Προσθέστε το Flix στις προτιμήσεις σας στο Google
Για τον Σπάικ Λι, η κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος NBA από τους New York Knicks εδώ και 53 χρόνια ήταν μια στιγμή που άξιζε δεκαετίες αναμονής.
Ο σκηνοθέτης, που δηλώνει φανατικός οπαδός από την εποχή του Πάτρικ Γιούινγκ, δεν έκρυψε τη συγκίνησή του για την ιστορική της πορεία, δεν συμμερίζεται, ωστόσο, τον ενθουσιασμό για μια πιθανή επίσκεψη των πρωταθλητών στον Λευκό Οίκο. Σε συνέντευξή του στο Variety, μίλησε για τη σχέση του ιδιοκτήτη των Nicks, Τζέιμς Ντόλαν με τον Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και για μια σειρά ζητημάτων που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του αθλητισμού: από τις πολιτικές πιέσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν το Χόλιγουντ μέχρι την παρενόχληση που έχει δεχτεί για τη δημόσια υποστήριξή του στα δικαιώματα των Παλαιστινίων.
Διαβάστε ακόμα: Φλόρενς Πιου: Δεν φοβήθηκα ποτέ να μιλήσω δημόσια για την Παλαιστίνη
Η σχέση του με τους Nicks μετράει δεκαετίες. Είναι κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας από τη χρονιά που ο Πάτρικ Γιούινγκ έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα και έζησε από κοντά τόσο τις δύσκολες περιόδους όσο και τις μεγάλες στιγμές της. Η κατάκτηση του τίτλου τον συγκίνησε βαθιά, ενώ θυμήθηκε την ατμόσφαιρα στη Νέα Υόρκη και τη χαρά της παρέλασης που ακολούθησε. Οταν όμως η συζήτηση έφτασε στο ενδεχόμενο οι παίκτες να επισκεφθούν τον Λευκό Οίκο, η θέση του ήταν κατηγορηματική. Ο Τζέιμς Ντόλαν, ο οποίος διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον Τραμπ και φέρεται να επιθυμεί την επίσκεψη της ομάδας δεν μπορεί να υποχρεώσει τους παίκτες να ακολουθήσουν αυτή την επιλογή.
«Ελπίζω να μην πάνε», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο σκηνοθέτης σχολίασε την παρουσία του Τραμπ σε αγώνα των τελικών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η επίσκεψή του δεν ήταν μια αθώα σύμπτωση. Μάλιστα, αστειεύτηκε ότι η παρουσία του συνέπεσε με το τέλος του νικηφόρου σερί των Nicks στα πλέι οφ, το οποίο έφτανε τις 13 συνεχόμενες νίκες. Η σχέση του με τον Ντόλαν παραμένει, πάντως, ένα πιο σύνθετο ζήτημα, καθώς ο Λι αναγνωρίζει ότι ο ιδιοκτήτης έχει τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις που αφορούν την ομάδα. Αυτό ισχύει και για το ντοκιμαντέρ που καταγράφει την πρωταθληματική πορεία των Nicks, το οποίο ανατέθηκε στον Μπεν Στίλερ αντί στον ίδιο. «Ο Ντόλαν τού το έδωσε. Είναι η ομάδα του και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει», σχολίασε, προσθέτοντας με νόημα ότι ο ιδιοκτήτης είναι επίσης εκείνος που θέλει να δει την ομάδα στον Λευκό Οίκο.
Η κουβέντα για τον αθλητισμό έφερε στην επιφάνεια και μια λιγότερο γνωστή ιστορία από τη σχέση του με το μπέιζμπολ καθώς θυμήθηκε οτι κατά τη διάρκεια των τελικών του World Series το 1996, είχε επικοινωνήσει με τον τότε ιδιοκτήτη των New York Yankees, Τζορτζ Στάινμπρενερ, προκειμένου να αποκτήσει ένα καπέλο της ομάδας με κόκκινη ρίγα. Οταν η εταιρεία New Era αρνήθηκε αρχικά να το κατασκευάσει, ο Λι απευθύνθηκε στον Στάινμπρενερ, ο οποίος παρενέβη προσωπικά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κόκκινο καπέλο των Yankees, μια επιλογή που, όπως υποστήριξε με χιούμορ, άνοιξε τον δρόμο για να αποκτήσουν και άλλες ομάδες καπέλα σε διαφορετικά χρώματα.
Διαβάστε ακόμα: Ο Τίμοθι Σαλαμέ προτιμάει να πάρουν τίτλο οι Nicks παρά να κερδίσει Οσκαρ
Περνώντας από τα γήπεδα στη βιομηχανία του κινηματογράφου, ο εξέφρασε την ανησυχία του για τη συγχώνευση της Paramount Skydance με τη Warner Bros. και τις πιθανές συνέπειες που μπορεί να έχει για τη δημιουργική ελευθερία. Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο ένας όμιλος με φιλοτραμπικές πολιτικές διασυνδέσεις να αποκτήσει τόσο μεγάλη επιρροή στο Χόλιγουντ, ο σκηνοθέτης παραδέχτηκε ότι ίσως πρόκειται για ακόμη έναν χώρο στον οποίο θα δυσκολευτεί να γυρίζει ταινίες. «Δεν το εύχομαι, αλλά μπορεί να συμβεί», ανέφερε, συνδέοντας ανοιχτά την ανησυχία του με τις πολιτικές του απόψεις.
Μίλησε ακόμα για τις επιθέσεις που έχει δεχτεί εξαιτίας της υποστήριξής του στα δικαιώματα των Παλαιστινίων. Οπως αποκάλυψε, εξακολουθεί να λαμβάνει υβριστικά μηνύματα, ενώ αναφέρθηκε και σε περιστατικό κατά το οποίο η Λίζι Σαβέτσκι, γνωστή για τη δραστηριότητά της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εμφανίστηκε έξω από το σπίτι του κρατώντας ισραηλινή σημαία. Σύμφωνα με την περιγραφή του, η γυναίκα φώναζε εναντίον του και στη συνέχεια τοποθέτησε τη σημαία στο γραμματοκιβώτιό του. Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την πράξη παρενόχληση, επισημαίνοντας ότι η παρέμβαση στην αλληλογραφία κάποιου μπορεί να συνιστά παράνομη ενέργεια.
Σχολίασε, επίσης, το κλίμα που αντιμετωπίζουν καλλιτέχνες οι οποίοι παίρνουν δημόσια θέση υπέρ των Παλαιστινίων, αναφερόμενος στον ηθοποιό Μαρκ Ράφαλο και στις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει η στάση του. «Αυτό το λόμπι είναι πολύ ισχυρό και, αν βρεθείς στη λίστα του, δεν θα σου κάνει τη ζωή εύκολη» σημείωσε προσθέτοντας ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν πρόκειται να υποχωρήσουν από τις πεποιθήσεις τους. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε τον παίκτη του NFL Αζίζ Αλ-Σαΐρ, ο οποίος είχε γράψει στο πρόσωπό του τα ονόματα νεκρών Παλαιστίνιων παιδιών και τιμωρήθηκε με πρόστιμο από το πρωτάθλημα.
Διαβάστε ακόμα: Πάνω από 180 Εβραίοι του Χόλιγουντ στο πλευρό του Μαρκ Ράφαλο μετά τις κατηγορίες περί αντισημιτισμού
Ενα μεγάλο μέρος της συζήτησης στράφηκε στο Μπρούκλιν, την περιοχή που διαμόρφωσε τον ίδιο και το κινηματογραφικό του σύμπαν.
Ο σκηνοθέτης θυμήθηκε τα παιδικά του χρόνια, τις μετακομίσεις της οικογένειάς του από το Κράουν Χάιτς στο Κόμπλ Χιλ και αργότερα στο Φορτ Γκριν, αλλά και την εμπειρία του να μεγαλώνει σε μια γειτονιά που τότε ήταν κυρίως ιταλοαμερικανική. Η οικογένειά του μάλιστα ήταν η πρώτη οικογένεια μαύρων που εγκαταστάθηκε στο Κόμπλ Χιλ, όπου τα πρώτα τους χρόνια συνοδεύτηκαν από ρατσιστικές προσβολές. Με την πάροδο του χρόνου βέβαια η γειτονιά άλλαξε και η εμπειρία αυτή άφησε το αποτύπωμά της σε ταινίες όπως το «Do the Right Thing» και το «Jungle Fever».
Do the Right Thing, 1989
Σήμερα, ο σκηνοθέτης βλέπει το Φορτ Γκριν να έχει μεταμορφωθεί μέσα από τον εξευγενισμό της περιοχής. Η αύξηση του κόστους ζωής έχει αναγκάσει μεγάλο μέρος της αφροαμερικανικής κοινότητας να μετακινηθεί προς τον αμερικανικό Νότο, σε πόλεις όπως η Ατλάντα και η Βόρεια Καρολίνα, ενώ πολλοί Πορτορικανοί και Δομινικανοί επέστρεψαν στις χώρες καταγωγής τους. Για τον ίδιο, η αλλαγή αυτή δεν είναι μόνο οικονομική ή δημογραφική, αλλά και πολιτισμική καθώς ένα κομμάτι της ταυτότητας της περιοχής έχει χαθεί, επειδή οι άνθρωποι που τη διαμόρφωσαν δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά να ζουν εκεί.
«Υπήρξε μια εποχή που η Νέα Υόρκη ήταν προσιτή και οι νέοι καλλιτέχνες μπορούσαν να έρθουν εδώ», παρατήρησε, θυμίζοντας ότι ακόμη και η Μαντόνα μπορούσε να εγκατασταθεί στο Lower East Side στα πρώτα της βήματα. Σήμερα οι νέοι δημιουργοί εξακολουθούν να θέλουν να ζήσουν στην πόλη αλλά το κόστος τούς το απαγορεύει. Ο ίδιος εξέφρασε την ελπίδα να πετύχουν οι πρωτοβουλίες για την προσιτή στέγαση, ενώ δήλωσε ότι ψήφισε τον δήμαρχο Ζοχράν Μαμντάνι και ότι τον συμπαθεί πολύ και υποστηρίζει το όραμα του.
Jungle Fever, 1991
Οι αναμνήσεις από το Μπρούκλιν συνδέονται άμεσα με το «Crooklyn», την αυτοβιογραφική ταινία του 1994 που θα προβληθεί στο πλαίσιο του νέου διήμερου φεστιβάλ Playback: The Brooklyn Watch Party, στην Brooklyn Academy of Music. Η ιδέα για την ταινία ξεκίνησε από τις αδελφές του, Τζόι και Σινκέ, οι οποίες εμφανίστηκαν μια μέρα με ένα σενάριο που είχε αρχικά τον τίτλο «Hot Peas and Butter», εμπνευσμένο από ένα παιχνίδι που έπαιζαν τα παιδιά στους δρόμους της γειτονιάς. Στην ταινία, η Αλφρι Γούνταρντ και ο Ντελρόι Λίντο υποδύονται τους γονείς της οικογένειας, ενώ η ιστορία ανασυνθέτει το Μπρούκλιν της δεκαετίας του 1970 μέσα από τις καθημερινές περιπέτειες και τα παιχνίδια μιας παιδικής ηλικίας χωρίς βιντεοπαιχνίδια και κινητά τηλέφωνα.
Ο σκηνοθέτης θυμήθηκε με νοσταλγία τα καλοκαίρια που τα παιδιά περνούσαν στους δρόμους, παίζοντας μέχρι να ανάψουν τα φώτα της γειτονιάς, χωρίς την επίβλεψη των ενηλίκων. Δεν θέλησε να παρουσιάσει την τεχνολογία ως κάτι αποκλειστικά αρνητικό, αναγνώρισε όμως ότι έχει χαθεί ένα μέρος αυτής της συλλογικής εμπειρίας. Αλλωστε το «Crooklyn» παραμένει μία από τις ταινίες του που αγαπά περισσότερο το κοινό. Αγνωστοι εξακολουθούν να τον πλησιάζουν για να του πουν ότι είναι η αγαπημένη τους δημιουργία, συχνά ρωτώντας τον ποιος σκότωσε την Κουίνι, ένα ερώτημα στο οποίο ο Λι αρνείται σταθερά να απαντήσει.
Η συνέντευξη περιλάμβανε, φυσικά, και αναφορές στη φιλμογραφία του. Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την κυκλοφορία του «Inside Man», ο Λι αποκάλυψε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Ντένζελ Ουάσινγκτον αρνήθηκαν την πρόταση της Universal να γυρίσουν συνέχεια της ταινίας. Οι δύο δημιουργοί δεν ένιωθαν ότι υπήρχε λόγος να επιστρέψουν στην ιστορία, ενώ ο σκηνοθέτης άφησε να εννοηθεί ότι η οικονομική πρόταση του στούντιο δεν ήταν αρκετά δελεαστική. Η Universal προχώρησε τελικά σε μια ανεπίσημη συνέχεια, την οποία ο Λι χαρακτήρισε «πειρατική» και «ψεύτικη» εκδοχή, γυρισμένη στη Νότια Αφρική.
Παρότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να επιστρέψει κάποια στιγμή σε μια ήδη υπάρχουσα ιστορία, ξεκαθάρισε ότι μέχρι σήμερα δεν έχει γυρίσει σίκουελ και ότι θεωρούσε πως το «Inside Man» είχε ολοκληρώσει όσα ήθελε να πει. Αντίθετα, για τα επόμενα κινηματογραφικά του σχέδια δεν αποκάλυψε τίποτα, περιοριζόμενος να πει ότι δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει για αυτά.
Οσο για τους Nicks, η επόμενη σεζόν έχει ήδη έναν ξεκάθαρο στόχο: την κατάκτηση δεύτερου συνεχόμενου πρωταθλήματος. Και ο Σπάικ Λι έχει ένα τελευταίο μήνυμα προς τη διοίκηση της ομάδας, καθώς αναφέρθηκε στα συμβόλαια των Καρλ-Aντονι Τάουνς και Τζος Χαρτ: «Πληρώστε τους αυτά που αξίζουν!»
