουσόπουλο που συνεχίζει με... μανία να βρίσκεται μέσα στις συζητήσεις μας. Ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ του Στέργιου Πάσχου «Πέστο ο Πόθος που Φυτρώνει», εισαγωγή από τον Λευτέρη Χαρίτο που είχε συνεργαστεί μαζί του και ακόμη μια ευκαιρία για να επιστρέψουμε στο έργο του.
Μια στάση και στη Θεσσαλονίκη για την δραστήρια Ενωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ μετά την πρωτοβουλία «Δημόσια Τηλεόραση: Πολιτισμός Απών».
Πραγματοποιήθηκε εχθές Τετάρτη 11 Μαρτίου στις 13:00 στην αίθουσα Τζων Κασαβέτη η συζήτηση που διοργάνωσε η Ενωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με θέμα: «Το Μέλλον του Ντοκιμαντέρ στην Ευρώπη πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας». Συμμετείχαν εκπρόσωποι δημοσίων τηλεοράσεων από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πολωνία και Ισπανία σε έναν ουσιαστικό διάλογο για τις προκλήσεις και τις προοπτικές της ευρωπαϊκής παραγωγής. Στο επίκεντρο της συζήτησης τέθηκαν καίρια ερωτήματα που απασχολούν σήμερα την ευρωπαϊκή βιομηχανία του ντοκιμαντέρ: Πού εντοπίζεται το ρίσκο στην αλυσίδα παραγωγής, πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις χρηματοδότησης, πόσες εγχώριες παραγωγές υλοποιούνται σε σχέση με τις μισθώσεις ή αγορές περιεχομένου, καθώς και ποιες ευθύνες αναλαμβάνει κάθε τηλεοπτικός οργανισμός στην υποστήριξη του δημιουργικού οικοσυστήματος.
Ενα από τα κεντρικά ερωτήματα που τέθηκαν ήταν κατά πόσο η Ευρώπη βιώνει σήμερα μια προσωρινή προσαρμογή της αγοράς ή έναν βαθύτερο μετασχηματισμό στον τρόπο με τον οποίο παράγεται και διατηρείται το ντοκιμαντέρ.
Οι τοποθετήσεις των ομιλητών ανέδειξαν τις διαφορετικές στρατηγικές που ακολουθούν τα ευρωπαϊκά κανάλια:
Το ARTE, με ομιλήτρια την Αν Λορ Νεγκρίν, τόνισε ότι περίπου 40% της συνολικής παραγωγής του αποτελείται από ντοκιμαντέρ, με πολλαπλές ζώνες προβολής σε όλα τα κανάλια του δικτύου. Για την ανάπτυξη συμπαραγωγών με την Ελλάδα υπογραμμίστηκε η ανάγκη επανενεργοποίησης της διμερούς συμφωνίας με την ΕΡΤ, ενώ το κανάλι συνεργάζεται ήδη με 14 ευρωπαϊκές χώρες για την συμπαραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ.
Η Deutsche Welle (DW), με ομιλήτρια την Ελίζαμπεθ Λέμαν, παρουσίασε το ισχυρό της πρόγραμμα ντοκιμαντέρ, με καθημερινές πρεμιέρες και ειδική ζώνη προβολής. Περίπου 70% των ταινιών αποκτώνται μέσω licensing, με το κανάλι να δέχεται προτάσεις και ολοκληρωμένες ταινίες από παραγωγούς παγκοσμίως, εφόσον έχουν διασφαλιστεί πλήρως τα δικαιώματα. Οι επιλεγμένες ταινίες προβάλλονται για περίοδο 30 ημερών, τόσο γραμμικά παγκοσμίως όσο και μέσω VOD σε YouTube και Facebook, με παγκόσμια δικαιώματα και μεταφράσεις σε έως πέντε γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, αραβικά, χίντι και ινδονησιακά). Για τις συμπαραγωγές, βασική προϋπόθεση είναι η συμμετοχή ενός γερμανικού δημόσιου καναλιού όπως ARD ή ZDF, ενώ το ενδιαφέρον της DW εστιάζει σε ιστορίες παγκόσμιας σημασίας, όπως ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία λόγου, κλιματική αλλαγή, συμπερίληψη και μετανάστευση.
Η TVP (Πολωνία), με ομιλήτρια την Μαγκνταλένα Μπορόφσκα, ανακοίνωσε ότι πρόσφατα δημιούργησε νέο κανάλι ντοκιμαντέρ, ενώ περίπου 30% των ντοκιμαντέρ που προβάλλει είναι εγχώριας παραγωγής. Ο οργανισμός συμμετέχει σε συμπαραγωγές και παράλληλα αγοράζει μεγάλο αριθμό ντοκιμαντέρ από τη διεθνή αγορά.
Η Τηλεόραση της Καταλονίας (TV3), με ομιλήτρια την Μόντσε Αρμέγκου Μάρτιν, παρουσίασε ένα ιδιαίτερα ενεργό μοντέλο υποστήριξης του είδους: περίπου 30% του ντοκιμαντέρ που προβάλλεται αποτελεί δική της παραγωγή, είτε μέσω παραγωγής, είτε μέσω συμπαραγωγής ή προαγοράς. Το κανάλι προβάλλει τουλάχιστον πέντε πρεμιέρες ντοκιμαντέρ κάθε εβδομάδα, ενώ στις συμπαραγωγές συμμετέχει με ποσοστό από 20% έως και 49% του προϋπολογισμού, με βασική προϋπόθεση την ύπαρξη εγχώριου παραγωγού.
Η συζήτηση υπήρξε εξαιρετικά ουσιαστική και ανέδειξε τη σημασία της ενίσχυσης των ευρωπαϊκών συνεργασιών και της διασύνδεσης του ελληνικού ντοκιμαντέρ με το ευρύτερο ευρωπαϊκό οικοσύστημα.
Τελευταία μέρα για την Αγορά - που σε ακόμη μια επιτυχημένη έκδοση της, ολοκληρώθηκε με την απονομή των βραβείων της στα νέα πρότζεκτ που θα συναντήσουμε στο μέλλον και με ένα πάρτι από αυτά που το τμήμα της Αγοράς γνωρίζει καλά να κάνει στο κλασικό bordelau.
Οι νικητές των βραβείων της Αγοράς
Η Αγορά του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης απένειμε τα βραβεία της στην Αποθήκη Γ, την Τετάρτη 11 Μαρτίου.
Το κοινό καλωσόρισε η επικεφαλής της Αγοράς, Αγγελική Βέργου: «Ελπίζω ότι είχατε σπουδαίες συναντήσεις και ουσιαστικές συζητήσεις, αλλά και να είδατε πολλές ταινίες. Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τα θαρραλέα σας πρότζεκτ και να ευχαριστήσουμε τις δημιουργικές ομάδες. Χάρη στους υπέροχους συνεργάτες μας είμαστε σε θέση να απονέμουμε τόσο πολλά βραβεία. Σε αυτό το σημείο, υποδεχόμαστε τη Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Ελίζ Ζαλαντό».
Παίρνοντας τον λόγο, η Ελίζ Ζαλαντό είπε: «Αγαπητοί συνεργάτες, ελπίζουμε ότι η Αγορά του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης να κύλησε υπέροχα και να έδωσε στις ταινίες σας —είτε βρίσκονται ακόμη σε στάδιο εξέλιξης ή ένα βήμα πριν την επιτυχημένη ολοκλήρωσή τους— μια αληθινή ώθηση! Ο μεγάλος μας στόχος είναι να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή και φιλικό χώρο για ανταλλαγή ιδεών, διεξαγωγή σπουδαίων συζητήσεων και την προώθηση φωνών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Και για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να έρθουμε κοντά ο ένας με τον άλλο, όπως κάνουμε πάντοτε. Αυτό ακριβώς κάναμε εξάλλου και τις τελευταίες μέρες, και δεν μπορούμε να σας ευχαριστήσουμε αρκετά για την ενέργεια και την ολόψυχη συμμετοχή σας στην Αγορά, αλλά και για το πάθος σας για το είδος του ντοκιμαντέρ! Προτού προχωρήσουμε στα βραβεία, ένα πελώριο και εγκάρδιο ευχαριστώ στη φανταστική ομάδα της Αγοράς και όλους τους συνεργάτες μας. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί χωρίς εσάς».
Αμέσως μετά, ο Μάνατζερ της Αγοράς Θάνος Σταυρόπουλος δήλωσε: «Είμαστε τόσο τυχεροί που έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι τόσο όμορφο όλοι μαζί. Τόσο τυχεροί που έχουμε σπουδαίους συνεργάτες, συναδέλφους και φίλους. Είμαστε ένα πολύβουο μελίσσι, και όλοι μαζί φτιάξαμε αυτή την υπέροχη σειρά δράσεων και εκδηλώσεων, για τις οποίες είμαστε υπερήφανοι. Φυσικά, τίποτα δεν θα ήταν εφικτό χωρίς τη συνεργασία με τους συναδέλφους μας από όλα τα τμήματα του Φεστιβάλ, αλλά και χωρίς την αφοσίωση και την αγάπη που προσφέρει η ομάδα της Αγοράς. Χειροκροτήστε την Έρρικα, την Έλενα, τη Δήμητρα, τη Ραφαέλα, την Ερμιόνη, την Άννα, τη Lilith, τον Κωνσταντίνο, την Έλενα Χ., την εξαιρετική ομάδα παραγωγής, την υπέροχη ομάδα των τεχνικών και τη φανταστική ομάδα των εθελοντών μας».
Η Αγγελική Βέργου έκλεισε τις εισαγωγικές τοποθετήσεις, λέγοντας: «Είμαι τόσο ευτυχισμένη που περιβάλλομαι από τόσο εκλεκτούς συναδέλφους. Πριν προχωρήσουμε στα βραβεία, μια μικρή ανακοίνωση. Προχωρώντας όλοι μαζί μπροστά, θα θέλαμε να ανακοινώσουμε πως αναλαμβάνω τον ρόλο της Συμβούλου Διεθνών Συνεργασιών και Ανάπτυξης της Αγοράς. Η Αγορά θα παραμείνει στα ικανά χέρια του Θάνου Σταυρόπουλου και της υπόλοιπης ομάδας, το ίδιο δηλαδή συλλογικό πνεύμα που βρίσκεται πίσω από τις δράσεις της Αγοράς».
Eπειτα, η Ελίζ Ζαλαντό ευχαρίστησε την Αγγελική Βέργου εκ μέρους όλου του Φεστιβάλ: «Ευχαριστούμε την Αγγελική για την εκπληκτική δουλειά της. Το όραμα και η ενέργειά της, η κατάρτιση και οι δεξιότητές της, το πάθος και η διαίσθησή της, αλλά και η ηγετική της προσωπικότητα συνέβαλαν τα μέγιστα ώστε η Αγορά τόσο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου όσο και του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ να γίνουν σημεία αναφοράς για τον ευρωπαϊκό οπτικοακουστικό τομέα. Ευτυχώς, θα παραμείνει μαζί μας, ως κομμάτι της ομάδας του Φεστιβάλ, ώστε να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, με στόχο να αποκτήσει το σινεμά από την Ευρώπη και τα υπόλοιπα μέρη της ευρύτερης περιοχής μας, αλλά και τα ντοκιμαντέρ ειδικότερα, ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και ουσία. Ευχαριστούμε Αγγελική!»
Tα βραβεία του Thessaloniki Pitching Forum:
Το Thessaloniki Pitching Forum είναι η πλατφόρμα συμπαραγωγής και συγχρηματοδότησης του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης για δημιουργικά και τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, ντοκιμαντέρ για παιδιά και σειρές ντοκιμαντέρ που προορίζονται για κινηματογραφική διανομή και τηλεοπτική προβολή.
Στο Thessaloniki Pitching Forum συμμετέχουν 14 πρότζεκτ ντοκιμαντέρ σε ανάπτυξη από 17 χώρες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γεωργία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Σαουδική Αραβία, η Νορβηγία, η Πολωνία, το Κατάρ, η Ρουμανία, η Συρία, η Τυνησία, η Τουρκία, η Ουκρανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η επιλογή επικεντρώνεται σε θεματικές όπως o εκτοπισμός, η συντροφικότητα και η ψυχική υγεία, ενώ αναδεικνύονται ιστορίες που φωτίζουν κρυφές πτυχές της ιστορίας και προασπίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.
H διεθνής κριτική επιτροπή του Thessaloniki Pitching Forum που αποτελείται από τους:
Malin Hüber | Παραγωγός, HER Film - Σουηδία
Èric Motjer | Επικεφαλής DocsBarcelona Pro & Καλλιτεχνικός συν-διευθυντής, DocsBarcelona International Documentary Film Festival - Ισπανία
Selin Murat | Επικεφαλής, IDFA Bertha Fund - Ολλανδίααπένειμε τα ακόλουθα βραβεία:
Το βραβείο IEFTF για Καλύτερο Ντοκιμαντέρ σε Ανάπτυξη, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ. Οι Lianne Llewellyn και Gary Springer από την IEFTF ανέβηκαν στη σκηνή για να απονείμουν το βραβείο στο ντοκιμαντέρ: NAVA MAMǍΣκηνοθεσία: Ana Vijdea, Παραγωγή: Ana Vijdea, Ana Gheorghe, Cosmin Nicoara - Remora Films, Συμπαραγωγή: Louis Beaudemont - Les Steppes Productions, Ρουμανία, Γαλλία
Σκεπτικό: Ταξιδεύοντας με οικειότητα και λεπτότητα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς κόσμους ενός απίθανου νεαρού ατόμου, μια πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτρια επιδεικνύει σθένος, ευαισθησία και δημιουργικότητα στην απεικόνιση της αδιάκοπης προσαρμογής στους περιορισμούς της ζωής. Η σκηνοθέτρια και ο πρωταγωνιστής της δημιουργούν από κοινού έναν μαγικό χώρο για αληθινή συνεργασία και εξερεύνηση της νιότης. Η ταινία μάς άγγιξε βαθιά, και με μεγάλη μας χαρά απονέμουμε το βραβείο IEFTF στην ταινία NAVA MAMǍ.
Το Βραβείο ΕΡΤ-Thessaloniki Pitching Forum, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, απονεμήθηκε από τον Άρη Παναγιωτίδη, Γενικό Διευθυντή της ΕΡΤ3, στο ντοκιμαντέρ: ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Σκηνοθεσία: Θανάσης Βασιλείου, Παραγωγή: Κωνσταντίνος Βασίλαρος - StudioBauhaus, Ελλάδα
Σκεπτικό: Πρόκειται για μια ταινία που αναζητά την αλήθεια και την αναγνώριση παρά τις ακούραστες προσπάθειες ενός έθνους να τις εξαλείψει αμφότερες, γι’ αυτό και νιώθουμε την ανάγκη να ενισχύσουμε τον σκηνοθέτη και το πρότζεκτ στην απόπειρά τους να αντιμετωπίσουν ένα σκοτεινό και αποσιωπημένο παρελθόν. Το Βραβείο ΕΡΤ – Thessaloniki Pitching Forum απονέμεται στο πρότζεκτ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ.
To βραβείο της DAE-Documentary Association of Europe, που περιλαμβάνει συμβουλευτικές υπηρεσίες, απονεμήθηκε από την Brigid O’Shea, διευθύντρια της DAE και Διεθνή Σύμβουλο, στο ντοκιμαντέρ:
OF THE TREES UNMOVEDΣκηνοθεσία: Nino Benashvili, Παραγωγή: Tekla Machavariani - Nushi Film, Συμπαραγωγή: Eva Blondiau, Elmar Imanov - Color of May, Γεωργία, Γερμανία
Σκεπτικό: H σκηνοθέτρια υφαίνει ένα οικείο πορτρέτο εξορίας, διερευνώντας τις σωματικές και συναισθηματικές επιπτώσεις της Ιστορίας, της απόστασης και της αίσθησης του ανήκειν. Στην πορεία, συναντά μια αδελφή ψυχή στο πρόσωπο της παραγωγού της, και έτσι οι δύο κόσμοι τους έρχονται ήδη πιο κοντά. Σε ένα πνεύμα κοινότητας, απευθύνουμε πρόσκληση στο πρότζεκτ για τη δημιουργία περισσότερων συνδέσεων με τους δημιουργούς ντοκιμαντέρ. Το βραβείο της DAE απονέμεται στο ντοκιμαντέρ OF THE TREES UNMOVED.
To βραβείο DOK Leipzig δίνει τη δυνατότητα σε ένα πρότζεκτ να συμμετάσχει στο πρόγραμμα Open Program, ενώ προσφέρει δύο δωρεάν διαπιστεύσεις και διαμονή, για τον Οκτώβριο του 2026. Το βραβείο απονεμήθηκε από την Nadja Tennstedt στην ταινία:
WHO WE AREΣκηνοθεσία: Sophie Ataya, Παραγωγή: Thomas Kaske, Marion Schmidt - Seera Films, ΓερμανίαΣκεπτικό: Αναγνωρίζοντας τη συλλογιστική της ομάδας για τον αφανισμό της παλαιστινιακής εμπειρίας, η κριτική επιτροπή θέλησε να βοηθήσει στο επόμενο βήμα του πρότζεκτ προς την ορατότητα, με σκοπό να διηγηθεί μια ζωτικής σημασίας διεθνή και βαθιά προσωπική ιστορία. Το βραβείο DOK Leipzig απονέμεται στο πρότζεκτ WHO WE ARE.
Το βραβείο Aylon Productions Digital Services (Υψηλής ποιότητας ψηφιακή μεταφορά αρχειακού υλικού, διάρκειας μίας ώρας) απονεμήθηκε από τη Selin Murat στο ντοκιμαντέρ:
WHO WE AREΣκηνοθεσία: Sophie Ataya, Παραγωγή: Thomas Kaske, Marion Schmidt - Seera Films, Γερμανία
Σκεπτικό: Μέσα από ένα οικογενειακό αρχείο γεμάτο σιωπή και ανείπωτο παρελθόν, η σκηνοθέτρια εκκινεί ένα προσωπικό ταξίδι επαν-ανακάλυψης, από τα δημόσια αρχεία στους δρόμους της Δαμασκού και της Παλαιστίνης. Επιθυμώντας να προσφέρουμε στήριξη στις ανακαλύψεις της, το βραβείο Aylon απονέμεται στο πρότζεκτ WHO WE ARE.
Στο πλαίσιο της Αγοράς του 28ου ΦΝΘ απονεμήθηκαν και μια σειρά από ανεξάρτητα βραβεία:
Το Onassis Culture, στηρίζοντας με συνέπεια την ανάπτυξη του ανεξάρτητου ελληνικού κινηματογράφου, στο πλαίσιο συνεργασίας του με το Φεστιβάλ, τιμά με το Onassis Film Award (5.000 ευρώ) ένα από τα ελληνικά πρότζεκτ που συμμετέχουν στο Thessaloniki Pitching Forum ή στο Agora Docs in Progress. Το Onassis Film Award απονεμήθηκε από τον Χρήστο Σαρρή και την Ελιζαμπέτα Γεωργιάδου σε ντοκιμαντέρ που συμμετείχε στο Thessaloniki Pitching Forum, και πιο συγκεκριμένα στο πρότζεκτ:ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Σκηνοθεσία: Θανάσης Βασιλείου, Παραγωγή: Κωνσταντίνος Βασίλαρος - StudioBauhaus, Ελλάδα
Σκεπτικό: Το Onassis Film Award απονέμεται σε μια ταινία που, τόσο με ορμή όσο και με ευαισθησία, φέρνει στην επιφάνεια το τραύμα ενός ολόκληρου έθνους. Μέσα από ένα πολιτικό γεγονός που σημάδεψε διάφορες γενιές, η ταινία βρίσκει τη δική του διακριτή φωνή και ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό βλέμμα προκειμένου να μιλήσει τη μνήμη, το σθένος και τη συλλογική έκκληση για δικαιοσύνη, που είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Το βραβείο απονέμεται στο πρότζεκτ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ του Θανάση Βασιλείου.
Το βραβείο EURODOC, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 1.000 ευρώ και VIP συνδρομή μέλους, απονεμήθηκε από τον Leonard Cortana, επικεφαλής του Προγράμματος Συμπερίληψης και των Στρατηγικών Συνεργασιών στο EURODOC, στο ντοκιμαντέρ: ΦΩΝΕΣΣκηνοθεσία: Περσεφόνη Μήλιου, Παραγωγή: Περσεφόνη Μήλιου - Per Se Productions, Σοφία Μαυραγάνη, Ελλάδα
Σκεπτικό: Το EURODOC με χαρά απονέμει το βραβείο του σε ένα πρότζεκτ ντοκιμαντέρ, του οποίου η δημιουργική φιλοδοξία διευρύνει τη συλλογική μας φαντασία γύρω από τις ικανότητες του σώματος και την αφήγηση, ρίχνοντας παράλληλα φως στους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να συνδεθούμε με ενσυναίσθηση με ιστορίες ζωής που υπερβολικά συχνά αντιμετωπίζεται ως παθογενείς στα κυρίαρχα μέσα. Ως ειδικοί στις διεθνείς συμπαραγωγές, θα θέλαμε επίσης να υποστηρίξουμε την ομάδα ανοίγοντας την πόρτα στην εκτενή μας επαγγελματική κοινότητα, διευκολύνοντας τις διεθνείς προοπτικές του πρότζεκτ. Μας απασχολεί ιδιαίτερα να προσφέρουμε στήριξη στη διαδικασία του post-production, προκειμένου να υλοποιηθεί με ορίζοντα ενός ισχυρού αντίκτυπου, που θα επιτρέψει στο πρότζεκτ να αναπτύξει σε πλήρη βαθμό την κοινωνική του διάσταση.
Η Ειδική Μνεία EURODOC, που περιλαμβάνει VIP συνδρομή μέλους, απονεμήθηκε από τον Leonard Cortana στο ντοκιμαντέρ:
THE LAST CLASSΣκηνοθεσία: Michele Fornasero, Παραγωγή: Alice Drago - Epica Film, Συμπαραγωγή: Francesca Portalupi - Indyca, Ιταλία
Σκεπτικό: Το EURODOC με χαρά απονέμει την Ειδική Μνεία του σε ένα πρότζεκτ του οποίου η αφήγηση έχει ισχυρές πιθανότητες όχι μόνο να εγείρει ευαισθητοποίηση, αλλά και να εκκολάψει έναν γόνιμο διάλογο τόσο στην Ευρώπη όσο και πέρα από αυτή σχετικά με τις πολυπλοκότητες της μετανάστευσης, της διαπολιτισμικής ευαισθησίας και των συχνά αποσωπημένων συνεπειών του δομικού ρατσισμού. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι το όραμα της ομάδας συμβαδίζει απόλυτα με την αποστολή του Eurodoc: να διδασκόμαστε από τις κινηματογραφικές μας πρακτικές, και μάλιστα με τρόπους που μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα μετασχηματίζουμε τις δικές μας πρακτικές ως παραγωγοί. Το πρότζεκτ ανοίγει ένα εύρος από δυνατότητες στο πεδίο της στρατηγικής αντίκτυπου — από την πιθανή χρήση αρχειακού υλικού μέχρι τις προσεγγίσεις πολλαπλής διανομής, αλλά και την ηθική συμμετοχή νεανικών χαρακτήρων και νεανικού κοινού. Όλες οι παραπάνω κουβέντες είναι ζωτικής σημασίας στο πλαίσιο του προγράμματός μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι να προσφέρουμε διδακτική υποστήριξη μέσα από το δίκτυο των επαγγελματιών που διαθέτουμε, καθώς η γνώση και εξειδίκευσή τους θα βοηθήσουν την ομάδα να αναγνωρίσει τις ουσιώδεις οδούς για συνεργασία και ανάπτυξη. Ελπίζουμε πως το πρότζεκτ THE LAST CLASS θα συνεχίσει να ανοίγει προοπτικές, επιδεικνύοντας παράλληλα σεβασμό σε κοινότητες στις οποίες συχνά αποδίδουμε την ταμπέλα του «άλλου», παρότι αποτελούν ισότιμο κομμάτι της κοινωνίας.
Το βραβείο Μεσογειακού Ινστιτούτου Κινηματογράφου-Γιώργος Καλογερόπουλος, που περιλαμβάνει υποτροφία για το Doc Lab, ένα πρόγραμμα ανάπτυξης σεναρίου για ντοκιμαντέρ στο πλαίσιο του προγράμματος MFI Script2Film, απονεμήθηκε από τη Λήδα Διαλυνά, Συντονίστρια του Μεσογειακού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, στο ντοκιμαντέρ:
THE LAST CLASSΣκηνοθεσία: Michele Fornasero, Παραγωγή: Alice Drago - Epica Film, Συμπαραγωγή: Francesca Portalupi - Indyca, Ιταλία
Σκεπτικό: H υποτροφία απονέμεται σε ένα πρότζεκτ που αποτυπώνει με λεπτότητα το σημείο σύγκλισης ανάμεσα στη ζωτικότητα της παιδικής ηλικίας και τον συστημικό αποκλεισμό, αποκαλύπτοντας το εύθραυστο μέλλον ενός χωριού. Μέσα από υπομονετική παρατήρηση, το πρότζεκτ φιλοτεχνεί ένα οικείο πορτρέτο μιας κοινότητας που βρίσκεται σε σημείο τομής. Για την τρυφερή και κατεπείγουσα οπτική του, το βραβείο Μεσογειακού Ινστιτούτου Κινηματογράφου-Γιώργος Καλογερόπουλος απονέμεται στο πρότζεκτ THE LAST CLASS των Michele Fornasero και Alice Drago.
Tα βραβεία Agora Docs in Progress:
Στο πλαίσιο του Agora Docs in Progress της Αγοράς του 28ου ΦΝΘ, 10 πρότζεκτ από τη νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μεσόγειο παρουσιάστηκαν σε κλειστές συνεδρίες αποκλειστικά σε καλεσμένους επαγγελματίες του χώρου, σε παραγωγούς, sales agents, διανομείς και εκπροσώπους φεστιβάλ.
Η φετινή επιλογή του Agora Docs in Progress παρουσιάζει 10 ντοκιμαντέρ σε στάδιο post-production από 11 χώρες, μεταξύ των οποίων η Κύπρος, η Τσεχία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιορδανία, το Κόσοβο*, η Ολλανδία, η Σερβία, η Τουρκία, η Ουκρανία και οι ΗΠΑ. Αντλώντας από πλούσιες προσωπικές και συλλογικές ιστορίες και αρχειακό υλικό, η επιλογή διερευνά καίρια κοινωνικά ζητήματα που αφορούν τη μνήμη, την αντίσταση, την queer ταυτότητα, τους οικογενειακούς δεσμούς, την αλληλεξάρτηση ανθρώπου και φύσης, τη μουσική ραδιοφωνική παραγωγή, την ψυχεδελική θεραπεία και πολλά ακόμη.
Τη διεθνή επιτροπή των AGORA Docs in Progress αποτελούν οι:
Anja Dziersk | Sales agent & Festival manager, Rise And Shine World Sales - Γερμανία
Ahmed Shawky | Κριτικός Κινηματογράφου, FIPRESCI & Επικεφαλής CineGouna Funding, El Gouna Film Festival - Αίγυπτος
Ada Solomon | Παραγωγός, MicroFILM - Ρουμανία
Το βραβείο 2|35 Post-Production απονεμήθηκε από τον εκπρόσωπο της εταιρείας Νίκο Μούτσελο στο ντοκιμαντέρ:IMMORTAL FLOWERS Σκηνοθεσία: Brian Logvinsky, Παραγωγή: Harrison Jaffee, Anna Konik - Catharsis Pictures, Tommaso Rositani - FFB Pictures Συμπαραγωγή: Eugene Rachkovsky - Tabor Production, ΗΠΑ, Ουκρανία
Σκεπτικό: Η σύνοψη της ταινίας μάς είχε ήδη συναρπάσει: τι θα συνέβαινε αν το πιο ξέφρενο πάρτι του κόσμου γινόταν σε μια χώρα που μαστίζεται από χρόνια καταστροφικού πολέμου; Αποκτώντας σπάνια πρόσβαση σε μια κοινότητα παλλόμενων νεαρών ανθρώπων που λαμποκοπούν από ενέργεια και αμφιβολίες, αβέβαιοι ακόμη και για το αν θα υπάρξει το αύριο, ο σκηνοθέτης αποκαλύπτει πώς το να ζεις με πάθος τη στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε πρωταρχική μορφή άμυνας. Το βραβείο 2|35 Post-Production απονέμεται στο πρότζεκτ IMMORTAL FLOWERS του Brian Logvinsky.
Το βραβείο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ), που αντιστοιχεί σε χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, απονεμήθηκε από την εκπρόσωπο του Οργανισμού Εύη Γαβριηλίδου στο πρότζεκτ:
ΠΡΟΣΕΧΕ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ Σκηνοθεσία: Σμαρώ Παπαευαγγέλου, Παραγωγή: Ηρώ Αηδόνη, Μίνα Ντρέκη - Marni Films, ΕλλάδαΣκεπτικό: Για την ειλικρινή απεικόνιση μιας ξεχωριστής σχέσης πατέρα-κόρης, η ταινία με θάρρος καταδεικνύει τι συμβαίνει όταν ξεπερνούμε τους γονείς μας σε ωριμότητα. Ξεκαρδιστικά αιχμηρό αλλά συγχρόνως αφοπλιστικά ανατρεπτικό, μας άφησε με την επιθυμία να εμβαθύνουμε περαιτέρω σε αυτούς τους χαρακτήρες και να αναλογιστούμε τις δικές μας οικογενειακές σχέσεις. Το βραβείο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ) απονέμεται στο πρότζεκτ ΠΡΟΣΕΧΕ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ της Σμαρώς Παπαευαγγέλου.
Το βραβείο Impronta Films Guidance, που προσφέρει ειδικά προσαρμοσμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες, απονεμήθηκε από την Επικεφαλής Acquisitions, Ana Fernandez Saiz στο πρότζεκτ:
ΜΑΤΙ 2307 Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κακαουνάκη, Παραγωγή: Μαριάννα Κακαουνάκη, Ελλάδα
Σκεπτικό: Όταν οι πολιτικοί και οι ιθύνοντες απογοητεύουν την κοινωνία, οι δημιουργοί ντοκιμαντέρ ορθώνουν ανάστημα για να υποστηρίξουν τον αγώνα των θυμάτων για δικαιοσύνη. Μια οξυδερκής δουλειά που δίνει ένα φωτεινό παράδειγμα του ζωτικού ρόλου που μπορεί να συντελέσει η ερευνητική δημοσιογραφία στην αποκάλυψη της διαφθοράς που ευθύνεται για τον θάνατο δεκάδων αθώων πολιτών. Επειδή ο κόσμος μας χρειάζεται τέτοιες ταινίες το βραβείο Impronta Films Guidance Award απονέμεται στο πρότζεκτ ΜΑΤΙ 2307 της Μαριάννας Κακαουνάκη.
Το βραβείο της εταιρείας Νεανικό Πλάνο, που προσφέρει υπηρεσίες υποτιτλισμού, απονεμήθηκε από την εκπρόσωπο της εταιρείας Κατερίνα Ζαμπέλη στο πρότζεκτ:
LANDWARDS Σκηνοθεσία: Rama Ayasra, Παραγωγή: Asmahan Bkerat - Arkima Productions, ΙορδανίαΣκεπτικό: Η Ιστορία συνυφαίνει τη φύση και την ανθρώπινη προσπάθεια, αλλά τι συμβαίνει όταν αμφότερες συνωμοτούν για να δυσχεραίνουν την καθημερινότητα; Σε μια αγροτική περιοχή που πλήττεται από την αστικοποίηση, την κλιματική αλλαγή και την παράνομη κατοχή, η σκηνοθέτρια καταγράφει τον απεγνωσμένο αγώνα ενός ανθρώπου να διατηρήσει ζωντανό έναν τρόπο ζωής που υπάρχει εδώ και αιώνες ολόκληρους. Μια αποστολή δύσκολη και αποθαρρυντική, στην οποία αξίζει να γίνουμε μάρτυρες. Το βραβείο της εταιρείας Νεανικό Πλάνο απονέμεται στο πρότζεκτ LANDWARDS της Rama Ayasra.
AGORA XR Lab
Το AGORA XR Lab είναι ένα εργαστήριο αφιερωμένο σε πρότζεκτ XR και new media σε ανάπτυξη. Σχεδιάστηκε για ανερχόμενους δημιουργούς που επιθυμούν να εξερευνήσουν νέες μορφές αφήγησης τόσο στην μυθοπλασία όσο και στο ντοκιμαντέρ, στοχεύοντας στη διερεύνηση των ορίων του οπτικοακουστικού έργου στην ψηφιακή εποχή. Η πρωτοβουλία επικεντρώνεται σε πρότζεκτ που γεφυρώνουν τους τομείς του κινηματογράφου, των ψηφιακών μέσων, της νέας τεχνολογίας και των παραστατικών τεχνών. Το AGORA XR Lab προωθεί την καινοτομία και τη συνεργασία, υποστηρίζοντας δημιουργικές, διεπιστημονικές συνεργασίες στον κινηματογράφο, στις τέχνες, στην επιστήμη, στην τεχνολογία και στην κοινωνική επιχειρηματικότητα.
Το Βραβείο Beldocs XR Academy, το οποίο προσφέρει διαμονή και διαπίστευση σε ένα πρότζεκτ στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σερβίας, τον Μάιο του 2026, απονεμήθηκε από την Andrijana Sofranić στο πρότζεκτ:NOTHING IS EVER REALLY LOST Δημιουργός: Anna Szylar, Παραγωγή: Pola Komarowa - Monster Mind Studio, ΠολωνίαΣκεπτικό: Αυτό το πρότζεκτ μικτής πραγματικότητας δημιουργεί έναν χώρο όπου η τεχνολογία μετατρέπεται σε όχημα θύμησης και συναισθηματικού διαλόγου. Μέσα από συζητήσεις μητέρας και κόρης σε πραγματικό χρόνο με την υποβοήθηση Τεχνητής Νοημοσύνης, το πρότζεκτ διατρέχει το εύθραυστο σύνορο ανάμεσα στο πένθος και τη φαντασίας, ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία. Το Βραβείο Beldocs XR Academy απονέμεται στο πρότζεκτ NOTHING IS EVER REALLY LOST για την ευαίσθητη εξερεύνηση της μνήμης, του πένθους και των τρόπων με τους οποίους η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει διαμεσολαβητικά στην ανθρώπινη επαφή.
Τα βραβεία Agora Boost
Το βραβείο Crew United Prize, που περιλαμβάνει μια πενταετή συνδρομή στην Crew United Platform σε πρότζεκτ που συμμετέχει στο Agora Boost, απονεμήθηκε από τη Βένια Βέργου στο:MOVING STILL Σκηνοθεσία: Ιωάννα Τσουκαλά, Παραγωγή: Ηλίας Κατσούφης - Hiccup Film, Ελλάδα
Σκεπτικό: Το βραβείο Crew United απονέμεται σε ένα έργο στο οποίο η επείγουσα ανάγκη της σκηνοθέτιδας να νοηματοδοτήσει ζητήματα ταυτότητας μέσω της εκτόπισης, ακολουθώντας ίχνη ζωής μέσα από αρχειακές φωτογραφίες, υπόσχεται μια συναρπαστική κινηματογραφική εμπειρία. Το βραβείο Crew United απονέμεται στο έργο MOVING STILL, σε σκηνοθεσία Ιωάννας Τσουκαλά και σε παραγωγή Ηλία Κατσούφη. Οι νικητές λαμβάνουν μια πενταετή συνδρομή Premium στην κορυφαία διαδικτυακή πλατφόρμα δικτύωσης Crew United.
Το Guidance Award της Paradiddle Pictures, που απονέμεται σε πρότζεκτ που συμμετέχει στην ενότητα Agora Boost και προσφέρει συμβουλευτική συνεδρία για τα επόμενα βήματα προς την ολοκλήρωση του πρότζεκτ, απονεμήθηκε από τον Κωνσταντίνο Αϊβαλιώτη στο ντοκιμαντέρ MAKASI.MAKASI Σκηνοθεσία: Δανάη Μαρία Σαμαρά, Παραγωγή: Σπύρος Μπέτσης - NOT A PROJECT, Ελλάδα Σε συνεργασία με την Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ
Σκεπτικό: Ορισμένες φορές οι μεγαλύτερες ιστορίες κρύβονται στα πιο μικρά σύμπαντα. Κάτι πολύ προσωπικό ενδέχεται να έχει οικουμενική απήχηση, και αυτή είναι σίγουρα η περίπτωση του πρότζεκτ που επελέγη για το βραβείο Guidance της Paradiddle Pictures. Η σχέση μιας κόρης με τον πατέρα της. Ο οικείος τόπος ενός συνεργείου, όπου επισκευάζονται τα φρένα και άλλα εξαρτήματα του αυτοκινήτου. Οι μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας εξυψώνονται σε μια ποιητική προσέγγιση απέναντι στην ύπαρξη μας ως ανθρώπινων όντων. Με στόχο να δοθεί επιπλέον κίνητρο για την ανάπτυξη της ιστορίας, το Guidance Award της Paradiddle Pictures απονέμεται στο πρότζεκτ MAKASI.
Η ομάδα της Αγοράς σε party mood
To 28o Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης διεξάγεται από τις 5 μέχρι και τις 15 Μαρτίου. Περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο site του Φειστιβάλ Θεσσαλονίκης και στις σελίδες του στο Facebook και το Instagram. Μάθετε τα πάντα για το TiDF28 στην ειδική ενότητα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.
Το Flix βλέπει και γράφει για ταινίες από το πρόγραμμα του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Η Νύχτα Μυρίζει Γιασεμί του Αντώνη Κόκκινου | Ανοιχτοί Ορίζοντες
Μαυρόασπρη και γυρισμένη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού είναι η ταινία του Αντώνη Κόκκινου Κι όμως έχει τόσο φώς και ελπίδα. Ο έμπειρος σκηνοθέτης αντιμετωπίζει το σκληρό θέμα του εγκλεισμού σαν να είναι προσωπική του υπόθεση. Και την κάνει και δικιά μας. Οι γυναίκες, που εμπιστεύονται την διακριτική κάμερά του, ποτέ δεν φαίνεται ολόκληρο το πρόσωπό τους, γρήγορα, όσες αντιστάσεις κι αν έχουμε, μιλάνε και με τη δικιά μας φωνή. Κι ας μην έχουμε κάνει ποτέ αδίκημα ή σφάλμα, κι ας μην έχουμε ποτέ μπει σε κλούβα και κελί, κι ας μην μας κρύβει τον ουρανό ένα συρματόπλεγμα και μια πόρτα κλείνει πίσω μας με ένα «νταν», που μας ανατριχιάζει.
Γιατί αυτά που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες του Κόκκινου, μορφωμένες και αγράμματες, Βουλγάρες Ρομά ή Ελληνίδες, έγκλειστες για ναρκωτικά, κλοπές ή οικονομικές απάτες, είναι πολλά και δύσκολα. Κυρίως η κατάθλιψη, η έλλειψη των αγαπημένων τους (όσες έχουν) και ο χρόνος, που στη φυλακή δεν περνά με τίποτα. Διηγούνται που βρίσκει η καθεμιά τη σωτηρία της. Στην ρουτίνα των καθημερινών ασχολιών στο κελί. Στη δουλειά, («να κάνω κάθε πρωί ο,τι και όλες οι γυναίκες έξω στον κόσμο, να βαφτώ, να ντυθώ, να πάω στη Βιβλιοθήκη, να μιλήσω με γυναίκες, έχω εδώ τα άπαντα του Μπόρχες, τον Εκο, αλλά και περιπέτειες σε πολλές γλώσσες»). Στη συμμετοχή σε διάφορα προγράμματα («ευκαιρία να μάθω νύχια, κομμωτική, για να ζήσω μετά τη φυλακή, χωρίς να καταφύγω πάλι στα εύκολα»).
Μια γυναίκα, υπέροχη και ποιητική, κάθε βράδυ δημιουργεί κι ένα καινούργιο, διαφορετικό όνειρο (να περπατήσει σε ένα δρομάκι με το παιδί της, να κάτσουν κάπου για καφέ) και το ζει ολόκληρο, με λεπτομέρειες, για να περάσει η νύχτα. Κι όλες δηλώνουν ότι μετά τη φυλακή θα βρουν την ευτυχία, δεν θα ξαναμπούν σε κελί.
Ο Κόκκινος δεν περιορίζεται στην δύναμη της μαρτυρίας. Οσα πλάνα μπορεί να πάρει στις φυλακές είναι γεμάτα ουσία και ομορφιά. Τα φροντισμένα και κυκλωμένα από παραβάν κρεβάτια, το καθένα ένα μικρό προσωπικό καταφύγιο, τα απλωμένα στο αεράκι ρούχα, οι κρύοι διάδρομοι, η έρημη αυλή με το δίχτυ του βόλει και τα μηχανήματα γυμναστικής, τα καγκελωτά παράθυρα. Και οι ήχοι, πόση σημασία έχουν οι ήχοι. «Κορίτσια ,το προαύλιο θα κλείσει σε 5’», «Κορίτσια, άρχισε το επισκεπτήριο» και ,κάποια στιγμή, «Μαρία, πάρε τα πραγματάκια σου και φύγε». Η αποφυλάκιση. Για να ξεσπάσουν σε όλο τον Κορυδαλλό σφυρίγματα, χειροκροτήματα, φωνές, να γίνουν όλες και όλοι, μέσα και οι φύλακες, ένα.
«Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς, κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει, μονάχος βρες την άκρη της κλωστής κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι». Μια αυτοσχέδια χορωδία φυλακισμένων γυναικών τραγουδά το «Δίχτυ» του Ξαρχάκου. Δεν θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς καλύτερο τέλος για ένα υποδειγματικό και τόσο συγκινητικό ντοκιμαντέρ.
Η ταινία προβάλλεται στην online πλατφόρμα του Φεστιβάλ.
Βένα Γεωργακοπούλου
Κούβα και Αλάσκα (Cuba & Alaska) του Γιεγκόρ Τρογιανόφσκι | Top Docs
Υποκείμενα του αισιόδοξου μέσα στη σκληρότητά του ντοκιμαντέρ του Γιεγκόρ Τρογιανόφσκι είναι η Γιούλια και η Ολεξάντρα, ή αλλιώς Κούβα και Αλάσκα (παρατσόυκλια που πήραν η πρώτη όταν εμφανίστηκε ηλιοκαμένη σε ένα φεστιβάλ και η δεύτερη λόγω του ξανθού, ψυχρού και απόμακρου παρουσιαστικού της), εθελόντριες διασώστριες και νοσοκόμες στην πρώτη γραμμή του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία. Και αντικείμενο η γνησιότητα και η ανθεκτικότητα της φιλίας τους μέσα στη βάρβαρη συνθήκη των καθημερινών συρράξεων, ακόμη -και ιδίως- και μετά την απομάκρυνση της μίας μετά από τραυματισμό από θραύσματα στο πόδι.
Θέμα, ωστόσο, εντελώς κεντρικό, πρωτίστως μέσα από το καίριο μοντάζ, γίνεται η ασίγαστη θετικότητα και η πίστη τους σε ένα καλύτερο μέλλον. Κάθε τραγικό συμβάν στην θαρραλέα πορεία τους στην περιφέρεια του Χαρκόβου, την κινηματογραφημένη κι από τις ίδιες μέσα από κινητά τηλέφωνα ή φορητές στο σώμα κάμερες, το διαδέχονται στιγμές αυτής ακριβώς της πεποίθησης σε μια αυριανή συμφιλίωση. Μπούσουλάς τους είναι ο οπτιμισμός και ενίοτε το χιούμορ, όχι μόνο ως υπενθύμιση πως τίποτα δε χάθηκε άδικα, αλλά και ως όπλα, νομίζεις, εξορκισμού του κακού.
Είναι ο συνετός χειρισμός των αντιθέσεων αυτών -της θλίψης και της χαράς, του σκοτεινού και του φωτεινού, της αναστάτωσης και της ελπίδας- που ορίζουν και το ύφος μιας ταινίας που, συν τοις άλλοις, δεν καταφεύγει στην αστοχία του αυτοπροσδιορισμού της ως φεμινιστική πρόταση, αλλά ξεκινά εκ προοιμίου από την παραδοχή της απόλυτης ισότητας των φύλων απέναντι και στην πιο «αρρενωπή» πρόκληση.
Η ταινία προβάλλεται σε επανάληψη την Κυριακή 15.3.2026 στις 22:30 στην αίθουσα Σταύρος Τορνές και στην online πλατφόρμα του Φεστιβάλ.
Ρόμπυ Εκσιέλ
Μικροσκοπικοί Θεοί (Tiny Gods) του Πάνου Δεληγιάννη | Διαγωνιστικό Newcomers
Ο Πάνος Δεληγιάννης, περισσότερο γνωστός μας από το ντοκιμαντέρ «Príncipes Felizes» του 2018, επιστρέφει στα πάτρια και μάλιστα στην Κυψέλη, την όμορφη, πολυσυλλεκτική γειτονιά της Αθήνας, όπου ζει η Κλειώ Γκιζελή, όταν δεν ταξιδεύει στα μονοπάτια του μυαλού και της τέχνης της. Η Γκιζελή είναι εικαστικός, θα έλεγες μάλλον γλύπτρια, μια και κατασκευάζει έναν ολόκληρο πληθυσμό από μικροσκοπικά «κουκλάκια», παραμυθένια και στραπατσαρισμένα, αθώα και εφιαλτικά μαζί, έναν λαό από τρολ και ξωτικά, με ολοζώντανες φυσιογνωμίες και περίτεχνα μαλλιά και ρούχα, κατασκευάζοντας έτσι ένα συναρπαστικό σύμπαν από δημιουργικότητα κι ευπρόσδεκτη λόξα.
Τη δημιουργία αυτών των πλασμάτων, γεμάτων από μύθους, βιώματα, εκκεντρικά υλικά, γυαλάδες και ρυτίδες παρακολουθεί ο Δεληγιάννης, φτιάχνοντας το πορτρέτο της Γκιζελή, καθώς εκείνη μάς ξεναγεί και στην καθημερινότητά της, τα ψώνια στο μπακάλικο, τις συναντήσεις με φίλους, με μάστορες της φαντασίας σαν τους αδελφούς Αλαχούζους που τη συμβουλεύουν, το μάθημα εικαστικών που κάνει στα παιδιά του δημοτικού, την παράσταση που αναδεικνύει το έργο της στον μεγεθυντικό φακό της οθόνης.
Ομως όσο σύνθετα και μαγευτικά είναι τα πλάσματα αυτά, τόσο το πορτρέτο της Γκιζελή είναι μονοδιάστατο. Εκείνη, η ανεμοπαρμένη καλλιτέχνις, κάνει και την αφήγηση της ταινίας, αλλά με κείμενο γραμμένο και μάλλον γλυκερό. Αυτή η παιδικότητα, του ανθρώπου που παίζει με κούκλες, με τόσες προεκτάσεις, μοιάζει εδώ επίκτητη, ενώ μέσα από τις εικόνες και το «κλειστό» κείμενο δεν μαθαίνουμε για εκείνη και τη σκέψη της τίποτα που δεν είναι γραμμένο, προστατευμένο, τίποτε αυθόρμητο ή βαθύτερο. Κι ενώ θέλουμε να βουτήξουμε κι εμείς μέσα στην κορνίζα με τα μαγικά πλάσματα μινιατούρες, από την ίδια την ταινία μένουμε απομακρυσμένοι, με στιγμιαίες επισκέψεις του μυαλού, σαν το τόσο φορσέ μελισσάκι ανιμέισον που περνά από τον αθηναϊκο ουρανό για έξτρα φορσέ παιδικότητα.
Η ταινία προβάλλεται σε επανάληψη την Πέμπτη 12.3.2026 στις 15.30 στην αίθουσα Τζον Κασσαβέτης και στην online πλατφόρμα του Φεστιβάλ.
Λήδα Γαλανού
To 28o Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης διεξάγεται από τις 5 μέχρι και τις 15 Μαρτίου. Περισσότερες πληροφορίες στο επίσημο site του Φειστιβάλ Θεσσαλονίκης και στις σελίδες του στο Facebook και το Instagram. Μάθετε τα πάντα για το TiDF28 στην ειδική ενότητα του Flix που ανανεώνεται συνεχώς.